III SA/PO 333/18

III SA/Po 333/18 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2018-10-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-06-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Małgorzata Górecka
Mirella Ławniczak
Walentyna Długaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I GSK 157/19 - Wyrok NSA z 2022-12-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 599
art. 1 a, art. 63, art. 66
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 3 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi X na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty komorniczej pobranej w toku egzekucji oddala skargę
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia X wysokości opłaty komorniczej pobranej w toku egzekucji prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych na kwotę [...] zł i [...] zł.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że Prezydent [...] przejął do łącznego prowadzenia egzekucję wierzytelności z rachunku bankowego [...] na podstawie [...] tytułów wykonawczych, wystawionych na kwotę [...] zł i [...] zł. W dniu [...] r. dłużnik zajętej wierzytelności przekazał całość środków w wysokości [...] zł na pokrycie zaległości objętej zawiadomieniem o zajęciu.
W wyniku podjętych czynności wyjaśniających ustalono, że nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej do tego samego składnika majątkowego w postaci wierzytelności z rachunku bankowego.
W dniu [...] r. X przesłał tytuły wykonawcze do [...] Urzędu Miasta [...]. Prezydent [...] w dniu [...] r. przekazał na rachunek bankowy X kwotę w łącznej wysokości [...] zł., pomniejszoną o opłatę komorniczą w kwocie [...] zł oraz [...] zł.
W dniu [...] r. do Urzędu [...] wpłynął wniosek X o wydanie postanowienia w przedmiocie rozliczenia opłaty komorniczej.
Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent [...] ustalił wysokość opłaty komorniczej w toku egzekucji prowadzonej na podstawie wskazanych wyżej tytułów wykonawczych.
W zażaleniu wniesionym od wskazanego wyżej postanowienia X zarzucił naruszenie art. 66 w zw. z art. 1a pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez błędną wykładnię oraz naruszenie art. 1a pkt 7 w zw. z art. 19 § 1 oraz art. 63 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegające na przyjęciu, że przejęcie przez prezydenta [...] prowadzenia egzekucji w razie zbiegu egzekucji administracyjnej do tego samego składnika majątkowego oznacza utratę statusu organu egzekucyjnego przez właściwy organ egzekucyjny, tj. X.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego na skutek przejęcia egzekucji do dalszego prowadzenia przez inny organ egzekucyjny następuje utrata przez organy egzekucyjne prawa do kontynuowania egzekucji, ale również utrata statusu organów egzekucyjnych. W przedmiotowej sprawie Prezydent [...] przejął postępowanie egzekucyjne, co spowodowało utratę przez X statusu organu egzekucyjnego. Nie jest on wobec tego uprawniony do otrzymania opłaty komorniczej.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu X wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że wbrew stanowisku organu II instancji należy mu się opłata komornicza, gdyż organ ten dokonał określonych czynności w postępowaniu egzekucyjnym, przejętym następnie przez inny organ.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje :
Zgodnie z art. 66 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j. t. - Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.; zw. dalej u.p.e.a.) wierzyciel, na rzecz którego organ egzekucyjny dokonał czynności egzekucyjnej jest zobowiązany do uiszczenia opłaty komorniczej. Jedyną przesłanką powstania po stronie wierzyciela obowiązku uiszczenia opłaty komorniczej jest zatem dokonanie na jego rzecz przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych.
Z art. 66 § 4 u.p.e.a. wynika kiedy nie pobiera się opłaty komorniczej, tj. od:
1) od kwot wpłaconych po wystąpieniu wierzyciela z żądaniem zawieszenia albo umorzenia postępowania egzekucyjnego;
2) należności ściągniętych przez organ egzekucyjny będący jednocześnie ich wierzycielem;
3) należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez naczelnika urzędu skarbowego, ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ministra właściwego do spraw instytucji finansowych albo ministra właściwego do spraw budżetu;
4) należności dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.
W myśl art. 1a pkt 7 u.p.e.a. "organ egzekucyjny" to organ uprawniony do stosowania, w całości lub w części, określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków.
Sąd orzekający w kontrolowanej sprawie w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sadu Administracyjnego przedstawione w wyroku 13.01.2016 r., sygn. akt II FSK 2939/13 (publ.orzeczenia.nsa.gov.pl), że skutkiem przejęcia egzekucji przez organ egzekucyjny do łącznego prowadzenia w trybie przewidzianym w art. 63 § 1 u.p.e.a. jest uzyskanie przez ten organ uprawnienia do stosowania określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanego także tych obowiązków, które uprzednio egzekwował organ egzekucyjny, od którego prowadzenie egzekucji przejęto. W następstwie przejęcia prowadzenia egzekucji organ egzekucyjny, od którego egzekucję przejęto, pozbawiony zostaje możliwości jej dalszego prowadzenia, a więc dalszego stosowania środków służących doprowadzeniu do wykonania obowiązków objętych tytułem wykonawczym. Organ, który nie jest już uprawniony do stosowania wymienionych środków, przestaje być organem egzekucyjnym, gdyż jego status nie odpowiada definicji organu egzekucyjnego, zawartej w art. 1a pkt 7 u.p.e.a.
Prowadzi to zatem do wniosku, że skutkiem przejęcia egzekucji do łącznego ich prowadzenia przez Prezydenta [...], X, w odniesieniu do obowiązków objętych przejęciem i następnie łącznym prowadzeniem egzekucji przez inny organ egzekucyjny, utracił przymiot organu egzekucyjnego. Zatem przejęcie przez Prezydenta [...] na podstawie art. 63 § 1 u.p.e.a. egzekucji administracyjnej do łącznego prowadzenia wobec zbiegu egzekucji do tej samej rzeczy lub prawa majątkowego, obliguje X, jako wierzyciela, do uiszczenia opłaty komorniczej na podstawie art. 66 § 3 u.p.e.a.
W świetle powyższego , uznając podniesione w skardze zarzuty za bezzasadne, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) oddalił skargę.