III SA/Po 301/25

III SA/Po 301/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-09-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Marek Sachajko
Piotr Ławrynowicz
Walentyna Długaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 7, art. 8 i art. 107 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 1530
art. 251 ust. 4 i art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
Sentencja
Dnia 17 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Marek Sachajko Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2025 roku sprawy ze skargi I. B., J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji do zwrotu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 9 stycznia 2025 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 5.117,- (pięć tysięcy sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Prezydenta Miasta [...] decyzją z 9 stycznia 2025 r. wydaną na podstawie art. 60 pkt 1, art. 61 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ( Dz.U. z 2024 r. , poz. 1530 ze zm.), dalej: "u.f.p." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej: "K.p.a.", określił I. B. i J. B. kwotę dotacji w wysokości 62 895,94 zł wraz z odsetkami, jako niewykorzystaną w terminie, wskazując, że zwrotu dotacji, wraz z odsetkami należy dokonać w terminie 15 dni od daty otrzymania decyzji.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że 22 maja 2024 r. Miasto [...], na podstawie uchwały Rady Miasta [...] z 25 kwietnia 2024 r. w sprawie udzielenia w 2024 r. dotacji dla właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości położonych na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, przyznało dotację dla beneficjentów w wysokości 80 tys. zł. Po przedłożeniu 8 listopada 2024 r. sprawozdania częściowego, w którym przedstawiono prace wykonane w budynku przy ul. [...], dokonano ich weryfikacji ustalając, że powykonawczo nastąpiły zmiany obmiarowe skutkując zmniejszeniem kosztów kwalifikowalnych przedsięwzięcia o 39 412,09 zł. Tym samym należna kwota dotacji wyniosła 62 895,94 zł. Beneficjenci skorygowali sprawozdanie częściowe 5 grudnia 2024 r., na podstawie którego Miasto [...] 12 grudnia 2024 r. przekazało im dotację w wysokości 62 895,94 zł. Zgodnie z § 2 umowy z 22 maja 2024 r. termin realizacji przedsięwzięcia określono od 22 maja 2024 r. do 29 listopada 2024 r., a termin poniesienia wydatków od 22 maja 2024 r. do 13 grudnia 2024 r. Na podstawie złożonego sprawozdania końcowego i załączonego potwierdzenia płatności wynika, że do 13 grudnia 2024 r. nie wydatkowano środków z dotacji, co oznacza konieczność wydania decyzji na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 4 u.f.p.
I. B. i J. B. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji zarzucając naruszenie:
1. art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, co skutkowało pominięciem istotnych dla sprawy okoliczności w postaci przyczyn uchybienia terminu na wydatkowanie środków z dotacji, podczas gdy uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od stron, na które nie miały one wpływu, a zatem nie ponoszą za to winy;
2. art. 8 § 1 K.p.a. przez zobowiązanie stron do zwrotu dotacji w warunkach wyżej wskazanych, co narusza zasadę pogłębiania zaufania uczestników postępowania do organów władzy publicznej i zasadę proporcjonalności, wyzyskując błędy obywatela wbrew powyższym zasadom;
3. art. 77 § 1 K.p.a. przez nieuwzględnienie przewidującego polubowne rozstrzyganie sporów zapisu § 15 pkt 3 zawartej między stronami a Miastem [...] umowy z 22 maja 2024 r. i niepodjęcie próby polubownego rozwiązania sporu.
W uzasadnieniu odwołania wskazano, że dotację przekazano stronom 12 grudnia 2024 r., a zatem tylko jeden dzień przed upływającym 13 grudnia 2024 r. terminem wydatkowania środków z tej dotacji. Strony miały więc bardzo niewiele czasu na dokonanie tej czynności, a dalszy przebieg wydarzeń uczynił niemożliwym dokonanie tego w terminie, gdyż najpierw strony - z powodów technicznych leżących zapewne po stronie banku - nie miały dostępu do bankowości elektronicznej, co czyniło niemożliwym dokonanie przelewu, a stosowny wyciąg z konta uzyskano w późniejszych godzinach 13 grudnia 2024 r., stąd strony nie były w stanie tego dnia wydatkować środków przez ich przekazanie wykonawcy robót. Z kolei dwa następne dni (14 i 15 grudnia 2024 r.) stanowiły wolne dni od pracy, zaś w poniedziałek 16 grudnia 2024 r. pełnomocnik stron nie był w stanie dokonać zapłaty z powodu konieczności przygotowanie się i uczestnictwa w rozprawie przed Sądem Rejonowym w [...]. We wtorek 17 grudnia 2024 r. kwota dotacji została wydatkowana i sprawozdanie końcowe przekazane organowi. Wszystkie zaplanowane i ustalone z organem prace wykonano, stąd nie jest to dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a jedynie wykorzystana z niewielkim opóźnieniem, co nie powinno skutkować koniecznością zwrotu całej kwoty dotacji.
Decyzją z 21 marca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, co następuje.
Strony otrzymały w 2024 r. dotację dla właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości położonych w Specjalnej Strefie Rewitalizacji na wykonalnie robót budowlanych lub prac konserwatorskich i restauratorskich przy nieruchomościach nie wpisanych do rejestru zabytków, udzielanych na podstawie art. 35 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2024 r. poz. 278), dalej: "ustawa o rewitalizacji". Dotację przyznano zgodnie z załącznikiem do uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 24 maja 2018 r. w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji Miasta [...] Specjalnej Strefy Rewitalizacji (Dz. Urz. Woj. [...] z 2018 r. poz. 4418 ze zm.), dalej: "uchwała z 24 maja 2018 r.".
Rada Miasta [...] uchwałą z 25 kwietnia 2024 r. przyznała stronom na wnioskowane przedsięwzięcie - remont dachu w budynku położonym w [...] przy ul. [...] - dotację w wysokości 80 tys. zł. Zgodnie z wnioskiem stron termin prac zaplanowano od 3 czerwca 2024 r. do 29 listopada 2024 r. W dniu 22 maja 2024 r. Miasto [...] zawarło z odwołującymi umowę. Zgodnie z § 2 umowy termin realizacji prac określono od 22 maja 2024 r. do 29 listopada 2024 r., a termin poniesienia wydatków określono do 13 grudnia 2024 r. Realizację przedsięwzięcia zakończono 22 października 2024 r., a 8 listopada 2024 r. strony przedłożyły sprawozdanie częściowe dotyczące rozliczenia wkładu własnego. Inspektor Nadzoru wniósł zastrzeżenia do przedłożonego sprawozdania. Strony skorygowały sprawozdanie częściowe oraz kosztorys powykonawczy i 5 grudnia 2024 r. ponownie przedłożyły wymagane dokumenty. W wyniku weryfikacji zmniejszeniu uległa kwota dotacji do 62 899,94 zł. W dniu 9 grudnia 2024 r. skorygowane sprawozdanie zaakceptowano, co stanowiło podstawę do wypłaty dotacji, która wpłynęła na konto stron 12 grudnia 2024 r.
W dniu 17 grudnia 2024 r. pełnomocnik stron złożył sprawozdanie końcowe z rozliczenia udzielonej dotacji. Z przedłożonego sprawozdania i załączonego potwierdzenia płatności wynikało, że do 13 grudnia 2024 r. nie wykorzystano środków z dotacji.
Dodatkowo 18 grudnia 2024 r. pełnomocnik stron przedłożył pismo wyjaśniające, w którym wskazał, że 13 grudnia 2024 r. otrzymał wyciąg bankowy, 14-15 grudnia 2024 r. to dni wolne od pracy, a 16 grudnia 2024 r. przygotowywał się do rozprawy w sądzie, stąd środki z dotacji wykorzystano i przelano na rachunek wykonawcy 17grudnia 2024 r., czyli 4 dni po terminie określonym w umowie.
Zgodnie z § 5 umowy niewykorzystaną kwotę dotacji beneficjent jest zobowiązany zwrócić z odsetkami w terminie 15 dni od dnia zakończenia realizacji przedsięwzięcia, tj. do 14 grudnia 2024 r. Odsetki od niewykorzystanej kwoty dotacji zwróconej po terminie ustalane są w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.
Z art. 250 pkt 2 u.f.p. wynika, że zarząd jednostki samorządu terytorialnego, udzielając dotacji celowej, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji, zawiera umowę, która określa w szczególności termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego.
Z powyższej konstrukcji przepisu prawnego należy wnioskować, że termin wykorzystania dotacji jest obligatoryjnym elementem umowy dotacji celowej. Termin ten powinien zostać określony w umowie dotacji. Nie ma jednocześnie możliwości wydatkowania środków po terminie wskazanym w umowie.
Nadto art. 251 ust. 4 u.f.p. stanowi, że wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadanie, na które dotacja była udzielona albo w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach. Podkreślić należy, że wydatkowanie środków oznacza zapłatę za wydatki poniesione zarówno z dotacji, jak i sfinansowane z wkładu własnego.
Zgodnie z umową termin poniesienia wydatków określono do 13 grudnia 2024 r., a zapłata za zrealizowane przedsięwzięcie nastąpiła 17 grudnia 2024 r.
Wydatkowanie środków z dotacji po terminie to wykorzystanie niezgodnie z przeznaczeniem, co oznacza, że podlega ona zwrotowi wraz z należnymi odsetkami.
Przepis art. 252 ust. 1 u.f.p. nie definiuje "wykorzystania dotacji zgodnie z przeznaczeniem". W braku definicji "niewłaściwego wykorzystania dotacji" należy odwołać się do pojęcia "wykorzystania dotacji". Przepis art. 251 ust. 4 u.f.p. wskazuje, że wykorzystanie dotacji następuje szczególności przez zapłatę za zrealizowanie zadanie, na które dotacja była udzielona, albo w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach.
I. B. i J. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której domagając się uchylenia decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ja decyzji Prezydenta Miasta [...], zarzucili naruszenie:
1. art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, co skutkowało pominięciem istotnych dla sprawy okoliczności w postaci przyczyn uchybienia terminu na wydatkowanie środków z dotacji, podczas gdy uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od stron, na które nie miały one wpływu, a zatem nie ponoszą za to winy; oraz pominięciem istotnych dla sprawy okoliczności w postaci faktu, ze Prezydent Miasta nie podjął próby polubownego rozwiązania sporu(...); oraz nieuwzględnienie słusznego interesu obywateli ( skarżących)
2. art. 8 § 1 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do organów władzy publicznej i zasadę proporcjonalności (...).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z prawem.
W kontrolowanej sprawie Sąd uwzględnił skargę, choć z innych przyczyn aniżeli w niej wskazane, uznając że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 21 marca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z 9 stycznia 2025 r. określająca I. B. i J. B. kwotę dotacji w wysokości 62 895,94 zł wraz z odsetkami, jako niewykorzystaną w terminie.
W kontrolowanej sprawie stan faktyczny pozostaje poza sporem. Miasto [...], na podstawie uchwały Rady Miasta [...] z 25 kwietnia 2024 r. w sprawie udzielenia w 2024 r. dotacji dla właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości położonych na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, przyznało skarżącym dotację w wysokości 80 tys. zł.
Miasto [...] zawarło ze skarżącymi umowę, w której, zgodnie z § 2 termin realizacji prac określono od 22 maja 2024 r. do 29 listopada 2024 r., a termin poniesienia wydatków określono do 13 grudnia 2024 r.
Realizację przedsięwzięcia zakończono 22 października 2024 r., a 8 listopada 2024 r. strony przedłożyły sprawozdanie częściowe dotyczące rozliczenia wkładu własnego. W związku z zastrzeżeniami wniesionymi przez Inspektora Nadzoru do przedłożonego sprawozdania, zostało skorygowane sprawozdanie częściowe oraz kosztorys powykonawczy. W wyniku weryfikacji zmniejszeniu uległa kwota dotacji do 62 899,94 zł. W dniu 9 grudnia 2024 r. skorygowane sprawozdanie zaakceptowano, co stanowiło podstawę do wypłaty dotacji, która została przekazana i wpłynęła na konto skarżących 12 grudnia 2024 r. tj. w przeddzień, upływającego w dniu 13 grudnia 2024 r., terminu wydatkowania środków z tej dotacji.
Jak wynika z odwołania wniesionego od decyzji organu I instancji oraz zarzutów podniesionych w skardze skarżący z powodów technicznych, jak wskazano leżących zapewne po stronie banku, nie mieli dostępu do bankowości elektronicznej, co czyniło niemożliwym dokonanie przelewu, a stosowny wyciąg z konta uzyskano w późniejszych godzinach 13 grudnia 2024 r., stąd nie byli w stanie tego dnia wydatkować środków przez ich przekazanie wykonawcy robót. Z kolei dwa następne dni (14 i 15 grudnia 2024 r.) stanowiły wolne dni od pracy, zaś w poniedziałek 16 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżących nie był w stanie dokonać zapłaty z powodu konieczności uczestnictwa w rozprawie przed Sądem Rejonowym w [...].
Jak wskazano i co nie jest kwestionowane w przedmiotowej sprawie, wszystkie zaplanowane i ustalone z organem prace wykonano, w dniu 17 grudnia 2024 r. kwota dotacji została wydatkowana i sprawozdanie końcowe przekazane organowi.
Materialnoprawną podstawę wydanych w przedmiotowej sprawie decyzji stanowią, m.in., przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ( Dz.U. z 2024 r. , poz. 1530 ze zm.), dalej: "u.f.p.
Co należy wskazać w tym miejscu, zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. W myśl § 3 tego artykułu – uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Powołanie podstawy prawnej nie może ograniczać się jedynie do wskazania przepisów definicyjnych i kompetencyjnych ani przepisów K.p.a., ale musi zawierać przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę orzeczenia zwrotu dotacji. Tymczasem organ pierwszej instancji, jako podstawę prawną decyzji powołał jedynie przepisy art. 60 pkt 1 i art. 61 ust. 1 pkt 4 u.f.p. oraz art. 104 K.p.a. Również w uzasadnieniu decyzji, organ pierwszej instancji nie powołał żadnego przepisu prawa materialnego, na podstawie którego orzekł o zwrocie dotacji.
Organ odwoławczy natomiast, w uzasadnieniu swojej decyzji, podtrzymując decyzję organu I instancji , wskazał na przepisy art. 250 pkt 2 , art. 251 ust 4 i art. 252 ust 1 u.p.f.
Zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej: u.f.p.) dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 i 2.
Stosownie do art. 252 ust. 5 u.f.p., zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta cześć dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości.
Według art. 252 ust. 6 pkt 1 i 2 u.f.p. - odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem oraz następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości
Określenie kwoty dotacji podlegającej zwrotowi, następuje w drodze decyzji określającej kwotę dotacji do zwrotu oraz wskazującej początkowy termin naliczania odsetek, a przesłanką wydania takiej decyzji jest stwierdzenie, m.in. że dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem lub została pobrana nienależnie lub w nadmiernej wysokości.
Jak wynika natomiast z art. 251 ust. 4 u.f.p., na który wskazał organ odwoławczy, wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo, w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach.
W ocenie organu odwoławczego, , wykorzystanie środków z dotacji po terminie to wykorzystanie niezgodnie z przeznaczeniem, co oznacza, że podlega ona zwrotowi wraz z należnymi odsetkami.
Jak natomiast przyjmuje się w doktrynie, dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, to wydatkowanie przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów, niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej czy w przepisach powszechnie obowiązującego prawa lub też wydatkowanie dotacji na cele i zadania określone dla danego rodzaju dotacji jednakże w sposób nieefektywny i bez zachowania należytej staranności w wydatkowaniu środków publicznych i w ten sposób doprowadzenie do nieuprawnionego i nieuzasadnionego ekonomicznie wydatkowania tych środków. Niewątpliwie zatem, art. 252 u.f.p. dotyczy sytuacji nieprawidłowości w sposobie wydatkowania dotacji, nie zaś samego terminu.
Kwestie związane ze zwrotem niewykorzystanych w terminie dotacji, uregulowane zostały w art. 251 u.f.p., który stanowi, że dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku, z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4.( ust. 1)
W przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 263 ust. 2, niewykorzystana część dotacji podlega zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego w terminie 15 dni od dnia określonego w tej uchwale ( ust. 2)
W przypadku gdy termin wykorzystania dotacji, o których mowa w ust. 1, jest krótszy niż rok budżetowy, niewykorzystana część dotacji podlega zwrotowi w terminie 15 dni po upływie terminu wykorzystania dotacji ( ust. 3).
Niewątpliwie, przeznaczenie dotacji wytycza nie tylko cel dotacji, lecz także termin, w jakim realizacja zadania powinna nastąpić.
W kontrolowanej sprawie, w § 5 umowy, na który również wskazuje organ odwoławczy, niewykorzystaną dotację, przyznaną na dany rok budżetowy, beneficjent jest zobowiązany zwrócić wraz z odsetkami w terminie 15 dni od dnia zakończenia realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w § 2 ust 1 na rachunek bankowy Miasta (...).
Jak wynika natomiast z § 2 ust 1 umowy, termin realizacji przedsięwzięcia ustalono od dnia 23 maja 2024 r. do 29 listopada 2024 r.
Analizując zatem wskazane wyżej przepisy art. 251 u.f.p. , postanowienia umowy, jak i biorąc pod uwagę fakt, że dotacja została przekazana i wpłynęła na konto skarżących dopiero w dniu 12 grudnia 2024 r. a zatem po terminie, o którym stanowi ww. z § 5 umowy, zdaniem Sądu, okoliczności tej nie może pominąć organ, ustalając, czy w istocie istnieją uzasadnione podstawy, aby przekazaną skarżącym dotację uznać za dotację niewykorzystaną, jak stanowi ww. § 5 umowy.
Poza sporem pozostaje że wszystkie zaplanowane i ustalone z organem prace wykonano i skarżący dokonali za nie zapłaty w dniu 17 grudnia 2024 r., czyli po terminie określonym w umowie dotacji, w której termin poniesienia wydatków określono do 13 grudnia 2024 r.
Jednakże, już w odwołaniu wniesionym od decyzji organu I instancji, jak i w skardze wniesionej do Sądu skarżący wskazywali na fakt przekazania przez organ na konto skarżących środków dopiero 12 grudnia 2024 r., tj. w przeddzień, upływającego w dniu 13 grudnia 2024 r. terminu poniesienia wydatków.
W ocenie Sądu zatem, w sytuacji, kiedy beneficjenci nie mieli wpływu na moment przekazania im dotacji a opóźnienie uniemożliwiło im jej wydatkowanie w terminie, zgodnie z warunkami umowy, przy czym - co istotne - cel udzielenia skarżącym dotacji został w pełni zrealizowany, konieczne jest rozważenie przez organ, zgodnie z zasadą proporcjonalności ( art. 7 i art. 8 k.p.a. ), czy celowe w tym przypadku jest żądanie zwrotu środków niemożliwych do wydatkowania w terminie określonym w umowie, a na ocenę możliwości wywiązania się z warunków umowy wpływał fakt przekazania przez Miasto środków na konto skarżących dopiero w ostatnim dniu przed upływem terminu, jako niewykorzystanej przez skarżących.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ uwzględni powyższe rozważania, w szczególności przeanalizuje realne możliwości beneficjentów dokonania wydatku w terminie, w świetle wskazanych wyżej przepisów, zaś swoje stanowisko uzasadni zgodnie z wymogami wskazanymi art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a.
Wobec tego Sąd orzekł, jak w pkt I. sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zapadło w pkt II. sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964).