III SA/PO 299/05
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że wyrok sądu wydany po uprawomocnieniu się poprzedniego orzeczenia nie stanowi podstawy do wznowienia.
Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania sądowego, powołując się na późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych i dowodowych, w tym wyrok WSA w podobnej sprawie wydany po uprawomocnieniu się pierwotnego wyroku. Sąd odrzucił skargę, stwierdzając, że nowy wyrok nie może być podstawą wznowienia, ponieważ środek dowodowy powstały po uprawomocnieniu się wyroku nie spełnia przesłanek wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę R.K. o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem z dnia 2 czerwca 2004 roku, oddalającym skargę na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł. Skarżąca powołała się na art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując na późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które miały wpływ na wynik sprawy. Jako podstawę wskazała wyrok WSA z dnia 2 marca 2005 roku, wydany w podobnej sprawie opartej na identycznym stanie faktycznym. Sąd, badając skargę na posiedzeniu niejawnym, stwierdził, że wskazany wyrok nie może być uznany za podstawę wznowienia postępowania, ponieważ środek dowodowy powstały po uprawomocnieniu się wyroku nie stanowi podstawy wznowienia. Sąd powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 roku (II PZP 63/68) oraz postanowienie z dnia 21 lutego 1996 roku (I PO 1/96), zgodnie z którymi skarga o wznowienie postępowania nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami w podobnych sprawach. W konsekwencji, sąd postanowił odrzucić skargę o wznowienie postępowania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wyrok sądu wydany po uprawomocnieniu się wyroku w danej sprawie nie może być uznany za podstawę wznowienia postępowania, gdyż środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym nowe okoliczności lub środki dowodowe muszą istnieć i być nieujawnione w poprzednim postępowaniu. Wyrok wydany po uprawomocnieniu się poprzedniego orzeczenia nie spełnia tej przesłanki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 273 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które nie mogły być ujawnione w poprzednim postępowaniu.
p.p.s.a. art. 280 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd bada skargę o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym (termin i podstawa wznowienia).
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 277
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania (trzymiesięczny od dnia dowiedzenia się o podstawie wznowienia).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wyrok sądu wydany po uprawomocnieniu się poprzedniego orzeczenia nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Skarga o wznowienie postępowania nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami w podobnych sprawach.
Odrzucone argumenty
Późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych i środków dowodowych, w tym wyrok WSA w podobnej sprawie wydany po uprawomocnieniu się pierwotnego wyroku, stanowi podstawę do wznowienia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie stanowi podstawy wznowienia postępowania skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami w podobnych sprawach
Skład orzekający
Maria Lorych-Olszanowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania i przesłanek jej odrzucenia, zwłaszcza w kontekście nowych orzeczeń sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy podstawą wznowienia ma być orzeczenie wydane po uprawomocnieniu się pierwotnego wyroku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje istotne ograniczenia w możliwości wznowienia postępowania sądowego, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej.
“Kiedy nowe orzeczenie nie wystarczy do wznowienia postępowania: kluczowe zasady.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
III SA/Po 299/05 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-05-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-04-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Maria Lorych-Olszanowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6305 Zwrot należności celnych Skarżony organ Prezes Głównego Urzędu Ceł Treść wyniku Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego Sentencja Dnia 20 maja 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2005 roku w sprawie ze skargi R.K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie 3/1 SA/Po [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego /-/ Maria Lorych - Olszanowska Uzasadnienie Dnia 28 kwietnia 2005 roku R.K. prowadząca Biuro "A" reprezentowana przez B.F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2004 roku, sygnatura 3/1 SA/Po [...], oddalającym skargę na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dniał [...] roku, Nr [...] Jako podstawę złożonej skargi o wznowienie postępowania skarżąca powołała art. 273 § 2 cytowanej ustawy i wskazała, że w przedmiotowej sprawie doszło do późniejszego (po wydaniu wyroku z dnia 2 czerwca 2004 roku) wykrycia okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mają wpływ na wynik sprawy, a z których skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, tj. wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku z dnia 2 marca 2005 roku, sygnatura III [...]. Jednocześnie skarżąca wskazała, ze dowiedziała się o nowych okolicznościach w dniu 2 marca 2005 roku, a tym samym skarga o wznowienie postępowania została złożona w terminie określonym w art. 277 cytowanej ustawy, a więc w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarżąca w uzasadnieniu skargi wskazała, że złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 14 odrębnych przedmiotowych skarg na decyzje organów celnych opartych na identycznych stanach faktycznych i prawnych, a różnice dotyczyły jedynie wysokości kwot cła podlegających zwrotowi i we wszystkich sprawach sąd w dniach od 2 do 4 czerwca 2004 roku oddalił skargi. Skarżąca złożyła tylko jedną skargę kasacyjną w sprawie o sygnaturze 3/1 SA Po [...] zakończonej wyrokiem z dnia 2 czerwca 2004 roku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne wywody skarżącej i uchylił zaskarżony wyrok oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny , który wyrokiem z dnia 2 marca 2005 roku, sygnatura III SA/PO [...] uchylił zaskarżona decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] roku, Nr [...]. Zgodnie z art. 280 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Oznacza to, że pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym, a więc czy skarga została oparta ustawowej podstawie wznowienia i czy została złożona w ustawowym terminie. Złożona skarga została oparta o art. art. 273 § 2 cytowanej ustawy, który odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nigdy nie były znane stronom. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie powołała żadnych nowych okoliczności, które były nie ujawnione, ani środków dowodowych, które mogłyby stać się podstawą wznowienia postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydany w podobnej sprawie opartej o taki sam stan faktyczny w dniu 2 marca 2005 roku, ale po uprawomocnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2004 roku w przedmiotowej sprawie. Wskazany wyrok nie może być uznany jako podstawa wznowienia postępowania, gdyż środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie stanowi podstawy wznowienia postępowania, co potwierdził Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 21 lutego 1969 roku, IIPZP 63/68, OSNCP 1969, nr 2, poz. 208. Ponadto w rozpatrywanej sprawie ma również zastosowanie pogląd Sądu Najwyższego zaprezentowany w postanowieniu z dnia 21 lutego 1996 roku, I PO 1/96, OSNP 1996, nr 16, poz. 241 zgodnie, z którym skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami w podobnych sprawach. Z powyższego wynika, że skarżąca w złożonej skardze o wznowienie postępowania wprawdzie wskazała ustawową podstawę, na której ma się opierać skarga, jednak samo sformułowanie przez nią w skardze podstawy wznowienia postępowania nie oznaczało, że skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Z uzasadnienia skargi, w świetle wskazanych orzeczeń Sądu Najwyższego, wynika bowiem, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Skarżąca powołuje się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 2 marca 2005 roku w sprawie III SA/PO [...]. Wyrok ten, zawierający rozstrzygnięcie w innej, nawet podobnej sprawie nie mieści się w ramach przesłanek określonych w art. 273 §2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Taki pogląd zbieżny jest ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym między innymi w postanowieniu z dnia 28 października 1999 roku, IIUKN 174/99, OSNP 2001/4/133. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/Maria Lorych-Olszanowska
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę