III SA/PO 253/23

III SA/Po 253/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Mirella Ławniczak /przewodniczący/
Piotr Ławrynowicz
Walentyna Długaszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1119
art. 18 ust. 12 pkt 1
Ustawa z dnia 6 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t. j.)
Sentencja
Dnia 19 lipca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Raczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2023 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 3 kwietnia 2023 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), dalej: "K.p.a.", oraz art. 18 ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2021 r., poz. 1119 ze zm.), dalej: "u.w.t.", utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z 31 maja 2022 r. o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia wydanych przez ten organ zezwoleń z 19 czerwca 2020 r. nr [...], nr [...] i nr [...] zmienionych odpowiednio decyzjami z 22 marca 2022 r. nr [...], nr [...] i nr [...] na rzecz [...] sp. j. w P. na sprzedaż i podawanie w punkcie gastronomicznym "[...]" w P. przy ul. [...] napojów alkoholowych zawierających odpowiednio do 4,5% alkoholu i piwa, powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) i powyżej 18% alkoholu od 19 czerwca 2020 r. do 31 grudnia 2025 r.
W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano, co następuje.
Decyzjami Wójta Gminy P. z 19 czerwca 2020 r. udzielono [...] i [...] sp. j. w P. wyżej wskazanych zezwoleń, a decyzjami tego organu z 22 marca 2022 r. zezwolenia te przeniesiono na [...] sp. j. w P..
Wnioskiem z 16 marca 2022 r. Stowarzyszenie "[...]" w P. złożyło do Wójta Gminy P. wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia wyżej wskazanych zezwoleń na podstawie art. 18 ust. 12 pkt 1 u.w.t. z uwagi na likwidację punktu sprzedaży alkoholu.
Postanowieniem z 24 marca 2022 r. Wójt Gminy P. wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowych zezwoleń z 19 czerwca 2020 r. i zwrócił się do [...] sp. j. w P. o udzielenie informacji czy w P. przy ul. [...] nadal znajduje się punkt sprzedaży napojów alkoholowych, którego dotyczą te zezwolenia. W odpowiedzi pismem datowanym na 21 kwietnia 2022 r. wskazano, że punkt sprzedaży nigdy nie wyjechał z adresu, do którego jest przypisane zezwolenie na sprzedaż alkoholu (ul. [...] w P. ) i nadal się tam znajduje (do pisma załączono zdjęcie kontenera i aneks z 25 września 2021 r. do zawartej z T. R. umowy najmu z 10 czerwca 2020 r. na najem działki ew. nr [...] w P. przy ul. [...] przeznaczeniem na prowadzenie w kontenerze sprzedaży posiłków i napojów - aneks na okres od 30 września 2021 r. do 30 września 2023 r.).
Decyzją z 31 maja 2022 r. Wójt Gminy P. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia wydanych przez ten organ zezwoleń z 19 czerwca 2020 r.
Strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, że punkt sprzedaży zmienił lokalizację, a organ nadzoru budowlanego decyzją z 10 lutego 2022 r. nakazał rozbiórkę toalety publicznej oraz decyzją z 2 marca 2022 r. wstrzymał budowę zbiornika na ścieki.
Organ odwoławczy pismem z 15 lipca 2022 r. zwrócił się do organu pierwszej instancji o zwrócenie się do [...] sp. j. w P. o nadesłanie pełnego dokumentu umowy najmu z 10 czerwca 2020 r. zawierającego mapę obrazującą wydzieloną graficznie część działki o pow. 3 000 m˛ oraz o przeprowadzenie oględzin działek w celu ustalenia lokalizacji punktu sprzedaży alkoholu objętego przedmiotowymi zezwoleniami. Przy piśmie z 3 sierpnia 2022 r. przesłano organowi odwoławczemu żądaną umowę wraz z mapą oraz protokół oględzin działki ew. nr [...] w P. z 2 sierpnia 2022 r. wraz ze zdjęciami czynnego punktu sprzedaży alkoholu znajdującego się w kontenerze na tej działce.
Decyzją z 31 sierpnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Poznaniu z 15 grudnia 2022 r. o sygn. akt III SA/Po 819/22 decyzja ta została uchylona.
Decyzją z 3 kwietnia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z 31 maja 2022 r. o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowych zezwoleń z 19 czerwca 2020 r. wskazując, co następuje.
Kluczowe jest ustalenie, czy punkt sprzedaży alkoholu został zlikwidowany (art. 18 ust. 12 pkt 1 u.w.t.). Likwidację takiego punktu należy rozumieć jako rezygnacja ze sprzedaży alkoholu, zaprzestanie sprzedaży alkoholu w danym miejscu. Tymczasem, jak wskazują oględziny, kontener cały czas znajduje się na działce ew. nr [...], powstałej z podziału działki ew. nr [...] na działki ew. nr [...], [...] i [...], a z załączonego do protokołu oględzin zdjęcia wynika, że prowadzona jest w nim sprzedaż napojów. Nie można natomiast uznać za likwidację punktu sprzedaży zawieszenia jej prowadzenia w związku z jej sezonowym charakterem. Dla rozstrzygnięcia nie może mieć w związku z tym znaczenia, czy kontener był czasowo wykorzystywany do innych celów i czy znajdował się poza obecną działką [...] (np. na sąsiedniej działce ew. nr [...]).
Strona wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego. W uzasadnieniu skargi zarzucono, że organ odwoławczy nie ustalił stanu faktycznego na dzień wydania decyzji, tj. 3 kwietnia 2023 r., a w szczególności co stanowi punkt gastronomiczny "[...]" (jaki to obiekt budowlany) i na jakiej działce się on znajduje. Ponadto wskazano, że z decyzji Wójta Gminy P. z 1 czerwca 2022 r. nr [...] wynika, że na działce ew. nr [...] nie odbywa się działalność gastronomiczna.
Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kluczowe dla rozstrzygnięcia jest czy istnieje podstawa do stwierdzenia wygaśnięcia zezwoleń z 19 czerwca 2020 r. nr [...], nr [...] i nr [...] zmienionych odpowiednio decyzjami z 22 marca 2022 r. nr [...], nr [...] i nr [...] na rzecz [...] sp. j. w P. na sprzedaż i podawanie w punkcie gastronomicznym "[...]" w P. przy ul. [...] napojów alkoholowych zawierających odpowiednio do 4,5% alkoholu i piwa, powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) i powyżej 18% alkoholu od 19 czerwca 2020 r. do 31 grudnia 2025 r.
W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organów obu instancji, że nie ma podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia tych zezwoleń.
Zgodnie z art. 162 § 1 K.p.a. organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:
1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony;
2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku.
Odnośnie przesłanki z art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. przepisem prawa nakazującym stwierdzenie wygaśnięcia decyzji jest art. 18 ust. 12 pkt 1 u.w.t. stanowiący, że zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 (na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży), wygasa w przypadku likwidacji punktu sprzedaży.
Prawidłowo organy ustaliły, że punkt sprzedaży alkoholu nie został zlikwidowany. Zezwolenia wydano na punkt sprzedaży znajdujący się w P. przy ul. [...] (punkt gastronomiczny "[...]" ), gdzie aktualnie leży m. in. działka ew. nr [...]. Nie ulega wątpliwości, że punkt ten znajdował się w kontenerze zakupionym przez beneficjenta zezwoleń, w którym prowadzono sprzedaż alkoholu. W kontekście sprawy istotne jest, że choć zezwolenia wydano na okres od 19 czerwca 2020 r. do 31 grudnia 2025 r., to jednak miejsce położenia punktu gastronomicznego nad jeziorem w P. wskazuje, że prowadzona działalność jest w dużej mierze uzależniona od trwającego sezonu letniego. W takiej sytuacji nie można uznać za zlikwidowany punkt sprzedaży, który działa jedynie w sezonie letnim (sezonowo). Udzielenie zezwoleń na okres od 19 czerwca 2020 r. do 31 grudnia 2025 r. nie wyklucza sprzedaży sezonowej, tym bardziej że z przeprowadzonych na etapie postępowania odwoławczego czynności (oświadczenie beneficjenta zezwoleń oraz oględziny 2 sierpnia 2022 r. działającego punktu sprzedaży) wynika, że punkt ten w sezonie letnim funkcjonuje. Nie może zatem odnieść zamierzonego skutku podniesiony w skardze zarzut braku ustaleń co do jego funkcjonowania w dniu wydania decyzji przez organ odwoławczy (3 kwietnia 2023 r.) na działce ew. nr [...], gdyż nawet gdyby punkt ten nie był wtedy czynny, w związku z sezonowością działalności nie można byłoby uznać, że został zlikwidowany. Wskazanie zaś w decyzji Wójta Gminy P. z 1 czerwca 2022 r. nr [...], że na działce ew. nr [...] nie odbywa się działalność gastronomiczna nie jest dla organu w kontrolowanej sprawie wiążąca, a ponadto nawet gdyby wtedy rzeczywiście się ona nie odbywała, to w związku z sezonowością działalności nie można byłoby uznać, że punkt został zlikwidowany. W tym kontekście ewentualne czasowe przesunięcie kontenera na sąsiednią działkę lub ewentualna zmiana jego przeznaczenia (np. na zaplecze budowy budynku mieszkalnego) nie może być podstawą do stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowych zezwoleń.
Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.