III SA/Po 17/20

III SA/Po 17/20 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2020-08-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-01-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Małgorzata Górecka /sprawozdawca/
Mirella Ławniczak /przewodniczący/
Walentyna Długaszewska
Symbol z opisem
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 1595/20 - Wyrok NSA z 2024-06-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 73, art. 75
Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
Sentencja
Dnia 4 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 sierpnia 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2019r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia zwolnienia towaru oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2019r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika W. Urzędu Celno- Skarbowego w P., Oddział Celny w P. z dnia [...] sierpnia 2019r. , którą organ ten zawiesił zwolnienie towaru w postaci naręcznych zegarków kwarcowych, co do którego zachodziło podejrzenie, że narusza prawo własności intelektualnej Spółki A w S..
Powyższe decyzje zostały podjęte w następującym stanie faktycznym.
W dniu [...].08.2019r. podczas wykonywania czynności służbowych funkcjonariusz Oddziału Celnego w P. przeprowadził rewizję celną towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu. W wyniku rewizji celnej funkcjonariusz stwierdził, że towarem są zegarki naręczne opatrzone słowno- graficznym znakiem towarowym G. R., , co do których zachodziło podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej Spółki A w S.. Organ zawiadomił Spółkę A o zawieszeniu towaru . Przedstawiciel Spółki A zwrócił się do organu o podjęcie działań w celu ochrony praw własności intelektualnej Spółki, który to wniosek został przez organ uwzględniony decyzją z dnia [...].08.2019r. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W..
Z decyzją zawieszającą zwolnienie przedmiotowego towaru nie zgodził się P. L. prowadzący działalność gospodarczą PPUH P. L. i złożył odwołanie. Wniósł o uchylenie decyzji jako bezzasadnej i naruszającej prawo użytkownika znaku towarowego "G. R." na terytorium RP dla naręcznych zegarków kwarcowych wynikającego z prawa ochronnego na znak towarowy "G. R." nr [...] udzielonego przez Urząd Patentowy RP z pierwszeństwem od dnia [...].01.2012 r.
Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy nie podzielił stanowiska odwołującego. Stwierdził, że już samo podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej stanowi podstawę do podjęcia działań przez organy celne. Organy celne zwalniają towar lub kończą jego zatrzymanie m.in. gdy nie otrzymają wniosku zawierającego żądanie podjęcia działań przez organy celne w odniesieniu do towarów podejrzewanych o naruszenie prawa własności intelektualnej . W rozpatrywanej sprawie wniosek taki do organu wpłynął i organ wydał decyzję uwzględniającą wniosek . Organ odwoławczy podał, że [...].08.2019r. organ celny powiadomił zgłaszającego towar o przeprowadzeniu częściowej rewizji celnej towaru , w wyniku której stwierdzono zegarki kwarcowe naręczne oznaczone na cyferblacie oraz kopercie zegarka logo "G. L.". W dniu [...].08.2019r. organ otrzymał od zgłaszającego umowę licencyjną zezwalającą na korzystanie ze znaku towarowego zarejestrowanego w dniu [...].09.2008 r. w Urzędzie Patentowym RP wraz z będącym załącznikiem do wskazanej umowy odpisem świadectwa ochronnego o numerze [...] z dnia [...].04.2010r. Z treści świadectwa ochronnego wynikało, że prawo ochronne trwa od [...].09.2008 r. Tak więc data ważności świadectwa ochronnego (10 lat) będącego załącznikiem do przedłożonej umowy licencyjnej straciła swą ważność w dniu [...].09.2018r. Strona dopiero przy odwołaniu od decyzji przedłożyła świadectwo ochronne nr [...] z dnia [...].01.2012 r. , które uprawnia do posługiwania się znakiem towarowym przez M. L. ważne do dnia [...].01.2022 r. W dniu [...].08.2019 r. reprezentująca Spółkę A kancelaria poinformowała organ, że jest zainteresowana zajęciem towaru , który narusza jej prawa. Organ odwoławczy uznał, że wobec powyższych okoliczności były podstawy do przyjęcia, że istniało uzasadnione podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej Spółki A i następne działania organu: zawiadomienie podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 i uwzględnienie złożonego przez ten podmiot wniosku było uzasadnione i odpowiadało prawu. Organ odwoławczy ustosunkowując się do zarzutów odwołania związanych z merytorycznym rozstrzyganiem w sprawie prawa własności intelektualnej stwierdził, że rozstrzyganie w sprawie o ochronę praw własności intelektualnej leży poza zakresem właściwości rzeczowej prowadzonego przez organ postępowania.
W skardze kierowanej do WSA w Poznaniu strona zarzucała organowi obrazę prawa materialnego i procesowego
- art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 608/2013 z 12 czerwca 2013r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 1383/2003 (Dz. Urz.UE.L.2013.181) , dalej "rozporządzenie" w zw. z art. 21,22,31 ust. 3 Konstytucji RP , poprzez zastosowanie procedury zawieszenia zwolnienia towaru w sytuacji, gdy ich posiadacz wykazał przed organem celnym swoje uprawnienia potwierdzające możliwość obrotu tymi towarami i nie naruszało to praw własności intelektualnej Spółki A wskutek czego nie było podstawy do zawieszenia zwolnienia towaru,
- art., 233 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2019, poz.900 ze zm.) , dalej "Op". w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo Celne (t.j. Dz. U. 20201382), dalej "ustawa", poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w I instancji w sytuacji, gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie dał podstawę do zmiany decyzji poprzez orzeczenie o zwolnieniu towaru.
Mając powyższe na uwadze , skarżący żądał uchylenia objętej skargą decyzji w całości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na jej uwzględnienie.
W rozpoznawanej przez Sąd sprawie doszło do zawieszenia zwolnienia towaru ze wskazaniem, że zachodzi co do niego podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej i dotyczyło to towaru : zegarków naręcznych kwarcowych. Podczas wykonywania czynności służbowych funkcjonariusz Oddziału Celnego w P. przeprowadził rewizję celną towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu. W wyniku rewizji celnej funkcjonariusz stwierdził, że towarem są zegarki naręczne opatrzone słowno- graficznym znakiem towarowym G. R., co do których zachodziło podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej Spółki A w S.. Kontrolowany towar, zgodnie z treścią protokołu z przeprowadzonej rewizji celnej potwierdza, że były to zegarki naręczne oznaczone logo G. R., zaś pełna nazwa na cyferblacie i na kopercie brzmiała "G. L." Funkcjonariusz dokonał też sprawdzenia informacji na temat praw własności intelektualnych w systemie Leonardo da VINCI i ustalił , że prawo wyłączne do nazwy G. R. uprawnionemu M. L. wygasło [...].09.2018r. Zgłaszający towar przedłożył umowę licencyjną na korzystanie ze znaku towarowego z dnia [...].12.2014r. zawartą pomiędzy M. L. i P. L. (skarżącym), której przedmiotem było udzielenie skarżącemu licencji na korzystanie ze znaku towarowego określonego w załączniku do umowy zezwalając na udzielenie dalszych zezwoleń licencyjnych. Z kolei świadectwo ochronne na znak towarowy przedłożone przez stronę udzielało prawa ochronnego do [...].09.2018r.
Otóż wskazać należy, że towary wprowadzane na obszar celny podlegają, od chwili ich wprowadzenia, dozorowi celnemu a to oznacza, że mogą też podlegać kontroli organów celnych mającej na celu ustalenie przestrzegania przepisów prawa celnego i innych regulacji dotyczących przewożonych towarów. Stosownie do art. 73 ust. 1 WKC ( rozporządzenie rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r.ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny) organy celne zwalniają towary po dokonaniu weryfikacji zgłoszenia lub jego przyjęciu bez weryfikacji, jeżeli spełnione zostaną warunki objęcia towarów daną procedurą i o ile towary nie są przedmiotem ograniczeń lub zakazów. W myśl art. 75 lit. a tiret 4 WKC w celu uregulowania sytuacji towarów podejmuje się wszelkie niezbędne działania, łącznie z orzeczeniem przepadku i sprzedażą towarów, które nie mogły zostać zwolnione ze względu na to, że są przedmiotem zakazów i ograniczeń.
Mając powyższe na uwadze , dopuszczenie wprowadzonych na obszar celny towarów uzależnione jest m.in. od tego czy wprowadzenie takich towarów nie jest objęte ograniczeniem lub zakazem. Zasady i tryb postępowania przy zawieszeniu towarów podejrzanych o naruszenie praw władności intelektualnej reguluje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U.UE.L 2013.181.15), zwane dalej "rozporządzeniem ". Zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia w przypadku, gdy organy celne zidentyfikują towary podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej, które nie są objęte decyzją uwzględniającą wniosek, mogą one, z wyjątkiem przypadków towarów łatwo psujących się, zawiesić zwolnienie towarów lub zatrzymać je. Aby możliwe było zawieszenie zwolnienia towaru na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia wystarczy zaistnienie podejrzenia dotyczącego naruszenia jakiegokolwiek prawa własności intelektualnej, w przeciwieństwie do sytuacji unormowanej w art. 17 ust. 1 rozporządzenia, gdzie mowa jest o zawieszeniu zwolnienia towarów w sytuacji podejrzenia naruszenia prawa własności intelektualnej ale takiego, które objęte zostało decyzją uwzględniającą wniosek. Na użytek rozporządzenia "prawa własności intelektualnej" oznaczają bowiem znak towarowy, wzór, prawo autorskie lub jakiekolwiek prawo pokrewne zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, oznaczenie geograficzne, patent zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, dodatkowe świadectwo ochronne dla produktów leczniczych (...), dodatkowe świadectwo ochronne dla środków ochrony roślin (...), wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin (...), prawo do ochrony odmian roślin zgodnie z prawem krajowym, topografię układu scalonego zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, wzór użytkowy w zakresie, w jakim jest chroniony prawem krajowym lub unijnym jako prawo własności intelektualnej, nazwę handlową w zakresie, w jakim jest chroniona prawem krajowym lub unijnym jako wyłączne prawo własności intelektualnej (art. 2 pkt 1 lit. a-I rozporządzenia). W tej sytuacji dokonanie zawieszenia zwolnienia towaru nie wymaga ustalenia treści decyzji uwzględniającej wniosek, w celu zidentyfikowania praw własności intelektualnej chronionych tą decyzją, co do których zachodzi podejrzenie naruszenia lecz wystarczy samo podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej.
W niniejszej sprawie , w ocenie Sadu, istniały podstawy do zawieszenia zwolnienia towaru. Przyjęty przez organ a nie kwestionowany przez stronę skarżącą stan faktyczny uzasadniał zawieszenie zwolnienia towaru. Zwrócić należy uwagę na to, że strona skarżąca przedłożyła umowę licencyjną na korzystanie ze znaku towarowego z dnia [...].12.2014r. zawartą pomiędzy M. L. i P. L. (skarżącym), której przedmiotem jest udzielenie skarżącemu licencji na korzystanie ze znaku towarowego określonego w załączniku do umowy zezwalając na udzielenie dalszych zezwoleń licencyjnych. Z kolei świadectwo ochronne na znak towarowy przedłożone przez stronę udzielało prawa ochronnego do [...].09.2018r.
Powołane rozporządzenie reguluje tryb postępowania w sytuacji, gdy organy celne zidentyfikują towary podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej. Jak wynika z akt organ celny [...].08.2019r. powiadomił zgłaszającego o przeprowadzeniu częściowej rewizji celnej, której poddano cztery losowo wybrane opakowania kartonowe . W dniu [...].08.2019r. organ otrzymał od zgłaszającego towar dokumenty: umowę licencyjną zezwalającą na korzystanie ze znaku towarowego zarejestrowanego w dniu [...].09.2008r. w Urzędzie patentowym RP wraz z załącznikiem do umowy będącym odpisem świadectwa ochronnego o numerze [...] z dnia [...].04.2010r. Następnie organ powiadomił stronę o zatrzymaniu towaru doręczając postanowienie wydane w tym przedmiocie. Ponadto organ powiadomił także Spółkę A w S. (skontaktował się z reprezentująca Spółkę kancelarią) uprawnioną do złożenia wniosku dotyczącego domniemanego naruszenia praw własności intelektualnej. Pełnomocnik Spółki w dniu [...].08.2019r. zawnioskował o zatrzymanie towaru i organ powiadomieniem z dnia [...].08.2019 r. o tym fakcie poinformował. Pismem z dnia [...].08.2019r. Spółka złożyła do organu wniosek krajowy o podjęcie działań w celu ochrony praw własności intelektualnej Spółki A . Decyzją z dnia [...] sierpnia 2019r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. uwzględnił wniosek o podjęcie działania w odniesieniu do zatrzymanych towarów.
Podjęte przez organ działania wynikały z art. 17 rozporządzenia. Należy zauważyć, że dopiero w odwołaniu z dnia [...].08.2019r. strona skarżąca złożyła świadectwo ochronne nr [...] na znak towarowy z dnia [...].06.2013r. stwierdzające, że prawo ochronne trwa od [...].01.2019r. żądając zwolnienia towaru a zatem już po złożeniu przez Spółkę A wniosku krajowego o podjęcie działań w celu ochrony praw własności intelektualnej i po jego uwzględnieniu przez organ decyzją z dnia [...] sierpnia 2019r.
Zgodnie z art. 18 ust. 4. rozporządzenia organy celne zwalniają towary lub kończą ich zatrzymanie niezwłocznie po dopełnieniu wszystkich formalności celnych w następujących przypadkach:
a) gdy nie zidentyfikowały one jakiejkolwiek osoby lub podmiotu uprawnionych do złożenia wniosku dotyczącego domniemanego naruszenia praw własności intelektualnej w terminie jednego dnia roboczego od zawieszenia zwolnienia lub zatrzymania towarów;
b) gdy nie otrzymały one wniosku zgodnie z art. 5 ust. 3 lub gdy odrzuciły taki wniosek.
W sytuacji jak omawiana organ otrzymał wniosek Spółki A a więc nie było podstaw do zwolnienia zatrzymania towaru.
W ocenie Sądu działania organu celnego podjęte w sprawie były prawidłowe, zgodne z przepisami. W sprawie działając zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia, po powzięciu wątpliwości co do naruszenia przez importowany towar prawa własności intelektualnej, organ pierwszej instancji prawidłowo wydał decyzję o zawieszeniu zwolnienia towaru. Sąd zauważa, że po zawieszeniu zwolnienia towaru, zgodnie z art. 23 rozporządzenia inicjatywę przejmuje właściciel praw. Tu Spółka A zachowując termin ostatecznie wskazany przez organ przekazała powiadomienie o wszczęciu przez Spółkę postępowania w celu ustalenia czy zostało naruszone prawo własności intelektualnej.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy zauważyć, że powoływane tu wielokrotnie rozporządzenie zawiera jedynie przepisy proceduralne dla organów celnych. W związku z tym niniejsze rozporządzenie nie wprowadza żadnych kryteriów służących do stwierdzenia, czy doszło do naruszenia prawa własności intelektualnej. W sprawie były podstawy do zawieszenia zwolnienia towaru ze względu na podejrzenie naruszenia praw własności intelektualnej, zaś przedstawione przy odwołaniu dokumenty nic w sprawie nie wniosły bowiem został już złożony wniosek krajowy. Ocena czy doszło do naruszenia bądź nie prawa własności intelektualnej nie należy do organów celnych . Dopiero w postępowaniu przez sądem powszechnym dojdzie do ustalenia tej kwestii.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019.23250), uznając zarzuty skargi za niezasadne, skargę oddalił