III SA/Po 1599/14

III SA/Po 1599/14 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2015-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-11-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Beata Sokołowska /przewodniczący/
Małgorzata Górecka
Marzenna Kosewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 727
art. 73 ust. 1
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne - tekst jednolity
Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 20, art. 78
Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
Sentencja
Dnia 30 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi X. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w ... na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... 2014 r. nr ... w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oddala skargę
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego w ... decyzją z dnia ..., działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 727 z późn. zm.), art. 20 i art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. z późn. zm.), art. 212 i art. 213 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z 11 października 1993 r. z późn. zm.), art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L Nr 256 z 7 września 1987 r. z późn. zm.), orzekł o zmianie nieprawidłowych danych w pozycji 1 zgłoszenia celnego nr OGL 391030/005446 z dnia 28 września 2011 r. dokonanego przez spółkę z o.o. "..." z siedzibą w ... w procedurze celnej dopuszczenia do wolnego obrotu.
W uzasadnieniu organ celny pierwszej instancji wyjaśnił, że według pozycji 1 wskazanego zgłoszenia celnego strony, procedurą celną dopuszczenia do wolnego obrotu objęto towary określone w polu 31 SAD jako: "Panel LCD 31,5", deklarując ich przynależność taryfową do kodu TARIC 8528 51 00 90. W wyniku kontroli zgłoszeń celnych w procedurze dopuszczenia do wolnego obrotu w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów deklarowanych do wspomnianego kodu TARIC, złożonych w imieniu spółki, organ zakwestionował prawidłowość klasyfikacji towarowej, według której przedmiotowe panele LCD miałyby przynależeć do pozycji HS 8529 jako części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528.
Według ustaleń zawartych w protokole kontroli, opartych przede wszystkim na wyjaśnieniach kontrolowanego oraz materiałach przez niego dostarczonych, wskazany towar został zakupiony i importowany w celu wykorzystania go do produkcji tablic LCD wchodzących w skład SIP, tj. systemu informacji pasażerskiej instalowanego w pojazdach komunikacji miejskiej, przekazującego wizualną informacje o przebiegu trasy pojazdu, położeniu pojazdu, kolejności przystanków, nazwy bieżącego i kolejnego przystanku i innych informacji. Głównym składnikiem systemu "stanowiącym o jego charakterze" jest jednostka centralna – centralny terminal pojazdu – CTP (komputer), która zarządza całym systemem w ramach platformy systemów elektronicznych (PSE) i z której pochodzą informacje wyświetlane na tablicach LCD. Przedmiotowe panele LCD zawierają podświetlenie LED oraz są wyposażone w inwertery i płytki zasilania podświetlenia. Przeznaczone są do współpracy z maszynami do automatycznego przetwarzania danych. Mogą być one również traktowane jako moduły LCD składające się wyłącznie z jednej lub więcej szklanych lub plastikowych komórek TFT, nie mających właściwości ekranów dotykowych, z elementami podświetlającymi, z inwertorami, płytkami obwodów drukowanych (PCB) zawierającymi tylko elektroniczne kontrolery do adresacji pikseli. Importowane panele LCD nie mogą samoistnie pełnić funkcji ekranów zewnętrznych. Wspomniane komponenty nie są wyrobami gotowymi i zależnie od potrzeb były zamawiane w zróżnicowanych konfiguracjach. W procesie produkcyjnym w zakładzie ... panele są wyposażone w dodatkowe elementy i okablowanie pozwalające na ich połączenie z resztą systemu i wyświetlanie informacji przekazywanych przez jednostkę centralną. Według strony, nie jest wykluczone, iż po zastosowaniu odpowiedniej technologii i zamontowaniu dodatkowego osprzętu w wyspecjalizowanym zakładzie produkcyjnym panele te mogłyby stanowić elementy w produkcji komercyjnych monitorów i telewizorów.
W toku postępowania celnego strona oświadczyła w piśmie z dnia 23 grudnia 2013 r., że prawidłową klasyfikacją taryfową dla importowanych paneli powinien być kod 8529 90 20 00 i wniosła o przeprowadzenie dowodu na tą okoliczność z załączonego do pisma schematu blokowego przedstawiającego PSE (platformę systemów elektronicznych), instalowaną w pojazdach komunikacji miejskiej, która zdaniem strony spełnia kryteria uznania jej za maszynę do automatycznego przetwarzania danych.
Organ wskazał, że celem postępowania dowodowego w niniejszej sprawie było ustalenie, czy importowane panele LCD, przeznaczone do zainstalowania w Systemie Informacji Pasażerskiej, powinny być klasyfikowane do kodu TARIC 8528 51 00 90 (jako pozostałe monitory w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471), czy też do innego, bardziej odpowiedniego kodu TARIC. W rezultacie przeprowadzonego postępowania organ stwierdził, że klasyfikacja przedmiotowych paneli LCD w ramach pozycji 8528 WTC była nieprawidłowa. Powinny być one bowiem klasyfikowane do pozycji 8529 WTC. Przy czym w ocenie organu po przeanalizowaniu materiałów zgromadzonych w niniejszej sprawie, w szczególności w zakresie budowy towaru, funkcji oraz jego przeznaczenia, kolorowe panele TFT LCD model T315HW07-VE nie mogą być klasyfikowane w podpozycji 8529 90 20 – jako część monitorów w podpozycji 8528 51 00, tj. w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471. Urządzenia te w takim stanie, w jakim zostały przedstawione do odprawy celnej nadawały się do zamontowania w różnych typach monitorów, zarówno komputerowych, jak i telewizyjnych. Według organu, tym co ostatecznie decyduje o przeznaczeniu tych paneli, są dodatkowe komponenty do nich domontowane, w tym kontrolery (sterowniki) zawierające odpowiednie interfejsy. W konsekwencji przedmiotowe panele należało zaklasyfikować do podpozycji 8529 90 92 – jako części nadające się wyłącznie lub głównie do kamer telewizyjnych objętych podpozycjami 8525 80 11 i 8525 80 19 oraz aparatury objętej pozycjami 8527 i 8528 – do kodu TARIC 8529 90 92 44 jako moduły LCD, składające się wyłącznie z jednego lub więcej szklanych lub plastikowych komórek TFT, nie mające właściwości użytkowych ekranów dotykowych (touch screen), z lub bez elementów podświetlających, z lub bez inwertorów, z jedną lub więcej płytkami obwodów drukowanych (PCB) zawierającymi tylko elektroniczne kontrolery do adresacji pikseli.
W odwołaniu skarżąca spółka zarzuciła decyzji organu pierwszej instancji naruszenie: przepisów prawa materialnego, tj. Wspólnej Taryfy Celnej Unii Europejskiej, w tym reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, a ponadto przepisów postępowania – art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego.
Dyrektor Izby Celnej w ... decyzją z dnia ..., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w ....
Organ drugiej instancji podkreślił, że wbrew temu, co podnosi strona skarżąca, indywidualne zastosowanie importowanego towaru nie może być decydujące o jego klasyfikacji do kodu Taryfy Celnej, bowiem Taryfa ta nie uzależnia klasyfikacji towaru od wskazanego przez stronę indywidualnego czynnika, ale od obiektywnych cech i właściwości towaru. W przeciwnym wypadku dochodziłoby do niejednolitego stosowania Taryfy Celnej oraz stosowania cła w sposób dyskryminacyjny wobec innych podmiotów sprowadzających towar tego samego rodzaju.
W skardze podatnik wniósł o uchylenie decyzji odwoławczej w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tzn. art. 121 § 1, art. 122, art. 180 §1 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, a ponadto naruszenie prawa materialnego, tj. Wspólnej Taryfy Celnej Unii Europejskiej przyjętej w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE L 284 z dnia 29 października 2010 r.), w tym Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w załączniku do tego rozporządzenia – poprzez błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że importowane przez skarżącą towary zgłoszone w dokumencie SAD OGL 391030/005446 z dnia 28 września 2011 r. podlegają zaklasyfikowaniu do kodu CN 8529 90 92 44.
Według skarżącej spółki, nie jest prawidłowe przyporządkowanie ustalonego przez organ administracji stanu faktycznego do właściwych przepisów prawnych. Strona podkreśliła, że skoro w uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, że przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, to przedstawienie w przedmiotowym zgłoszeniu kompletu obejmującego panel łącznie ze sterownikiem jednoznacznie upoważnia skarżącą do klasyfikowania towaru do pozycji CN 8529 90 20, jako części monitorów klasyfikowanych do pozycji CN 8528 51, obejmującej monitory w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych. Zdaniem spółki, w zaskarżonej decyzji błędnie podtrzymano nieprawidłowe zaklasyfikowanie towaru, z tego względu, że jeśli przedmiotowe panele LCD zostaną porównane na poziomie podpozycji 8529 90 20, to powinny być zaklasyfikowane do części aparatur objętych między innymi podpozycją 8528 51 00, a nie jak to określono w decyzji – do "pozostałych".
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w ... wniósł o jej oddalenie, wskazując na bezzasadność zawartych w niej zarzutów.
W piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2015 r. strona skarżąca w uzupełnieniu skargi podała, że panele i skalery objęte zgłoszeniem celnym z dnia 28 września 2011 r. stanowią komplety, będące częściami (modułami) większej całości systemu PSE. Mimo że nie są zmontowane i nie stanowią rozmontowanego monitora komputerowego, muszą być traktowane jako moduł panel i sterownik, i klasyfikowane do kodu TARIC 8529 90 20.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ odwoławczy nie naruszył przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie należy wskazać, że spór w analizowanej sprawie dotyczy klasyfikacji importowanego przez skarżącą towaru – paneli LCD 31.5 do odpowiedniego kodu Zintegrowanej Taryfy WE. Skarżąca spółka zadeklarowała w zgłoszeniu celnym klasyfikację towaru do kodu TARIC 8528 51 00 90, natomiast w toku postępowania celnego oraz w skardze i piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2015 r. wskazała, że towary powinny być klasyfikowane do kodu CN 8529 90 20 – jako części aparatur objętych podpozycjami 8525 60 00, 8525 80 30, 8528 41 00, 8528 51 00 i 8528 61 00. Natomiast w ocenie organu celnego, właściwe jest użycie kodu TARIC 8529 90 92 44.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie jest sporny – przedmiotowe panele zostały importowane w celu wykorzystania ich do produkcji przez stronę tablic LCD, które wchodzą w skład Systemów Informacji Pasażerskiej do przekazywania wizualnej informacji pasażerskiej w pojazdach komunikacji miejskiej, w których wymiana informacji pomiędzy poszczególnymi częściami systemu odbywa się z wykorzystaniem urządzeń do automatycznego przetwarzania danych. Na marginesie trzeba wskazać, że klasyfikacja towaru zastosowana przez organ w zaskarżonej decyzji nie spowodowała zmiany wysokości kwoty długu celnego w stosunku do sumy zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym SAD z dnia 28 września 2011 r.
Należy wyjaśnić, że rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.L.87.256.1 z 7.09.1987 r. ze zm.; dalej: "rozporządzenie w sprawie WTC) ustanowiło nomenklaturę towarową, zwaną Nomenklaturą Scaloną (CN), gdzie w załączniku I (który jest corocznie modyfikowany) określa się Nomenklaturę Scaloną i tabele stawek Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej przez państwa członkowskie powoduje, że cła na towary przywożone z państw trzecich do wszystkich państw członkowskich oraz nomenklatura są jednolite. Dodatkowo w związku z preferencjami celnymi, zawieszeniem cła, opłatami rolnymi, cłami antydumpingowymi i opłatami wyrównawczymi, ograniczeniami w przywozie i wywozie, refundacjami wywozowymi Wspólnota posługuje się zintegrowaną taryfą celną TARIC. Zgodnie bowiem z art. 2 rozporządzenia w sprawie WTC, Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich (TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje:
a) środki zawarte w rozporządzeniu;
b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane podpozycjami TARIC, potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II;
c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych TARIC lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi;
d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie;
e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów.
Zgodnie zaś z art. 3 rozporządzenia w sprawie WTC, każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00".
Podpozycje TARIC są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów TARIC. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00". W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody TARIC w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry.
TARIC jest wykorzystywana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu stosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu do i wywozu ze Wspólnoty. Numery kodowe TARIC i dodatkowe numery kodowe TARIC stosuje się do przywozu i w razie konieczności do wywozu towarów objętych odpowiadającymi sobie podpozycjami. Państwa Członkowskie mogą dodawać podpodziały lub dodatkowe numery kodowe do celów krajowych.
Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary, ponadto – ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. Zgodnie z regułą 1. ORINS, dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami od 2. do 6., według kolejności ich występowania. Natomiast w myśl reguły 6. ORINS, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Podkreślenia wymaga okoliczność, że zaklasyfikowanie towaru do określonej kategorii musi odbywać się według ogólnych reguł, nie zaś ze względu na wykorzystanie towaru, którego nie da się z góry przewidzieć, w zależności od uznania ostatecznego nabywcy. Kryterium decydujące dla klasyfikacji taryfowej towaru stanowią zasadniczo obiektywne właściwości i cechy towaru opisane w pozycjach Nomenklatury Scalonej (CN).
Trzeba zwrócić uwagę, że kryteria klasyfikacyjne wyznaczają ramy postępowania dowodowego w konkretnej sprawie, w toku którego powinno dojść do zebrania materiału dowodowego według reguł określonych w dziale IV ordynacji podatkowej, stosowanych w postępowaniu celnym na podstawie art. 73 ust. 1 Prawa celnego.
W realiach rozpoznawanej sprawy klasyfikacja paneli LCD 31.5 do pozycji CN 8529 nie jest sporna. Natomiast sporna jest klasyfikacja tych wyrobów do konkretnego kodu CN, a następnie do bardziej szczegółowego kodu TARIC. W celu rozstrzygnięcia tego sporu ustalenia wymaga to, czy importowane panele stanowią moduły LCD – składające się wyłącznie z jednego lub więcej szklanych lub plastikowych komórek TFT, niemające właściwości użytkowych ekranów dotykowych (touch screen), z lub bez elementów podświetlających, z lub bez inwertorów, z jedną lub więcej płytkami obwodów drukowanych (PCB) zawierającymi tylko elektroniczne kontrolery do adresacji pikseli (kod TARIC 8529 90 92 44), czy też są to części aparatur objętych podpozycjami: 8525 60 00, 8525 80 30, 8528 41 00, 8528 51 00 i 8528 61 00 (kod TARIC 8529 90 20 00).
W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę, że sekcja XVI Taryfy Celnej obejmuje: maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku; urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów.
W uwadze 2 do sekcji XVI wskazano, że z uwzględnieniem treści uwagi 1 do niniejszej sekcji, uwagi 1 do działu 84 i uwagi 1 do działu 85, części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami:
(a) części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548) należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji;
(b) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycją 8517, jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517;
(c) wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538, lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji 8487 lub 8548.
Z kolei w Notach Wyjaśniających – uwadze 2 – do sekcji XVI wskazano, że części, które nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie z określonymi maszynami lub urządzeniami (włączając te objęte pozycją 8479 lub pozycją 8543), lub z grupą maszyn lub urządzeń objętych tą samą pozycją, są na ogół klasyfikowane do tej samej pozycji, co te maszyny lub urządzenia, pod warunkiem oczywiście wyłączeń wymienionych w Części (I). Oddzielne pozycje są jednak przewidziane między innymi dla części urządzeń objętych pozycjami od 8525 do 8528 (pozycja 8529). Przy tym zasady te nie mają zastosowania do części, które same w sobie stanowią artykuł objęty pozycją tej sekcji (inne niż pozycje 8487 i 8548); w każdym przypadku są one klasyfikowane do ich własnej, odpowiedniej pozycji, nawet jeśli zostały specjalnie zaprojektowane, aby pracować jako część określonej maszyny.
W Części (IV) – Maszyny niekompletne uwag ogólnych wyjaśniono, że w całej sekcji jakiekolwiek odwołanie się do maszyny lub urządzenia obejmuje nie tylko kompletną maszynę, lecz także maszynę niekompletną (tj. zespół części tak dalece zaawansowany, że już posiada on główne, zasadnicze cechy maszyny kompletnej). Natomiast w Części (V) - Maszyny niezmontowane wskazano, że ze względu na wygodę transportu wiele maszyn i urządzeń jest przewożonych w stanie niezmontowanym. Mimo że w efekcie towary te są zbiorem części, są one klasyfikowane tak, jak gdyby były maszyną, nie zaś do jakiejkolwiek oddzielnej pozycji dla części. Przy czym niezmontowane części składowe przekraczające ilość wymaganą dla kompletnej maszyny lub dla maszyny niekompletnej, posiadającej cechy charakterystyczne maszyny kompletnej, klasyfikowane są do ich własnej odpowiedniej pozycji.
Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że z Not Wyjaśniających HS do pozycji 8528 ("monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu") – Części wynika, że z zastrzeżeniem postanowień ogólnych dotyczących klasyfikacji części, części aparatury objętej tą pozycją są klasyfikowane do pozycji 8529.
Ponadto w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 274/2013 z dnia 19 marca 2013 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.Urz. UE L Nr 84/5) postanowiono, że do kodu CN 8529 90 92 klasyfikuje się moduł kolorowego wyświetlacza ciekłokrystalicznego (LCD) o przekątnej ekranu 16,5 cm (6,5 cala) z urządzeniami mocującymi z boku, radiatorem aluminiowym z tyłu o wymiarach w przybliżeniu 16 cm x 10 cm x 2 cm. Moduł składa się z odbiornika niskonapięciowego sygnału różnicowego (LVDS), podświetlenia z diod elektroluminescencyjnych (LED) ze zintegrowaną regulacją jasności, obwodu sterownika diod LED, płytek obwodów drukowanych z elektroniką sterującą do adresowania pikseli, zawierającą mikrokontroler oraz 10-pinowy interfejs LVDS. Wyświetlacz ma następujące cechy charakterystyczne: rozdzielczość 400 x 240 pikseli; format obrazu 16:9; plamkę o wielkości 0,1195 (*3) x 0,3305 mm. Moduł nie zawiera żadnego podzespołu przetwarzającego sygnał wideo, na przykład konwertora wideo, skalera lub tunera. Moduł jest przeznaczony do wmontowania w deskę rozdzielczą pojazdu silnikowego, do wyświetlania sygnałów wideo. Ponieważ moduł jest przeznaczony do wyświetlania sygnałów wideo, jest on częścią klasyfikowana do pozycji 8529 (zob. Noty wyjaśniające do CN do pozycji 8529 90 92). Należy go więc klasyfikować do kodu CN 8529 90 92 jako część nadająca się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycją 8528.
Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, organ odwoławczy zasadnie przyjął, że importowane panele LCD nie mogą samoistnie pełnić funkcji ekranu zewnętrznego. Trzeba zwrócić uwagę, że przedmiotowe panele LCD po zastosowaniu odpowiedniej technologii i zamontowaniu dodatkowego osprzętu w wyspecjalizowanym zakładzie produkcyjnym prawdopodobnie mogłyby stanowić elementy w produkcji komercyjnych monitorów lub telewizorów. Jednak w zakładzie importera nie znajdują one innego zastosowania niż w opisanych powyżej systemach SIP. Otóż, wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do współpracy z maszynami do automatycznego przetwarzania danych zawierające podświetlenie lampą fluorescencyjną (CCPL) lub zawierające podświetlenie LED oraz wyposażone w inwertery i płytki zasilania podświetlania – można również traktować jako moduł LCD, składający się wyłącznie z jednego lub więcej szklanych lub plastikowych komórek TFT, niemających właściwości użytkowych ekranów dotykowych (touch screen), z lub bez elementów podświetlających, z lub bez inwertorów, z jedną lub więcej płytkami obwodów drukowanych (PCB) zawierającymi tylko elektroniczne kontrolery do adresacji pikseli. Importowane komponenty nie są wyrobem gotowym i zależnie od potrzeb były zamawiane w zróżnicowanych konfiguracjach, jednak zawsze były przeznaczone do współpracy z urządzeniami do automatycznego przetwarzania danych. Ze specyfikacji technicznej wynika, że przedmiotowe panele LCD (T315HW07) zawierają: interfejs LVDS, kontroler taktujący, zasilacz, sterownik matrycy LCD przeznaczony do adresacji pikseli, matrycę LCD, moduł podświetlenia LED, nie zawierające tunera i specyficznych wyjść lub złączy do podłączenia urządzeń współpracujących.
W związku z powyższym organ celny trafnie stwierdził, że zaimportowane towary nie stanowiły kompletnych urządzeń. Wykorzystanie ich jest możliwe jedynie w produkcji innych urządzeń (m.in. tablic LCD). Stanowią one części do urządzeń z pozycji CN 8528. Właściwe było zatem zaklasyfikowanie tych części do pozycji CN 8529, odpowiedniej dla części nadających się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528 – stosownie do postanowień uwagi 2 b) do sekcji XVI Taryfy Celnej.
W ocenie Sądu, prawidłowe rozumienie przytoczonych reguł prowadzi do uznania, że indywidualne zastosowanie importowanego towaru nie może być decydujące o jego klasyfikacji do odpowiedniego kodu Taryfy Celnej. Należy mieć na względzie, że Taryfa Celna nie uzależnia klasyfikacji towaru od wskazanego przez stronę indywidualnego czynnika – sposobu wykorzystania wyrobu, lecz od jego obiektywnych cech i właściwości. Przy czym obiektywne cechy i właściwości paneli LCD pozwalają na stwierdzenie, że ich zastosowanie nie ogranicza się do zastosowania ich tylko i wyłącznie do produkcji monitorów stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Panele te nie tylko mogą służyć do produkcji tablic LCD, które wchodzą w skład systemu informacji pasażerskiej, lecz również do produkcji komercyjnych monitorów lub telewizorów. Uzasadnia to przyjęcie wniosku, że strona zastosowała nieprawidłową klasyfikację przedmiotowego towaru do kodu podpozycji 8529 90 20.
Na zaproponowaną przez skarżącą klasyfikację nie miała wpływu okoliczność, że oprócz paneli LCD (poz. 1 SAD) zgłoszono również skalery (poz. 2 SAD), które są sterownikami do tych paneli. Organ odwoławczy, wskazując na treść art. 214 WKC, w sposób właściwy przyjął, że oba wyroby – jako odrębne części wspomnianego systemu – podlegały oddzielnemu zgłoszeniu.
W powyższej perspektywie należy stwierdzić, że wskazane panele LCD stanowią części klasyfikowane do kodu CN 8529 90 92 – części do kamer telewizyjnych objętych podpozycjami 8525 80 11 i 8525 80 19 oraz aparatury objętej pozycjami 8527 i 8528. Ze względu na swoją funkcję i właściwości przedmiotowe panele LCD należy klasyfikować do kodu TARIC 8529 90 92 44, obejmującego moduły LCD, składające się wyłącznie z jednego lub więcej szklanych lub plastikowych komórek TFT, niemające właściwości użytkowych ekranów dotykowych (touch screen), z lub bez elementów podświetlających, z lub bez inwertorów, z jedną lub więcej płytkami obwodów drukowanych (PCB) zawierającymi tylko elektroniczne kontrolery do adresacji pikseli.
Podsumowując poczynioną powyżej ocenę prawną zaistniałych w sprawie okoliczności Sąd uznał, że strona skarżąca w sposób nieprawidłowy utożsamiła "wykorzystanie" towaru do produkcji wspomnianego urządzenia z pojęciem jego "przeznaczenia". Ta druga kategoria pojęciowa ma charakter obiektywny. Skarżąca natomiast zmierza do zindywidualizowania tego pojęcia do wykorzystania towaru w ściśle określonym celu – w tym wypadku do produkcji tablic LCD wchodzących w skład systemów SIP. Organ trafnie przyjął, że importowane przez stronę panele LCD 31.5 nie są wyrobem gotowym i po zastosowaniu odpowiedniej technologii oraz zamontowaniu dodatkowego osprzętu mogłyby stanowić element w produkcji komercyjnych monitorów lub telewizorów.
W tym stanie rzeczy nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi wskazujące na naruszenie w niniejszym przypadku przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jak w sentencji wyroku.