III SA/Po 1440/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2016-02-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo pomocykoszty sądoweskarżącywniosekumorzenie postępowaniasytuacja majątkowanadużycie prawa procesowegosądy administracyjnerolnictwopłatności bezpośrednie

WSA w Poznaniu umorzył postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznając, że skarżący świadomie uchyla się od złożenia rzetelnego oświadczenia majątkowego i nadużywa prawa procesowego.

Skarżący R. P. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, deklarując samotność i brak środków do życia. Sąd, opierając się na informacjach znanych z urzędu oraz poprzednich orzeczeniach, ustalił, że skarżący reprezentuje lub reprezentował liczne spółki prawa handlowego, posiadał grunty rolne o znacznej powierzchni i był stroną w sprawach podatkowych. Mimo tych faktów, konsekwentnie deklarował brak majątku i środków do życia. Sąd uznał, że skarżący świadomie uchyla się od złożenia rzetelnego oświadczenia majątkowego, co stanowi nadużycie prawa procesowego, i dlatego umorzył postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 roku umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez R. P. w sprawie dotyczącej odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Sąd wskazał, że skarżący już wcześniej występował z podobnymi wnioskami, które były rozpatrywane przez referendarza sądowego, WSA, a także NSA. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego, podkreślając brak należytej staranności w wykazaniu sytuacji majątkowej. W obecnym wniosku R. P. ponownie ogólnikowo opisał swoją sytuację jako samotną i bezdomną, bez środków do życia. Jednakże, informacje znane sądowi z urzędu, w tym dane z systemów dopłat rolniczych, umów dzierżawy nieruchomości rolnych, spraw podatkowych oraz rejestrów spółek prawa handlowego, wskazywały na znaczną aktywność gospodarczą skarżącego i reprezentowanych przez niego podmiotów. Sąd stwierdził, że skarżący świadomie uchyla się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego, co stanowi nadużycie prawa procesowego. Ponadto, sąd uznał, że żądanie przyznania prawa pomocy o tożsamej treści zostało już prawomocnie rozstrzygnięte, co czyni rozpoznanie aktualnego wniosku zbędnym na podstawie art. 249a PPSA. W konsekwencji, postępowanie zostało umorzone.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, rozpoznanie aktualnego wniosku o tożsamej treści jest zbędne w rozumieniu art. 249a PPSA, jeśli żądanie zostało już prawomocnie rozstrzygnięte.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ponowne rozpoznawanie wniosku o prawo pomocy o identycznej treści, który został już prawomocnie rozstrzygnięty, jest zbędne na gruncie przepisów PPSA.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (4)

Główne

PPSA art. 249a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozpoznanie wniosku o tożsamej treści jest zbędne, jeśli żądanie zostało już prawomocnie rozstrzygnięte.

PPSA art. 258 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 258 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

pkt 7 - umorzenie postępowania

Pomocnicze

Dz.U. 2012 poz 270

Argumenty

Skuteczne argumenty

Świadome uchylanie się od złożenia rzetelnego oświadczenia majątkowego. Nadużycie prawa procesowego poprzez wielokrotne składanie wniosków o prawo pomocy bez wyjaśnienia sytuacji majątkowej. Zbędność rozpoznania wniosku o tożsamej treści, który został już prawomocnie rozstrzygnięty.

Godne uwagi sformułowania

strona świadomie uchyla się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego nie podejmuje próby wyjaśnienia swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej ponawianie wniosków o prawo pomocy bez wyjaśnienia sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy stanowi nadużycie prawa procesowego rozpoznanie aktualnego wniosku o tożsamej treści jest zbędne

Skład orzekający

Sebastian Michalski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy z powodu nadużycia prawa procesowego i zbędności rozpoznania wniosku."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący wielokrotnie składa wnioski o prawo pomocy, świadomie ukrywając swoją sytuację majątkową i nie podejmując prób jej wyjaśnienia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sądy weryfikują wnioski o prawo pomocy, szczególnie w przypadkach osób, które mimo deklarowania ubóstwa, wykazują aktywność gospodarczą. Jest to przykład kontroli nadużywania prawa procesowego.

Czy można wyłudzić prawo pomocy, ukrywając majątek? Sąd administracyjny odpowiada.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Po 1440/14 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2016-02-29
Data wpływu
2014-10-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Sebastian Michalski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II GZ 393/15 - Postanowienie NSA z 2015-08-26
II GZ 649/15 - Postanowienie NSA z 2015-11-06
II GZ 570/16 - Postanowienie NSA z 2016-06-09
II GZ 1175/16 - Postanowienie NSA z 2016-11-18
II GZ 1176/16 - Postanowienie NSA z 2016-11-18
I GZ 183/18 - Postanowienie NSA z 2018-06-20
I GZ 182/18 - Postanowienie NSA z 2018-06-20
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 249a art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 29 lutego 2016 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013; postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
Na wstępie wskazać należy, że w niniejszym postępowaniu R. P. już występował z żądaniem przyznania prawa pomocy. W kwestii żądania zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu wypowiadał się referendarz sądowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, a także Naczelny Sąd Administracyjny.
Oddalając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że skarżący nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej (nie przedłożył dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej) ani na wezwanie referendarza sądowego, ani w sprzeciwie, ani przy zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że wnioskodawca nie dołożył należytej staranności w celu wykazania, że nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (k. 85-87 akt sądowych).
W powyższym stanie rzeczy R. P. kolejny raz wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 131-132 akt sądowych).
W formularz wniosku, Skarżący ponownie w sposób ogólnikowych wskazał, że jest osobą samotną i bezdomną bez środków do życia i leczenia. Niemniej Wnioskodawca wskazał adres zamieszkania. W rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego wpisał: "Nie mam" lub "Nie dotyczy".
Tymczasem okoliczności znane z urzędu oraz informacje zamieszczone w serwisach internetowych instytucji państwowych, które zostały powołane w poprzednich postanowieniach dotyczących prawa pomocy wskazują, co następuje.
Wnioskodawca lub podmioty prawa handlowego reprezentowane przez Skarżącego w latach 2004-2015 nieprzerwanie zgłaszały do systemu dopłat rolniczych grunty o pow. od 100ha do prawie 700ha (treści wniosków pomocowych przekazywanych do Sądu wraz ze skargami).
Niemniej na potrzeby licznych postępowań o przyznanie prawa pomocy Skarżący deklaruje, że nie prowadzi działalności rolniczej oraz nie posiada żadnego majątku.
Tymczasem w dniu 19 lutego 2014 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęły trzy skargi R. P. na decyzje w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za 2011, 2012 oraz 2013 rok (sygn. akt III SA/Po 252-254/14). W aktach administracyjnych wskazanych spraw zalegała umowa dzierżawy nieruchomości rolnych z dnia 25 października 2011 roku zawarta pomiędzy Agencją Nieruchomości Rolnych a Skarżącym, który zamieszkuje pod adresem [...], [...]. Aktualnie, jako adres zamieszkania, Skarżący wskazuje nieruchomości pod adresem [...]. Jednocześnie od kilku lat w treści licznych wniosków o prawo pomocy Skarżący podaje, że "korzysta z jadłodajni [...] i noclegowni dla bezdomnych".
W dniu 03 sierpnia 2015 roku do sprawy prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 353/15 wpłynął formularz wniosku o prawo pomocy pochodzący od "A" Sp. z o.o w [...] reprezentowanej przez R. P. Z treści wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalności, jednak według bilansu za ostatni rok poniosła stratę w kwocie 50.000 zł.
Skarżący nadal pełni funkcję prezesa zarządu w "B" Sp. z o.o., a do maja 2012 roku był udziałowcem tej Spółki. Udziały o łącznej wartości 100.000 zł zbył na rzecz brata M. P. (Monitor Sądowy i Gospodarczy z dnia [...] czerwca 2012 roku, Nr [...], poz. [...]). Przy czym jeszcze przed ujawnieniem w Krajowym Rejestrze Sądowym faktu zbycia udziałów, Skarżący został zobowiązany do wyjawienia majątku w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym (postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 roku, sygn. akt [...]). W dniu [...] września 2011 roku, czyli jeszcze przed podpisaniem umowy dzierżawy nieruchomości rolnych z ANR, Wnioskodawca został ujawniony w Krajowym Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych (Nr [...]).
W dniu 29 marca 2013 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęła skarga podmiotu "B" Sp. z o.o. w organizacji (sygn. akt III SA/Po 516/13), którą reprezentuje R. P.
W sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Po 499/13 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy "B" Sp. z o.o. w organizacji.
Z uzasadnienia postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wynika, że udziałowcami "B" Sp. z o.o. w organizacji są bracia R. P. i M. P. Spółkę reprezentuje Skarżący. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 5.000 zł. Wnioskodawca posiada jeden udział o wartości nominalnej 50 zł. Udziały zostały objęte oraz w całości pokryte gotowizną. Spółka wystąpiła do Sądu Rejestrowego ze zgłoszeniem rejestracyjnym. Za ostatni rok obrotowy Spółka nie odnotowała zysku, a jej zadłużenie wynosi 25.000 zł. Siedziba Spółki znajduje się w dzierżawionym lokalu. Zadłużenie z tytułu czynszu wynosi 23.000 zł. R. P., który jest wspólnikiem i prezesem zarządu "B" Sp. z o.o. w organizacji, ponosi w części koszty działalności reprezentowanej Spółki (przesyłki pocztowe). Koszty notarialne poniósł drugi wspólnik (brat wnioskodawcy M. P.), u którego Spółka jest zadłużona.
Informacje znane z urzędu wskazują, że do sądów administracyjnych wpływają skargi jeszcze dwóch spółek prawa handlowego, które reprezentowane są przez R. P. ("C" Sp. z o.o., "D" Sp. z o.o.).
W okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzi żadnych wątpliwości, że strona świadomie uchyla się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego. Skarżący ma świadomość braków składanych oświadczeń majątkowych. Naczelny Sąd Administracyjny już wielokrotnie, nie tylko w tej sprawie, oddalał zażalenia wnoszone przez Skarżącego na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy.
Natomiast Wnioskodawca konsekwentnie składa kolejne wnioski o prawo pomocy i nie podejmuje próby wyjaśnienia swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej, w tym także na etapie składania środków zaskarżenia, gdzie ogranicza treść pism do zarzutów, że kwestionowane orzeczenia są "niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym".
Kolejne oświadczenie majątkowe Skarżącego nie pozwala ustalić rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz zdolności płatniczych Skarżącego. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej budzą wątpliwości, co do zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy oraz nie pozwalają wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Ponawianie wniosków o prawo pomocy bez wyjaśnienia sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy stanowi nadużycie prawa procesowego.
Ponadto na gruncie niniejszej sprawy przyjąć należało, że żądanie przyznania prawa pomocy o treści wskazanej w kolejnym formularzu wniosku o prawo pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte w niniejszej sprawie. Zatem rozpoznanie aktualnego wniosku o tożsamej treści jest zbędne w rozumieniu art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI