III SA/PO 1107/22

III SA/Po 1107/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Marzenna Kosewska /przewodniczący/
Mirella Ławniczak /sprawozdawca/
Piotr Ławrynowicz
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 58
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 12 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 kwietnia 2023 roku sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 września 2022r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia dot. oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.
Uzasadnienie
UZASADNIENIE.
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2022 r. oddalił skargę P. B. na czynność egzekucyjną z 1 września 2020 r. dotyczącą zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z 11 sierpnia 2020 r. wystawionego przez Prezydenta W., Gmina W. ( obejmującego nieuiszczoną opłatę za parkowanie w strefie płatnego parkowania w kwocie 50 zł ).
Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 10 sierpnia 2022 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie zostało wniesione drogą elektroniczną w dniu 18 sierpnia 2022 r. Do zażalenia załączono wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Wskazano w nim, że nastąpiła awaria komputera w dniu 17 sierpnia 2022 r. ok. godz. 23.30. Po usunięciu awarii zażalenie zostało wysłane niezwłocznie – ale już w dniu 18 sierpnia 2022 r. Wcześniej skarżący był na wyjeździe urlopowym od 2 do 9 sierpnia. W dniu 13 sierpnia skarżący otrzymał szczepionkę przeciwko COVID.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia 26 września 2022 r. odmówił – na podstawie art. 58 i art. 59 kpa - skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 5 sierpnia 2022 r.
Organ wskazał, że awaria sprzętu komputerowego nie może stanowić o braku winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia zażalenia. Mógł on bowiem wnieść ten środek zaskarżenia za pomocą poczty lub osobiście.
W skardze do WSA wniesiono o uchylenie postanowienia w całości.
Skarżący wyjaśnił w uzasadnieniu skargi, że nastąpiła awaria komputera w dniu 17 sierpnia 2022 r. ok. godz. 23.30. Po usunięciu awarii zażalenie zostało wysłane niezwłocznie – ale już w dniu 18 sierpnia 2022 r. Wcześniej skarżący był na wyjeździe urlopowym od 2 do 9 sierpnia. W dniu 13 sierpnia skarżący otrzymał szczepionkę przeciwko COVID.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Niespornym w sprawie jest fakt złożenia zażalenia po terminie od postanowienia oddalającego skargę P. B. na czynność egzekucyjną z 1 września 2020 r. dotyczącą zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z 11 sierpnia 2020 r. wystawionego przez Prezydenta W., Gmina W. ( obejmującego nieuiszczoną opłatę za parkowanie w strefie płatnego parkowania w kwocie 50 zł ).
Zdaniem Sądu organ prawidłowo ocenił, że okoliczności podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu nie zwalniają skarżącego od winy w uchybieniu terminu.
W art. 58 § 1 Kpa wprowadzono warunek braku zawinienia w uchybieniu terminowi, jako konieczną przesłankę do ewentualnego przywrócenia terminu.
Spełnienie tego warunku należy oceniać w kategoriach zachowania przez zainteresowanego reguł starannego działania. Przy tym osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna, istniała cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu i jednocześnie uniemożliwiła jej działanie, nawet przy dołożeniu największego wysiłku możliwego w danych okolicznościach (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2011r. I FSK 2000/09 opubl. LEX nr 785329).
O ile zatem przepis art. 58 § 1 kpa wymaga jedynie uprawdopodobnienia braku winy, które może nastąpić w postaci wskazania choroby, to organy mają jednak obowiązek zbadać uprawdopodobnione okoliczności pod kątem, czy zachowanie skarżącego było tego rodzaju , że wyłączało winę w niezachowaniu terminu.
Przy czym od każdego należycie dbającego o swoje sprawy należy wymagać, aby w miarę możliwości dokonywał danej czynności procesowej odpowiednio wcześnie. Zażalenie może być wniesione osobiście, drogą pocztową lub mailową.
We wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że nastąpiła awaria komputera w dniu 17 sierpnia 2022 r. ok. godz. 23.30. Po usunięciu awarii zażalenie zostało wysłane niezwłocznie – ale już w dniu 18 sierpnia 2022 r. Wcześniej skarżący był na wyjeździe urlopowym od 2 do 9 sierpnia. W dniu 13 sierpnia skarżący otrzymał szczepionkę przeciwko COVID.
Skarżący dopiero pod koniec 7 dnia do dokonania czynności starał się ją faktycznie dokonać poprzez wysłanie maila. Skoro czekał praktycznie na sam koniec ustawowego 7 dniowego terminu to winien brać pod uwagę, że w przypadku awarii sprzętu komputerowego nie zdąży już nadać zażalenia np. zwykłą drogą pocztową. Ponosił on ryzyko w tym zakresie.
Okoliczności dotyczące uprzedniego urlopu czy przyjęcia szczepionki nie mają bezpośredniego związku z niedochowaniem terminu do wniesienia zażalenia.
Z powyższego wynika, że ocena dokonana przez organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu była zasadna.
Skarżący mógł i powinien przedsiębrać wszelkie środki, by dołożyć należytej staranności przy reprezentowaniu swoich spraw.
Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że skarżący nie uprawdopodobnił w wystarczający sposób, że przy dołożeniu należytej staranności przy prowadzeniu swoich nie mógł uniknąć negatywnych skutków upływu terminu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd skargi oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 ustawy o p.p.s.a