III SA/PO 1101/06

III SA/Po 1101/06 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Koś /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2007 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P., P. i T.D. na działanie Rady Miejskiej w W. w przedmiocie doprowadzenia sieci wodociągowej postanawia odrzucić skargę /-/B. Koś WSA/post.1 – sentencja postanowienia
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...].08.2005r. T. i P. D. zwrócili się do Burmistrza Miasta i Gminy W. o wyjaśnienie, dlaczego w planie zagospodarowania wsi D. nie ujęto posesji nr [...] i [...] przez co pozbawiono ich mieszkańców szansy na dostęp do projektowanej sieci wodociągowej.
W odpowiedzi Burmistrz poinformował ich, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przez Radę Miejską w W. ( uchwała nr 68/IX/03 z 05.06.2003r. ) przewidywał dla zabudowy rozproszonej lokalizację studni lokalnych, wobec czego nie zaplanowano podłączenia wodociągu do przedmiotowych posesji jako oddalonych od centrum wsi prawie o 1000 m.
Pismem z dnia [...].09.2005r. T. i P. D. oraz M. i B. P. zwrócili się do Wojewody z prośbą o interwencję w sprawie pominięcia ich w dostępie do budowanego wodociągu.
Wojewoda postanowieniem z dnia [...].09.2005r. przekazał powyższe pismo – na podstawie art. 65 § 1 kpa – do rozpoznania Radzie Miejskiej w W. , jako organowi właściwemu w sprawach dotyczących wodociągów ( jako należących do zadań własnych gminy ).
Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe orzeczenie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...]11.2005r. uchylił je i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewodzie . Zdaniem organu II instancji pismo skierowane do Wojewody należało potraktować jako skargę na działalność organów gminy w sprawie inwestycji wodociągowej we wsi D. . Z tego względu pozostawał on - na zasadzie art. 229 kpa - organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność rady gminy jako podmiotu wyłącznie uprawnionego do uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
Pismem z dnia [...].01.2006r. Wojewoda poinformował skarżących, iż organem właściwym do rozpatrzenia ich skargi na działalność burmistrza jest właściwa rada gminy – Rada Miejska w W. ( art. 229 § 3 kpa ).
W dniu [...].03.2006r. Rada Miejska w W. podjęła uchwałę nr 308/XXXVIII/06 w przedmiocie udzielenia wyjaśnień Wojewodzie w sprawie skargi mieszkańców wsi D. .
W piśmie z dnia [...].03.2006r. organ ten poinformował T. i P. D. oraz M. P. , iż ich żądanie przyłączenia posesji do budowanego wodociągu, wyrażone ponownie w piśmie z dnia [...].12.2005r. nie może zostać uwzględnione.
W odpowiedzi na powyższe pismo wnieśli oni skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o "wydanie postanowienia dla Rady Miejskiej w W. w sprawie podłączenia ich posesji do sieci wodociągowej". W pismach z dnia [...].07.2006r. sprecyzowali żądanie skargi, oświadczając, iż jej przedmiotem jest działalność Rady Miejskiej w W. dotycząca pozbawienia skarżących dostępu do wodociągu ( k. 14 i 16-17 akt sądowych ).
Postanowieniem z dnia 17.10.2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał niniejszą sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu według właściwości miejscowej.
Ustosunkowując się do przedmiotowej skargi Rada Miejska w W. wniosła w uchwale nr 336/XLIII/06 z dnia 27.09.2006r. o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z analizy treści pism i wniosków kierowanych w przedmiotowej sprawie przez skarżących do różnych organów administracyjnych wynika, iż ich intencją było wszczęcie trybu skargowego określonego przepisami Rozdziału 2 Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 227 kpa przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie swoich zadań przez właściwe organy lub ich pracowników oraz naruszenie praworządności lub interesów skarżących.
Nie ulega wątpliwości, iż T. i P. D. oraz M. P. kwestionowali w swoich pismach działanie Rady Miejskiej w W. odnośnie pozbawienia ich posesji dostępu do sieci wodociągowej projektowanej we wsi D. . Potwierdzili to zresztą precyzując ostatecznie przedmiot skargi w toku postępowania sądowego.
Skarga wniesiona w trybie art. 227 kpa jest prawnym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia normalnego postępowania administracyjnego. Stanowi ona zatem odformalizowany środek społecznej kontroli działania administracji publicznej w interesie jednostkowym lub publicznym. Postępowanie wdrażane przez właściwy organ na skutek skargi ma charakter uproszczonego kontrolnego postępowania administracyjnego, kończącego się materialno – techniczną czynnością zawiadomienia skarżącego o załatwieniu skargi. W postępowaniu tego rodzaju nie ma stron ani adresowanych do nich rozstrzygnięć, nie ma też toku instancji, ani środków zaskarżenia. Z tego powodu na działanie administracji w zakresie postępowania skargowego nie rozciąga się kontrola legalności sprawowana przez sąd administracyjny ( zob. m. in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 825-826, 837-839; postanowienie NSA z 09.12.1999r., III SAB 7/99 ).
Ze względu na powyższe okoliczności skarga T. i P. D. oraz M. P. dotycząca prawidłowości postępowania skargowego związanego z działaniem Rady Miejskiej w W. była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
/-/B. Koś