III SA/Po 11/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi nauczycielki na decyzję Inspektora Sanitarnego odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej narządu głosu, spowodowanej wieloletnim nadmiernym wysiłkiem głosowym. Skarżąca wskazywała na guzki głosowe, wtórne zmiany przerostowe fałdów głosowych oraz niedowład mięśni wewnętrznych krtani. Jednakże, orzeczenia lekarskie wydane przez Wojewódzkie Centrum Medycyny Pracy oraz Instytut Medycyny Pracy wykazały brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Stwierdzono u skarżącej przewlekły prosty nieżyt krtani i dysfonię hyperfunkcjonalną, które nie są wymienione w wykazie chorób zawodowych. Sąd administracyjny uznał, że organy inspekcji sanitarnej są związane opiniami lekarzy orzeczników, którzy posiadają specjalistyczną wiedzę i są uprawnieni do oceny stanu zdrowia w kontekście chorób zawodowych. Podkreślono, że organy te nie mogą samodzielnie kwestionować tych opinii ani prowadzić własnego postępowania dowodowego w zakresie medycznym. Skoro stwierdzone schorzenia nie mieściły się w zamkniętym katalogu chorób zawodowych, a opinie lekarskie były spójne i formalnie poprawne, sąd oddalił skargę jako bezzasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, kompetencje organów inspekcji sanitarnej i lekarzy orzeczników, znaczenie wykazu chorób zawodowych.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku stwierdzenia choroby zawodowej mimo narażenia, gdzie kluczowe jest ścisłe przestrzeganie katalogu chorób zawodowych i związanych z nim procedur.
Zagadnienia prawne (2)
Czy schorzenia narządu głosu u nauczyciela, spowodowane wieloletnim nadmiernym wysiłkiem głosowym, mogą zostać uznane za chorobę zawodową, jeśli nie są wprost wymienione w wykazie chorób zawodowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli stwierdzone schorzenia nie mieszczą się w zamkniętym katalogu chorób zawodowych określonym w rozporządzeniu, nie można ich uznać za chorobę zawodową, nawet jeśli są związane z warunkami pracy.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że wykaz chorób zawodowych jest katalogiem zamkniętym. Organy inspekcji sanitarnej są związane opiniami lekarzy orzeczników, którzy stwierdzili, że schorzenia skarżącej (przewlekły nieżyt krtani, dysfonia hyperfunkcjonalna) nie odpowiadają chorobom zawodowym wymienionym w poz. 15 załącznika do rozporządzenia, mimo wieloletniego narażenia na wysiłek głosowy.
Czy organ inspekcji sanitarnej może samodzielnie ocenić stan zdrowia strony i podważyć orzeczenie lekarskie jednostki orzeczniczej w sprawie choroby zawodowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ inspekcji sanitarnej jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym przez uprawnioną jednostkę orzeczniczą i nie posiada kompetencji do samodzielnego podważania jego ustaleń medycznych.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że orzeczenie lekarskie w sprawie chorób zawodowych ma walor opinii biegłego, a organ inspekcji sanitarnej może je weryfikować jedynie pod kątem formalnej poprawności. Nie może samodzielnie oceniać dokumentacji medycznej ani podważać ustaleń lekarzy orzeczników, którzy posiadają specjalistyczną wiedzę.
Przepisy (22)
Główne
k.p. art. 235(1)
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy
k.p. art. 235(2)
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych art. § 5 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych art. § 8 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych § pkt 15 załącznika
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 75 §1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 84
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 5 ust. 1 pkt 4a
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 12 ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 37 ust. 1
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 2 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy art. 9 ust. 3
k.p.a. art. 84 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych art. § 8 ust. 2
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Schorzenia skarżącej nie mieszczą się w zamkniętym katalogu chorób zawodowych. • Organy inspekcji sanitarnej są związane opiniami lekarzy orzeczników i nie posiadają kompetencji do samodzielnej oceny medycznej. • Opinie lekarskie były spójne, logiczne i formalnie poprawne.
Odrzucone argumenty
Zarzut wadliwej kontroli legalności działalności administracji publicznej skutkującej niezastosowaniem przewidzianego ustawą środka. • Zarzut wadliwego przyjęcia pozazawodowej etiologii stwierdzonej u skarżącej jednostki chorobowej. • Wniosek o przeprowadzenie dowodu poprzez konsultację z lekarzami prowadzącymi leczenie skarżącej.
Godne uwagi sformułowania
wykaz chorób zawodowych jest katalogiem zamkniętym • organy inspekcji sanitarnej nie są uprawnione do dokonywania własnych prowadzących do odmiennego od jednostek orzeczniczych rozpoznania schorzeń • orzeczenie lekarskie stanowi podstawowy środek dowodowy przy orzekaniu w sprawie chorób zawodowych • brak jest podstaw prawnych do oceny przez organy inspekcji sanitarnej dokumentacji medycznej pracownika i prowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie rozpoznania i przyczyn choroby zawodowej
Skład orzekający
Zbigniew Kruszewski
przewodniczący
Izabela Paluszyńska
sprawozdawca
Piotr Ławrynowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, kompetencje organów inspekcji sanitarnej i lekarzy orzeczników, znaczenie wykazu chorób zawodowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku stwierdzenia choroby zawodowej mimo narażenia, gdzie kluczowe jest ścisłe przestrzeganie katalogu chorób zawodowych i związanych z nim procedur.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważny aspekt prawa pracy i medycyny pracy – rozgraniczenie między schorzeniami związanymi z pracą a chorobami zawodowymi wpisanymi do oficjalnego wykazu. Jest to istotne dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i odszkodowaniach.
“Czy każde schorzenie związane z pracą to choroba zawodowa? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.