III SA/PO 1000/22

III SA/Po 1000/22 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2022-11-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-11-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Robert Talaga /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6167 Rybołówstwo morskie i rybactwo śródlądowe
Sygn. powiązane
II GZ 495/22 - Postanowienie NSA z 2023-01-17
Skarżony organ
Marszałek Województwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 17 listopada 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. spółka z o. o. w K. na akt Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia 13 kwietnia 2021 roku, nr [...] w przedmiocie oceny wypełnienia obowiązku regionalnej gospodarki rybackiej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 października 2022 roku pełnomocnik S. spółka z o.o. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na akt Marszałka Województwa Wielkopolskiego w przedmiocie oceny wypełnienia obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim Jeziora R. na cieku bez nazwy w zlewni rzeki S.
W ocenie spółki pośrednio o wyniku oceny przeprowadzonej przez Marszałka Województwa Wielkopolskiego oraz o nieprawidłowościach, które miały miejsce podczas kontroli prowadzonej przez pracownika Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu i stanowią podstawę przedmiotowej skargi, przedstawiciele spółki dowiedzieli się podczas kontroli przeprowadzanej przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie w lipcu 2022 r. Do tego czasu wykonywali zalecenia pokontrolne bez świadomości, iż mogą działać niezgodnie z zapisami operatu rybackiego. Dopiero otrzymanie w dniu 07 września 2022 r. oświadczenia o rozwiązaniu umowy użytkowania obwodu rybackiego od Wód Polskich spowodowało, że przedstawiciele Skarżącej dowiedzieli się, iż nieprawidłowo przeprowadzona kontrola, a następnie sformułowane na jej podstawie wyniki oceny mają negatywny wpływ na przysługujące im prawa i obowiązki. W ocenie spółki od tej daty należy liczyć termin na zaskarżenie wyników oceny przeprowadzonej przez Marszałka. Do tego czasu przedstawiciele spółki byli przekonani, że ewidentny błąd organu, zauważony także przez Wody Polskie podczas ich kontroli, nie wpłynie negatywnie na prawa i obowiązki spółki i nie doprowadzi do rozwiązania umowy użytkowania obwodu rybackiego. Jednocześnie na żadnym z wcześniejszych etapów postępowania nie otrzymali pouczenia o możliwości zaskarżenia sposobu przeprowadzenia kontroli oraz wyników oceny dokonanej przez Marszałka. Dopiero negatywne dla spółki konsekwencje błędów w przeprowadzonej kontroli, a następnie poczynionej na ich podstawie oceny, w postaci natychmiastowego rozwiązania umowy, spowodowały podjęcie natychmiastowych działań. Przedstawiciele spółki nie mieli świadomości, że ewidentnie błędne ustalenia pracownika Urzędu Marszałkowskiego będą stanowić podstawę do rozwiązania umowy użytkowania obwodu rybackiego, tym bardziej, że Wody Polskie miały wiedzę o ww. nieprawidłowościach i braku winy użytkownika obwodu rybackiego. W efekcie skarżąca stanęła na stanowisku, że nie uchybiła terminowi na wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie. Jeżeli jednak Sąd doszedłby do wniosku, iż termin do wniesienia skargi należy liczyć od innej daty, spółka wniosła o uznanie, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez jej winy i możliwe jest rozpoznanie przedmiotowej skargi.
Pismem z dnia 4 listopada 2022 roku Marszałek Województwa Wielkopolskiego przekazał przedmiotową skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i jednocześnie wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zaskarżona w ocenianej sprawie akt Marszałka Województwa Wielkopolskiego w przedmiocie oceny wypełnienia obowiązku regionalnej gospodarki rybackiej jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 roku, poz. 329, dalej "p.p.s.a."). Termin do wniesienia skargi na taką czynność określony jest w art. 53 § 2 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu "jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może jednak uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę."
W rozpoznawanej sprawie określony cytowanym wyżej przepisem, 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął się w dniu, w którym skarżąca dowiedziała się o podjęciu kwestionowanej czynności/aktu. W realiach ocenianej sprawy przyjąć należy, iż zaskarżone pismo Marszałka Województwa z dnia 13 kwietnia 2021 r. nr [...], którym powiadomił Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie w B. o wynikach dokonanej oceny było jedynie konsekwencją przeprowadzonej wcześniej oceny wypełnienia obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej. W tym względzie skarżąca spółka dowiedziała się o wynikach oceny wypełnienia przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w dniu odbioru pisma przewodniego z dnia 23 marca 2021 r. nr [...], którym przekazano spółce dwa egzemplarze protokołu w przedmiocie oceny wypełnienia obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim "Jezioro R. na cieku bez nazwy w zlewni rzeczki S. – Nr 1 oraz wskazano na możliwość złożenia pisemnych wyjaśnień, co do ustaleń zawartych w protokole. Również w treści protokołu znalazła się informacja o możliwości zgłoszenia przed podpisaniem protokołu zastrzeżeń, co do faktów w nim ujętych, odmowie podpisania protokołu z pisemnym uzasadnieniem tej odmowy, a także możliwości złożenia w terminie 7 dni od daty zapoznania się z treścią protokołu pisemnych wyjaśnień w przedmiocie zawartych w protokole ustaleń. Odbiór wskazanego pisma nastąpił w dniu 26 marca 2021 r. (k. 13 akt administracyjnych). Skarżąca nie odwołała się od ustaleń zawartych w protokole oceny, nie zgłosiła też żadnych zastrzeżeń co do faktów w nim ujętych. W protokole oceny zawarto informację, iż prowadzona w obwodzie gospodarka rybacka jest niezgodna z przedłożonym operatem rybackim. W dniu podpisania protokołu oceny w dniu 29 marca 2021 roku skarżąca zaakceptowała informację o wynikach kontroli. Podkreślić należy, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie określa termin do wniesienia skargi na kwestionowany akt i uzależnia bieg terminu od "dowiedzenia się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności". Nieuzasadnione są zatem twierdzenia skarżącej, że o wyniku oceny oraz nieprawidłowościach, które miały miejsce podczas kontroli przedstawiciele spółki dowiedzieli się w lipcu 2022 roku.
W ocenie Sądu spółka dowiedziała się o wynikach oceny z chwilą odbioru protokołów oceny w dniu 26 marca 2021 roku. Ponadto spółka była dwukrotnie poinformowana o możliwości zaskarżenia sposobu i wyników kontroli (oceny) - jedne pouczenia zawarte były w protokole oceny, a drugie w piśmie z dnia 23 marca 2021 r. nr [...]. Jak wyżej zaś już wskazano, wiedzę o podjęciu sporego aktu skarżąca powzięła co najmniej w dacie pokwitowania odbioru powyższego protokołu, a więc dnia 26 marca 2021 roku. Termin do wniesienia przedmiotowej skargi w przedmiocie oceny wypełnienia obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, którego konsekwencją było skierowanie pisma z dnia 13 kwietnia 2021 roku do spółki Wody Polskie, upłynął z dniem 26 kwietnia 2021 roku, tj. po 30 dniach od daty pokwitowania odbioru przedmiotowej przesyłki. Tymczasem skargę na opisany akt, skarżąca spółka wniosła dopiero dnia 7 października 2022 roku, co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowa skargę (k. 14 akt sądowych). W rezultacie przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. W konsekwencji należało uznać ją za spóźnioną. Sąd nie dopatrzył się przy tym okoliczności mogących wskazywać na brak winy skarżącej spółki w uchybieniu terminu, a spółka w żaden sposób nie uzasadniła na czym polegać miałby jej brak winy w uchybieniu terminu. W efekcie należało przyjąć, że uchybienie terminu było wynikiem wadliwie przyjętego założenia o początkowym momencie rozpoczęcia biegu terminu, niezwiązanym z przesłanką określoną w art. 53 § 2 p.p.s.a.
Skoro przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu określonego we wskazanym przepisie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił tę skargę odrzucić (pkt I sentencji postanowienia). Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. O zwrocie wpisu, na podstawie powołanego przepisu, sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia.