III SA/Lu 91/13

III SA/Lu 91/13 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2013-05-31
Data wpływu
2013-02-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Puton-Mazurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 246 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej o skreśleniu z listy studentów postanawia : przyznać M. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.
Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zgodnie z jego żądaniem zawartym w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 11 lutego 2013 r. W dniu 21 maja 2013 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się ustanowienia adwokata.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata referendarz sądowy stwierdził, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Żądanie strony zawarte we wniosku z dnia 21 maja 2013 r. dotyczące ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie. Oceniając zakres żądania wniosku należy mieć jednak na uwadze, że poprzednio złożony przez stronę wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych i strona uzyskała prawo pomocy w tym zakresie. W sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w dwóch etapach – w pierwszym etapie żąda przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i zwolnienie to uzyskuje, zaś w drugim etapie żąda przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego), uznać należy, że w istocie strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zatem do skarżącego ubiegającego się obecnie o ustanowienie adwokata, a uprzednio zwolnionego od kosztów sądowych (postanowieniem referendarza sądowego z 14 lutego 2013 r.), zastosowanie będzie miał przepis art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., dotyczący przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze aktualną sytuację materialną skarżącego, przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 21 maja 2013 r. stwierdzić należy, że wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.
Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący zamieszkuje razem z matką, jednakże nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego. Skarżący nie posiada majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest renta z ZUS w wysokości [...] zł brutto.
Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności (niski dochód strony, brak zasobów finansowych i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania), uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia należnego adwokatowi za prowadzenie sprawy.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.