III SA/Lu 753/23

III SA/Lu 753/23 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2024-02-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Agnieszka Kosowska
Jerzy Drwal
Jerzy Marcinowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 58 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 20 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 listopada 2023 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia 31 sierpnia 2023 r.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco:
Rozkazem personalnym z dnia 31 sierpnia 2023 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w B. zwolnił K. M. (dalej jako "skarżący") ze służby w Policji z dniem 5 września 2023 r.
Przesyłkę zawierającą wezwanie skierowano na adres podany przez skarżącego w dniu 25 sierpnia 2023 r. Przesyłka awizowana była dwukrotnie: w dniu 5 września 2023 r., a następnie w dniu 13 września 2023 r., po czym w dniu 20 września 2023 r. zwrócono ją nadawcy z adnotacją "nie podjęto".
W dniu 24 października 2023 r. do organu wpłynął wniosek K. M. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Do wniosku skarżący dołączył odwołanie od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia 31 sierpnia 2023 r. nr [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że od dnia 24 sierpnia 2023 r. do dnia 12 października 2023 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, w związku ze zdarzeniem drogowym, w którym brał udział. Doznał wówczas uszczerbku na zdrowiu w postaci dwumiejscowego złamania obojczyka i złamania żeber. Zdaniem skarżącego, powyższe okoliczności przemawiały za zawieszeniem postępowania sprawie. Skarżący wskazał, że w dniu 13 października 2023 r. złożył wniosek o przesłanie korespondencji, która była skierowana w czasie jego niezdolności do czynności prawnych w wyniku doznanych obrażeń ciała. W dniu 16 października 2023 r. zostało sporządzone pismo o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, które odebrał w dniu 18 października 2023 r. Po odebraniu pisma, w dniu 23 października 2023 r. skarżący zapoznał się z aktami sprawy.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2023 r. Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia 31 sierpnia 2023 r.
W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca [...]60 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a.", przywrócenie terminu następuje wówczas, gdy wystąpią łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie prośby o przywrócenie terminu, dochowanie terminu (siedmiu dni) od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.
Skarżący nie odebrał awizowanej do niego przesyłki zawierającej rozkaz personalny, wobec czego doręczenie nastąpiło w trybie art. 44 § 4 k.p.a. Rozkaz personalny został wysłany w dniu 1 września 2023 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez skarżącego w dniu 25 sierpnia 2023 r. podczas rozmowy z bezpośrednim przełożonym. Przesyłka nie została podjęta przez adresata i po dwukrotnym awizowaniu, w dniu 20 września 2023 r. została zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Wobec powyższego organ przyjął, że rozkaz personalny nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia 31 sierpnia 2023 r. został prawidłowo i skutecznie doręczony skarżącemu w dniu [...] września 2023 r. Bieg czternastodniowego terminu do złożenia odwołania rozpoczął się w dniu 20 września 2023 r. i upłynął w dniu 3 października 2023 r. Skarżący nie wniósł odwołania w przewidzianym terminie, w związku z czym przedmiotowy rozkaz personalny stał się ostateczny.
W ocenie organu odwoławczego – zwolnienie lekarskie, potwierdzone zaświadczeniem lekarskim nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika. Wnioskodawca powinien uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie. Z zaświadczenia lekarskiego (wystawionego w dniu 25 sierpnia 2023 r. i obejmującego okres niezdolności do pracy od dnia 24 sierpnia 2023 r. do dnia 30 września 2023 r.) nie wynika, aby stan zdrowia wnioskodawcy był na tyle zły, że uniemożliwiał wniesienie odwołania od przedmiotowego rozkazu personalnego. Lekarz wystawiający zaświadczenie stwierdził, że chory może chodzić. Organ zauważył również, że w dniu 25 sierpnia 2023 r. oraz w dniu 29 sierpnia 2023 r. (a więc w czasie trwania zwolnienia lekarskiego) skarżący osobiście stawił się w KPP w B.. Zdaniem organu nie istniały również żadne przeszkody do złożenia odwołania po dniu 12 października 2023 r., kiedy zakończył się okres zwolnienia lekarskiego. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem skarżący złożył dopiero w dniu 24 października 2023 r., a zatem po upływie 12 dni od zakończenia zwolnienia lekarskiego. Tymczasem, w świetle art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Stan zdrowia wnioskodawcy pozwalał mu przecież na przesłanie w dniu 13 października 2023 r. (tj. następnego dnia po zakończeniu zwolnienia lekarskiego) za pośrednictwem ePUAP informacji do Komendanta Powiatowego Policji w B. m.in. dot. zmiany adresu zamieszkania i do korespondencji. Jednocześnie, jak zauważył organ, analiza treści pisma wnioskodawcy z dnia 13 października 2023 r. jednoznacznie wskazuje, że wiedział wysyłanej do niego korespondencję z KPP w B., jednak świadomie jej nie odbierał, ponieważ przebywał na zwolnieniu lekarskim i miał uraz prawej ręki.
W świetle powyższych okoliczności organ stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że mimo zachowania należytej staranności nie mógł dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niego niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu, który pozwoliłby na przyjęcie, że rzeczywiście nastąpiło u niego pogorszenie stanu zdrowia, które uniemożliwiłoby funkcjonowanie, w tym dokonywanie (osobiście lub przy pomocy innej osoby) czynności procesowych w postępowaniu administracyjnym.
K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe postanowienie.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wydając postanowienie organ pominął kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, która znajdowała się w aktach sprawy karnej. Osoba prowadząca postępowanie o zwolnienie ze służby w sposób wybiórczy skopiowała materiały sprawy karnej, ponieważ znajdowała się tam nazwa leku oraz opis choroby skarżącego, które były "niewygodne" dla organu. Skarżący wyjaśnił, że przez cały czas przebywał na zwolnieniu lekarskim, w związku z odniesionymi obrażeniami. Przyjmował leki przepisane po wyjściu ze szpitala i od lekarza psychiatry. Wskazał, że był w stanie ciągłego napięcia. Skarżący podniósł również, że organ I instancji, za pośrednictwem pracowników cywilnych i funkcjonariuszy, wręczał mu różne pisma i żądał podpisania, w celu szybkiego załatwienia sprawy. Działo się to w Prokuraturze Rejonowej w B. przed przesłuchaniem przez prokuratora. Organ nie zasięgnął opinii od lekarza "o wyrażeniu zgody na udział w czynnościach związanych z postępowaniem administracyjnym", czym naruszono jego prawo do obrony (art. 42 ust. 2 Konstytucji). Nie zwrócono również uwagi na to, jakie leki przyjmuje i jaki jest jego stan zdrowia. Do skargi została dołączona karta informacyjna z leczenia szpitalnego, wydruki recept i historia leczenia z portalu pacjent.gov.pl.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia 31 sierpnia 2023 r.
Stosownie do art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3).
Jak wynika z akt sprawy, rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w B. nr [...] z dnia 31 sierpnia 2023 r. został doręczony skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego określonego w art. 44 k.p.a.
Stosownie do art. 44 § 1 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
W rozpoznawanej sprawie, przesyłka zawierająca ww. rozkaz personalny została nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres ul. [...] w G. . Ze znajdującego się w aktach sprawy elektronicznego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę dwukrotnie awizowano. Korespondencja została awizowana po raz pierwszy w dniu 5 września 2023 r., a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Następnie przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 13 września 2023 r., po czym w dniu 20 września 2023 r. zwrócono ją nadawcy z adnotacją "nie podjęto" (k. 58 akt adm.).
W świetle powyższych okoliczności, skuteczność doręczenia rozkazu personalnego nie budzi żadnych wątpliwości sądu. Doręczenie nastąpiło zgodnie z wymogami art. 44 k.p.a. Organ prawidłowo skierował przesyłkę zawierającą rozkaz personalny na adres ul. [...] w G. . Jak wynika z notatki służbowej funkcjonariusza Policji, w dniu 25 sierpnia 2023 r. w trakcie rozmowy ze skarżącym stwierdził on, że wyprowadził się z domu przy ul. [...] w B. i mieszka u swojej matki w G. przy ul. [...] i pod ten adres należy kierować wszelką korespondencję (k. 48 akt. adm.). Rozkaz personalny należało uznać zatem za doręczony skarżącemu w dniu [...] września 2023 r.
W myśl art. 129 § 1 k.p.a., odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2). Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania (§ 3).
Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od przedmiotowego rozkazu personalnego upływał w dniu 3 października 2023 r., tymczasem odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zostało złożone przez skarżącego w dniu 24 października 2023 r., a więc 3 tygodnie po upływie terminu. Wprawdzie na znajdujących się na wniosku i odwołaniu adnotacjach dotyczących przyjęcia dokumentów widnieje data 25 października 2023 r. (k. 68 i 69 akt adm.), jednak z notatki służbowej funkcjonariusza pełniącego w dniu 24 października 2023 r. służbę na stanowisku Zastępcy Dyżurnego Komendy Powiatowej Policji w B. wynika, że skarżący złożył wyżej wymienione dokumenty w dniu 24 października 2023 r. o godz. 22:52 (k. 66 i 67 akt adm.). Ostatecznie organ prawidłowo za datę wpływu pisma przyjął 24 października 2023 r.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w dniu 23 października 2023 r. zapoznał się z aktami sprawy. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w aktach sprawy (k. 64 i 65 akt. adm.). Jak już wyżej wskazano, wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez stronę w dniu 24 października 2023 r., co oznacza, że skarżący zachował termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Odnosząc się natomiast do spornej kwestii uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez winy skarżącego wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu zachodzi, gdy zachowanie strony postępowania odpowiada obiektywnemu miernikowi staranności, a więc staranności w prowadzeniu spraw, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Nawet lekkie niedbalstwo przy dokonywaniu czynności w toku postępowania wyklucza przywrócenie terminu. O braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku i jeśli owa przeszkoda powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej (por.: wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 360/13; WSA w Bydgoszczy z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 106/13; WSA w Poznaniu z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Po 648/12; WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1697/10; WSA w Łodzi z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 573/14). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się przykładowo: powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Beck, Warszawa 2012, s. 283). Przeszkoda, uzasadniająca przyjęcie uprawdopodobnienia braku winy, zachodzi zatem wówczas, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było niemożliwe albo nie można było oczekiwać od strony, że w danych okolicznościach zachowa dany termin procesowy.
W ocenie sądu, skarżący nie wskazał tak rozumianych okoliczności i przeszkód, które świadczyłyby o braku winy w uchybieniu terminu.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący podniósł, że od dnia 24 sierpnia 2023 r. do dnia 12 października 2023 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim w związku ze zdarzeniem drogowym, w którym brał udział. Doznał wówczas uszczerbku na zdrowiu w postaci dwumiejscowego złamania obojczyka i złamania żeber.
W orzecznictwie sądów przyjmuje się, że przebywanie strony na zwolnieniu lekarskim nie jest wystarczającą przesłanką do tego, aby przywrócić termin do dokonania czynności procesowej. Wskazuje się, że nie każda choroba uzasadnia uwzględnienie prośby o przywrócenie terminu. Zainteresowany podmiot musi uprawdopodobnić, że dla zachowania terminu – korzystanie ze zwolnienia lekarskiego było okolicznością nie do przezwyciężenia, mimo zachowania należytej staranności. To z kolei wymaga wskazania konkretnych faktów, które mogłyby przemawiać za tym, że rodzaj choroby, jej przebieg czy też zalecenia medyczne dotyczące leczenia uniemożliwiły dokonania wskazanej czynności procesowej oraz, że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu (por. wyrok NSA z 30 czerwca 2020 r., sygn. akt I GSK 471/20). Oznacza to, że nie każdy stan chorobowy może stanowić usprawiedliwienie, w przypadku uchybienia terminu przewidzianego na dokonanie czynności procesowej. Przyczyną uzasadniającą przywrócenie terminu będzie choroba nagła (wymagająca leżenia, pobytu w szpitalu) oraz uniemożliwiająca złożenie odwołania osobiście przez stronę lub zlecenie dokonania czynności procesowej przez inną osobę (por. wyrok NSA z 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 761/19).
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że w dniu 24 sierpnia 2023 r. skarżący uległ wypadkowi, w wyniku którego był hospitalizowany w dniach 24-25 sierpnia 2023 r. W szpitalu stwierdzono u skarżącego złamanie obojczyka prawego z przemieszczeniem odłamków oraz złamanie dwóch żeber w odcinku tylnym. Złamanie zaopatrzono kamizelką Desaulta. W dniu 25 sierpnia 2023 r. o godzinie 12:42 skarżący został wypisany ze szpitala, z zaleceniami oszczędnego trybu życia, kontroli w ciągu 5-6 tygodni, stosowania ortezy oraz stosowania leków – Cyclo 3 forte oraz Nimesil. Skarżący otrzymał również zwolnienie lekarskie. Z zaświadczenia lekarskiego (ZUS ZLA) wynika, że skarżący był niezdolny do pracy w dniach 24 sierpnia – 30 września 2023 r. W rubryce 16 zaświadczenia "Wskazania lekarskie", lekarz wpisał cyfrę 2, co oznacza, że chory może chodzić.
We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, poza faktem udziału w wypadku drogowym i przebywania na zwolnieniu lekarskim skarżący nie wskazywał na żadne inne okoliczności, dotyczące na przykład jego kondycji psychicznej.
Dopiero w skardze do sądu podniósł, że był w stanie ciągłego napięcia, wskazał na zły stan zdrowia. Nadmienił, że przyjmował leki przeciwbólowe przepisane przez lekarza w związku z hospitalizacją i przez lekarza psychiatrę oraz, że nie było możliwości wykonywania z jego udziałem jakichkolwiek czynności. Do skargi dołączył min. wydruki recept i historii leczenia z portalu pacjent.gov.pl oraz wydruk wyszukiwarki internetowej dotyczący leku przeciwbólowego Nimesil.
W ocenie sądu powyższe okoliczności nie przemawiają za przyjęciem braku winy w uchybieniu terminu. W szczególności nie można uznać, że rodzaj choroby, jej przebieg czy też zalecenia medyczne dotyczące leczenia uniemożliwiły skarżącemu wniesienie odwołania. O stanie uniemożliwiającym wniesienie odwołania w terminie nie świadczy sam fakt pobytu w szpitalu, w związku z udziałem w wypadku w dniu 24 sierpnia 2023 r. i przebywanie na zwolnieniu lekarskim z tego tytułu do dnia 30 września 2023 r. oraz przyjmowanie leków przeciwbólowych. Poza ogólnymi twierdzeniami w tym zakresie skarżący nie powołał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że był wówczas w stanie uniemożliwiającym działanie. Podkreślenia wymaga, że wniesienie odwołania nie stanowi czynności powodującej nadmierne trudności. Sprowadza się jedynie do wniesienia pisma osobiście lub posługując się inną osobą – w siedzibie organu, za pośrednictwem poczty lub drogą elektroniczną, w przewidzianym terminie. O powyższych wymogach, skarżący był pouczony. Należy zauważyć, że wniesione przez skarżącego odwołanie ograniczało się w zasadzie do jednego zdania, w którym skarżący wskazał, że odwołuje się od zaskarżonego rozkazu personalnego, ponieważ jest ono dla niego krzywdzące i niezgodne z prawem (k. 69 akt adm.). Napisanie odwołania nie wymagało zatem większego wysiłku intelektualnego, ani nie było czasochłonne. Dolegliwości skarżącego związane z urazem doznanym w dniu 24 sierpnia 2023 r. i okresem rekonwalescencji z pewnością były dla skarżącego uciążliwe, jednak nie można uznać, że same w sobie uniemożliwiały mu złożenie odwołania w okresie od 19 września do 3 października 2023 r.
Nie można również uznać, że o stanie zdrowia skarżącego, wyłączającym możliwość jego działania w sprawie, przemawia sama tylko okoliczność wizyt w poradni zdrowia psychicznego w dniach 27 marca 2023 r., 29 czerwca 2023 r. oraz 28 sierpnia 2023 r., diagnoza zaburzeń nerwicowych i przyjmowanie leków przepisanych przez lekarza. W szczególności, w świetle przedstawionych przez stronę dokumentów, brak jest podstaw do przyjęcia, że choroba skarżącego miała charakter nagły, że w terminie otwartym do wniesienia odwołania, doszło do zaostrzenia objawów choroby, czy też wystąpiły jakiekolwiek negatywne skutki uboczne przyjmowanych leków, w związku z czym podjęcie przez skarżącego jakichkolwiek działań było niemożliwe lub ograniczone.
Skarżący nie wykazał także, że nie miał możliwości skorzystania z pomocy innych osób w dokonaniu czynności wniesienia odwołania.
Zaznaczenia również wymaga, że skarżący miał wiedzę o wysyłanej do niego przez organ korespondencji. Przesyłka zawierająca rozkaz personalny awizowana była dwukrotnie, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego. Skarżący nie kwestionował tej okoliczności. Potwierdza to również treść pisma przesłanego do organu w dniu 13 października 2023 r. za pośrednictwem ePUAP, w którym skarżący zwrócił się o przesłanie mu wszelkiej kierowanej do niego korespondencji (k. 61 akt adm.). W toku postępowania skarżący dwukrotnie stawił się w siedzibie organu, dokonując wglądu w akta sprawy i wykonując fotokopię akt – w dniu 29 sierpnia 2023 r., a więc kilka dni po wypadku (k. 45 akt adm.) i w dniu 23 października 2023 r. (k. 64 akt. adm.). Nie można zatem uznać, że skarżący dołożył wszelkiej staranności i dbałości o swoje interesy, a uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
W ocenie sądu nie można też zarzucać organowi, że rozstrzygnięcie zapadło, na podstawie niepełnych akt sprawy. Przypomnienia wymaga, że ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminowi spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie. W przypadku choroby – wnioskujący o przywrócenie terminu powinien wykazać, że choroba była takiego rodzaju, że uniemożliwiała osobiste działanie, jak również wyręczenie się inną osobą. Jeżeli wnioskodawca dysponuje dokumentami potwierdzającymi przedstawianą argumentację, to we własnym interesie powinien załączyć ją do wniosku o przywrócenie terminu. Organ rozpatrujący wniosek obligowany jest przedstawione przez stronę okoliczności i dokumenty ocenić, w świetle przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a.
Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżone rozstrzygniecie jest prawidłowe. W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy, brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że skarżący uchybił terminowi do dokonania czynności bez swojej winy.
Z tych wszystkich względów sąd oddalił skargę jako bezzasadną, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.