III SA/Lu 748/24

III SA/Lu 748/24 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Agnieszka Kosowska /sprawozdawca/
Ewa Ibrom /przewodniczący/
Iwona Tchórzewska
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 149 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędziowie Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Asesor WSA Agnieszka Kosowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 26 września 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz M. S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Sygn. III SA/Lu 748/24
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi M. S. (dalej jako "skarżący") jest postanowienie Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 26 września 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania płatności ekologicznej za 2022 rok.
Stan sprawy przedstawia się następująco.
M. S. w dniu 14 czerwca 2021 r. złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na 2021 rok – wniosek w pierwszym roku realizacji zobowiązania. We wniosku skarżący zadeklarował realizację pakietu 7 Uprawy rolnicze po okresie konwersji na powierzchni 89,24 ha.
Decyzją z dnia 10 grudnia 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Białej Podlaskiej (dalej jako "organ I instancji") przyznał skarżącemu płatność ekologiczną na rok 2021 w ramach pakietu 7 Uprawy rolnicze po okresie konwersji do powierzchni 89,24 ha w wysokości 95.921,70 zł, w tym kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego na rok 2021 w łącznej wysokości 1.400,00 zł. Organ I instancji ustalił obszar gruntów objętych podjętym w dniu 15 marca 2021 r. 5-letnim zobowiązaniem ekologicznym na powierzchnię równą 89,24 ha. Ustalając powierzchnię stwierdzoną organ uwzględnił między innymi potwierdzenie przez Jednostkę Certyfikującą [...].
Następnie w dniu 6 maja 2022 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2022 w ramach pakietu 7 Uprawy rolnicze po okresie konwersji. We wniosku na rok 2022 skarżący ubiegał się o przyznanie płatności do powierzchni 53,15 ha.
Decyzją z dnia 24 marca 2023 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Białej Podlaskiej przyznał skarżącemu płatność ekologiczną na rok 2022 w wysokości 63.711,37 zł do pakietu 7 Uprawy rolnicze po okresie konwersji, w tym kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego na rok 2022 w łącznej wysokości 1.400,00 zł. Organ I instancji ustalił obszar gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym na powierzchnię równą 89,24 ha. Ustalając powierzchnię stwierdzoną organ uwzględnił między innymi potwierdzenie przez Jednostkę Certyfikującą [...].
Przyznane decyzją z dnia 24 marca 2023 r. środki finansowe zostały przekazane na rachunek bankowy skarżącego w dniu 13 kwietnia 2023 r.
Skarżący nie wniósł odwołania od decyzji z dnia 24 marca 2023 r. wobec czego stała się ona ostateczna.
W dniu 13 lutego 2024 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Białej Podlaskiej wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności z tytułu działania rolnictwo ekologiczne (PROW 2014-2020).
W piśmie z dnia 23 lutego 2024 r. M. S. wyjaśnił, że we wniosku na rok 2022 omyłkowo nie zaznaczono wariantu ekologicznego 7.1 przy działce rolnej B1 o powierzchni 4,26 ha położonej na działce nr [...], działce rolnej H1 o powierzchni 5.14 ha położonej na działce nr [...] oraz przy działce rolnej P1 o powierzchni 26,57 ha położonej na działce nr [...]. Powołując się na art. 59 ust. 6 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz art. 4 rozporządzenia nr 809/2014 skarżący wniósł o uznanie pomyłki za błąd oczywisty w rozumieniu tych przepisów.
Decyzją z dnia 12 marca 2024 r. organ I instancji ustalił skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności w łącznej wysokości 38.226,00 zł.
Pismem z dnia 22 marca 2024 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania.
Jednocześnie w tym samym piśmie skarżący wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia 24 marca 2023 r. w sprawie przyznania płatności ekologicznej za 2022 rok i przyznanie płatności w kwocie uwzględniającej powierzchnię 89,24 ha. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wniosek o przyznanie płatności ekologicznej za rok 2022 był wypełniany przez doradcę, który omyłkowo nie zaznaczył trzech działek do płatności ekologicznej, mimo że powinny być zgłoszone. Ponadto brak zmniejszenia powierzchni został potwierdzony bez żadnych wątpliwości przez Jednostkę Certyfikującą [...] w ramach raportu z kontroli z 12 lipca 2022 r., w którym stwierdzono powierzchnię gruntów ekologicznych 101,23 ha. Równocześnie w dniu 25 marca 2024 r. skarżący złożył zmianę do wniosku o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2022 r., zaznaczając dodatkowo wariant 7.1 na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...] i deklarując w ramach tego wariantu łącznie 84,08 ha.
Pismem z dnia 15 kwietnia 2024 r. Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, powołując się na treść art. 66 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), dalej jako "k.p.a.", zawiadomił skarżącego, że pismo z dnia 22 marca 2024 r. zostanie rozpatrzone przez ten organ w części obejmującej odwołanie od decyzji z dnia 12 marca 2024 r. Natomiast w zakresie zawartego w piśmie z dnia 22 marca 2024 r. podania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia 24 marca 2023 r. w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej za rok 2022 strona może złożyć podanie do właściwego organu, którym jest Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Białej Podlaskiej. Jednocześnie organ odwoławczy poinformował skarżącego o treści art. 66 § 2 k.p.a.
Następnie decyzją z dnia 15 kwietnia 2024 r. Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Białej Podlaskiej z dnia 12 marca 2024 r.
Skarżący w dniu 26 kwietnia 2024 r. złożył do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Białej Podlaskiej wniosek o wznowienie postępowania w sprawie przyznania płatności na 2022 r. W toku postępowania wyjaśnił, że przesłanką do wznowienia postępowania jest okoliczność, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję tj. faktyczna wielkość gruntów utrzymywanych w uprawach ekologicznych za rok 2022. Podkreślił także, że dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania dnia 14 marca 2024 r.
Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Białej Podlaskiej postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2024 r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie przyznania płatności ekologicznej za 2022 rok wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 149 § 3 k.p.a..
W wyniku rozpatrzenia zażalenia na powyższe postanowienie Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako "organ odwoławczy") postanowieniem z dnia 26 września 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że skarżący w odwołaniu od decyzji z dnia 12 marca 2024 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności ekologicznych (PROW 2014-2020) złożonym osobiście w Biurze Powiatowym w Białej Podlaskiej w dniu 25 marca 2024 r. wskazał, że "uzasadniony jest też wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji o płatności za rok 2022 i wydanie decyzji uwzględniającej prawidłową kwotę płatności". W związku z tym organ odwoławczy na podstawie art. 66 § 1 k.p.a., poinformował, że pismo skarżącego zostanie rozpatrzone w części dotyczącej odwołania od decyzji z dnia 12 marca 2024 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności ekologicznych, natomiast w zakresie żądania wznowienia postępowania skarżący może złożyć podanie do właściwego organu, tj. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej. Zawiadomienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2024 r. W dniu 26 kwietnia 2024 r. skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji o przyznaniu płatności ekologicznej za rok 2022.
Organ odwoławczy podkreślił, że mając na uwadze okoliczność, że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z zachowaniem terminu czternastu dni od daty doręczenia mu zawiadomienia o treści art. 66 k.p.a. stwierdzić należy, że przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 25 marca 2024 r., tj. w dniu wniesienia odwołania od decyzji z dnia 12 marca 2024 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności ekologicznych (PROW 2014-2020). Oceniając wniosek o wznowienie postępowania w kontekście spełnienia przesłanki dotyczącej zachowania terminu do złożenia takiego wniosku organ odwoławczy stwierdził, że zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu miesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że skarżący w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania wskazał, że o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, tj. "faktycznej wielkości gruntów utrzymanych w uprawach ekologicznych za 2022 r." dowiedział się w dniu 14 marca 2024 r. Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż w dniu 14 marca 2024 r. skarżącemu została doręczona decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności ekologicznych. W treści przedmiotowej decyzji organ I instancji wskazał, że powierzchnia zobowiązania ekologicznego podjętego w 2021 r. uległa zmniejszeniu w 2022 w związku z brakiem deklaracji rolnictwa ekologicznego na działkach ewidencyjnych nr [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 36,09 ha. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że skarżący dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania w dniu 13 kwietnia 2024 r., tj. w dniu przekazania na rachunek bankowy środków finansowych przyznanych decyzją z dnia 24 marca 2024 r. o przyznaniu płatności ekologicznej.
W ocenie Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR ustalenie to nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Samo przekazanie na rachunek bankowy środków finansowych przyznanych decyzją nie oznacza, że skarżący zapoznał się z treścią decyzji i ustaleniami poczynionymi przez organ. Nie można zatem bezspornie stwierdzić, że w tym dniu dowiedział się o okolicznościach uzasadniających wznowienie postępowania. Jednakże postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności zostało wszczęte w dniu 13 lutego 2024 r. W dniu 23 lutego 2024 r. skarżący złożył osobiście w Biurze Powiatowym ARiMR w Białej Podlaskiej pismo wyjaśniające, w którym m.in. podnosi, że w dniu 6 maja 2022 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach rolnictwa ekologicznego, w którym omyłkowo nie zaznaczono wariantu 7.1 przy działce B1 o powierzchni 4,36 ha położonej na działce [...], H1 o powierzchni 5,41 ha położonej na działce nr [...] oraz przy działce P1 o powierzchni 26,57 ha położonej na działce nr [...]. W piśmie tym skarżący także domagał się "odstąpienia od windykacji należności w związku z przerwaniem realizacji zobowiązania na powierzchni 36,09 ha, gdyż zmniejszenie zobowiązania było wynikiem błędu oczywistego".
Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania najpóźniej w dniu 23 lutego 2024 r., tj. w dniu złożenia w Biurze Powiatowym ARiMR w Białej Podlaskiej powyższego pisma. Zatem uznać należy, że termin jednego miesiąca na wniesienie podania o wznowienie postępowania w sprawie przyznania płatności ekologicznej za 2022 rok upłynął w dniu 23 marca 2024 r. a więc wniosek o wznowienie postępowania zawarty w odwołaniu złożonym w dniu 25 marca 2024 r., został wniesiony po upływie ustawowego terminu.
W wyniku ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy, organ odwoławczy stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu I instancji wydane w niniejszej sprawie jest prawidłowe. Odmienne ustalenia faktyczne organu I instancji, co do daty złożenia przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania oraz co do daty, w której dowiedział się on o okoliczności stanowiącej podstawy do wznowienia postępowania nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia.
M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie organu odwoławczego domagając się jego uchylenia oraz uchylenia postanowienia organu I instancji w całości oraz wznowienia postępowania w sprawie przyznania płatności za rok 2022.
Skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 148 § 1 w związku z art. 57 § 1, § 3 i § 4 k.p.a. poprzez uznanie, że bieg miesięcznego terminu na wznowienie postępowania rozpoczynającego się 23 lutego 2024 r. skończył się 23 marca 2024 r. i złożenie wniosku o wznowienie 25 marca 2024 r. nastąpiło po upływie terminu, mimo że 23 marca 2024 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy
Skarżący zwrócił uwagę, że z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień wolny od pracy bądź sobotę to ostatnim dniem terminu jest pierwszy dzień roboczy. Ostatni dzień miesięcznego terminu na złożenie wniosku przypadał zgodnie z ustaleniami organu na 23 marca 2024 r. Była to sobota, czyli dzień wolny od pracy. Kolejnym dniem była niedziela. W związku z tym ostatnim dniem terminu był poniedziałek 25 marca 2024 r. Wniosek został złożony 25 marca 2024 r., a zatem termin na złożenie wniosku został zachowany.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczasową argumentację oraz przyznał, że w istocie miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania przypadał na dzień ustawowo wolny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga jest zasadna.
Spór dotyczy w istocie tego, czy skarżący dochował terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną.
Wznowienie postępowania jest instytucją procesową pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w sytuacji, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowanymi wadami, wyliczonymi enumeratywnie w przepisach prawa procesowego (zob. H. Knysiak-Surdyka (red.) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III).
Podstawy wznowienia postępowania administracyjnego określają przepisy art. 145, 145a i 145b k.p.a. W myśl art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Na tę podstawę wznowienia powoływał się skarżący w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145a-145b następuje tylko na żądanie strony.
W myśl art. 149 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Natomiast jeżeli zachodzą okoliczności uniemożliwiające wznowienie postępowania na wniosek konkretnego podmiotu, organ administracji publicznej odmawia wznowienia postępowania, co następuje w drodze w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 149 § 3 i 4 k.p.a.).
Postępowanie wznowieniowe składa się zatem z dwóch faz – pierwszą z nich jest formalna ocena dopuszczalności wznowienia postępowania. Dopiero pozytywna ocena dopuszczalności wznowienia, zakończona postanowieniem o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), pozwala na przejście do drugiej fazy, tj. do postępowania rozpoznawczego, w ramach którego organ bada, czy kwestionowana decyzja jest dotknięta wadami kwalifikowanymi, a w razie potwierdzenia – rozpoznaje sprawę ponownie, co do istoty sprawy. W rozpoznawanej sprawie wznowienie postępowania okazało się w ocenie organów niedopuszczalne z uwagi na uchybienie terminu do zgłoszenia tego żądania, co skutkowało wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.
Termin wniesienia podania o wznowienie postępowania został określony
w art. 148 k.p.a. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. (art. 148 § 1 k.p.a.).
Złożenie podania w terminie jest jednym z warunków dopuszczalności wznowienia postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 773/09; z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 967/16; z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2162/17).
Wniesienie podania o wznowienie postępowania z uchybieniem terminowi, o którym mowa w art. 148 k.p.a., obliguje organ do odmowy wznowienia postępowania. Z uwagi bowiem na zasadę trwałości decyzji ostatecznych wznowienie postępowania i prowadzenie wznowionego postępowania w sytuacji, gdy podanie o wznowienie zostało złożone z uchybieniem terminu, nie jest dopuszczalne i stanowiłoby rażące naruszenie prawa (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 976/05).
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący wniósł podanie o wznowienie postępowania osobiście w dniu 25 marca 2024 r. (poniedziałek). Jego wniosek został zawarty w pkt 2 odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej z dnia 13 marca 2024 r. Następnie pismem złożonym osobiście dnia 26 kwietnia 2024 r. skierowanym do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej wniósł o wznowienie postępowania w sprawie przyznania płatności za rok 2022.
Zgodnie z art. 66 § 1 k.p.a. jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, i poinformuje go o treści § 2. Do zawiadomienia stosuje się odpowiednio przepis art. 65 § 1a.
Stosownie natomiast do art. 66 § 2 k.p.a. odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od daty doręczenia zawiadomienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania.
Prawidłowo zatem organ odwoławczy uznał, że wniosek skarżącego o wznowienie postępowania należy uznać za złożony w dniu 25 marca 2024 r. czyli w dniu w którym skarżący złożył odwołanie od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności ekologicznych.
Organ odwoławczy, odmiennie niż organ I instancji stwierdził, że skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania najpóźniej w dniu 23 lutego 2024 r., tj. w dniu złożenia w Biurze Powiatowym ARiMR w Białej Podlaskiej pisma datowanego na 23 lutego 2024 r., stanowiącego odpowiedź na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności. W piśmie tym skarżący podkreśla, że w dniu 6 maja 2022 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach rolnictwa ekologicznego, w którym omyłkowo nie zaznaczono wszystkich działek uprawnionych do płatności.
Skoro zatem organ odwoławczy przyjmuje, że o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania skarżący dowiedział się najpóźniej w dniu 23 lutego 2024 r., to od tej właśnie daty należy liczyć miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Jednocześnie organ ustala, że wniosek taki skarżący złożył w dniu 25 marca 2024 r.
Zgodnie z art. 57 § 3 k.p.a. terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.
Zatem termin miesięczny rozpoczynający swój bieg 23 lutego 2024 r. zakończy się - co do zasady - z dniem 23 marca 2024 r.
Jednocześnie zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a. jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.
Bezsporne jest w sprawie, że 23 marca 2024 r. to sobota, a więc termin ulega przesunięciu na następny dzień, który nie jest dniem wolnym od pracy, a więc na poniedziałek – 25 marca 2024 r. W tym też dniu skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organ odwoławczy błędnie ustalił, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez skarżącego po terminie.
Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a." należało uwzględnić skargę, a w konsekwencji uchylić zaskarżone postanowienie.
Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy uwzględni, że wniosek o wznowienie postępowania złożony został z zachowaniem terminu.
Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.