III SA/LU 702/21

III SA/Lu 702/21 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2022-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-11-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec /przewodniczący/
Ewa Ibrom /sprawozdawca/
Iwona Tchórzewska
Symbol z opisem
6197 Służba Celna
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Policja
Sygn. powiązane
II OSK 1421/22 - Wyrok NSA z 2023-08-28
III OSK 1421/22 - Postanowienie NSA z 2022-07-05
II SA/Gd 629/21 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2022-02-23
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 422
art. 36 ust. 1, art. 162, art. 276 ust. 1
Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 3 § 2, § 3, art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Sugier, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejsca pełnienia służby p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w sprawie zmiany miejsca pełnienia służby funkcjonariusza celnego M. P..
Zaskarżone pismo zostało wydane w następującym stanie sprawy:
W piśmie z [...] czerwca 2021 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie przeniósł M. P. (dalej jako "skarżący") od 1 lipca 2021 r. z Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej Pion Zwalczania Przestępczości Ekonomicznej Dział Służby Dyżurnej do pełnienia służby w Lubelskim Urzędzie Celno-Skarbowym w Białej Podlaskiej Delegatura w Białej Podlaskiej Oddział Celny w [...]. Powyższe przeniesienie nastąpiło na wniosek Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego z [...] czerwca 2021 r. uzasadniony potrzebą zapewnienia optymalnej obsady kadrowej poszczególnych komórek organizacyjnych Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej.
Skarżący w piśmie z [...] lipca 2021 r., powołując się na treść art. 276 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 422 z późn. zm.), dalej jako "ustawa o KAS" wniósł o "ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie zmiany decyzji administracyjnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r." i przywrócenie do pełnienia służby w Dziale Służby Dyżurnej.
W piśmie z [...] sierpnia 2021 r. skarżący złożył ponaglenie na przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r.
W odpowiedzi na powyższe pisma skarżącego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w piśmie z [...] sierpnia 2021 r. poinformował skarżącego, że w sprawie nie będzie miał zastosowanie przepis art. 276 ust. 1 ustawy o KAS, gdyż przeniesienie skarżącego do pełnienia służby w Oddziale Celnym w M. nie nastąpiło w drodze decyzji administracyjnej. Podkreślił, że z przepisów art. 276 ust. 1 oraz art. 162 ust. 2 i ust. 5 w związku z art. 36 ust. 1 oraz art. 145 ust. 1 ustawy o KAS przeniesienie funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej na takie samo stanowisko w ramach tego samego urzędu celno-skarbowego nie wymaga decyzji administracyjnej. W kwestii złożonego ponaglenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że jest ono środkiem prawnym przysługującym stronie w postępowaniu administracyjnym. Warunkiem rozpatrzenia ponaglenia jest toczące się postępowanie administracyjne. W związku z tym, iż postępowanie takie się nie toczy, brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w przedmiocie ponaglenia.
W piśmie z [...] września 2021 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej skarżący podtrzymał swoje stanowisko.
W piśmie z [...] września 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, w odpowiedzi na wniosek skarżącego z [...] lipca 2021 r., poinformował skarżącego, że jego wniosek o przeniesienie do pełnienia służby w Dziale Służby Dyżurnej został rozpatrzony negatywnie.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podniósł, że zdobyte przez skarżącego umiejętności i doświadczenie pozytywnie wpłyną na funkcjonowanie Oddziału Celnego w M. i zostaną tam wykorzystane. Podkreślił, że przeniesienie skarżącego do tego oddziału wywołane zostało potrzebami służby determinowanej realizacją ustawowych zadań Krajowej Administracji Skarbowej. Podkreślono również, że stosunek służbowy funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej ma charakter stosunku administracyjnoprawnego cechującego się służbowym podporządkowaniem i niezbędną w służbie dyspozycyjnością funkcjonariusza.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podtrzymał stanowisko, że przeniesienie w formie decyzji administracyjnej następuje wyłącznie przy zmianie jednostki organizacyjnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. P. zaskarżył pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] września 2021 r. wskazując, że pismo to jest decyzją ostateczną w sprawie przeniesienia skarżącego do Oddziału Celnego w [...]
Skarżący zarzucił:
I. naruszenie przepisu art. 107 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a.", poprzez brak podstawy prawnej wydanej decyzji o przeniesieniu z Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej: Pionu Zwalczania Przestępczości Ekonomicznej: Działu Służby Dyżurnej do Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej: Delegatury w Białej Podlaskiej: Oddział Celny w M.
II. naruszenie przepisów art. 107 § 1 pkt. 6 i § 3 k.p.a., poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, tj. brak wyjaśnienia przesłanek i przyczyn przeniesienia;
III. naruszenie przepisu art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a., poprzez brak pouczenia o terminie złożenia oraz trybie odwoławczym od wydanej decyzji o przeniesieniu;
IV. naruszenie przepisów art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak zebrania pełnego i wyczerpującego materiału dowodowego ze skutkiem w postaci rażącego naruszenia mojego interesu, poprzez całkowite pominięcie przez organ posiadanego przez skarżącego doświadczania zawodowego i kwalifikacji, co skutkowało błędnym rozpoznaniem sprawy i przeniesieniem do miejsca służby z zakresem obowiązków poniżej posiadanych kwalifikacji;
V. naruszenie przepisu art. 35 § 3 k.p.a., poprzez przewlekłość postępowania i niezachowanie miesięcznego terminu na załatwienie sprawy w trybie odwoławczym;
VI. naruszenie przepisów art. 276 ust. 1 ustawy o KAS, poprzez utrzymywanie, że przeniesienie skarżącego nie jest decyzją administracyjną z jednoczesnym pominięciem podstaw prawnych przeniesienia.
Skarżący wniósł o "uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora IAS z dnia [...] czerwca 2021 roku (znak: [...]) w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Lublinie" oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie od jej oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi uzasadnił niedopuszczalnością drogi sądowej. Organ podniósł, że zmiana miejsca pełnienia służby w strukturach Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej, tj. z Działu Służby Dyżurnej do Oddziału Celnego w M. nie wymaga decyzji administracyjnej i następuje w formie pisma, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przeniesienie takie ma charakter aktu wynikającego z podległości służbowej między przełożonym a podwładnym i nie przysługuje na nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddane są ściśle określone akty i czynności z zakresu administracji publicznej.
Spór w sprawie niniejszej dotyczy dopuszczalności zaskarżenia czynności dyrektora izby administracji skarbowej polegającej na przeniesieniu funkcjonariusza celnego na inne miejsce pełnienia służby w ramach tej samej jednostki organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej.
Okolicznością bezsporną w sprawie jest, że skarżący, posiadający stopień nadkomisarza, pełniący służbę w Lubelskim Urzędzie Celno-Skarbowym w Białej Podlaskiej w Pionie Zwalczania Przestępczości Ekonomicznej, w Dziale Służby Dyżurnej z dniem 1 lipca 2021 r. przeniesiony został do pełnienia służby w Lubelskim Urzędzie Celno-Skarbowym w Białej Podlaskiej – Delegatura w Białej Podlaskiej – Oddział Celny w M.
W ocenie skarżącego przeniesienie to miało charakter decyzji administracyjnej, mimo że forma decyzji nie została temu aktowi nadana. Organ stoi natomiast na stanowisku, że przeniesienie funkcjonariusza na inne miejsce służbowe, dokonane w ramach tej samej jednostki organizacyjnej KAS nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Jest to akt wewnętrzny w ramach podległości służbowej i nie przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 z późn. zm.), jednostkami organizacyjnymi KAS są:
1) komórki organizacyjne urzędu obsługującego ministra;
2) Krajowa Informacja Skarbowa;
3) izby administracji skarbowej;
4) urzędy skarbowe;
5) urzędy celno-skarbowe wraz z podległymi oddziałami celnymi;
6) Szkoła.
Z powołanego przepisu wynika wprost, że oddziały celne nie stanowią odrębnych jednostek organizacyjnych KAS. Mieszczą się one w strukturze urzędów celno-skarbowych. Przeniesienie skarżącego do Oddziału Celnego w M. nastąpiło zatem w ramach tej samej jednostki organizacyjnej KAS.
Jest również poza sporem, że przeniesienie skarżącego nie wiązało się ze zmianą stopnia służbowego, ani ze zmianą stanowiska.
Rozważenia wymaga zatem, czy dla tego rodzaju przeniesienia ustawa o KAS przewiduje wydanie decyzji administracyjnej.
Przepisy regulujące nawiązanie stosunku służbowego funkcjonariusza, zmiany stosunku służbowego, w szczególności w zakresie miejsca pełnienia służby i stanowiska, zwolnienie ze służby i wygaśnięcie stosunku służbowego zawarte są w Rozdziale 3 ustawy o KAS "Przebieg służby w Służbie Celno-Skarbowej" w art. 151 – 189).
W przepisie art. 162 uregulowane jest czasowe powierzenie pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku (ust. 1), przeniesienie na takie samo albo równorzędne stanowisko do innej jednostki organizacyjnej KAS, w tej samej albo innej miejscowości (ust. 2), przeniesienie na takie samo albo równorzędne stanowisko do innej jednostki organizacyjnej KAS, w tej samej albo innej miejscowości na wniosek funkcjonariusza (ust. 3), przeniesienie czasowe, na okres do 6 miesięcy w roku kalendarzowym, w tej samej albo innej miejscowości do innej jednostki organizacyjnej KAS (ust. 5). Nie ulega zatem wątpliwości, że przepis art. 162 dotyczy przeniesienia funkcjonariusza do innej jednostki organizacyjnej KAS (ust. 2, 3 i 5).
Powołany przepis nie określa formy przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej KAS, w szczególności zaś nie wskazuje, czy następuje to w drodze decyzji administracyjnej. Przepis art. 162 należy odczytywać w powiązaniu z art. 276 ustawy o KAS, znajdującym się w Rozdziale 3 "Rozpatrywanie sporów o roszczenia funkcjonariuszy ze stosunku służbowego".
Zgodnie z art. 276 ust. 1, w przypadku wydania decyzji o przeniesieniu, powierzeniu pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, przeniesieniu na niższe stanowisko, przeniesieniu na inne lub równorzędne stanowisko służbowe w związku z reorganizacją jednostki organizacyjnej KAS, określeniu warunków pełnienia służby w związku ze zniesieniem jednostki organizacyjnej KAS bądź zawieszeniu w pełnieniu obowiązków służbowych, funkcjonariusz może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wprawdzie przepis art. 276 ust. 1 sformułowany jest dosyć ogólnie i nie wskazuje przepisów regulujących określone w nim zmiany dotyczące stosunków służbowych, wymagające wydania decyzji, należy jednak przyjąć, że przepis ten odnosi się do zmian stosunków służbowych, uregulowanych w art. 162 (czasowe powierzenie pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku oraz przeniesienie do innej jednostki organizacyjnej KAS), art. 171 (przeniesienie w związku z reorganizacją jednostki), art. 172 ust. 5 (zniesienie jednostki organizacyjnej KAS), art. 173 (przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe) oraz art. 178 (zawieszenie w pełnieniu obowiązków służbowych).
Z przepisu art. 276 ust. 1 wynika zatem, że w przypadku przeniesienia funkcjonariusza, wydanie decyzji administracyjnej, podlegającej zaskarżeniu, przewidziane jest tylko w przypadku przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej KAS, o którym mowa w art. 162 ust. 2, 3 i 5 ustawy o KAS. Nie ma podstaw do przyjęcia, że użyte w przepisie art. 276 ust. 1 określenie "przeniesienie" odnosi się także do przeniesienia, które dokonywane jest w ramach tej samej jednostki organizacyjnej i nie wiąże się ani ze zmianą stanowiska ani ze zmianą stopnia służbowego.
W orzecznictwie na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2016 r. poz.1799), na tle analogicznego do art. 276 ust. 1 ustawy o KAS przepisu art. 188 ust.1 ustawy o Służbie Celnej utrwalony był pogląd, że organy celne wydają decyzję administracyjną w stosunku do funkcjonariuszy służby celnej w przypadku: przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej, powierzenia pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku bądź przeniesienia na niższe stanowisko. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach 21 marca 2012 r. (sygn. akt I OSK 1440/11 i I OSK 1492/11), przepis art. 188 ust. 1 (analogiczny do art. 276 ust. 1 ustawy o KAS), ustala zamknięty katalog stanów faktycznych związanych ze zmianą przez funkcjonariusza miejsca pełnienia służby, w których organy celne wydają decyzje administracyjne. Przeniesienie celnika na takie samo stanowisko w ramach tego samego urzędu celno-skarbowego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że powyższe rozwiązanie ma swoje źródło w charakterze stosunku służbowego wiążącego celnika ze Służbą Celną. Stosunek ten wyraża się w szczególnym, wyjątkowym charakterze podporządkowania i dyspozycyjności. Na szczególną dyspozycyjność stosunku służbowego funkcjonariuszy służb mundurowych i żołnierzy zawodowych zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny, wyroku z 14 grudnia 1999 r., sygn. akt SK 14/98, wskazując, że "pełna dyspozycyjność i zależność od władzy służbowej to cechy charakterystyczne dla stosunków służbowych w formacjach zmilitaryzowanych" (OTK ZU nr 7/1999, poz. 163). W orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko Trybunału Konstytucyjnego odnoszono także do służby celnej, która zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej była jednolitą umundurowaną formacją, utworzoną w celu zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej Podkreślano, że ustawodawca tak ukształtował przepisy dotyczące przeniesienia funkcjonariuszy Służby Celnej, aby ta kwestia nie paraliżowała funkcjonowania służby, ponieważ priorytetem jest sprawne i elastyczne działanie Służby Celnej. Osoba podejmująca się służby w formacji mundurowej musi liczyć się zatem z większą dyspozycyjnością i podporządkowaniem, zmuszona jest podporządkować się rygorom i potrzebom wynikającym z charakteru stosunku służbowego. Jedynie w przypadku przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej lub wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe wymagane było wydanie decyzji (por. powołane wyżej orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach sygn. akt I OSK 1440/11 i I OSK 1492/11, i postanowienie NSA z 4 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1522/11 oraz orzeczenia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Szczecinie z 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1480/16 i w Olsztynie z 17 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 276/12).
Orzecznictwo to zachowało aktualność pod rządem ustawy o KAS, która zreformowała wprawdzie dotychczasowa Służbę Celną, włączając ją do Krajowej Administracji Skarbowej, jednak charakter tej służby nie uległ zmianie. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 3 ustawy o KAS, w ramach KAS wyodrębnia się Służbę Celno-Skarbową, będącą jednolitą i umundurowaną formacją, którą tworzą funkcjonariusze.
Także zatem na gruncie obecnie obowiązującej ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej stwierdzić należy, że funkcjonariusz celno-skarbowy korzysta z ochrony prawnej przede wszystkim w zakresie istnienia stosunku służbowego oraz jego istotnych elementów. Natomiast prawo do sądu podlega ograniczeniom w sprawach wynikających z relacji między przełożonym i podwładnym. W tego rodzaju sprawach z zakresu wewnętrznej sfery działania służb mundurowych prawo do sądu jest ograniczone, co stanowi konsekwencję szczególnych cech stosunku służbowego i związanej z tym dyspozycyjności.
W konsekwencji uznać należy, że przeniesienie celnika w ramach tej samej jednostki organizacyjnej Służby Celno-Skarbowej na takie samo stanowisko służbowe nie jest dokonywane w formie decyzji administracyjnej. Nie jest także aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.). Przeniesienie takie ma charakter aktu wynikającego z podległości służbowej między przełożonym a podwładnym i nie przysługuje na nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Należy również zauważyć, że osoba wstępująca do służby w tej formacji mundurowej musi liczyć się z tym, że jej zadania mogą ulegać zmianie w zależności od potrzeb służby. Funkcjonariusz powinien wykonywać takie zadania, jakie wynikają z potrzeby służby. Zatem zmiana zakresu czynności, wynikająca z przeniesienia na inne miejsce pełnienia służby w ramach tej samej jednostki organizacyjnej KAS, bez zmiany stopnia i stanowiska służbowego, nie daje podstawy do uznania, iż nowe stanowisko jest niższe od poprzednio zajmowanego, a w konsekwencji nie daje podstawy do wydania decyzji w sprawie przeniesienia.
Końcowo podnieść należy, że zgodnie z art. 277 ustawy o KAS, spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w art. 276 ust. 1 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy. Funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej nie są zatem całkowicie pozbawieni ochrony w sprawach dotyczących stosunków służbowych, w szczególności w sprawach, w których decyzje administracyjne nie są wydawane.
Zgodnie z art. 58. § 1.pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z tego względu i na podstawie przytoczonego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę w sprawie niniejszej.