III SA/Lu 68/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę żołnierza rezerwy na decyzję odmawiającą skierowania na komisję lekarską w celu zmiany kategorii zdrowia, uznając brak uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych.
Skarżący, W. S., żołnierz rezerwy z kategorią "D", wniósł o skierowanie na komisję lekarską w celu zmiany kategorii zdrowia na "A", powołując się na swoje zdrowie i chęć podjęcia pracy wymagającej prawa jazdy na ciężarówki. Organy wojskowe odmówiły, wskazując na brak uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych, które są warunkiem rozpatrzenia wniosku na podstawie art. 29 ust. 2 i 5 ustawy o powszechnym obowiązku obrony. WSA w Lublinie oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo zinterpretowały przepisy i nie naruszyły prawa.
Sprawa dotyczyła skargi W. S. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, utrzymującą w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień o odmowie skierowania skarżącego do wojskowej komisji lekarskiej celem zmiany kategorii zdrowia z "D" na "A". Skarżący argumentował, że decyzja jest krzywdząca, ponieważ czuje się zdrowy i chce udowodnić to przed komisją, co umożliwiłoby mu uzyskanie prawa jazdy na ciężarówki i lepsze szanse na rynku pracy. Organy wojskowe, opierając się na art. 29 ust. 2 i 5 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, uznały, że skierowanie na komisję na wniosek żołnierza rezerwy może nastąpić tylko w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych. Stwierdzono, że posiadane przez skarżącego kwalifikacje cywilne oraz brak wyszkolenia wojskowego nie odpowiadają aktualnym potrzebom Sił Zbrojnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd uznał, że organy prawidłowo zinterpretowały pojęcie "istnienie uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych" i rozważyły wszystkie okoliczności sprawy, w tym wykształcenie i stan zdrowia skarżącego. Argumenty skarżącego dotyczące jego planów zawodowych uznał za nieistotne w kontekście obowiązujących przepisów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skierowanie takie może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy prawidłowo zinterpretowały art. 29 ust. 2 i 5 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, który warunkuje możliwość skierowania na komisję lekarską na wniosek żołnierza rezerwy istnieniem uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych. Argumenty skarżącego dotyczące jego planów zawodowych nie mają znaczenia w kontekście tego przepisu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (16)
Główne
u.p.o.o. RP art. 29 § 2
Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
Warunkuje możliwość skierowania na komisję lekarską na wniosek żołnierza rezerwy istnieniem uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych.
u.p.o.o. RP art. 29 § 5
Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
Warunkuje możliwość skierowania na komisję lekarską na wniosek żołnierza rezerwy istnieniem uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do kontroli zaskarżonej decyzji.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 223 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
k.p.a. art. 53 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 121
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 122
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 187 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 190 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 191
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.c. art. 13 § 5
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Określa właściwość sądów administracyjnych do sprawowania wymiaru sprawiedliwości i kontroli działalności administracji publicznej.
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Określa właściwość sądów administracyjnych do sprawowania wymiaru sprawiedliwości i kontroli działalności administracji publicznej.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez WSA w przypadku nieuwzględnienia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy prawidłowo zinterpretowały przepis art. 29 ust. 2 i 5 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, który warunkuje skierowanie na komisję lekarską na wniosek żołnierza rezerwy istnieniem uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych. Argumenty skarżącego dotyczące jego planów zawodowych i chęci uzyskania prawa jazdy na ciężarówki nie mają znaczenia w kontekście przepisów dotyczących potrzeb Sił Zbrojnych.
Odrzucone argumenty
Decyzja o odmowie skierowania na komisję lekarską jest krzywdząca dla skarżącego, który uważa się za zdrowego i chce to udowodnić. Błąd rodziców polegający na posłaniu do Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego uniemożliwia skarżącemu normalne funkcjonowanie i uzyskanie kategorii "A".
Godne uwagi sformułowania
nie zachodzą uzupełnieniowe potrzeby Sił Zbrojnych posiadane kwalifikacje cywilne oraz brak wyszkolenia wojskowego nie odpowiadają aktualnym potrzebom uzupełnieniowym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Argumenty skargi podnoszące okoliczności nie związane z potrzebami Sił Zbrojnych, a związane z planami zawodowymi skarżącego w kontekście obowiązujących przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej nie mają znaczenia w sprawie.
Skład orzekający
Marek Zalewski
przewodniczący
Małgorzata Fita
członek
Maria Wieczorek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących możliwości zmiany kategorii zdrowia żołnierza rezerwy na jego wniosek, gdy brak jest uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji żołnierza rezerwy i braku potrzeb wojskowych; nie rozstrzyga kwestii medycznych czy błędów w procesie orzekania o stanie zdrowia, jeśli nie są powiązane z potrzebami wojska.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznych przepisów wojskowych, co ogranicza jej szerokie zainteresowanie. Brak nietypowych faktów czy przełomowej interpretacji prawnej.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 68/06 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2006-03-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-03-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Małgorzata Fita Marek Zalewski /przewodniczący/ Maria Wieczorek /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6240 Zmiana kategorii zdolności do służby wojskowej Hasła tematyczne Żołnierze zawodowi Skarżony organ Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152, art. 223 par. 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 53 par. 3, art. 121, art. 122, art. 187 par. 1, art. 190 par. 2, art. 191 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2001 nr 75 poz 802 art. 13 par. 5 Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Referent Marcin Małek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2006 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Szefa Sztabu Wojskowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do wojskowej komisji lekarskiej celem zmiany kategorii zdrowia oddala skargę. Uzasadnienie Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego zaskarżoną decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. S. z dnia [...] 2006 r. od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ podał, że W. S. w dniu [...] 2005 r. wniósł do Wojewódzkiego Komendanta Uzupełnień prośbę o skierowanie do wojskowej komisji uzupełnień celem ustalenia aktualnej kategorii zdrowia (zmiana kategorii "D" na "A"). Wojskowy Komendant Uzupełnień decyzją z dnia [...] odmówił skierowania wnioskodawcy do wojskowej komisji lekarskiej. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 29 ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 241, poz. 2416 ze zm.), tj. nie istnieją uzupełnieniowe potrzeby Sił Zbrojnych. Posiadane przez wnioskodawcę kwalifikacje cywilne oraz brak wyszkolenia wojskowego nie odpowiadają aktualnym potrzebom uzupełnieniowym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Rozpatrując odwołanie, organ drugiej instancji uznał, że odwołanie to nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie dla pozytywnego rozpatrzenia prośby wnioskodawcy zasadnicze znaczenie ma jego sytuacja dotycząca posiadanych przez niego kwalifikacji oraz braku wyszkolenia wojskowego niezbędnego do określenia, czy zachodzi przesłanka określona w art. 29 ust. 2 i 5 cyt. ustawy. Po analizie danych z ewidencji wojskowej wynika, że w przypadku wnioskodawcy nie występuje powyższa przesłanka, gdyż posiadane kwalifikacje oraz brak wyszkolenia wojskowego nie odpowiadają aktualnym potrzebom uzupełnieniowym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego W. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, podając, że decyzja o odmowie skierowania go do wojskowej komisji lekarskiej celem zmiany kategorii zdrowia z "D" na "A" jest dla niego bardzo krzywdząca. Komisja lekarska w Zamościu uznała u niego pogranicze upośledzenia umysłowego, skarżący nie zgadza się z tym, uważa, że jest zdrowy i chciałby to udowodnić przed inną komisją lekarską, ale uniemożliwiono mu to. Powodem, dla którego jego odwołanie nie zasłużyło na uwzględnienie, było to, że ukończył szkołę w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym. Rodzicie posyłając go do tej szkoły, zrobili to pochopnie i bez przemyślenia. Skarżący jest zdrowy i normalny, miał tylko trudności z nauką. Dziś błąd rodziców uniemożliwia mu dalsze, normalne funkcjonowanie. Nie może uzyskać kategorii zdrowia "A", a co za tym idzie nie może odbyć służby wojskowej, nie może się również ubiegać o prawo jazdy na ciężarówki. Gdyby miał takie prawo jazdy, mógłby mieć większe szanse na zmianę i znalezienie pracy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U, Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze kognicję sądu administracyjnego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Poza sporem jest, że pismem z dnia [...] 2005 r. (kopia pisma w aktach administracyjnych k. nr [...]) W. S. zwrócił się z prośbą o ponowne skierowanie na komisję lekarską, do pisma nie dołączył żadnej dokumentacji, która mogłaby wskazywać na istotne zmiany w jego stanie zdrowia. Wniosek skarżącego potraktowany został jako wniosek wymieniony przez ustawodawcę w art. 29 ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 241, poz. 2416 ze zm.), zgodnie z którymi poborowych i żołnierzy rezerwy kieruje z urzędu lub na ich wniosek do wojskowej komisji lekarskiej wojskowy komendant uzupełnień, przy czym skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej na wniosek tych osób może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych. Uznając, że nie zachodzą uzupełnieniowe potrzeby Sił Zbrojnych, decyzją Wojskowego Komendanta Uzupełnień z dnia [...] 2006 r. nr [...] decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...] Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję odmówiono skierowania W. S. na komisję lekarską w celu zmiany posiadanej kategorii zdrowia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy obu instancji mając na uwadze interpretację pojęcia "istnienie uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych rozważyły wszystkie okoliczności sprawy w tym wykształcenie, stan zdrowia skarżącego (w tym opinię psychologa) poddając go ocenie zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Argumenty skargi podnoszące okoliczności nie związane z potrzebami Sił Zbrojnych, a związane z planami zawodowymi skarżącego w kontekście obowiązujących przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej nie mają znaczenia w sprawie. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.