Orzeczenie · 2024-02-22

III SA/Lu 653/23

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Miejsce

Lublin

Data

2024-02-22

NSApodatkoweWysokawsa

zgłoszenie celneprzedstawicielstwoprzedstawiciel bezpośredniprzedstawiciel pośredniUnijny Kodeks Celnysprostowanie zgłoszeniaVATnależności celnekontrola celnaprawo celne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiająca sprostowania zgłoszenia celnego. Spółka P. Sp. z o.o. złożyła zgłoszenie celne dotyczące oleju z nasion słonecznika, deklarując przedstawicielstwo pośrednie, mimo posiadania upoważnienia do przedstawicielstwa bezpośredniego. Po ponad półtora roku spółka wniosła o korektę zgłoszenia, twierdząc, że błąd wynikał z pomyłki agenta celnego. Organ I instancji odmówił sprostowania, a organ II instancji utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Unijnego Kodeksu Celnego (UKC), w tym art. 19 ust. 1, art. 48 i art. 173 ust. 3, argumentując, że błąd powinien zostać naprawiony na podstawie przepisów o sprostowaniu zgłoszenia, powołując się na orzecznictwo TSUE. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd uznał, że stan faktyczny nie jest sporny, a kluczowa jest wykładnia przepisów UKC. Podkreślono, że zgłoszenie celne jest zbliżone do deklaracji podatkowej, a organy celne mają prawo do kontroli. Sąd stwierdził, że kontrola celna jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem organu, a zgłoszenie zostało przyjęte bez weryfikacji. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było zastosowanie art. 173 ust. 3 UKC, który dopuszcza sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, ale wyłącznie w celu umożliwienia zgłaszającemu spełnienia obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną. Sąd uznał, że w tym przypadku spółka dążyła do uchylenia się od odpowiedzialności podatkowej, a nie do wypełnienia obowiązków celnych, co wyklucza możliwość sprostowania. Sąd odniósł się również do argumentacji skarżącej dotyczącej art. 19 ust. 1 UKC, uznając, że organy celne prawidłowo zinterpretowały przepis w kontekście deklarowanego przedstawicielstwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Unijnego Kodeksu Celnego dotyczących możliwości sprostowania zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, zwłaszcza w kontekście rozróżnienia między obowiązkami celnymi a podatkowymi oraz roli profesjonalnych agentów celnych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której błąd w zgłoszeniu dotyczył rodzaju przedstawicielstwa, a celem sprostowania było uniknięcie odpowiedzialności podatkowej. Może nie mieć zastosowania w przypadkach, gdy celem sprostowania jest faktyczne wypełnienie obowiązków celnych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy możliwe jest sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów w celu zmiany rodzaju przedstawicielstwa z pośredniego na bezpośredni, gdy pierwotnie zadeklarowano przedstawicielstwo pośrednie, a spółka posiadała upoważnienie do przedstawicielstwa bezpośredniego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów jest możliwe na podstawie art. 173 ust. 3 UKC, jednak wyłącznie w celu umożliwienia zgłaszającemu spełnienia obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną, a nie w celu uchylenia się od odpowiedzialności podatkowej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że celem art. 173 ust. 3 UKC jest umożliwienie wywiązania się z obowiązków celnych, a nie podatkowych. W sytuacji, gdy spółka dążyła do uniknięcia odpowiedzialności podatkowej poprzez zmianę rodzaju przedstawicielstwa, nie można zastosować tego przepisu. Dodatkowo, kontrola celna jest uprawnieniem organu, a nie obowiązkiem, a zgłoszenie zostało przyjęte bez weryfikacji.

Jak należy interpretować art. 19 ust. 1 UKC w przypadku, gdy zgłaszający omyłkowo zadeklarował przedstawicielstwo pośrednie, posiadając jednocześnie upoważnienie do przedstawicielstwa bezpośredniego?

Odpowiedź sądu

Osoba, która deklaruje przedstawicielstwo pośrednie, a nie jest do tego umocowana, jest traktowana jako działająca we własnym imieniu i na własną rzecz. W przypadku spółki, która zadeklarowała przedstawicielstwo pośrednie, a nie posiadała takiego upoważnienia, powinna być traktowana jako działająca we własnym imieniu i na własną rzecz.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy celne prawidłowo zinterpretowały art. 19 ust. 1 UKC. Zadeklarowanie przedstawicielstwa pośredniego bez odpowiedniego umocowania skutkuje traktowaniem zgłaszającego jako działającego we własnym imieniu i na własną rzecz, co ma kluczowe znaczenie dla organu celnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 18 września 2023 r. w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego.

Przepisy (13)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

UKC art. 5 § pkt 12, 15, 18, 19