III SA/Lu 641/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie odrzucił skargę doktorantki na decyzję o skreśleniu z listy, ponieważ została ona wniesiona przedwcześnie, w trakcie toczącego się postępowania odwoławczego do Rektora UMCS.
Skarżąca wniosła skargę do WSA w Lublinie na decyzję o skreśleniu jej z listy doktorantów, zanim wyczerpała środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Mimo złożenia odwołania do Rektora UMCS, wniosła skargę do sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ strona wybrała drogę administracyjnego postępowania odwoławczego, co wyklucza równoczesne wniesienie skargi do sądu. Skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę K. J. na decyzję Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie z dnia 3 października 2025 r. o skreśleniu z listy doktorantów. Skarżąca wniosła skargę do sądu, mimo że wcześniej złożyła odwołanie od tej decyzji do Rektora UMCS, które było w toku. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niedopuszczalność jej wniesienia przed wyczerpaniem środków zaskarżenia. Sąd podzielił to stanowisko, powołując się na art. 52 § 1 i § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Sąd wyjaśnił, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest możliwe po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że strona skorzysta z wyjątku przewidzianego w art. 52 § 3 p.p.s.a., który pozwala na wniesienie skargi bez wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże, złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (lub odwołania do organu wyższej instancji, jak w tym przypadku) oznacza wybór drogi administracyjnej, co wyklucza równoczesne wniesienie skargi do sądu. Ponieważ skarżąca złożyła odwołanie do Rektora UMCS, jej skarga do WSA była niedopuszczalna i została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, chyba że skorzysta z wyjątku pozwalającego na wniesienie skargi bez wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Złożenie odwołania do organu wyższej instancji oznacza wybór drogi administracyjnej i wyklucza równoczesne wniesienie skargi do sądu.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wyjaśnił, że art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi na decyzję nieostateczną, ale tylko jeśli strona nie skorzystała z prawa do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Złożenie odwołania do organu wyższej instancji jest traktowane jako skorzystanie z drogi administracyjnej, co czyni skargę do sądu niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
p.p.s.a. art. 52 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 52 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa. Prawo to nie przysługuje, gdy organem jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie o cudzoziemcach albo konsul.
p.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga jest niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona przedwcześnie, bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Godne uwagi sformułowania
skarga jest niedopuszczalna - skarga została wniesiona przedwcześnie, bez spełnienia wymogu wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie Konsekwencje tego wyboru obciążają stronę. Wykluczone jest, aby ta strona korzystała z prawa do zaskarżenia danego aktu niejako "dwutorowo", tj. składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz równolegle skargę do sądu administracyjnego na decyzję nieostateczną
Skład orzekający
Anna Strzelec
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy strona złożyła już środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wyboru między drogą administracyjną a sądową, z uwzględnieniem przepisów p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej dotyczącej dopuszczalności skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 641/25 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2025-12-17 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-12-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Anna Strzelec /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Szkoły Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie z dnia 3 października 2025 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W dnu 7 listopada 2025 r. K. J. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie z dnia 3 października 2025 r. w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy doktorantów Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarga jest niedopuszczalna - skarga została wniesiona przedwcześnie, bez spełnienia wymogu wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia. Organ wyjaśnił, że skarżąca w dniu 15 października 2025 r. wniosła odwołanie od zaskarżonej decyzji do Rektora UMCS (odwołanie do organu wpłynęło w dniu 16 października 2025 r.). Wskazał, że postanowieniem z dnia 3 listopada 2025 r. (odebranym przez skarżącą w dniu 4 listopada 2025 r.) skarżąca został poinformowana o przewidywanym terminie zakończenia sprawy nie później niż do 16 grudnia 2025 r. Pomimo to skarżąca złożyła skargę wprost do sądu administracyjnego, o której powziął wiadomość dopiero w dniu 17 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję lub postanowienie, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2024 r. poz. 769, 1222 i 1688 oraz z 2025 r. poz. 619, 621 i 622) albo konsul (§ 3). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przywołany art. 52 § 3 p.p.s.a., dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronie wybór środka ochrony prawnej, co nie oznacza jednak, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wtedy, gdy strona nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie ma przy tym znaczenia czy środek przysługujący w toku postępowania administracyjnego został złożony skutecznie, czy też nie, bowiem jedynym warunkiem ustawowym pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a., dopuszczający jako wyjątek możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w pierwszej instancji, zgodnie z zasadami wykładni prawa nie może być interpretowany rozszerzająco. Wprowadzając omawiany przepis, ustawodawcy chodziło wyłącznie o przyznanie stronie uprawnienia do dokonania wyboru, czy chce wyczerpać drogę administracyjną (przez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), czy też chce z niej zrezygnować i z pominięciem wniosku od razu wnieść skargę do sądu administracyjnego. Konsekwencje tego wyboru obciążają stronę. Wykluczone jest, aby ta strona korzystała z prawa do zaskarżenia danego aktu niejako "dwutorowo", tj. składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz równolegle skargę do sądu administracyjnego na decyzję nieostateczną (vide postanowienie NSA z 29 listopada 2019 r., w sprawie I OZ 1169/19). Jak już wskazano na wstępie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie z dnia 3 października 2025 r. w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy doktorantów Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Z decyzji tej wynika, że skarżącą została pouczona o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo w przypadku nieskorzystania z tego prawa o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że skarżąca pismem z dnia 15 października złożyła do Rektora Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wyżej wymienioną decyzją. Wniosek wpłynął do organu w dniu 16 października 2025 r. Postępowanie zainicjowane wnioskiem strony jest obecnie w toku. Skoro skarżąca złożyła w toku postępowania administracyjnego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to dokonała w ten sposób wyboru trybu zaskarżenia decyzji Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UMCS z dnia 3 października 2025 r. Tym samym wolą skarżącej było wyczerpanie drogi administracyjnej. W tej sytuacji wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga na decyzję organu I instancji jako decyzję nieostateczną, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI