III SA/LU 64/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę K. B. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, które uchyliło postanowienie organu I instancji dotyczące zarzutów do tytułu wykonawczego w sprawie obowiązku szczepień małoletniego syna skarżącej. Organ II instancji uznał, że organ I instancji naruszył przepisy postępowania, nie odnosząc się merytorycznie do zarzutów i nie oceniając aktualnej sytuacji zdrowotnej dziecka. WSA w Lublinie uznał jednak, że postanowienie organu II instancji zostało wydane z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ odwoławczy uchylił się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, podczas gdy materiał dowodowy był wystarczający do jej oceny lub mógł zostać uzupełniony na podstawie art. 136 k.p.a. Sąd podkreślił, że organ I instancji podjął próby ustalenia stanu zdrowia dziecka i przyczyn braku szczepień, a zarzuty skarżącej dotyczące braku wymagalności obowiązku nie były w pełni uzasadnione. WSA uchylił zaskarżone postanowienie i zasądził koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja stosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organy odwoławcze, możliwość uzupełnienia materiału dowodowego przez organ odwoławczy na podstawie art. 136 k.p.a., oraz zasada ochrony strony przed skutkami błędnego pouczenia.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z zastosowaniem art. 138 § 2 k.p.a. w kontekście nadzoru sanitarnego i egzekucji administracyjnej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. uchylając postanowienie organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, czy też powinien był merytorycznie rozstrzygnąć sprawę lub uzupełnić materiał dowodowy na podstawie art. 136 k.p.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nieprawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. Uchylenie postanowienia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania było nieuzasadnione, gdyż organ odwoławczy mógł uzupełnić materiał dowodowy na podstawie art. 136 k.p.a. lub merytorycznie rozstrzygnąć sprawę.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy uchylił się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, podczas gdy materiał dowodowy był wystarczający lub mógł zostać uzupełniony. Zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. jest wyjątkiem i wymaga, aby naruszenie przepisów postępowania było na tyle istotne, że uniemożliwiało merytoryczne rozpatrzenie sprawy przez organ odwoławczy lub wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości.
Czy postanowienie organu I instancji dotyczące zarzutów do tytułu wykonawczego w sprawie obowiązku szczepień małoletniego syna skarżącej było prawidłowe?
Odpowiedź sądu
Sąd nie rozstrzygnął bezpośrednio o prawidłowości postanowienia organu I instancji, ale wskazał, że organ odwoławczy niezasadnie je uchylił, sugerując, że organ I instancji podjął próby ustalenia stanu zdrowia dziecka i przyczyn braku szczepień.
Uzasadnienie
Sąd analizując akta sprawy, wskazał, że organ I instancji podejmował próby ustalenia stanu zdrowia dziecka i przyczyn braku szczepień, a zarzuty skarżącej nie były w pełni uzasadnione. Wskazał również na braki w zaświadczeniu o odroczeniu szczepień.
Czy błędne pouczenie organu odwoławczego o środku zaskarżenia (sprzeciw zamiast skargi) może szkodzić stronie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do niego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 112 k.p.a., błędne pouczenie o prawie odwołania lub skutkach zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W związku z tym, mimo błędnego pouczenia o możliwości wniesienia sprzeciwu, sąd potraktował pismo skarżącej jako skargę, zachowując termin.
Przepisy (21)
Główne
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję (postanowienie) w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja (postanowienie) ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Nie może być zastosowany, gdy materiał dowodowy został zgromadzony lub może być uzupełniony na podstawie art. 136 k.p.a.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uchyla zaskarżone postanowienie, jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń art. 5 § 1
Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
Obowiązek poddawania się szczepieniom ochronnym.
ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń art. 17 § 1
Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
Obowiązek poddawania się szczepieniom ochronnym.
ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń art. 17 § 2
Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
Lekarskie badanie kwalifikacyjne poprzedzające szczepienie i wydanie zaświadczenia.
ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń art. 17 § 4
Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
Obowiązek lekarza wydania zaświadczenia po badaniu kwalifikacyjnym.
ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń art. 17 § 10
Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
Podstawa do wydania rozporządzeń w sprawie obowiązkowych szczepień.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych art. 8 § 1
Obowiązek lekarza specjalisty odnotowania w dokumentacji medycznej wyniku konsultacji specjalistycznej, okresu przeciwwskazania i terminu kolejnej konsultacji.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych art. 11
Obowiązek lekarza specjalisty odnotowania w dokumentacji medycznej wyniku konsultacji specjalistycznej, okresu przeciwwskazania i terminu kolejnej konsultacji.
Pomocnicze
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 119 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania.
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do oceny mocy i wiarygodności dowodów.
u.p.e.a. art. 34 § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Katalog rozstrzygnięć wierzyciela w sprawie zarzutów do tytułu wykonawczego.
u.p.p. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
Definicja opiekuna faktycznego.
k.w.
Kodeks wykroczeń
Odpowiedzialność za niedopełnienie obowiązku poddania dziecka szczepieniu ochronnemu.
k.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 kwietnia 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada merytorycznego rozstrzygania sprawy przez organ odwoławczy.
k.p.a. art. 136
Ustawa z dnia 14 kwietnia 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Uprawnienie organu odwoławczego do przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów.
k.p.a. art. 112
Ustawa z dnia 14 kwietnia 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Błędne pouczenie nie może szkodzić stronie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy naruszył art. 138 § 2 k.p.a., uchylając postanowienie organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podczas gdy mógł uzupełnić materiał dowodowy lub merytorycznie rozstrzygnąć sprawę.
Odrzucone argumenty
Organ I instancji nie odniósł się merytorycznie do zarzutów skarżącej i nie ocenił aktualnej sytuacji zdrowotnej dziecka. • Organ I instancji nie ustalił, czy odbyły się kolejne wizyty kwalifikacyjne dziecka do szczepień ochronnych.
Godne uwagi sformułowania
Organ odwoławczy w zasadzie uchylił się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. • Błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania (...) nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. • Przepis art. 138 § 2 k.p.a. nie może być zatem zastosowany, gdy zasadniczo materiał wymagany do rozstrzygnięcia sprawy został zgromadzony, a kwestią sporną będzie tylko jego ocena lub gdy zakres koniecznego postępowania wyjaśniającego będzie możliwy do zrealizowania przy wykorzystaniu art. 136 k.p.a.
Skład orzekający
Jerzy Marcinowski
przewodniczący sprawozdawca
Jerzy Drwal
sędzia
Agnieszka Kosowska
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja stosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organy odwoławcze, możliwość uzupełnienia materiału dowodowego przez organ odwoławczy na podstawie art. 136 k.p.a., oraz zasada ochrony strony przed skutkami błędnego pouczenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z zastosowaniem art. 138 § 2 k.p.a. w kontekście nadzoru sanitarnego i egzekucji administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego dotyczącego stosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organy administracji, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Organ odwoławczy nie może uchylać się od rozstrzygnięcia sprawy – WSA w Lublinie wyjaśnia granice stosowania art. 138 § 2 k.p.a.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.