III SA/Lu 619/22

III SA/Lu 619/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-03-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-12-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Ibrom
Jerzy Marcinowski /przewodniczący/
Robert Hałabis /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 489/23 - Wyrok NSA z 2023-06-21
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 818
art. 37; art. 61 ust. 8; art. 41; art. 50; art. art. 54; art. 59 ust. 1 pkt 1; art. 61 ust. 8 pkt 2; art. 67;
Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 320 art. 125 ust. 3 lit. a
Rozporządzenie  Parlamentu Europejskiego i Rady NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące  Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego  na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące  Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu  Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Arleta Bednarczyk-Chagowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2023 r. sprawy ze skargi R. Z. na rozstrzygnięcie protestu Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 7 grudnia 2022 r. (nr OO.MG. 40180/88/2022), L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (dalej jako "LAWP" lub "organ") pozostawiła bez rozpatrzenia protest skarżącego R. Z. z dnia 23 listopada 2022 r., który wpłynął do organu w dniu 29 listopada 2022 r., na informację o niewybraniu jego projektu do dofinasowania.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny i prawny przedstawiał się następująco:
Skarżący R. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą F. w W. w dniu 6 maja 2022 r. złożył wniosek o dofinasowanie projektu pt. "B. ", w odpowiedzi na konkurs nr [...], w ramach Osi Priorytetowej 15, Odporne L. – zasoby REACT-EU dla L., Działanie 15.1. Wsparcie przedsiębiorstw w zakresie energetyki RPO WL na lata 2014-2020.
Wniosek o dofinansowanie pozytywnie przeszedł etap weryfikacji warunków formalnych i został zakwalifikowany do etapu oceny merytorycznej. Po uzupełnieniu wniosku i złożeniu przez wnioskodawcę wyjaśnień organ przeprowadził postępowanie i dokonał oceny złożonego wniosku. W piśmie z dnia 10 listopada 2022 r. (nr [...]) poinformował wnioskodawcę o wyniku oceny projektu. Złożony przez skarżącego projekt w procedurze konkursowej otrzymał 77 pkt i został umieszczony na liście projektów, które spełniały wprawdzie kryteria i uzyskały wymaganą liczbę punktów, jednak projekt nie został wybrany do dofinansowania z uwagi na to, że kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów nie wystarczała na wybranie go do dofinasowania.
W opisanej sytuacji w piśmie z dnia 23 listopada 2022 r., które wpłynęło do organu w dniu 29 listopada 2022 r., skarżący wniósł protest na informację o negatywnej ocenie projektu, kwestionując prawidłowość tej oceny i wnioskując o przyznanie mu dodatkowych punktów w jednym z podlegających ocenie kryteriów.
Rozstrzygnięciem z dnia 7 grudnia 2022 r. organ pozostawił wniesiony protest bez rozpatrzenia z przyczyn formalnych, ze względu na uchybienie przez stronę terminu do jego wniesienia.
W uzasadnienie tego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że informacja o ocenie projektu zawarta w piśmie z dnia 10 listopada 2022 r. została doręczona skarżącemu w dniu 14 listopada 2022 r., a zatem 14-dniowy termin na złożenie protestu rozpoczął swój bieg w dniu 15 listopada 2022 r. i upłynął z dniem 28 listopada 2022 r. Tymczasem protest skarżący złożył w organie osobiście w dniu 29 listopada 2022 r., a zatem jeden dzień po terminie. Z tej przyczyny na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, ze zm. – dalej powoływanej jako "ustawa wdrożeniowa"), organ pozostawił protest bez rozpatrzenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na wskazane rozstrzygniecie protestu wniósł skarżący R. Z. działający przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika procesowego.
Zaskarżył rozstrzygnięcie protestu w całości i zarzucił mu:
1) naruszenie art. 42 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 – dalej jako "k.p.a."), poprzez uznanie przez organ, że doszło do prawidłowego doręczenia mu oceny projektu, podczas gdy przesyłkę listonosz zaniósł pod inny adres, a odebrała ją M. W., która nigdy nie była osobą upoważnioną do odbioru korespondencji ze strony wnioskodawcy;
2) naruszenie art. 43 k.p.a., poprzez doręczenie przesyłki M. W., która nigdy nie była osobą upoważnioną do odbioru korespondencji, a odebrała ją pod całkowicie innym adresem niż miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a samą przesyłkę przekazała skarżącemu w dniu 23 listopada 2022 r.;
3) błąd w ustaleniach faktycznych, który spowodował nieprawidłowe ustalenie, że przesyłka z dnia 10 listopada 2022 r. – ocena projektu – została doręczona wnioskodawcy w dniu 14 listopada 2022 r., podczas gdy została ona doręczona w tym dniu pod innym adresem osobie całkowicie nieuprawnionej do odbioru korespondencji w imieniu wnioskodawcy, a osoba ta przekazała przesyłkę wnioskodawcy w dniu 23 listopada 2022 r.
W świetle podniesionych zarzutów skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że brak było podstaw do pozostawienia protestu bez rozpoznania i wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez L. Agencją Wspierania Przedsiębiorczości oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Jednocześnie do skargi załączył pismo z dnia 19 grudnia 2022 r. złożone do organu, zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia protestu wraz z oświadczeniem M. W., że nie jest ona osobą upoważnioną do odbioru przesyłek skierowanych do F. .
W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że pismo z dnia 10 listopada 2022 r. zawierające informację o ocenie projektu zostało do niego prawidłowo zaadresowane, to jednak doręczenia pisma dokonano w sposób wadliwy. Odbioru pisma dokonała bowiem osoba trzecia wobec wnioskodawcy –M. W.. Wskazana osoba nie jest osobą zatrudnioną u R. Z., pracuje pod innym adresem i w innym podmiocie. Dodatkowo wskazane pismo odebrane zostało przez skarżącego w dniu 23 listopada 2022 r., w tym bowiem dniu M. W. przekazała mu przesyłkę. Przekazując pismo M. W. wprowadziła w błąd osobę uprawnioną, tj. nie poinformowała, iż odbioru pisma dokonała w dniu 14 listopada 2022 r. Spowodowało to, iż wnioskodawca błędnie określił termin na złożenie protestu w przedmiotowej sprawie i z tego względu protest został złożony w dniu 29 listopada 2022 r., tj. 1 dzień po upływie 14 dni od dnia 14 listopada 2022 r. Według strony spór w tej sprawie dotyczy daty początkowej, od której należy liczyć bieg terminu do złożenia protestu. Zdaniem wnioskodawcy jest to dzień 23 listopada 2022 r., kiedy przesyłkę odebrał on od M. W. (osoby obcej, która dokonała omyłkowo odbioru korespondencji pod innym adresem niż adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej wnioskodawcy), a nie dzień 14 listopada 2022 r., kiedy to odebrała przesyłkę osoba całkowicie nieupoważniona. W takiej sytuacji protest wniesiony został w terminie.
W odpowiedzi na skargę L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o oddalenie skargi.
Wyjaśniła, że podpis M. W. widnieje na wszystkich zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek kierowanych do skarżącego jakimi organ dysponuje w tej sprawie. Podkreślono, że korespondencja kierowana była na prawidłowy adres strony wskazany w CEIDG i każdorazowo była ona odbierana przez M. W.. Dlatego organ nie dał wiary twierdzeniom skarżącego, jakoby przesyłka została dostarczona pod inny niż wskazany przez stronę adres, gdyż nie znajduje to odzwierciedlenia ani w oświadczeniu M. W., ani w żadnych innych dokumentach. Takiej adnotacji nie ma również na zwrotnych potwierdzeniach odbioru. Ponadto organ załączył do odpowiedzi na skargę potwierdzenie odbioru przesyłek skierowanych do F. ul. [...], [...], których odbiór pokwitowała M. W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną są przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, z późn. zm. – dalej powoływana jako "u.z.r.p.s." lub "ustawa wdrożeniowa").
Zgodnie z art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd administracyjny może:
1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:
a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1,
b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;
2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest w istocie zagadnienie proceduralne, to jest ocena legalności rozstrzygnięcia organu o pozostawieniu wniesionego przez skarżącego protestu bez rozpatrzenia na informację o ocenie projektu – z powodu uchybienia o jeden dzień ustawowego terminu do wniesienia protestu. Chodziło ściśle o ocenę, czy w okolicznościach tej sprawy skarżący rzeczywiście uchybił terminowi do wniesienia protestu, czy też nie. Według argumentów skargi, skarżący zakwestionował prawidłowość skutecznego doręczenia mu informacji o ocenie projektu za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 14 listopada 2022 r., jak przyjął organ, gdyż został on tego dnia doręczony osobie nieuprawnionej (M. W.) i przekazany mu dopiero w dniu 23 listopada 2022 r., a zatem jego wniesienie bezpośrednio do organu w dniu 29 listopada 2022 r. nastąpiło w ustawowym terminie. W konsekwencji – zdaniem skarżącego – nie zachodziły podstawy do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, a tego rodzaju rozstrzygnięcie organu narusza przepisy prawa określone w skardze i czyni ją uzasadnioną.
Wymaga zaakcentowania, że postępowanie w przedmiocie dofinansowania projektów w ramach dopuszczalnej prawem pomocy publicznej odbywa się na podstawie ściśle określonych reguł. Wynika to z istotnych ograniczeń, zarówno podmiotowych, jak i przedmiotowych, na które pomoc publiczna jest dopuszczalna. W świetle art. 37 ust. 1 u.z.r.p.s., właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 2 u.z.r.p.s.), zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego, to jest Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L z 2013 r. nr 347, s. 320, z późn. zm.). Podstawę zaś przeprowadzenia konkursu stanowi regulamin (art. 41 ust. 1 u.z.r.p.s.), w którym właściwa instytucja określa między innymi kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.z.r.p.s.). Regulamin konkursu oraz jego zmiany właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu (art. 41 ust. 5 u.z.r.p.s.).
W okolicznościach tej sprawy, po pierwsze, wymaga zwrócenia uwagi, że skarżący złożył wniosek o dofinasowanie projektu na wzorze wniosku, który stanowił obligatoryjny element przewidziany w Regulaminie konkursu (art. 41 ust. 2 pkt 5 u.z.r.p.s.). We wniosku tym wskazał firmę pod jaka prowadzi działalność gospodarczą oraz jedyny jej adres.
Po drugie, zgodnie z art. 50 ustawy wdrożeniowej, do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 67 u.z.r.p.s., do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów.
Po trzecie, z powyższymi regulacjami koresponduje Regulaminu konkursu stanowiący Załącznik nr 2 do uchwały nr [...] Zarządu Województwa L. z dnia 8 listopada 2022 r. Według pkt 3.6.1. tego Regulaminu, o ile w toku postępowania konkursowego wnioskodawca jest zobowiązany do regularnego, co najmniej raz na 7 dni, logowania się w systemie LSI2014 w celu sprawdzenia korespondencji, to do korespondencji związanej z informacjami dla wnioskodawców o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, o negatywnej ocenie projektu oraz o odmowie podpisania umowy o dofinansowanie zastosowanie znajdują przepisy KPA z zakresu doręczeń i wyliczania terminów. Wskazana korespondencja wysyłana jest w formie pisemnej, listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru (pkt 3.6.2. Regulaminu konkursu).
Stosowanie do art. 54 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 45 ust. 4.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 u.z.r.p.s., protest pozostawia się bez rozpatrzenia, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 45 ust. 5, został wniesiony po terminie – o czym wnioskodawca jest informowany na piśmie odpowiednio przez instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, za pośrednictwem której wniesiono protest, albo przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55.
Uwzględniając powyżej wskazane zasady, w ocenie Sądu, zaskarżone rozstrzygnięcie protestu prawa nie narusza, zaś podniesione przez skarżącego zarzuty skargi nie zawierają usprawiedliwionych podstaw.
W procedurze konkursowej to przede wszystkim na wnioskodawcy dofinansowania spoczywa ciężar zapewnienia dokonywania mu skutecznych doręczeń, zarówno na elektronicznej platformie LSI2014, jak również na drodze doręczeń za pośrednictwem właściwego operatora pocztowego. Doręczenia te, jak już wyżej wskazano, na etapie korespondencji związanej z informacjami dla wnioskodawców o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, o negatywnej ocenie projektu oraz o odmowie podpisania umowy o dofinansowanie doręczana jest w formie pisemnej listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, wedle reguł określonych w Rozdziale 8 – Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym przy uwzględnieniu przepisów art. 42-44 i 46 k.p.a.
W niniejszej sprawie jest poza sporem, że informacja o wyniku oceny projektu zawarta w piśmie organu z dnia 10 listopada 2022 r. (zał. nr 28 akt adm.) została nadana do skarżącego drogą pocztową za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na jedyny wskazany przez niego we wniosku o dofinansowanie adres. Doręczenie tego pisma nastąpiło do rąk M. W. w dniu 14 listopada 2022 r. (k. 50 akt sądowych).
Dla dokonania należytej oceny skuteczności tego rodzaju doręczenia, Sąd w toku postępowania sądowoadministracyjnego uwzględnił wniosek dowodowy pełnomocnika skarżącego zawarty w piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2023 r. (k. 67 akt sądowych), żądając od organu złożenia dokumentacji związanej z reklamowaniem u operatora pocztowego doręczania wskazanej przesyłki (zarządzenie – k. 72 akt sądowych). Źródłem samego procesu reklamacyjnego był zresztą sam skarżący, a organ doprowadził jedynie ten proces reklamacyjny do zakończenia pismem operatora pocztowego z dnia 8 lutego 2023 r. (k. 84 akt sądowych). Z pisma tego jasno wynika, że "w toku czynności reklamacyjnych uzyskano informację z jednostki oddawczej o doręczeniu reklamowanej przesyłki w dniu 14 listopada 2022 r. dla uprawnionego pracownika – Pani M. W. pod adresem, ul. [...], W.. Doręczanie wszelkiej korespondencji pod w/w adres adresowanej do Pana R. Z., bądź do firmy F. , było ustaleniem pomiędzy adresatem reklamowanej przesyłki a doręczycielem".
Powyższe ustalenie ma podstawowe znaczenie dla prawidłowości określenia daty skutecznego doręczenia skarżącemu pisma organu z dnia 10 listopada 2022 r. zawierającego informację o wyniku oceny projektu, bowiem prawidłowe ustalenie tej daty implikowało sposób liczenia biegu ustawowego terminu do wniesienia protestu od negatywnej oceny projektu.
Skoro zatem z niekwestionowanych ustaleń operatora pocztowego jednoznacznie wynika, że to skarżący jako adresat kierowanych do niego na jego adres przesyłek pocztowych dokonał z lokalnym doręczycielem pocztowym ustalenia, by ten przesyłki do niego kierowane doręczał M. W. jako osobie upoważnionej i to na inny adres (ul. L. 10, W.), oznacza to w konsekwencji, że na skutek tego rodzaju działań skarżącego odbierająca przesyłki pocztowe adresowane do niego M. W. pełniła w rzeczywistości rolę "pełnomocnika do doręczeń", o którym organ nie został wprawdzie poinformowany, ale skutkowało to w okolicznościach tej sprawy uznaniem, że dokonywane przez doręczyciela pocztowego doręczenia przesyłek skierowanych do skarżącego nawet na inny adres – były doręczeniami skutecznymi, tym bardziej w sytuacji, kiedy ostatecznie przesyłki te trafiały do rąk adresata, co nie było kwestionowane. O prawidłowości tego rodzaju rozumowania świadczy również to, że również wszelkie inne przesyłki jakie zostały skierowane przez organ na adres skarżącego za pośrednictwem operatora pocztowego, także były doręczane do rąk M. W., a co więcej – również trafiły ostatecznie do rąk adresata.
W tym kontekście zasadnie organ przyjął, że skierowana do skarżącego informacja o wyniku oceny projektu zawarta w jego piśmie z dnia 10 listopada 2022 r., została jednak skutecznie doręczona adresatowi w dniu 14 listopada 2022 r., a w konsekwencji od dnia 15 listopada 2022 r. rozpoczął swój bieg określony w art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej 14-dniowy termin do wniesienie protestu od informacji o ocenie projektu, z którą wnioskodawca dofinansowania się nie zgadza. Tym samym organ prawidłowo ustalił, że ostatnim dniem na wniesienie protestu był dzień 28 listopada 2022 r., a w sytuacji kiedy skarżący wniósł bezpośrednio do siedziby organu protest w dniu następnym (29 listopada 2022 r.), a więc uchybił ustawowemu terminowi wnosząc protest jeden dzień po upływie terminu, to zachodziły uzasadnione podstawy do wydania przez organ rozstrzygnięcia na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, a więc pozostawienia protestu bez rozpatrzenia jako wniesionego po terminie.
Sąd podziela argumentację organu zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia także w pozostałym zakresie, a w szczególności co do tego, że w okolicznościach tej sprawy wprawdzie protest jest datowany na dzień 23 listopada 2022 r., ale został dostarczony osobiście przez skarżącego do organu dopiero w dniu 29 listopada 2022 r., przez co nie mógł zostać uznany za wniesiony w terminie. Nadto o terminie i formie wniesienia protestu skarżący został prawidłowo pouczony w informacji o ocenie projektu z dnia 10 listopada 2022 r. Natomiast przypadki wymienione w treści art. 59 ustawy wdrożeniowej rzeczywiście uniemożliwiają wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wymogów formalnych protestu i w przypadku ich zaistnienia właściwa instytucja kieruje informację do wnioskodawcy o pozostawieniu jego protestu bez rozpatrzenia. W konsekwencji, wniesienie przez skarżącego protestu po upływie ustawowego terminu obligowało organ do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.
W świetle powyższych rozważań oraz dodatkowych ustaleń w toku postępowania sądowoadministracyjnego oraz przy uwzględnieniu ich skutków dla ustalenia stanu faktycznego i oceny okoliczności tej sprawy, nie można było uznać za uzasadnione zarzutów skargi w zakresie naruszenia przez organ przepisów art. 42 i art. 43 k.p.a. oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.
Na marginesie powyższych rozważań zauważyć jeszcze można, że omówione już i zawarte w aktach sądowych istotne dla rozstrzygnięcia sprawy wyniki postępowania reklamacyjnego przesyłki z dnia 10 listopada 2022 r. przed operatorem pocztowym, w zakresie ustaleń faktycznych zostały w tej sprawie uwzględnione, natomiast nieistotna była kwestia wyniku tej reklamacji (k. 84 akt sądowych). Pomijając już, że uwzględnienie reklamacji przez operatora pocztowego wywiera bezpośredni skutek wyłącznie pomiędzy reklamującym nadawcą przesyłki i operatorem pocztowym, co skutkuje m.in. uprawnieniem nadawcy do zwrotu na jego rzecz kosztów przesyłki i ewentualnego odszkodowania, to ocena prawna operatora pocztowego co do skuteczności dokonanego doręczenia nie jest wiążąca. Podobnie również treść załączonego do skargi oświadczenia M. W. (k. 24 akt sądowych), z którego wynika, że omyłkowo odebrała ona przesyłkę skierowaną do skarżącego i dlatego przekazała ją stronie dopiero w dniu 23 listopada 2022 r. oraz nie była osobą do odbioru upoważnioną – nie jest wiarygodne z przyczyn omówionych już powyżej. Dlatego w tym zakresie Sąd podziela również stanowisko i argumentację organu.
Reasumując dotychczasowe rozważania trzeba zauważyć, że korzystanie z uprawnienia do pomocy publicznej, tak w zakresie środków unijnych, jak i krajowych – jest uprawnieniem fakultatywnym. Podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej, w tym w zakresie dbałości o niezakłóconą korespondencję pocztową z instytucją zarządzającą i prowadzącą postępowanie konkursowe w przedmiocie dofinansowania. Z tej przyczyny odbiegające od sytuacji typowych dokonywanie doręczeń korespondencji za pośrednictwem operatora pocztowego na skutek działań adresata tego rodzaju korespondencji ubiegającego się o dofinasowanie projektu ze środków publicznych, nie może obciążać organu prowadzącego postępowanie w tym przedmiocie.
Z omówionych przyczyn należało stwierdzić, że skarga nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, a w konsekwencji zaskarżone rozstrzygnięcie protestu prawa nie narusza. Dlatego z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był – na podstawie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej – skargę oddalić, o czym orzekł w sentencji wyroku.