III SA/Lu 613/22

III SA/Lu 613/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec /sprawozdawca/
Ewa Ibrom /przewodniczący/
Jadwiga Pastusiak
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 409/23 - Wyrok NSA z 2023-05-31
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U.UE.L 2014 nr 187 poz 1 art 2 pkt 18
Rozporządzenie Komisji (UE) NR 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w  zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu
Dz.U. 2020 poz 818
art. 6 ust. 1, 2; art. 37 ust. 1, 2; art. 38 ust. 1 pkt 1; art. 41 ust. 1, 2, 5;  art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a)
Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Protokolant Starszy asystent sędziego Dorota Winiarczyk - Ożóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi F. P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L.. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu oddala skargę.
Uzasadnienie
Foton Projekt spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. (dalej skarżąca, Spółka, wnioskodawca) w dniu 4 maja 2022 r. przystąpiła do organizowanego przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczość (dalej LAWP, organ) naboru wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej 15 Odporne Lubelskie - zasoby REACT-EU dla Lubelskiego, Działania 15.1 Wsparcie przedsiębiorstw w zakresie energetyki, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020 (konkurs nr [...]).
Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...] Sp. z o.o., budowa farmy fotowoltaicznej i kontenerowej stacji transformatorowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą".
Wniosek o dofinansowanie pozytywnie przeszedł etap weryfikacji warunków formalnych.
Na etapie oceny merytorycznej Komisja Oceny Projektów LAWP (dalej, Komisja, KOP) uznała, że projekt nie spełnia kryterium pierwszego stopnia "Kwalifikowalność wnioskodawcy" i negatywnie oceniła wniosek skarżącej o dofinansowanie projektu, o czym skarżąca została poinformowana pismem z dnia 25 października 2022 r.
W skierowanej do skarżącej informacji wskazano, że ocenie podlegało, czy wnioskodawca nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, w rozumieniu art. 2 pkt 18 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U.UE.L.2014.187.1 ze zm.), dalej rozporządzenie nr 651/2014.
W ocenie Komisji zaistniała sytuacja z art. 2 pkt 18 lit. a) tego rozporządzenia, gdyż odliczenie poniesionych strat z kapitałów rezerwowych i z wszystkich innych elementów ogólnie uznawanych za część funduszy własnych Spółki doprowadziło do ujemnego wyniku, którego wartość bezwzględna przekraczała połowę subskrybowanego kapitału podstawowego (zakładowego) Spółki. Komisja odwołała się do danych finansowych Spółki na podstawie sprawozdania finansowego za 2021 r.
KOP wyjaśniła również że dane uzyskane ze sprawozdań finansowych z lat 2019-2021 r. potwierdzają, że zobowiązania pieniężne Spółki przewyższyły wartość aktywów w związku z czym fundusz własny Spółki przyjął wartość ujemną a stan ten utrzymał się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące. Stan taki wskazuje dodatkowo na spełnienie przesłanek z art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2022 r., poz. 1520), a powyższe daje podstawę do uznania, iż Spółka wypełniła również definicję przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji określoną w literze c) art. 2 ust.18 rozporządzenia nr 651/2014.
Spółka złożyła protest od powyższej informacji, wskazując m.in., że ocena sytuacji finansowej wnioskodawcy nie uwzględnia rozróżnienia w zakresie kosztów, które składają się na faktyczny stan przedsiębiorstwa oraz nie odnosi się do zobowiązań podatkowych, które wnioskodawca w roku 2021 realizował.
LAWP rozstrzygnięciem z dnia 29 listopada 2022 r. nie uwzględniła protestu.
LAWP uzasadniała, że zgodnie z załącznikiem nr 4 do Regulaminu konkursu nr [...] (dalej Regulamin Konkursu, Regulamin) - Kryteria wyboru projektów - w ramach kryterium merytorycznego pierwszego stopnia: "Kwalifikowalność wnioskodawcy" ocenie podlegała m.in. odpowiedź na pytanie pomocnicze (cząstkowe): "Czy wnioskodawca nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu art 2 pkt 18 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu?". Kryterium uznaje się za spełnione, jeżeli odpowiedź na wszystkie cząstkowe pytania będzie pozytywna.
Odwołując się do dokumentów finansowych Spółki organ uznał, że ocena Komisji jest prawidłowa. Wskazał, że jak wynika z danych dotyczących 2021 r. skumulowana strata wyniosła (-) 80993,38 zł [(-) 62152,47 + (-) 18840,91] po jej skorygowaniu o wszelkie kapitały uznawane za część kapitału własnego (+) 0,00 zł (kapitał zapasowy + kapitał z aktualizacji wyceny + pozostałe zapasowe kapitały). Tym samym więcej niż połowa subskrybowanego kapitału podstawowego Spółki (1/2 z 5000,00 zł = 2500,00 zł), została utracona wskutek poniesionych skumulowanych strat w wysokości - 80993,38 zł (wartość bezwzględna sumy kapitałów zapasowych, niepodzielnego wyniku finansowego z lat ubiegłych i wyniku netto jest większa od połowy kapitału podstawowego (zakładowego)), co stanowi wypełnienie okoliczności opisanej w art. 2 ust. 18 lit. a) rozporządzenia nr 651 /2014.
Organ wskazał, że KOP dokonując oceny kondycji finansowej Spółki oparła się na dokumentach finansowych przedłożonych przez samego wnioskodawcę w ramach aplikacji konkursowej. KOP jest związana przedstawioną na etapie składania wniosku o dofinansowanie dokumentacją aplikacyjną, a także treścią składanych przez wnioskodawcę wyjaśnień i oświadczeń.
Organ podkreślił, że nie ma możliwości zbadania sytuacji ekonomicznej podmiotu aplikującego w ramach przedmiotowego naboru inaczej niż w zgodzie z regulacją art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014. Dlatego też, skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych Regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia jest zobowiązany jednoznacznie wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia, a zadaniem organu jest ocena spełniania przez projekt tych kryteriów, w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę. Organ, w kontekście argumentacji protestu, wskazał również, że podnoszona okoliczność, iż wierzycielem Spółki jest prezes zarządu posiadający 90% udziałów nie ma wpływu na ostateczną ocenę, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 2 ust. 18 rozporządzenia nr 651/2014.
Spółka złożyła skargę na przedmiotowe rozstrzygniecie protestu.
Zakażonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:
1. art, 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.), dalej ustawa wdrożeniowa, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji całkowite zaniechanie przez organ ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryterium pierwszego stopnia ".Kwalifikowalność wnioskodawcy'’, pomimo złożonego przez skarżącą obszernego protestu zawierającego liczne argumenty merytoryczne przemawiające za koniecznością uznania informacji o wynikach oceny projektu za bezzasadną, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny;
2. art. 57 ustawy wdrożeniowej, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji zaniechanie przez organ dokonania w następstwie wyniesionego protestu weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 tej ustawy, co doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia przez LAWP, iż dokumentacja złożona przez skarżącą wskazuje, iż projekt nie spełnia kryterium pierwszego stopnia "Kwalifikowalność wnioskodawcy", pomimo iż z całokształtu zebranych dokumentów jednoznacznie wynika, że skarżącej z całą pewnością nie można uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, w związku z czym projekt powinien zostać oceniony pozytywnie, i protest powinien zostać uwzględniony;
3. naruszenie art 53 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności w przeprowadzonym wyborze projektów do dofinansowania polegającej na:
a) nieprawidłowej ocenie przez ekspertów z KOP, a w konsekwencji i przez LAWP wniosku o dofinansowanie projektu, i błędne uznanie skarżącej za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, pomimo iż z treści złożonej do LAWP dokumentacji takiego wniosku wyprowadzić nie można,
c) nie odniesieniu się rzeczowo do głównych argumentów merytorycznych przytoczonych przez skarżącą w proteście w zakresie okoliczności wskazujących, iż nie spełnia ona przesłanek pozwalających na uznanie jej za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, co doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia przez organ, iż projekt skarżącej nie spełnia kryterium pierwszego stopnia "Kwalifikowalność wnioskodawcy'’,
4. art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014, poprzez uznanie, iż projekt skarżącej nie spełnia kryterium pierwszego stopnia "Kwalifikowalność wnioskodawcy", z uwagi na zaistnienie przesłanki z tego przepisu, w sytuacji, gdy z całokształtu zebranych dokumentów jednoznacznie wynika, że skarżącej z całą pewnością nie można uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, co miało istotny wpływ na wynik oceny;
5. art. 2 pkt 18 lit. c) rozporządzenia nr 651/2014 w zw. z art. 11 ustawy Prawo upadłościowe, poprzez uznanie, iż projekt skarżącej nie spełnia kryterium pierwszego stopnia "Kwalifikowalność wnioskodawcy", w sytuacji, gdy z całokształtu zebranych dokumentów taka ocena nie wynika;
6. art 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie konkursu niezgodnie z określonym przez LAWP regulaminem, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej, Spółka wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ.
W uzasadnieniu zarzutów skarżącą podtrzymała swoją argumentację z protestu. Wyjaśniła, że ocena sytuacji finansowej skarżącej nie uwzględnia rozróżnienia w zakresie kosztów, które składają się na faktyczny stan przedsiębiorstwa oraz nie odnosi się do zobowiązań podatkowych, które Spółka w roku 2021 realizowała, a także nie uwzględnia przedmiotu działalności Spółki. Co więcej organ dokonując oceny wniosku skarżącej zaniechał także szczegółowej analizy złożonej dokumentacji, w tym w szczególności Biznesplanu oraz jego załączników z której wprost wynika, iż pomimo początkowego generowania w latach ubiegłych strat, wynikających z przedmiotu działalności Spółki, w roku 2020 i 2021 Spółka osiągnęła przychód i dochód podatkowy, czego konsekwencję stanowiło odprowadzenie przez skarżącą w roku 2021 podatku (w roku 2020 podatek nie został odprowadzony, z uwagi na fakt, że osiągnięty wynik finansowy został pomniejszony, zgodnie z obowiązującymi przepisami, o straty z lat ubiegłych).
Skarżąca podkreślała, że co więcej wynik widoczny w bilansie Spółki tzw. strata bilansowa (informacje zawarte w informacji dodatkowej 2021 r.) wynika z ponoszenia kosztów, niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, które łącznie wyniosły 306.468.54 zł. Z kolei przychody niepodatkowane tj. dopłata z UE do zakupu środków trwałych wyniosły 238.499,64 zł. Skarżąca wyjaśniła też, że przychody podatkowe wnioskodawcy za rok 2021 wyniosły 201.168.10 zł. a koszty podatkowe 149.565,11 zł, co składa się na dochód za rok 2021 w wysokości 51.602,99 zł. Po uwzględnieniu rozliczonych strat z lat ubiegłych 2017-2019 w wysokości 24.098.74 zł, dochód opodatkowany podatkiem CIT za 2021 wyniósł 27.504,25 zł, a wpłacony na konto Urzędu Skarbowego podatek CIT za 2021 zamknął się w kwocie 2.475 zł.
W oparciu o te wszystkie dane, wynikające z przedłożonych do organu dokumentów finansowych, w ocenie Spółki, nie sposób wyprowadzić że skarżącą jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji. Skarżąca podkreślała, że faktyczny dochód, od którego odprowadzono podatek CIT, wygenerowany w roku 2021 pozwolił na zniwelowanie strat z lat ubiegłych i bezwzględnie świadczy o pozytywniej kondycji finansowej przedsiębiorstwa. Poza tym Spółka zwróciła uwagę, że ocena nie uwzględnia faktycznego profilu i rodzaju prowadzonej przez skarżącą działalności, a także okoliczności, o których LAWP posiada wiedzę z urzędu, w związku z udziałem skarżącej w innym konkursie, w którym przyznano jej dofinansowanie na realizację inwestycji i że na obecną chwilę skarżąca znajduje się w okresie zwrotu z inwestycji zrealizowanej ze środków EFRR: Budowa elektrowni fotowoltaicznej o mocy 499,77 kW w miejscowości Z., gmina U. celem propagowania zielonej energii przez F. P. Sp. z o.o. W ramach tamtego konkursu skarżąca otrzymała i rozliczyła dotację na budowę farmy fotowoltaicznej, która obecnie znajduje się w trakcie eksploatacji, generując jednocześnie przychody, które pozwalają na kompensatę nakładów poniesionych na jej powstanie.
W ocenie Spółki ocena projektu została dokonana w sposób naruszający zasady przejrzystości i rzetelności wyboru projektów, a stanowisko organu jest dla skarżącej wysoce krzywdzące.
W odpowiedzi na skargę LAWP wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko prezentowane w sprawie.
Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Lublinie zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Ustawą szczególną w tym przypadku jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (ustawa wdrożeniowa).
W myśl regulacji art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny uwzględnienia skargę w wypadku stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1.
Sądy administracyjne dokonują kontroli spraw o dofinansowanie projektów na podstawie ustawy wdrożeniowej w oparciu o kryterium legalności działania właściwej władzy publicznej. Rzeczą sądu jest wyłącznie kontrola prawa. Sąd administracyjny nie jest władny do weryfikacji merytorycznej wniosku ani do oceny słuszności, efektywności, czy racjonalności kryteriów konkursowych.
Zgodnie z przyjętymi w ustawie wdrożeniowej zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały wymaganą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1 (art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).
Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), który określa między innymi przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu (art. 41 ust. 2 pkt 2) kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7). Treść regulaminu oraz wszystkie jego zmiany właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu (art. 41 ust. 5).
Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (ust. 2).
W myśl art. 6 ustawy wdrożeniowej system realizacji programu operacyjnego zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje (ust. 1). Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (ust. 2).
Zatem oceny projektów dokonuje się w oparciu o przepisy prawa powszechnie obowiązującego oraz dostępną publicznie dokumentację konkursową, a w szczególności o zasady zamieszczone w Regulaminie konkursu, w związku z czym składające się na nią dokumenty powinny stanowić także podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny projektu. Co ważne, dokumentacja konkursowa obejmuje także wzory wniosków i instrukcje wypełniania poszczególnych dokumentów.
Nie powinno też budzić jakichkolwiek wątpliwości, że podmiot, który zamierza skorzystać z dofinansowania musi dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Wnioskodawca wyraża zgodę na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej. Natomiast właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organ prawidłowo przyjął, na etapie oceny merytorycznej, że skarżąca nie spełniła kryterium pierwszego stopnia - kryterium "Kwalifikowalność wnioskodawcy", co w świetle Regulaminu konkursu uzasadniało przyznanie oceny negatywnej i brak oceny spełnienia pozostałych kryteriów. Zgodnie bowiem z częścią VI Regulaminu konkursu – Procedura oceny i wyboru projektu, pkt 6.4 Ocena projektu w ramach danej rundy konkursu – ocena projektu dokonywana jest jednoetapowo, kolejno w oparciu o następujące kryteria: a) kryteria pierwszego stopnia, b) kryteria drugiego stopnia, c) kryteria trafności merytorycznej, d) kryteria rozstrzygające (ppk.3).
Jeżeli projekt nie spełnia kryteriów pierwszego stopnia i otrzymuje ocenę negatywną w ramach tych kryteriów, nie podlega ocenie spełnienia pozostałych kryteriów (ppkt 4 zd. pierwsze).
Zgodnie z załącznikiem nr 4 do Regulaminu konkursu – Kryteria wyboru projektów - w ramach kryterium merytorycznego pierwszego stopnia: "Kwalifikowalność wnioskodawcy" ocenie podlegała m.in. odpowiedź na pytanie cząstkowe: "Czy wnioskodawca nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu art 2 pkt 18 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu?". Jest to kryterium zerojedynkowe, obligatoryjne. Kryterium uznaje się za spełnione, jeżeli odpowiedź na wszystkie cząstkowe pytania będzie pozytywna. W ramach kryterium istnieje możliwość jednokrotnej poprawy/uzupełnienia projektu na wezwanie instytucji. Wyjaśnienia i ewentualna korekta wniosku nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji wniosku. Kryterium weryfikowane jest na podstawie wniosku o dofinansowanie, załączników oraz na podstawie ogólnodostępnych rejestrów oraz informacji.
Z zapisów Regulaminu konkurs jasno przy tym wynika (pkt 4.4. Regulaminu konkursu "Limity i ograniczenia w realizacji projektów"), że wsparcie w ramach Działania nie może być udzielone przedsiębiorstwom w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 ust. 18 Rozporządzenia 651/2014 oraz art. 3 ust. 3 Rozporządzenia 1301/2013 (ppkt 3).
Ponadto stosownie do zapisów Regulaminu konkursu umowa o dofinansowanie projektu może zostać zawarta jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów, na podstawie których został wybrany do dofinansowania, oraz zostały dokonane czynności i zostały złożone dokumenty wskazane w regulaminie konkursu (pkt 6.8. "Umowa o dofinansowanie", ppkt 1). Przed podpisaniem umowy o dofinansowanie dokonywana jest weryfikacja czy wnioskodawca nie znajduje się w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 ust. 18 Rozporządzenia 651/2014 oraz Rozporządzenia 1301/2013. Wnioskodawca może zostać wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów finansowych potwierdzających sytuację finansową przedsiębiorstwa. W przypadku gdy przed podpisaniem umowy o dofinansowanie okaże się, że wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 ust. 18 Rozporządzenia 651/2014 oraz Rozporządzenia 1301/2013, wówczas IOK odmawia podpisania umowy o dofinansowanie (ppk.5). Powyższe postanowienia Regulaminu stanowią odzwierciedlenie normy art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej.
W ocenie LAWP skarżąca jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, gdyż po stronie skarżącej wystąpiły okoliczności przewidziane przepisem art. 2 pkt 18 lit. a), a także lit. c) rozporządzenia nr 651/2014.
Spółka zarzuca z kolei, że organ niewłaściwie dokonał oceny jej sytuacji finansowej. Przede wszystkim nie uwzględnił w ramach przedmiotowej oceny okoliczności, iż wskazywana przez organ strata bilansowa wynika z ponoszenia kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów oraz faktu pokrywanie straty Spółki z lat ubiegłych, a także nie uwzględnił rodzaju prowadzonej przez skarżącą działalności i realizowanych zobowiązań. Zdaniem skarżącej prawidłowa ocena przedłożonych dokumentów powinna doprowadzić organ do wniosku, że skarżąca jest w dobrej kondycji finansowej i z całą pewnością nie można przypisać jej statusu przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji.
Skarżąca pomija jednak, że z definicji "przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji'' zawartej w art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014 jasno wynika, co wskazywał organ, jakie informacje należy wziąć pod uwagę, żeby określić sytuację finansową przedsiębiorcy.
Zgodnie z art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014 "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji'' oznacza przedsiębiorstwo, wobec którego zachodzi co najmniej jedna z okoliczności opisanych pod literami od a) do d). Pod literą a) przewidziano, że w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek podanych w załączniku I do dyrektywy 2013/34/UE, a "kapitał zakładowy" obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne.
Zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylającą dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U.UE.L.2013.182.19 ze zm.) chodzi tu o spółkę akcyjną, spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółkę komandytowo-akcyjną.
Z kolei pod lit. c) tego artykułu wskazano, że chodzi o sytuację, gdy przedsiębiorstwo podlega zbiorowemu postępowaniu w związku z niewypłacalnością lub spełnia kryteria na mocy obowiązującego prawa krajowego, by zostać objętym zbiorowym podstępowaniem w związku z niewypłacalnością na wniosek jej wierzycieli.
W punkcie 14 Preambuły do rozporządzenia nr 651/2014 stwierdzono, że pomoc przyznawaną przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, ponieważ taka pomoc powinna być oceniana na podstawie Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z dnia 1 października 2004 r., których okres ważności został przedłużony komunikatem Komisji dotyczącym przedłużenia okresu ważności Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z dnia 1 października 2004 r., lub ich kolejnej wersji, w celu uniknięcia przypadków obchodzenia wspomnianych wytycznych, z wyjątkiem programów pomocy na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi. Aby zagwarantować pewność prawa, należy ustanowić jasne kryteria, które nie wymagają przeprowadzania oceny wszystkich szczegółowych aspektów sytuacji przedsiębiorstwa w celu określenia, czy dane przedsiębiorstwo należy uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji do celów niniejszego rozporządzenia.
Realizację wymienionych założeń rozporządzenia nr 651/2014 stanowi między innymi wskazany art. 2 pkt 18 tej regulacji, a przyjęta w Regulaminie konkursu zasada o nieudzielaniu pomocy przedsiębiorstwom będącym w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014 pozostaje w zgodzie z założeniami tego aktu.
Organ ustalił, że z przekazanych przez wnioskodawcę dokumentów finansowych za lata 2019-2021 wynika, że w świetle przepisów rozporządzenia nr 651/2014 skarżącą znajduje się w trudnej sytuacji.
W kontekście zaistnienia sytuacji z art. 2 pkt 18 lit. a) przedmiotowego rozporządzenia organ odwołał się do sprawozdania finansowego Spółki za okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. W tabelarycznym zestawieniu przedstawionym zarówno w informacji o negatywnej ocenie, jak i w rozstrzygnięciu protestu organ wskazał na poszczególne elementy przyjęte do przeprowadzonych obliczeń. Skarżąca nie podważyła przy tym ani elementów składowych przyjętych do ustalenia sytuacji finansowej skarżącej ani ustalonych wyników.
Organ wskazał, że kapitał podstawowy (zakładowy) Spółki wynosi 5 000 zł. Spółka innymi rezerwami nie dysponuje, gdyż kapitał zapasowy, kapitał z aktualizacji wyceny i fundusze rezerwowe wynoszą 0,00 zł. Niepodzielony wynik finansowy z lat ubiegłych, to wynik ujemny (strata) (-) 62152,47 zł. Także wynik finansowy ostatniego roku obrotowego był ujemny (-) 18840,91 zł. W konsekwencji skumulowana strata wyniosła (-) 80993,38 zł [(-) 62152,47 + (-) 18840,91]. Tym samym więcej niż połowa subskrybowanego kapitału podstawowego Spółki (1/2 z 5000,00 zł), została utracona wskutek poniesionych skumulowanych strat, co stanowi, w ocenie organu wypełnienie okoliczności opisanej w literze a) art. 2 ust.18 rozporządzenia nr 651/2014.
Trafnie przy tym podnosi organ, że dyspozycja art. 2 pkt 18 lit. ) rozporządzenia nr 651/2014 jasno i jednoznacznie wskazuje jakie informacje ze sprawozdania finansowego należy zweryfikować aby określić sytuację wnioskodawcy. Przepis ten nie uprawnia organu, wbrew oczekiwaniom skarżącej, do uwzględnienia jakichkolwiek dodatkowych okoliczności. Nie ma zatem znaczenia ani podnoszony przez Spółkę charakter części poniesionych kosztów, ani okoliczność rozliczenia strat z lat ubiegłych ani tym bardziej fakt realizowania z wynikiem pozytywnym projektu dofinansowanego przez organ w ramach innego konkursu.
Chodzi tu o czysty wynik finansowy (rezerwy - zakumulowane straty = ujemna kwota przekraczająca połowę kapitału zakładowego). Taki sposób oceny sytuacji przedsiębiorstwa wpisuje się w założenie rozporządzenia nr 651/2014, gdzie jak wskazano chodzi o jasne kryteria, a przede wszystkim takie, które nie wymagają przeprowadzania oceny wszystkich szczegółowych aspektów sytuacji przedsiębiorstwa.
Tym samym nie sposób podzielić zarzutów skargi co do przeprowadzenia konkursu niezgodnie z jego regulaminem i co do dokonania oceny z naruszeniem prawa. To właśnie Regulamin konkursu, pozostający w zgodzie z przepisami unijnymi, wraz z załącznikami stanowiącymi jego integralną część wyznaczył ramy postępowania organu.
Zgodnie z tym, co wskazano na początku, sąd administracyjny nie jest władny do oceny słuszności, czy racjonalności kryteriów konkursowych. Sąd administracyjny rozpoznając skargę konkretnego podmiotu na wydane w stosunku do niego rozstrzygnięcie posiada jedynie kompetencję do badania, pod kątem legalności, tylko tego rozstrzygnięcia. Nie może więc odnosić się do generalnych założeń całego postępowania konkursowego, zasad jego przeprowadzania, a także sposobu sformułowania kryteriów oceny przedłożonych przez strony projektów. Także strona, która chce z danego dofinansowania skorzystać musi tym kryteriom się podporządkować. Jak trafnie bowiem zauważył organ w rozstrzygnięciu protestu, odnosząc się (wbrew zarzutom skargi) do argumentacji skarżącej, jakkolwiek wyjaśnienia złożone przez wnioskodawcę w treści protestu są spójne i logiczne to nie ma możliwości zbadania sytuacji ekonomicznej podmiotu aplikującego w ramach przedmiotowego naboru inaczej, niż w zgodzie z art. 2 pkt 18 rozporządzenia 651/2014.
Przyjęcie zaś kryteriów oceny wskazanych przez skarżąca doprowadziłoby do istotnego zmodyfikowania wzorca oceny ustanowionego w art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014, co w świetle zasad konkursu i obowiązków organu, w tym nałożonych art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej byłoby niedopuszczalne.
Skarżąca domaga się w istocie odstąpienia od warunków konkursowych, co pozwoliłoby przyjąć inny, korzystniejszy dla niej sposób ustalania, czy znajduje się w trudnej sytuacji. Przyjęcie praktyki, jakiej domaga się Spółka byłoby niczym innym jak właśnie naruszeniem przez organ art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiłoby naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Przyjęcie natomiast danych z ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego wskazanych w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014 daje zobiektywizowane, jasne i potwierdzone warunki pozwalające na jednakowe potraktowanie wszystkich uczestników konkursu. Ponadto analiza kondycji finansowej wnioskodawcy powinna być dokonywana według stanu na dzień, w którym beneficjent nabywa prawo do otrzymania pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym. Wnioskodawca uczestniczący w konkursie o dofinansowanie projektu nabywa prawo otrzymania pomocy w chwili złożenia wniosku o przyznanie pomocy w trybie konkursowym. To z tym momentem wnioskodawca składa akces do konkursu, jak również przedstawia wszelkie dokumenty, które mają stanowić podstawę przyznania pomocy.
Podkreślić należy, że dokonana przez organ analiza sytuacji skarżącej pozostaje w zgodzie z treścią dokumentacji konkursowej, w tym z treścią obligatoryjnego załącznika do wniosku o dofinansowanie – "Formularz informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie" W części B tego załącznika Sytuacja ekonomiczna - Informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej podmiotu, któremu ma być udzielona pomoc publiczna, w punkcie 1 zawarte jest pytanie "Czy w przypadku spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo-akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego ?", co odpowiada warunkowi zapisanemu w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014. Przypis nr 9 do przytoczonego pytania wyjaśnia zaś, że warunek jest spełniony, jeśli po odjęciu wartości skumulowanych strat od sumy kapitałów o charakterze rezerwowym (takich jak kapitał zapasowy, rezerwowy oraz kapitał z aktualizacji wyceny) uzyskano wynik ujemny, którego wartość bezwzględna przekracza połowę wartości kapitału zarejestrowanego, tj. akcyjnego lub zakładowego. Elementy wymienione w powyższym formularzu zostały uwzględnione przez organ w ramach analizy sytuacji ekonomicznej skarżącej.
Jak wskazał organ wynik finansowy Spółki za rok 2021 wraz z niepodzielnym wynikiem z lat ubiegłych (skumulowana strata) został wyliczony w wartości (-) 80 993,38 zł, co stanowiło wartość bezwzględną sumy kapitałów zapasowych, niepodzielnego wyniku finansowego z lat ubiegłych i wyniku netto z ostatniego roku obrotowego.
Tym samym w świetle obowiązujących reguł konkursowych i obowiązku organu oceny spełnienia przez projekt danych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez wnioskodawcę brak było podstaw do uwzględnienia podnoszonych przez skarżąca okoliczności i przyjęcia dla oceny sytuacji wnioskodawcy innych wartości niż te wskazane w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014.
Jak wynika z powołanego art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014 do uznania przedsiębiorstwa za będące w trudnej sytuacji wystarczyło ustalenie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w tym przepisie.
Zaistnienie jednej z sytuacji z art. 2 pkt 18 było wystarczające dla przyjęcia oceny negatywnej.
W ocenie sądu zasadnie również Komisja uznała, że sytuacja finansowa skarżącej kwalifikuje się do sytuacji wskazanej w lit. c) tego przepisu. Zgodnie z treścią art. 10 i art. 11 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Dłużnik będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.
Jak natomiast ustalił organ w oparciu o dane finansowe Spółki na podstawie sprawozdań finansowych za lata 2019-2021 (przedstawiając swoje wyliczenia w tabelarycznym zestawieniu) zobowiązania pieniężne Spółki przewyższały wartość aktywów i stan ten utrzymywał się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące. Organ ustalił, a skarżąca tych ustaleń nie podważyła, że na koniec 2019 r. zobowiązania pieniężne przewyższały wartość majątku o kwotę (-) 21622,63 zł, w 2020 r. o kwotę (-) 57152,47, a w 2021 r. o kwotę (-) 75993,38. Tm samym zaistniała możliwość złożenia wniosku w postępowaniu upadłościowym, co oczywiści nie oznacza konieczności podjęcia takich kroków przez skarżącą. Niemniej jednak ustalona przez organ sytuacja finansowa skarżącej obrazuje, że zostały spełnione przesłanki objęcia skarżącej stosownym postępowaniem w związku z jej niewypłacalnością (zostały spełnione kryteria do zainicjowania postępowania upadłościowego), co było wystarczające do przyjęcia zaistnienia sytuacji z art. 2 pkt 18 lit. c) rozporządzenia nr 651/2014.
Warto przy tym wskazać na treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 lipca 2017 r., w sprawie C-245/16 (wydanego w postępowaniu Nerea SpA przeciwko Region Marche). W wyroku tym Trybunał Sprawiedliwości orzekł m.in., że artykuł 1 ust. 7 lit. c) rozporządzenia nr 800/2008 (uchylonego przez rozporządzenie nr 651/2014) należy interpretować w ten sposób, że okoliczność, iż w stosunku do danego przedsiębiorstwa są spełnione przewidziane w prawie krajowym kryteria w zakresie podlegania zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności - co powinien ustalić sąd odsyłający - wystarczy, aby uniemożliwić przyznanie mu pomocy państwa na podstawie wskazanego rozporządzenia lub, jeśli tego rodzaju pomoc została już przyznana, stwierdzić, że na podstawie owego rozporządzenia pomocy nie należało przyznawać, pod warunkiem że wskazane kryteria były spełnione w dniu, w którym pomoc ta została przyznana.
Podsumowując, dokonana przez organ ocena projektu nie narusza prawa.
Organ w świetle regulacji art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014 i złożonej przez Spółkę dokumentacji konkursowej, uzupełnionej na etapie weryfikacji warunków formalnych wniosku, zasadnie ocenił, że skarżąca jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, w rozumieniu art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014, a zatem wsparcie finansowe nie może jej zostać udzielone.
Organ będąc związany z jednej strony przedstawioną na etapie składania wniosku o dofinansowanie dokumentacją aplikacyjną skarżącej, a z drugiej strony regułami konkursowymi, w okolicznościach niniejszej sprawy dokonał prawidłowej oceny wniosku Spółki o dofinansowanie projektu. Jeszcze raz przypomnieć należy, że beneficjent, który zamierza skorzystać z dofinansowania musi dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. To po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności przy składaniu dokumentacji aplikacyjnej, jak i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców wymogów.
W ocenie sądu postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający prawu, rzetelny i przejrzysty, a organ dokonał oceny w sposób zgodny z ustalonymi regułami i zasadami postępowania. Również w postępowaniu dotyczącym rozpatrzenia protestu, sąd nie dopatrzył się wskazywanych w skardze naruszeń prawa. Protest został rozpatrzony w sposób przejrzysty oraz odpowiadający stanowi faktycznemu i prawnemu. Uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu przez organ jest, zdaniem sądu, na tyle jasne i konkretne, że nie budzi wątpliwości co do jego motywów i podstaw prawnych. W pełni poddaje się sądowej kontroli, bo wynika z niego, jakie kryteria kontroli sytuacji finansowej Spółki przyjęto i z czego to wynika.
Tym samym zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 37 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1, art. 53 ust. 1 i ust. 2 i art. 57 ustawy wdrożeniowej, a także art. 2 pkt 18 lit. a) i c) rozporządzenia nr 651/2014 uznać należy za chybione.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem.
Tym samym sąd, działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, zobowiązany był skargę oddalić.