III SA/LU 603/22

III SA/Lu 603/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec /sprawozdawca/
Iwona Tchórzewska
Jadwiga Pastusiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Ewidencja gruntów
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1990
art. 2 pkt 8; art. 7d pkt 1 lit. a; art. 24a
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1390
§ 36 pkt 5 ,8; § 47
Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie: Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant: Starszy asystent sędziego Radosław Kot po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2023 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 5 października 2022 r. Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej zamiennie jako: organ odwoławczy", "organ II instancji" lub "organ"), po rozpatrzeniu odwołania M. T. (dalej jako: "skarżący") utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (dalej jako: "organ I instancji") z dnia 14 lipca 2022 r., o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej dla obrębu ewidencyjnego [...] W. [...], jednostka ewidencyjna [...] W. , w zakresie powierzchni działki nr [...] oraz przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi o nr: [...], [...], [...],[...] i [...].
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.
Na terenie obrębu ewidencyjnego W. [...], wchodzącego w skład jednostki ewidencyjnej W. , Starosta K. przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków. W dniu 25 czerwca 2021 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa L. (poz. [...]) zostały ujawnione dane w projekcie operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków sporządzonego dla jednostki ewidencyjnej [...]_2 W. , obręb ewidencyjny [...] W. [...]. Stały się one danymi ewidencji gruntów i budynków.
Pismem z dnia 25 maja 2021 r. skarżący wniósł o wszczęcie postępowania "w sprawie właściwego naniesienia granic i powierzchni działki [...] w W. [...]". Według skarżącego działka nr [...] powinna mieć powierzchnię 0.2252 ha, a przebieg granic ustalony w ramach modernizacji gruntów jest niewłaściwy. Stanowisko to skarżący podtrzymał w kolejnych pismach z 8 i 14 czerwca 2021 r. Skarżący przesłał również do organu decyzję Wójta G. W. o wywłaszczeniu nieruchomości i odszkodowaniu oraz pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] z 27 maja 2021 r.
W dniu 18 czerwca 2021 r. Starosta K. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu w zakresie wykrycia błędnych informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działek nr [...] i [...]. Organ zwrócił się również do Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno-Kartograficznego z K., będącego wykonawcą prac geodezyjnych na tym terenie, z wnioskiem o przeanalizowanie zachowanej w tutejszym zasobie dokumentacji oraz zajęcie stanowiska i sporządzenie dokumentacji geodezyjnej zgodnie z przedmiotem sprawy. W dniu 12 sierpnia 2021 r. wykonawca prac geodezyjnych przesłał do Starosty [...] operat techniczny dotyczący działek nr [...] i [...].
W dniu 24 sierpnia 2021 r. skarżący złożył do organu I instancji kolejne pismo, w którym zażądał dołączenia do akt sprawy szeregu dokumentów, mających w jego ocenie znaczenie dla ustalenia przebiegu granic jego działki i jej powierzchni. W dniu 22 września 2021 r. skarżący zapoznając się ze zgromadzonym materiałem dowodowym podniósł, że powierzchnia działki nr [...] powinna stanowić różnicę pomiędzy powierzchnią działki nr [...] (0,2333 ha), a powierzchnią działki nr [...] (0,0048) i ostatecznie powinna wynosić 0,2285 ha. Podobne stanowisko skarżący zawarł w kolejnym piśmie z 27 września 2021 r. żądając przywrócenia powierzchni działki do 0,2285 ha, a przynajmniej do powierzchni 0,2252 ha, wykazanej w dokumentacji wywłaszczeniowej.
Decyzją z dnia 28 października 2021 r. Starosta K. odrzucił zgłoszone przez skarżącego zarzuty. Od powyższej decyzji odwołał się skarżący.
W wyniku rozpoznania odwołania organ II instancji wydał w dniu 21 lutego 2022 r. decyzję, którą uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że Starosta K. naruszył przepisy Kodeksu postępowania adminitrcyjnego dotyczące powiadamiania stron o istotnych okolicznościach mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy oraz wskazał na błędne ustalenie zakresu żądania zawartego w pismach inicjujących wszczęcie postępowania, a także niekompletność zgromadzonego materiału dowodowego.
Wypełniając zalecenia zawarte w decyzji organu odwoławczego, Starosta K. pismem z 9 marca 2022 r. zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie treści żądania dotyczącego działki nr [...]. W piśmie z 17 marca 2022 r. skarżący jednoznacznie wskazał, że złożony przez niego zarzut dotyczył zmiany powierzchni oraz przebiegu granic działki nr [...]. W związku z powyższym pismem z 22 marca 2022 r. Starosta K. zawiadomił strony przedmiotowego postępowania, również podmioty mające interes prawny w stosunku do działek sąsiadujących z działką nr [...] o zmianie zakresu sprawy na postępowania prowadzone z urzędu w zakresie złożonego przez skarżącego zarzutu do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w ramach modernizacji. Organ zwrócił się również ponownie do wykonawcy prac geodezyjnych z prośbą o wskazanie błędów położenia punktów granicznych działki nr [...], w szczególności punktu nr [...] oraz źródła danych o przedmiotowych punktach.
W dniach 31 marca 2022 r. i 4 kwietnia 2022 r. do organu wpłynęły kolejne pisma skarżącego, w których wyraził swoje stanowisko, że dokumentacja geodezyjna nr [...] jest niekompletna, a dokumentacja o nr [...]/94 posiada braki. Jednocześnie skarżący zwrócił się w nich o dołączenie akt sprawy [...], tj. dołączenie wypisów z rejestru gruntów z roku 2014 i nieuwzględnienie wypisu z rejestru z roku 2021. Kolejnym pismem z 7 kwietnia 2022 r. skarżący podniósł, że wartość błędów położenia punktów granicznych BPP dla punktów granicznych działki [...] powinna być inna w stosunku do wartości określonej przez geodetę uprawnionego w dokumentacji geodezyjnej z 1994 r. (5/[...]/94).
Pismem z 12 kwietnia 2022 r. wykonawca prac modernizacyjnych przekazał do organu ewidencyjnego wykaz współrzędnych punktów granicznych działki nr [...] wraz z atrybutami. P. z dnia 21 kwietnia 2022 r. i 22 kwietnia 2022 r. skarżący złożył kolejne uwagi odnośnie do zgromadzonego materiału dowodowego wskazując, że akta przedmiotowego postępowania powinny zawierać uzasadnienie przydzielenia wartości 2 dla BPP. W związku z powyższymi uwagami organ I instancji wyegzekwował od wykonawcy prac geodezyjnych złożenie dodatkowych wyjaśnień. W dniu 23 czerwca 2022 r. wpłynęły do organu i instancji wyjaśnienia wykonawcy, z których wynika, że współrzędne punktów granicznych przedmiotowej działki pozyskano w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych poprzedzonych wyznaczeniem punktów granicznych. Wykonano pomiar tachimetryczny w oparciu o osnowę pomiarową, w układzie PUWG 65, co pozwoliło na przypisanie punktom granicznym o nr [...] i 49 działki [...] atrybutu BPP o wartości 2, a ZRD o wartości 1. Ponadto wykonawca wskazał, że powierzchnia działki [...] powstałej w wyniku wywłaszczenia części działki [...] pod rów melioracyjny (920/2) była dotychczas obarczona błędem.
W dniu 14 lipca 2022 r. Starosta K. wydał decyzję orzekającą o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych przez skarżącego do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że przebieg granic działki ewidencyjnej nr [...] wykazano na podstawie operatu technicznego nr [...]/94, sporządzonego w ramach podziału działki ewidencyjnej nr [...]. W jego ocenie dane zawarte w tym operacie były wiarygodne i mogły stanowić podstawę wykazania przebiegu granic działki [...]. Organ odniósł się do wniosków skarżącego dotyczących dokumentacji z Księgi wieczystej o nr [...], założonej dla działki ewidencyjnej [...]. Wyjaśnił również, że wypis z rejestru gruntów stanowiący podstawę wpisu w KW, obarczony był błędem polegającym na błędnie wpisanej powierzchni działki nr [...] wynoszącej wówczas 0,23 ha, podczas gdy w rzeczywistości powinno być 0,22 ha.
Od powyższej decyzji skarżący w dniu 25 lipca 2022 r. złożył odwołanie. Wskazał w nim na szereg nieprawidłowości organu, w tym odnoszące się do korespondowania organu z wykonawcą prac geodezyjnych, pomyłki organu w zakresie oznaczenia punktu granicznego nr [...] i wartości błędu dla punktów granicznych, a także na braki uzasadnienia decyzji. Ponadto jego zdaniem dokumentacja geodezyjna opatrzona nr [...]/94 jest niewiarygodna, ponieważ błąd położenia punktów granicznych przedmiotowej działki na podstawie obliczeń skarżącego, powinien wynosić 3.
Po wpływie odwołania organ [...] instancji pismem z 5 sierpnia 2022 r. zawiadomił strony o prowadzeniu postępowania administracyjnego. Skarżący w dniu 29 sierpnia 2022 r. po zapoznaniu się z materiałem dowodowym złożył oświadczenie, w którym zgłosił brak dokumentacji operatu modernizacji [...] dotyczącej atrybutów punktów granicznych i ich określenia na podstawie średnich błędów granicznych. W związku z powyższym, celem uzupełnienia materiału dowodowego, organ odwoławczy w dniu 8 września 2022 r. zlecił Staroście K. przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego. Wyniki tego postępowania wpłynęły do organu odwoławczego w dniu 16 września 2022 r. Ponadto organ odwoławczy zaliczył w poczet materiału dowodowego dowody zgromadzone w toku postępowania prowadzonego przed tym organem pod nr [...] Do tak zgromadzonego materiału skarżący ponownie wniósł uwagi wskazując na niepełną analizę materiałów źródłowych, rozbieżności w zakresie punktu 5 i punktu 49 oraz nieprawidłowego określenia błędu położenia punktów granicznych.
Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 5 października 2022 r. organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r., poz. 1390 ze zm.) w sprawie znajdą zastosowanie przepisy dotychczasowe. Organ podniósł, że przeprowadzona w sprawie modernizacja ewidencji gruntów i budynków została przeprowadzona zgodnie z art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Rozpatrując zarzuty skarżącego, organ wyjaśnił, że działka nr [...] powstała z działki nr [...], która zgodnie z operatem z założenia ewidencji gruntów i budynków z 1966 r. (nr [...]) posiadała pow. 0,23 ha. Na podstawie operatu technicznego z 1977 r. (nr [...]) w ramach wywłaszczenia gruntów sąsiadujących z rzeką U., działka nr [...] została wpisana do ewidencji gruntów i budynków (dalej też jako "egib") w ramach pracy geodezyjnej i jest tzw. "pozostałością" po działce nr [...], z której wywłaszczono działkę nr [...] w związku z regulacją rzeki. Działka nr [...] została wrysowana w działkę zajętą pod rzekę, opatrzoną nr [...], co oznacza, że działka nr [...] zaczęła graniczyć z rzeką U.. Powierzchnia wywłaszczonej pod rzekę działki wynosiła 0,0048 ha, a powierzchnia działki nr [...] została obliczona w sposób matematyczny i stanowiła różnicę pomiędzy działką nr [...] (0,23 ha), a powierzchnią działki nr [...] i wynosiła z dokładnością do m2 – 0,2252 ha. Zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, powierzchnię należało zaokrąglić i podać w egib z dokładnością do 0,01 ha.
Organ uznał za wiarygodne informacje wynikające z operatu technicznego sporządzonego w ramach podziału m.in. działki nr [...], przyjętego do PZGiK 22 marca 1994 r. za nr [...]/94. Organ wskazał, że powierzchnia działki nr [...] wykazana w operacie sporządzonym w ramach wywłaszczania gruntów sąsiadujących z rzeką U. nie była powierzchnią geodezyjną, a jedynie różnicą powierzchni pomiędzy działką objętą wywłaszczeniem (nr [...]), a działką wywłaszczoną (nr [...]), zaokrągloną do 0,01 ha. Natomiast powierzchnia geodezyjna działki została obliczona ze współrzędnych w operacie technicznym sporządzonym w ramach podziału działki nr [...] i wynosiła już w 1994 r. – 0,2121 ha. Organ wskazał, że materiałem źródłowym wykorzystanym podczas modernizacji działki nr [...] był operat techniczny (nr [...]/94) sporządzony na potrzeby postępowania przed Sądem Rejonowym w K. do sprawy o sygn. akt I Ns [...]. Przedmiotowa praca geodezyjna dotyczyła projektu podziału działki nr [...] oraz działki nr [...], jednakże projekt ten nie został zatwierdzony postanowieniem sądowym. W ocenie organu odwoławczego okoliczność, że do podziału sądowego nie doszło nie ma znaczenia dla możliwości wykorzystania tej dokumentacji geodezyjnej i jej przyjęcia do PZGiK. Wykonawca pracy geodezyjnej ma bowiem możliwość skorzystania ze wszelkich dokumentów zgromadzonych w PZGiK, po wcześniejszej ich weryfikacji pod kątem wiarygodności. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że praca geodezyjna sporządzona na zlecenie Sądu Rejonowego w K. mogła stanowić podstawę do wykazania granic w egib, zgodnie z § 36 ust. 8 poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393), dalej jako: "rozporządzenie z 2001 r.".
Dlatego też wykonawca prac modernizacyjnych po wcześniejszym ustaleniu, że dane zawarte w operacie technicznym nr [...]/94 są wiarygodne, miał prawo przyjąć granice działki nr [...] wprost z wymienionej pracy geodezyjnej. Z kolei operat techniczny w ramach modernizacji egib wykazał, że treść przesłanych przez wykonawcę prac modernizacyjnych dokumentów, za pismem z 12 kwietnia 2022 r., wskazuje na fakt, że działka nr [...] wykazana jest za pomocą punktów granicznych nr [...] (omyłka pisarska, winno być "6"), 48 i 49. Z wykazu współrzędnych punktów granicznych wynika, że punkty graniczne działki nr [...] wykazane są w egib z błędem położenia punktu spełniającym obowiązujące standardy techniczne (dokładność w granicach 0,10 – 0,30 cm) na podstawie operatu technicznego nr [...]/94. Organ powołał się również na przepisy § 61 – 63 rozporządzenia z 2001 r. wskazujące na sposób obliczania powierzchni działek ewidencyjnych, w szczególności odnoszących się do dokładności zapisu do 0,0001 ha.
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, że podnoszona przez skarżącego kwestia niewłaściwego sposobu określania wartości błędów położenia punktów granicznych BPP dla punktów granicznych działki nr [...] jest bezzasadna. Organ II instancji podniósł, że dokumentację geodezyjną sporządza osoba posiadająca stosowne uprawnienia i specjalistyczną wiedzę. Ponadto obowiązujące przepisy nie nakładają na wykonawcę prac obowiązku przedstawienia szczegółowej analizy zasadności przyjęcia określonej wartości błędu położenia punktu granicznego. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że Starosta K. dołożył wszelkich starań do wykazania prawidłowego przebiegu granicy przedmiotowej działki. Nie było również konieczności przeprowadzenia procedury ustalania przebiegu granic dla wymienionej działki, z uwagi na fakt, że w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. była dokumentacja mogąca stanowić podstawę wykazania przebiegu granic w egib.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożył M. T.. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1) brak odniesienia do przepisów prawa obowiązującego poprzednio, tzn. od roku 1994, tj. od czasu wykonania pomiarów na zlecenie Sądu Rejonowego w K.;
2) pominięcie niestosowania się do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji;
3) zmienianie faktów przez organ drugiej instancji dotyczących przekazywania dokumentów z postępowania wykonawcy prac modernizacyjnych ewidencji gruntów i budynków;
4) przy analizie dokumentów oparcie się tylko na jednym dokumencie;
5) utrudnianie składania dokumentów i nierealizowanie składanych wniosków przez organ I instancji;
6) przedłużanie postępowania ponad miarę przez organ I i II instancji.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że powołanie się przez organ w decyzji na § 36 rozporządzenia z 2001 r. było nieprawidłowe. Wskazał, że postanowienie Sądu Rejonowego w K. w sprawie przygotowania projektu podziału gruntów i pomiary zostały wykonane w 1994 r., a wtedy obowiązywało rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 maja 1990 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych oraz przekazywania materiałów i informacji powstałych w wyniku tych prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący zwrócił uwagę na fakt, że Sąd Rejonowy w K. zlecił sporządzenie projektu podziału działki nr [...] i nr [...], ale nie podzielił tych działek w postępowaniu spadkowym tylko przyznał je w całości. Ponadto zdaniem skarżącego, sporządzenie opinii na potrzeby sądu nie stanowi materiału państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, dopiero po przyjęciu do Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego, dokumentacja geodezyjna może stanowić podstawę opracowania przez biegłego opinii dla sądu.
W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący podniósł argumenty związane z poprawnością pomiarów dokonanych przez geodetę biegłego sądowego. Wskazał, że przy obliczeniu powierzchni działki [...] wykonując proste odejmowanie (2333 m2 – 48 m2) powinno dać powierzchnię 2285 m2, a przyjmując nawet ostrość zapisu do 1 ara (2300 m2 – 48 m2), powierzchnia powinna wynosić 2252 m2. Skarżący o taką wartość wystąpił jako własność nienaruszalną, zgodnie z art. 64 Konstytucji RP.
Skarżący podniósł również kwestię długości granic swojej działki z działkami sąsiednimi, które różnią się w zależności od tego, w którym operacie są uwidocznione, a mianowicie w operacie nr [...] są dłuższe, a w operacie nr [...]/94 są krótsze. Natomiast uzasadnienia decyzji organów obu instancji odnoszą się tylko do jednego dokumentu, tj. operatu [...]/94. Skarżący wskazał, że nieprawidłowe długości granic działki [...] wpływają na działki graniczące nr: [...], [...] i [...], dlatego też wniósł o rozszerzenie postępowania o ich właścicieli.
Zdaniem skarżącego również punkty graniczne działki nr [...] są niewłaściwe, bowiem przyjęto je tylko na podstawie operatu [...]/94. Podkreślił, że organ nieprawidłowo przyjął w drodze notatki służbowej z 6 lipca 2022 r., oznaczenie jednego z punktów granicznych (punktu 5) jako błąd pisarski. Skarżący wskazał także, że w uzasadnieniu organu II instancji znalazła się nieprawdziwa informacja dotycząca tego jakoby wskazał, że niedopuszczalne jest korespondowanie organu ewidencyjnego z wykonawcą prac modernizacyjnych, gdyż wykonawca nie jest stroną postępowania. Skarżący zanegował tylko przesyłanie jego pism, które składał w postępowaniu administracyjnym do wykonawcy, bowiem Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne w K. po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Województwa L. danych egib straciło przywileje wynikające z przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
W końcowej części skargi skarżący podniósł zarzuty związane z długimi okresami bezczynności organów i prowadzeniem postępowania jedynie w oparciu o analizy wykonawcy, czyli Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno-Kartograficzne w K., które nie zamierzało dokonywać żadnych zmian w dokumentacji modernizacyjnej map.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej jako "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, sąd nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych przez skarżącego do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej dla obrębu ewidencyjnego [...] W. [...], jednostka ewidencyjna [...] W. , w zakresie powierzchni działki nr [...] oraz przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi o nr: [...], [...], [...],[...] i [...].
Z uwagi na przedmiot rozstrzygnięcia, w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r., poz.1990), dalej jako: "P.g.k." lub "ustawa". W świetle art. 2 pkt 8 ustawy, pod pojęciem ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) – rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Zbiór ten, pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw (por. wyrok WSA w Krakowie z 12 listopada 2014 r., III SA/Kr 633/14, Lex nr 1550407, wyrok WSA w Lublinie z 1 lipca 2010 r., III SA/Lu 140/10, Lex nr 669598).
Zadanie prowadzenia ewidencji zostało powierzone starostom (art. 7d pkt 1 lit. a ustawy). Określone ustawą informacje o gruntach, budynkach, lokalach oraz właścicielach nieruchomości zawiera tzw. operat ewidencyjny, który zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy składa się z:
1) bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego oraz
2) zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, o której mowa w art. 24a P.g.k. Jak wynika z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ I instancji wykonując wytyczne organu odwoławczego zawarte w ostatecznej decyzji tego organu z 21 lutego 2022 r, przeprowadził z urzędu postepowanie w zakresie złożonych przez skarżącego zarzutów do danych zawartych w egib.
W myśl powołanego wyżej art. 24a P.g.k.:
1. Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych.
2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informację o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków.
3. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego.
4. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego.
5. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym.
6. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych.
7. Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole.
8. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa.
9. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych.
10. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji.
11. Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące.
12. Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.
Zauważyć przy tym należy, że sama ustawa, choć określa przedmiot ewidencji i podstawowe wymagania co do jej zawartości, nie określa zasad jej prowadzenia. Czynią to przepisy wykonawcze do P.g.k. Obecnie obowiązującym rozporządzeniem wykonawczym jest rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r., poz. 1390 ze zm.). Zgodnie jednak z § 47 tego rozporządzenia, który jest przepisem przejściowym, do prac geodezyjnych zgłoszonych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, dopuszcza się stosowanie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r.
Z uwagi na to, że modernizację przeprowadzono w latach 2019-2021, zastosowanie miały przepisy wówczas obowiązującego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (rozporządzenie z 2001 r.).
Zgodnie z § 55 rozporządzenia z 2001 r., modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu:
1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia;
2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu.
Stosownie natomiast do § 56 rozporządzenia z 2001 r., przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków przepisy rozdziału 2, z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43, stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2 rozporządzenia z 2001 r. odnosi się do zakładania ewidencji gruntów i budynków i obejmuje swym zasięgiem przepisy od § 19 do § 43 rozporządzenia. Katalog źródeł danych ewidencyjnych przy zakładaniu ewidencji określa § 35 rozporządzenia z 2001 r. Zgodnie z tym unormowaniem, źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są:
1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym;
2) wyniki pomiarów fotogrametrycznych;
3) wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych;
4) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne;
5) dane zawarte w dokumentach udostępnianych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne;
6) dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej;
7) wyniki oględzin.
Z kolei podstawy wykazania w ewidencji granic działek ewidencyjnych określa § 36 rozporządzenia z 2001 r. W myśl tego unormowania, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej:
1) w postępowaniu rozgraniczeniowym;
2) w celu podziału nieruchomości;
3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów;
4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości;
5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej;
6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków;
7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji;
8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych.
W oparciu o analizę akt sprawy administracyjnej sąd stwierdził, że tryb i sposób modernizacji w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, został przeprowadzony prawidłowo, z poszanowaniem przepisów prawa materialnego i procesowego.
Zasadniczą kwestią sporną w sprawie jest prawidłowość ustalenia przez organy powierzchni działki nr [...] oraz jej granic. Skarżący podtrzymuje swoje stanowisko w zakresie wielkości powierzchni, jaką powinna mieć działka nr [...], tj. 2285 m2, przy założeniu, że działka nr [...] miała powierzchnię 2333 m2, ewentualnie 2252 m2, przy założeniu, że działka nr [...] miała powierzchnię 23 ary. W tym względzie zarzuty skarżącego do modernizacji ewidencji gruntów i budynków dotyczyły w pierwszej kolejności oparcia się przez organy w głównej mierze na operacie technicznym sporządzonym w 1994 r., pod nr [...]/94.
W ocenie sądu powyższy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, że organy analizując zgłoszone przez skarżącego zarzuty oceniały całość dokumentacji, w tym dokumentację geodezyjną począwszy od powstania działki nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo opisano genezę powstania działki nr [...], która zgodnie z operatem założenia ewidencji gruntów i budynków z 1996 r. (nr operatu techn. [...]/[...]/66) posiadała pow. 0,23 ha. Z kolei w 1977 r. w ramach wywłaszczenia gruntów sąsiadujących z rzeką U. w związku z regulacją rzeki (nr operatu techn. [...]), z działki nr [...] wydzielono działkę nr [...], która została wywłaszczona i wrysowana w działkę zajętą pod rzekę, opatrzoną nr [...] (działka ta została połączona z działką rzeki). Oznaczało to, że działka nr [...] powstała w ramach wywłaszczenia gruntów w 1977 r. i jest tzw. pozostałością" po działce nr [...], z której wywłaszczono działkę nr [...], oraz że działka nr [...] zaczęła od tego momentu graniczyć z rzeką U.. Z obliczeń przedstawionych w operacie wywłaszczeniowym z 1977 r. wynika, że powierzchnia działki wywłaszczonej o nr [...] wynosiła 0,0048 ha. Z kolei powierzchnia działki o nr [...] została obliczona w sposób matematyczny poprzez uwzględnienie różnicy pomiędzy powierzchnią działki nr [...] (0,23 ha), a powierzchnią działki nr [...] (0,0048 ha) i wynosiła z dokładnością do m2 - 0,2252 ha. Zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami, obliczoną w ten sposób powierzchnię zaokrąglono i podano w ewidencji gruntów z dokładnością do 0,01 ha. W świetle powyższych ustaleń, wbrew zarzutom skargi, nie ma zatem sprzeczności w twierdzeniach organu, że działka nr [...] został wrysowana w działkę zajętą pod rzekę, tj. działkę nr [...], oraz że działka [...] została utworzona z działki [...] Oba twierdzenia są prawdziwe.
Organy brały również pod uwagę operat techniczny sporządzony w ramach przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków pod nr [...] Przy czym materiałem źródłowym wykorzystanym podczas modernizacji działki nr [...] był operat techniczny opatrzony nr [...]/94, sporządzony na potrzeby Sądu Rejonowego w K. do sprawy o sygn. akt I Ns [...]. Przedmiotowa praca geodezyjna dotyczyła projektu podziału działki nr [...] i działki nr [...].
W ocenie sądu wbrew stanowisku skarżącego, okoliczność, że do takiego podziału nie doszło, nie uniemożliwia wykorzystania takiej dokumentacji w procesie modernizacji ewidencji gruntów. Organy nie naruszyły przepisu § 36 pkt 5 rozporządzenia. W myśl tego przepisu przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej. Skarżący podkreśla, że w sprawie I Ns [...] nie doszło do podziału działki o nr [...] i działki o nr [...] pomiędzy osoby biorące udział w postępowaniu spadkowym, a sąd przyznał je w całości, był więc to tylko projekt podziału. Skarżący argumentuje również, że dokumentacja sporządzona przez biegłego sądowego do sprawy I Ns [...] nie była przez nikogo kontrolowana, a samo przyjęcie tej dokumentacji do PZGiK, nie jest równoznaczne z poprawnością jej wykonania.
Przede wszystkim wskazać należy, że wykonawca pracy geodezyjnej - Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne w K., w świetle przytoczonych wyżej przepisów rozporządzenia z 2001 r., miał prawo wykorzystać wszelką dokumentację zgromadzoną w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym, po uprzedniej weryfikacji pod kątem wiarygodności, w tym wymienioną pracę geodezyjną (projekt podziału działki nr [...] sporządzony w sprawie I Ns [...]), która została przyjęta do PZGiK w dniu 22 marca 1994 r. Dokumentacja geodezyjna wytworzona w ramach podziału w 1994 r. prawidłowo została uznana za wiarygodną, bowiem została sporządzona przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia i wiedzę specjalistyczną w przedmiotowym zakresie, a ponadto została pozytywnie zweryfikowana pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami i przyjęta do PZGiK. Dokumentacja ta przedstawiała w sposób szczegółowy i jasny okoliczności mające oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Jak ponadto wyjaśnił wykonawca modernizacji (pismo z dnia 23 czerwca 2022 r., k. [...] akt adm. t II) w przedmiotowym operacie położenie punktów granicznych pozyskano w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych poprzedzonych wyznaczeniem punktów granicznych (sporządzono protokół graniczny) – wykonano pomiar tachimetryczny w oparciu o osnowę pomiarową, w układzie PUWG 65 co pozwoliło na przypisanie punktom granicznym działki [...] atrybutu BPP o wartości 2, a ZRD o wartości 1, co wykluczyło przedmiotową działkę z ustalania granic.
W konsekwencji zatem powyższa dokumentacja mogła stanowić podstawę wykazywania granic w ewidencji gruntów i budynków, stosownie do § 36 pkt 8 rozporządzenia z 2001 r., zgodnie z którym przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych.
Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącego w zakresie braku wiarygodności opinii biegłego sporządzonej do sprawy I Ns [...] stwierdzić należy, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jasno wynika, że nie była ona podstawą do wykazania granic działki nr [...] w ewidencji gruntów i budynków w toku przeprowadzonej modernizacji egib. Organ odwoławczy wyraźnie bowiem wskazał, że taką podstawę stanowiła dokumentacja geodezyjna sporządzona przez osobę uprawnioną, przyjęta do PZGiK i spełniająca wymogi unormowania § 36 pkt 8 obowiązującego wówczas rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Należy zatem podkreślić, że organy nie naruszyły przepisu § 36 pkt 5 rozporządzenia, bowiem nie znalazł on w przedmiotowej sprawie zastosowania. Natomiast wykorzystanie dokumentacji geodezyjnej zawartej w operacie technicznym nr [...]/94, było zgodne z § 36 pkt 8 rozporządzenia z 2001 r.
W dalszej kolejności podnieść należy, że niezasadny jest zarzut skarżącego dotyczący braku odniesienia się w zaskarżonej decyzji do przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 maja 1990 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych oraz przekazywania materiałów i informacji powstałych w wyniku tych prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 1990 r., Nr 33, poz. 195). Skarżący w szczególności zwrócił uwagę na przepis § 13 ust. 1 pkt 10 tego rozporządzenia odnoszący się do sytuacji, gdy nie podlega obowiązkowi zgłaszania prac i przekazywania dokumentacji praca polegająca na wykonaniu do celów opiniodawczych wstępnych projektów geodezyjnych podziałów nieruchomości. Skarżący po raz kolejny wskazał przy tym, że Sąd Rejonowy w K. w sprawie I NS [...] zlecił sporządzenie projektu działek o nr [...] i [...], ale ich nie podzielił, wobec czego był to tylko projekt.
W ocenie sądu powyższy zarzut, jest w istocie powieleniem głównego zarzutu skargi odnoszącego się do możliwości wykorzystania w procesie modernizacji gruntów operatu technicznego o nr [...]/94, sporządzonego na potrzeby Sądu Rejonowego w K. do sprawy o sygn. akt I Ns [...]. Warto jedynie podkreślić, że skoro przedmiotowa praca geodezyjna została przyjęta do PZGiK i zweryfikowana pod względem wiarygodności, to brak było podstaw do kwestionowania wiarygodności tego dowodu i jego wykorzystania, stosownie do § 36 pkt 8 rozporządzenia z 2001 r. Zdaniem sądu oczywiste jest również, że skoro w okresie przeprowadzania modernizacji (2019-2021) obowiązywały przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów, to w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie mógł powoływać się na nieobowiązujące już akty prawne.
Ocenie sądu podlegały również zarzuty odnoszące się do matematycznych wyliczeń co do powierzchni działki nr [...]. Skarżący żąda przyjęcia, że działka nr [...] ma powierzchnię 2285 m2, przy założeniu, że działka nr [...] miała powierzchnię 2333 m2 lub co najmniej przyjęcia, że ma powierzchnię 2252 m2, przy założeniu, że działka [...] miała powierzchnię 23 ary. Zdaniem skarżącego wskazana wartość stanowi własność nienaruszalną, o którą występował, zgodnie z art.64 Konstytucji RP.
Jak już wskazano kwestie wyliczenia powierzchni działki nr [...] zostały szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a wynikająca z tych wyliczeń konkluzja pozostaje w zgodzie z zebranym w sprawie i wszechstronnie rozpatrzonym materiałem dowodowym. Organ wskazał historię przedmiotowej działki, która powstała z działki nr [...] mającej powierzchnię 23 arów (zgodnie z operatem założenia ewidencji gruntów i budynków z 1966 r. o nr [...]). W dalszej kolejności organ wykazał, że w ramach wywłaszczenia gruntów sąsiadujących z rzeką U. (nr operatu techn. [...]) z działki nr [...] wydzielono działki [...] i [...], zaś działkę o nr [...] wywłaszczono. Z powyższej pracy geodezyjnej wynika również, że działka nr [...] położona była pomiędzy działką o nr [...] stanowiącą drogę, a działką nr [...], stanowiącą rzekę U. (szkic ze str. [...] akt adm. t. I). Według obliczeń przedstawionych w operacie wywłaszczeniowym z 1977 r. powierzchnia wywłaszczonej pod rzekę działki wynosiła 0,0048 ha. Działka ta w związku z regulacją rzeki z działki nr [...], została wrysowana w działkę zajętą pod rzekę opatrzoną nr ewide[...] (co obrazuje szkic na k. [...] akt adm. t. I.). W konsekwencji działka o nr [...] zaczęła graniczyć z rzeką U.. Dokonując jedynie matematycznego wyliczenia powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,2252 ha.
Jednakże zwrócić należy uwagę, że powierzchni takiej nie potwierdza operat techniczny sporządzony w ramach projektu podziału działki nr [...], sporządzony do sprawy I Ns [...], a przyjęty do PZGiK w dniu 22 marca 1994 r. za nr [...]/94. Mając na uwadze wcześniejsze rozważania sądu, dokumentacja geodezyjna z operatu technicznego nr [...]/94 jest wiarygodnym dowodem, mogącym służyć wykorzystaniu w procesie modernizacji gruntów i budynków. Z operatu nr [...]/94 wynika, że uprawniony geodeta sporządzający projekt podziału działki nr [...] wykorzystał do obliczeń powierzchnię działki nr [...], której ostrość zapisu określono do 0,01 ha (czyli 0,22 ha jak wskazuje wypis z rejestru gruntów znajdujący się na k. [...] akt adm. t. I). Istotne jednak, że obliczenia powierzchni ze współrzędnych wskazywały, że powierzchnia geodezyjna działki nr [...] już w 1994 r. wynosiła 0,2121 ha (k.[...] akt adm. t. I). Podkreślić w tym miejscu należy, że jak wynika z informacji zawartych w operacie technicznym nr [...]/94, protokół graniczny został podpisany przez matkę skarżącego B. T. (k. [...] akt adm. t.II). Okoliczność ta, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, nie pozwalała na uznanie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do PZGiK za niewiarygodną, czy też wymagającą dodatkowej kontroli. Nie było też podstaw do zastosowania § 37 ust. 1 rozporządzenia z 2001 r.
Zatem w świetle przyjętej do PZGiK dokumentacji geodezyjnej organy zasadnie przyjęły, że powierzchnia działki nr [...] wykazana w operacie sporządzonym w ramach wywłaszczenia gruntów sąsiadujących z rzeką U. nie była powierzchnią geodezyjną działki, a jedynie wyliczoną w sposób matematyczny różnicą pomiędzy działką objętą wywłaszczeniem (nr [...]), a działką wywłaszczoną (nr [...]) i zaokrągloną do 0,01 ha. Natomiast powierzchnia geodezyjna działki nr [...] została obliczona ze współrzędnych przyjętych w operacie technicznym nr [...]/94 i wykazana w ramach przeprowadzonej modernizacji egib. Potwierdza to wykonawca prac geodezyjnych w treści sprawozdania technicznego wchodzącego w skład operatu technicznego nr [...], sporządzonego w ramach rozpatrywania uwag do projektu opisowo-kartograficznego. Jak nadto trafnie podkreślił wykonawca modernizacji w powołanym już piśmie z 23 czerwca 2022 r., geodezyjne pomiary terenowe wykonywane podczas zakładania ewidencji gruntów w latach 60-tych oparte były bezpośrednio na osnowach geodezyjnych i pomiarowych, które charakteryzują się niskimi parametrami dokładnościowymi. Tym samym powstałe w oparciu o tę metodę granice działek ewidencyjnych obarczone są dużymi błędami. Wykonawca podkreślił również, że powierzchnia powstałej na skutek wywłaszczenia działki [...] – 0,2252 ha, obliczona została matematycznie. Taka powierzchnia, w oparciu o decyzję o wywłaszczeniu nieruchomości i odszkodowaniu została wpisana do ewidencji w 2014 r. (celem "uporządkowania ewidencji", kiedy obowiązywały już przepisy wykazywania powierzchni do 0,0001 ha), z uwagami, że działka [...] o pow. 23 ha objęta Aktem Własności Ziemi uległa podziałowi na działki nr [...] o pow. 0,2252 ha i nr [...] o pow. 0,0048 ha, na podstawie decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości i odszkodowaniu z 25 października 1979 (k.[...] akt adm. t. II). Zatem ta powierzchnia matematyczna, a nie ewidencyjna, wbrew stanowisku skarżącego, nie mogła więc w żaden sposób zostać uwzględniona.
Tym samym w ocenie sądu wykonawca prac geodezyjnych, po wcześniejszym ustaleniu, że dane zawarte w operacie technicznym nr [...]/94 są wiarygodne, miał prawo przyjąć granice działki nr [...] wprost z tej pracy geodezyjnej. Pochodną granic działki jest zaś jej powierzchnia. Pamiętać należy, że celem modernizacji jest modyfikacja istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu z 2001 r. Z przepisów tego rozporządzenia (§ 61 ust. 1) wynika, że numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej I klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi. Zgodnie zaś z § 62 ust. 1 i 3 rozporządzenia z 2001 r., pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61 i określa się w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha.
Organ odwoławczy dokonując analizy operatu technicznego sporządzonego w ramach modernizacji egib oraz przesłanych przez wykonawcę prac modernizacyjnych za pismem z dnia 12 kwietnia 2022 r. dokumentów, wskazał na fakt, że działka nr [...] opisana jest za pomocą punktów granicznych nr [...] i [...] (k. [...] akt adm. t.II). Z wykazu tych współrzędnych punktów granicznych wynika, że punkty graniczne działki nr [...] wykazane w ewidencji gruntów i budynków z błędem położenia punktu spełniającym obowiązujące standardy techniczne na podstawie operatu technicznego nr [...]/94 (dokładność w granicach 0,10 – 0,30 cm). Zauważyć należy, że pkt nr [...] oznaczony w operacie technicznym nr [...]/94 został nieprawidłowo oznaczony w operacie z modernizacji jako pkt nr [...], zaś punkty nr [...] są "zamienione miejscami". Jednakże uchybienie powyższe nie miało wpływu na wynik sprawy, bowiem porównanie obu operatów prowadzi do wniosku, że współrzędne punktów granicznych, ich atrybuty i źródło pochodzenia, nie uległy zmianie. W ocenie sądu, wskazane uchybienie polegające na sporządzeniu opisu tych nieprawidłowości w notatce urzędowej z 6 lipca 2022 r. (k. [...] akt adm. t.II), nie stanowi istotnego naruszenia prawa procesowego, które by kwalifikowało do uchylenia zaskarżonej decyzji.
W oparciu o powołane regulacje § 61 i § 62 rozporządzenia z 2001 r. i materiał dowodowy organ odwoławczy ustalił błąd położenia punktu BPP dla punktów granicznych przedmiotowej działki wynoszący 2. Wobec osiągnięcia przez wykonawcę prac modernizacyjnych wymaganej dokładności dla współrzędnych punktów granicznych działki nr [...], została naliczona nowa powierzchnia działki ewidencyjnej. Organ odwoławczy zasadnie przyjął zatem, że czynności w ramach których uprawniony geodeta wykazał punkty graniczne działki nr [...], zostały wykonane w sposób prawidłowy. Tym samym wobec istnienia w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. dokumentacji stanowiącej podstawę wykazania przebiegu granic działki nr [...], nie zachodziła konieczność przeprowadzenia procedury ustalania przebiegu granic przedmiotowej działki z innymi sąsiadującymi działkami. Podkreślić należy, że istotą modernizacji ewidencji gruntów i budynków, nie jest tworzenie nowego stanu prawnego nieruchomości, ale jego odtworzenie, zgodnie z ostatnią, wiarygodną i przyjętą do PZGiK dokumentacją geodezyjną.
Zdaniem sądu nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut odnoszący się do przekazywania przez organy pism skarżącego do wykonawcy prac modernizacyjnych – Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno-Kartograficznego w L.. Jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest bowiem zasada prawdy obiektywnej (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego), zgodnie z którą w toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek strony podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przesyłanie pism skarżącego zawierających uwagi czy zarzuty do operatu modernizacyjnego służyło właśnie ustaleniu faktów mających istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają one udowodnienia i czy dla udowodnienia tych faktów są potrzebne.
W zakresie dotyczącym zarzutu skarżącego co do prowadzenia postępowania w sposób przewlekły, to zauważyć należy, że wynik postępowania w tym zakresie (postanowienie organu odwoławczego z dnia 1 lipca 2022 r.), nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, której przedmiotem jest zgłoszenie zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.
Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargę oddalił.