III SA/Lu 591/04

III SA/Lu 591/04 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-12-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-10-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jadwiga Pastusiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określenia zasad sprzedaży lokali w budynkach stanowiących własność Miasta postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Rada Miejska uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 34 ust. 6, art. 68 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. nr 46 poz. 543 ze zm.) zmieniła uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2002 r. Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], pod pozycją [...] i weszła w życie w dniu [...] marca 2004 r.
W dniu 27 sierpnia 2004 r. skargę na powyższą uchwałę wniósł W.S., występując w imieniu osób poszkodowanych wymienionych na załączonej do skargi liście i zwracając się o uchylenie uchwały z uwagi na fakt, że uchwała ta w sposób krzywdzący, bezpodstawnie pozbawia go i innych osób wymienionych na liście, przysługujących im zasad kupna zajmowanych przez nich lokali.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi W.S. z uwagi na to, że skarżący nie dokonał uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ewentualnie o oddalenie skargi. Zdaniem Rady zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego.
Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2004 r. wezwano W.S. do doręczenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu pisma, w którym zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skarżący wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. W odpowiedzi na wezwanie W.S. nadesłał pismo, w którym poinformował, że nie dysponuje dokumentem pisemnym, którym by wezwał Rade Miejską do usunięcia naruszenia, ale przesyła odpowiedź Dyrektora Wydziału Geodezji, Kartografii i Mienia Komunalnego Urzędu Miejskiego jako dokument stwierdzający, że skarżący ustnie domagał się usunięcia naruszenia interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Podstawę prawną skargi W.S. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem przesłanką konieczną do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy jest uprzednie wezwanie owego organu do usunięcia naruszenia. Zawarte w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie gminnym uregulowanie uzależnia dopuszczalność skargi od wezwania organu, który podjął uchwałę, od usunięcia naruszenia. Wymogu wezwania nie ograniczono żadnym terminem, jednakże z przepisu wynika jednoznacznie, że powinno zostać ono dokonane przed wniesieniem skargi do sądu.
W przedmiotowej sprawie Rada Miejska w odpowiedzi na skargę podniosła, że nie została wezwana przez W.S. do usunięcia naruszenia prawa. Wezwany przez Sąd do nadesłania pisemnego wezwania do usunięcia naruszenia W.S. poinformował, że nie wzywał pisemnie organu gminy do usunięcia naruszenia, zrobił to ustnie i doręczył Sądowi odpowiedź Urzędu Miejskiego na owo ustne wystąpienie.
Stwierdzić należy, że wezwanie na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia - powinno być skierowane w formie pisemnej. Potwierdzają to postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w takich samych stanach faktycznych(z dnia 12 czerwca 1991 r., sygn. akt SA/Wr 425/91, OSP 1993/1/20; z dnia 8 kwietnia 2002 r., sygn. akt IV SA 3595/01, LEX nr 82642), według których wprawdzie przepis art. 101 ust. 3 ustawy samorządowej w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia odsyła jedynie do stosowania przepisów o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, to jednak pisemna forma takiego wezwania jest nieodzowna. Wezwanie bowiem należy wystosować do organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę.
Podnieść również należy, że z pisma z dnia 16 kwietnia 2004 r. Dyrektora Wydziału Geodezji, Kartografii i Mienia Komunalnego Urzędu Miasta - załączonego jako potwierdzenie, że Rada Miejska została przez niego wezwana ustnie do usunięcia naruszenia, nie wynika, żeby przedmiotowym ustnym wystąpieniem W.S. wezwał radę miasta do usunięcia naruszenia. Z pisma tego oraz z odpowiedzi skarżącego przesłanej do Sądu w dniu 29 listopada 2004 r. wynika, że ze swym ustnym wystąpieniem skarżący zwrócił się nie do Rady Miejskiej, lecz do Dyrektora Wydziału Geodezji, Kartografii i Mienia Komunalnego Urzędu Miasta oraz że sprzeciwiał się, iż nie uznano go za osobę uprawnioną do zastosowania wobec niego obniżki do nabycia lokalu, w którym mieszka. Z pisma z dnia 16 kwietnia 2004 r. nie wynika natomiast, żeby skarżący zarzucał wydanej przez Radę Miejską uchwale naruszenie interesu prawnego i zwracał się do Rady o usunięcie owego naruszenia.
Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie dokonał uprzedniego wezwania organu, który wydał skarżoną uchwałę, do usunięcia naruszenia, zatem nie dochował trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skargę W.S. z dnia 27 sierpnia 2004 r. na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. należy więc uznać za niedopuszczalną, w związku z czym podlega ona odrzuceniu.
Na marginesie trzeba dodać, że w świetle art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym W.S. skargę na przedmiotową uchwałę wniósł w imieniu własnym, a nie reprezentując grupę mieszkańców gminy wymienioną w załączonej do skargi liście, ponieważ osoby wymienione w liście nie wyraziły pisemnej zgody na reprezentowanie ich przez W.S. przed Sądem. Będący wydrukiem wykaz osób ubiegających się o obniżkę ceny sprzedawanych przez Urząd Miasta mieszkań, nie zawierający oświadczeń o upoważnieniu W.S. do reprezentowania ich przed sądem administracyjnym w sprawie skargi na przedmiotową uchwałę oraz nie zawierający własnoręcznych podpisów tych osób - nie stanowi w rozumieniu art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym podstawy do reprezentowania wymienionych osób w niniejszej sprawie w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.