III SA/Lu 59/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na pisma Agencji Mienia Wojskowego dotyczące zaliczenia mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny nieruchomości i przepadku wadium, uznając sprawę za nieobjętą właściwością sądu administracyjnego.
Skarżąca wniosła skargę na pisma Agencji Mienia Wojskowego, które odmawiały zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste, a także informowały o przepadku wadium. Sąd uznał, że kwestia zaliczenia mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży lub opłat za użytkowanie wieczyste jest czynnością cywilnoprawną, a nie sprawą z zakresu administracji publicznej. W związku z tym, sąd administracyjny nie był właściwy do merytorycznego rozpoznania skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę I.B. na pisma Agencji Mienia Wojskowego dotyczące zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste oraz przepadku wadium. Sąd, powołując się na przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że oddanie w użytkowanie wieczyste gruntów oraz ich sprzedaż, jak również sprzedaż budynków lub lokali, następuje w drodze czynności cywilnoprawnej. W związku z tym, brak jest możliwości rozstrzygania kwestii zaliczenia wartości mienia w drodze decyzji administracyjnej, gdyż sprawa ta nie należy do zakresu administracji publicznej. Sąd administracyjny nie jest właściwy do merytorycznego rozpoznania takiej skargi. Analogicznie, sąd nie był właściwy do rozpoznania skargi na pismo informujące o przepadku wadium. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania takiej skargi.
Uzasadnienie
Kwestia zaliczenia mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste jest czynnością cywilnoprawną, a nie sprawą z zakresu administracji publicznej, co wyłącza właściwość sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § §1 pkt.1 i § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi, gdy sąd nie jest właściwy do jej rozpoznania.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 1 i §2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, kontrola obejmuje m.in. decyzje administracyjne, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
p.p.s.a. art. 3 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Ustawa o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego art. 23 § ust. 3 zd. 1
Do gospodarowania przez Agencję nieruchomościami mają odpowiednio zastosowanie przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Ustawa o gospodarce nieruchomościami art. 212 § ust. 1
Przepis określający możliwość zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa nie należy do zakresu właściwości sądu administracyjnego, ponieważ dotyczy czynności cywilnoprawnych, a nie spraw z zakresu administracji publicznej.
Godne uwagi sformułowania
brak jest możliwości rozstrzygania kwestii zaliczenia wartości mienia w drodze decyzji administracyjnej, gdyż sprawa z tego zakresu nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Sąd administracyjny nie może merytorycznie rozpoznać takiej skargi, gdyż nie jest sądem właściwym do jej rozpoznania.
Skład orzekający
Jadwiga Pastusiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu administracyjnego w sprawach dotyczących zaliczenia mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny nieruchomości oraz w sprawach dotyczących przepadku wadium w kontekście czynności cywilnoprawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z mieniem wojskowym i przepisami obowiązującymi w określonym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej (właściwości sądu), co jest istotne dla prawników, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 59/04 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-03-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-02-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jadwiga Pastusiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.58 §1 pkt.1 i § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, , , po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.B. na pisma Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w K. Filia w L. z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Uzasadnienie Zgodnie z art. 3 § 1 i §2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nrl53, poz.1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: l) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym 1 zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Zgodnie natomiast z §3 powołanej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Skarżąca złożyła skargę na pismo Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w K. Filia w L. z dnia [...] listopada 2001r. odmawiające zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste oraz na pismo w/w Agencji z [...] grudnia 2001r. informujące o przepadku wpłaconego przez skarżącą wadium z uwagi na odstąpienie od zawarcia umowy sprzedaży. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.23 ust. 3 zd. 1 ustawy z 30 maja 1996r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego (Dz.U. Nr 90,poz.405 z 1996r. ze zm.), do gospodarowania przez Agencję nieruchomościami mają odpowiednio zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn.-Dz.U.Nr46,poz.543 z 200r. ze zm.). Stosownie natomiast do art.212 ust. 1 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania skarżonych pism, na pokrycie opłat za użytkowanie wieczyste lub ceny sprzedaży działki budowlanej oraz ceny sprzedaży położonych na niej budynków lub lokali stanowiących własność Skarbu Państwa osobom, które w związku z wojną rozpoczętą w 1939r. pozostawiły nieruchomości na terenach nie wchodzących w skład obecnego obszaru państwa, a które na mocy umów międzynarodowych zawartych przez państwo miały otrzymać ekwiwalent za mienie pozostawione za granicą, zalicza się wartość pozostawionych nieruchomości. Stwierdzić należy, że oddanie w użytkowanie wieczyste gruntów oraz ich sprzedaż, jak również sprzedaż położonych na nich budynków lub lokali następuje w drodze czynności cywilnoprawnej i tylko w takiej drodze może nastąpić zaliczenie mienia pozostawionego za granicą na pokrycie ceny sprzedaży lub opłat za użytkowanie wieczyste. A zatem brak jest możliwości rozstrzygania kwestii zaliczenia wartości mienia w drodze decyzji administracyjnej, gdyż sprawa z tego zakresu nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Sąd administracyjny nie może merytorycznie rozpoznać takiej skargi, gdyż nie jest sądem właściwym do jej rozpoznania. Stanowisko takie jest zgodne z zachowującym w tej kwestii aktualność orzecznictwem NSA - por. wyrok NSA z 07.05. 1999r. I SA 1834/98 Lex nr 47945; postanowienie NSA z 26.04. 1996r. I SA 568/96 ONSA 1997/2/73. Skoro sąd administracyjny nie jest sądem właściwym dla rozpoznania skargi na pismo odmawiające zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży nieruchomości, w konsekwencji nie jest również sądem właściwym do rozpoznania skargi na pismo informujące o przepadku wpłaconego przez skarżącą wadium, w związku z jej odstąpieniem od zawarcia umowy sprzedaży. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.58 §1 pkt.1 i § 3 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.