III SA/Lu 583/22

III SA/Lu 583/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-02-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Ibrom /sprawozdawca/
Jadwiga Pastusiak
Jerzy Marcinowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 685
art. 33a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Dz.U. 2018 poz 2174
art. 33a ust. 6
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.
Dz.U. 2022 poz 931
art. 33a ust. 6a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, , po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] września 2022 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z [...] czerwca 2022 r., nr [...], w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego.
Zaskarżona decyzja wdana została w następującym stanie sprawy.
W dniu 25 maja 2021 r. G. T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w Z. G. działająca jako przedstawiciel pośredni G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca" lub "strona") dokonała zgłoszenia celnego w procedurze uproszczonej dopuszczenia do obrotu w Unii Europejskiej poprzez wpis do rejestru sprowadzony z Chin towar zadeklarowany jako tkanina o składzie 60% poliuretan i 40% poliester, klasyfikowany do kodu Taric 5903209090 (poz. 1), tkanina o składzie 100% bawełna, klasyfikowany do kodu Taric 5208390000 (poz. 2), tkanina o składzie 95% poliester i 5% spandex, klasyfikowany do kodu Taric 5407520000 (poz. 3), tkanina o składzie 50% poliester i 50% poliuretan, klasyfikowany do kodu Taric 5903209090 (poz. 4), tkanina o składzie 100% poliester, klasyfikowany do kodu Taric 5407520000 (poz. 5), dzianina o składzie 95% poliester i 5% poliester i 5% spandex, klasyfikowany do kodu 6001920000 ( poz. 6 - PWD nr [...]).
Następnie w tym samym dniu w Oddziale Celnym w Białej Podlaskiej przyjęte zostało zgłoszenie celne uzupełniające nr [...] W zgłoszeniu tym w polu 44 ("dodatkowe informacje") zgłaszający zadeklarował kod "4PL05", zaś w polu 47 typ B00 jako metodę płatności wpisał kod "G", co oznaczało procedurę uproszczoną i rozliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru na zasadzie art. 33a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 865 z późn. zm.), dalej też jako "ustawa VAT", tj. w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Do obliczenia kwoty długu celnego zastosowano stawkę celną konwencyjną w wysokości 8% i obliczono cło w kwocie 6467 zł. Kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 120 663 zł obliczono w oparciu o wartość celną powiększoną o należne cło oraz krajowe koszty transportu (kod 071V) przy zastosowaniu 23% stawki podatku VAT.
W wyniku urzędowego sprawdzenia zasadności korzystania przez podatnika z procedury, o jakiej mowa w art. 33a ust. 1 ustawy VAT, Mazowiecki Urząd Celno-Skarbowy w Warszawie pismem z 23 września 2021 r. poinformował Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego (dalej jako "organ I instancji"), że podatnik nie rozliczył w terminie w JPK-VAT zgłoszeń celnych za kwiecień 2021 r. i maj 2021 r.
Decyzją z [...] czerwca 2022 r. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego zmienił zgłoszenie celne nr [...] z [...] maja 2021 r. w ten sposób, że w polu 44 Dodatkowe informacje/Załączone usunął kod 4PL05 oraz w polu 47 (metoda płatności B00) metodę płatności "G" zmieniono na metodę płatności "H".
W wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę skarżącą odwołania, decyzją z [...] września 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej jako "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy art. 33a ustawy VAT dają pewnej grupie podatników importujących towary możliwość rozliczania się z podatku od towarów i usług na preferencyjnych zasadach. Możliwość rozliczenia VAT z tytułu importu na preferencyjnych warunkach uzależniona jest jednak od spełnienia przez podatnika łącznie wszystkich, enumeratywnie wymienionych w ustawie o podatku od towarów i usług warunków. Regulacje te dotyczą podatników, którzy przy dokonywaniu importu towarów stosują procedurę uproszczoną, dokonali odpowiedniego zgłoszenia do naczelnika urzędu celno-skarbowego, są zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT, nie mają zaległości podatkowych w podatkach, które stanowią dochód budżetu państwa. Warunki skorzystania z tego ułatwienia określa art. 33a ust. 2 ustawy o VAT.
Organ odwoławczy podniósł, że od 1 października 2020 r. na mocy ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1520 z późn. zm.), dalej jako "ustawa nowelizująca", wprowadzone zostały nowe przepisy dotyczące zasad prowadzenia ewidencji VAT oraz sporządzania deklaracji podatkowych (dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K). Podatnicy mają obecnie obowiązek przesyłać do urzędu skarbowego w postaci dokumentu elektronicznego ewidencję łącznie z deklaracją podatkową – tzw. nowy JPK_VAT z deklaracją. W ramach realizacji powyższego obowiązku, czynni podatnicy VAT stosujący miesięczne rozliczenie VAT przekazują JPK_V7M, którą przygotowują i przesyłają elektronicznie administracji podatkowej, a w każdym miesiącu, w terminie do 25 dnia następnego miesiąca, za pomocą takiej struktury przekazywana jest ewidencja VAT oraz deklaracja VAT.
Organ wyjaśnił, że termin złożenia deklaracji podatkowej określa art. 99 ust. 1 ustawy VAT, zgodnie z którym podatnicy, o których mowa art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu. Po otrzymaniu informacji od Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie o braku rozliczenia przez stronę w terminie w JPK-VAT zgłoszeń celnych za kwiecień 2021 r. i za maj 2021 r. , w oparciu o dane zawarte w zestawieniu do "Raportu 33a" WRO organ ustalił, że podatnik przy złożeniu pliku JPK_VAT za miesiąc maj 2021 r. nie dokonał rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów wynikającego ze zgłoszenia celnego nr [...] Deklaracja została złożona po terminie wskazanym w art. 99 ust. 1 ustawy o VAT, tj. w dniu 26 lipca 2021 r.
W ocenie organu odwoławczego, wobec niedopełnienia obowiązku wynikającego z art. 33a ust. 7 ustawy VAT strona utraciła prawo do rozliczenia podatku w oparciu o normę art. 33a ust. 1 tej ustawy, co uzasadnia zmianę danych w polu 44 zgłoszenia, a także w polu 47 przez zmianę kodu metody płatności podatku VAT z kodu "G" na kod "H".
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania zgłoszenia celnego nie przewidywały możliwości korekty deklaracji podatkowej z tego tytułu. Możliwość taka została przewidziana dopiero w art. 33a ust. 6a ustawy VAT, dodanym ustawą z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo bankowe (Dz. U. poz. 1626), która weszła w życie 7 września 2021 r. Przepis ten stosuje się do importu towarów, dla którego obowiązek podatkowy powstał od dnia 1 września 2021 r., wobec czego nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie. Późniejsze dokonanie korekty przez stronę pozostaje bez wpływu na utratę przez nią uprawnienia do rozliczenia podatku VAT w procedurze uproszczonej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję skarżąca spółka zarzuciła naruszenie:
I. prawa procesowego, które miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia, tj. art. 191 w zw. z art. 180 § 1, art. 121 § 1, art. 122 oraz art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.), dalej jako "Ordynacja podatkowa", poprzez rozstrzygnięcie sprawy z pominięciem stanu faktycznego sprawy i materiału dowodowego, z którego wynika nieuprawnione pozbawienie podatnika prawa do rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że skarżący nie dopełnił warunku, o którym mowa w art. 33 ust. 6 ustawy VAT, gdyż w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie przedstawił dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu objętych zgłoszeniem celnym towarów w deklaracji podatkowej;
II. prawa materialnego, tj.:
1) art. 33a ust. 1 w zw. z ust. 7 ustawy VAT, poprzez błędną wykładnię i pozbawienie podatnika rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów;
2) art. 33a ustawy VAT, poprzez jego błędną wykładnię, skutkującą ustaleniem, że przedstawienie Naczelnikowi Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej deklaracji VAT-7 za kwiecień 2021 r., dotkniętej oczywistą omyłką pisarską, jest równoznaczne z nieprzedstawieniem tej deklaracji;
3) art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną wykładnię i odmowę uznania skutków prawnych złożonej korekty deklaracji;
4) art. 124 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE L 269 z 2013 r., str. 1 z późn. zm.), dalej jako "UKC", poprzez niezastosowanie per analogiam sytuacji, w której uchybienie, będące następstwem oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej, nie miało istotnego wpływu na prawidłowy przebieg wdanej procedury celnej i nie stanowiło usiłowania popełnienia oszustwa;
5) art. 124 ust. 1 lit. h UKC, poprzez jego niezastosowanie per analogiam sytuacji, w której sprowadzane do Unii Europejskiej towary nie zostały zużyte lub użyte na jej terytorium, a w dodatku zostały wyprowadzone poza Unię w nieodległym terminie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Przedmiotem skargi jest decyzja dotycząca zmiany zgłoszenia celnego w zakresie metody płatności podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w związku z utratą przez skarżącą prawa do rozliczenia podatku na zasadach procedury uproszczonej (w deklaracji podatkowej wydanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu).
Istota sporu sprowadza się do oceny, czy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy istniały podstawy do uznania, że skarżąca nie spełniła wymogu wynikającego z art. 33a ust. 7 ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r. do 7 września 2021 r.), w konsekwencji tracąc prawo do skorzystania z procedury uproszczonej i rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej VAT.
Stosownie do art. 33a ust. 1 ustawy VAT, w brzmieniu obowiązującym w czasie złożenia przez stronę zgłoszenia celnego, podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepis ten stanowi odstępstwo od zasady, zgodnie z którą w przypadku importu towarów podatek należny rozlicza się w zgłoszeniu celnym. W przypadku zastosowania art. 33a ust. 1 ustawy VAT, podatek od towarów i usług od importu rozlicza się w ramach deklaracji podatkowej, wykazując w niej zarówno podatek należny, jak i naliczony. W tym przypadku nie uiszcza się podatku od towarów i usług do urzędu celnego.
Skorzystanie z uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku jest uzależnione od łącznego spełnienia określonych przez ustawodawcę warunków, które wynikają z art. 33a ust. 2 - 8 ustawy o VAT.
W świetle art. 33a ust. 2 ustawy VAT, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem: 1) przedstawienia naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu: a) zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość, b) potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego (art. 33a ust. 2 pkt 1 ustawy VAT); 2) dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych (art. 33a ust. 2 pkt 3 ustawy VAT).
W przypadku, gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje podatnikowi, na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-3 stosuje się odpowiednio (art. 33a ust. 5 ustawy VAT).
Zgodnie z art. 33a ust. 7 ustawy VAT, podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach, traci prawo do rozliczania podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, której nie rozliczył w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego.
W przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu (art. 33a ust. 8 ustawy VAT).
Termin złożenia deklaracji podatkowej został określony w art. 99 ust. 1 ustawy VAT. Zgodnie z powołanym przepisem, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2 - 10, art. 130c i art. 133, które nie dotyczą rozpoznawanej sprawy.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca dokonała zgłoszenia celnego w procedurze uproszczonej dopuszczenia towaru do obrotu w dniu 25 maja 2021 r. Termin rozliczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej upływał zatem w niniejszej sprawie 25 czerwca 2021 r. Skarżąca nie wypełniła tego obowiązku w przewidzianym terminie. Rozliczenia podatku VAT z tego tytułu dokonała dopiero wraz z korektą deklaracji 26 lipca 2021 r.
Prawidłowo stwierdził organ odwoławczy, że wobec niespełnienia przesłanek do stosowania procedury uproszczonej, skarżąca utraciła prawo do rozliczenia podatku na podstawie art. 33a ust. 1 ustawy VAT. Podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach, traci prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej. Wynika to wprost z art. 33a ust. 7 ustawy VAT. Podatnik jest obwiązany wówczas do zapłaty naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego kwoty podatku wraz z odsetkami. Wskazać należy, że w myśl art. 33a ust. 8 ustawy VAT, w przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu. Jak już wyżej wskazano, w sprawie niniejszej obowiązek podatkowy w przypadku towarów objętych zgłoszeniem celnym z 25 maja 2021 r. powstał w chwili powstania długu celnego, przy czym spółka korzystając z uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku nie rozliczyła go zgodnie z wynikającymi z przywołanych przepisów zasadami. W konsekwencji skarżąca utraciła prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty należnej z tytułu importu tych towarów.
W świetle zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów nie budzi wątpliwości fakt, że w deklaracji za maj 2021 r. spółka nie wykazała kwot podatku z powyższego zgłoszenia celnego, naruszając tym samym warunki wynikające z art. 33a ust. 7 ustawy VAT. A konsekwencją tego faktu była utrata przez spółkę prawa do rozliczenia podatku w oparciu o art. 33a ust. 1 ustawy VAT. Skarżąca zatem zobowiązana była do zapłaty podatku w terminie 10 dni, licząc od dnia powiadomienia podatnika przez organ celny (art. 33 ust. 4 ustawy VAT).
Korekta deklaracji nie mogła być uwzględniona, ponieważ art. 33a ustawy VAT, w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania zgłoszenia celnego, nie przewidywał możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowej z tego tytułu. Do 30 września 2020 r., zgodnie z art. 33a ust. 6 ustawy VAT, podatnik był obowiązany do przedstawienia naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Przepis ten został uchylony z dniem 1 października 2020 r. przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1520). Przepis art. 33a ust. 6a ustawy VAT został natomiast dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo bankowe (Dz.U.2021.1626) i wszedł w życie z dniem 7 września 2021 r., z zastrzeżeniem, że dotyczy obowiązku podatkowego, który powstał od dnia 1 września 2021 r. Według tego przepisu, w przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w dacie zgłoszenia i powstania obowiązku podatkowego art. 33a ustawy VAT nie przewidywał możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowej. W dacie dokonania zgłoszenia brak było innego przepisu podobnego do uchylonego z dniem 1 października 2020 r. przepisu art. 33a ust. 6 ustawy VAT. Nie miał również zastosowania art. 33 ust. 6a ustawy VAT, ponieważ w rozpoznawanej sprawie obowiązek podatkowy powstał przed dniem 1 września 2021 r. Tym samym za słuszne należy uznać stanowisko organu, że skarżąca utraciła prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT i miała obowiązek rozliczyć transakcję na zasadach ogólnych w zgłoszeniu celnym i zapłacić kwotę podatku od towarów i usług na konto organu celnego – naczelnika urzędu skarbowego właściwego do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego.
Nie budzi wątpliwości okoliczność, że skarżąca naruszyła warunek z art. 33a ust. 7 ustawy VAT co z kolei spowodowało, że utraciła ona prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT. Konsekwencją powyższego była dokonana przez organ zmiana danych dotyczących zadeklarowanego rozliczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów polegająca na wykreśleniu kodu "4PL05", który oznaczał wnioskowanie o procedurę uproszczoną wynikającą z art. 33a ust. 1 ustawy VAT oraz zmiana kodu metody płatności z "G" na "H", tj. z kodu oznaczającego płatność z przesuniętym terminem systemu podatku VAT, na kod oznaczający płatność przelewem bankowym. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zmiana danych w zgłoszeniu celnym była w świetle powołanych przepisów uzasadniona. Podkreślenia wymaga, na co słusznie zwrócił również uwagę organ odwoławczy, że zmianie uległ sposób rozliczenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu, zmiana nie dotyczy natomiast kwoty zobowiązania podatkowego lub zastosowania zwolnienia z tego podatku.
Podsumowując stwierdzić należy, że skoro skarżąca podjęła się korzystania z instytucji uproszczonego rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu, tym samym zobowiązała się do wypełniania określonych obowiązków z tym związanych. Miała więc także świadomość zarówno konsekwencji, jakie mogą powstać w przypadku naruszenia tych powinności, jak i braku możliwości uniknięcia przewidzianych prawnie sankcji. Możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera. Jeżeli importer zamierza skorzystać z tego uprawnienia, to jednocześnie powinien spełnić wszystkie warunki przewidziane w art. 33a ust. 1-8 ustawy VAT, w przeciwnym razie naraża się na skutek przewidziany w art. 33a ust. 7 ustawy. Podkreślić należy, że z uwagi na preferencyjny charakter instytucji z art. 33a ustawy VAT, oceny spełnienia przesłanek uprawniających do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu w odnośnej deklaracji podatkowej należy dokonywać ściśle.
W świetle powyższego bezpodstawne są zawarte w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. art. 33a ust. 1 w zw. art. 7 ustawy VAT oraz art. 33a przez błędną wykładnię i art. 124 ust. 1 lit. h UKC przez błędną wykładnię oraz poprzez niezastosowanie powołanego przepisu per analogiam sytuacji, w której uchybienie, będące następstwem oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej, nie miało istotnego wpływu na prawidłowy przebieg wdanej procedury celnej i nie stanowiło usiłowania popełnienia oszustwa.
Niezłożenie deklaracji VAT w procedurze uproszczonej w zakreślonym terminie nie może być uznane za oczywistą omyłkę. Ponadto przepis art. 124 ust. 1 lit. h dotyczy długu celnego i nie może mieć per analogiam zastosowania w sprawie niniejszej.
W ocenie sądu podjęto wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie oceniony i rozpatrzony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice zasady swobodnej oceny dowodów uregulowanej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe wykazanie faktów, na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie, a uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Tym samym zarzuty naruszenia przepisów postępowania – Ordynacji podatkowej są nieuzasadnione.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259).
Sprawa niniejsza została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt niniejszej sprawy wniosek taki został złożony przez organ (k. 13 akt sprawy), a skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.