III SA/Lu 578/16

III SA/Lu 578/16 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2016-08-31
Data wpływu
2016-04-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grzegorz Grymuza /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II GSK 1348/17 - Wyrok NSA z 2019-06-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Wstrzymano wykonanie decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 61 par. 3, 4 i 5 p.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w zakresie wniosku B. Ś. o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 lutego 2016 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry B. Ś. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 10 maja 2016 r. Skarżąca wniosła pismo uzupełniające wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wraz z dokumentami:
- decyzją z dnia 15 stycznia 2016 r. o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku;
- kartą rejestracyjną bezrobotnego,
- oświadczeniem męża skarżącej, że jest on osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku,
- kartą informacyjną ze szpitala wystawioną na męża skarżącej,
- opisem wyniku badania USG jamy brzusznej męża skarżącej,
- PIT-11 skarżącej za rok 2015.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).
W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taki uszczerbek, który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA).
Analizując przedstawione we wniosku argumenty Sąd doszedł do przekonania, że zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.
Skarżąca uzasadniła przekonywująco wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, popierając swoje argumenty również konkretnymi dokumentami obrazującymi jej aktualną kondycję finansową i rodziną. Jak wynika z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy Skarżąca mieszka wraz z mężem. Skarżąca i jej mąż są osobami bezrobotnymi utrzymującymi się z zasiłku dla bezrobotnych przyznanego Skarżącej w kwocie [...]zł oraz dochodu z najmu lokalu w kwocie [...]zł. Skarżąca posiada również oszczędności w łącznej kwocie [...]zł. W tym miejscu należy zauważyć, że kara nałożona na skarżącą przez organ wynosi [...] zł. Wykonanie decyzji może zatem spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci faktycznych konsekwencji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wynika to z okoliczności, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącą oraz jej rodzinę prawie wszystkich oszczędności. Należy zatem stwierdzić, że Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3, 4 i 5 p.p.s.a.