III SA/Lu 695/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. F. na postanowienie Inspektora Sanitarnego dotyczące stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, uznając ją za wniesioną przez podmiot nieuprawniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę M. F. i M. F. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dotyczące stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd uznał, że adresatem postanowienia był jedynie M. F., a M. F. nie była stroną postępowania ani adresatem zaskarżonego aktu. W związku z tym, skarga wniesiona przez M. F. została odrzucona jako niedopuszczalna z powodu braku interesu prawnego i legitymacji procesowej.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez M. F. i M. F. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, które określało stanowisko wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku szczepień ochronnych dziecka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Sąd powołał się na art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., legitymację do wniesienia skargi ma podmiot posiadający interes prawny. W tej konkretnej sprawie, sąd ustalił, że jedynym adresatem zaskarżonego postanowienia i stroną postępowania był M. F. Ponieważ M. F. nie była stroną postępowania administracyjnego ani adresatem postanowienia, sąd uznał, że skarga wniesiona przez nią pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji, skarga M. F. została odrzucona jako niedopuszczalna. Sąd zaznaczył, że odrzucenie dotyczy wyłącznie skargi M. F., a wobec skargi M. F. zostaną podjęte dalsze czynności procesowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba taka nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi, co czyni ją niedopuszczalną.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że interes prawny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego musi być rozumiany jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej skarżącego. W sytuacji, gdy skarżący nie był stroną postępowania ani adresatem postanowienia, nie posiada legitymacji procesowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 50 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca M. F. nie była stroną postępowania administracyjnego. Skarżąca M. F. nie była adresatem zaskarżonego postanowienia. Brak interesu prawnego po stronie skarżącej M. F.
Godne uwagi sformułowania
interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego
Skład orzekający
Ewa Ibrom
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że legitymację procesową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego ma wyłącznie podmiot posiadający interes prawny, rozumiany jako bezpośredni związek z jego prawami lub obowiązkami, a skarga może dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący nie był stroną postępowania administracyjnego ani adresatem zaskarżonego aktu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z legitymacją procesową, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 695/23 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2024-01-04 Data wpływu 2023-11-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Ewa Ibrom /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6205 Nadzór sanitarny 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Sanitarny Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 Art. 58 § 1 pkt 6 i § 36 w zw. z art. 50 § 1 i § 2. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. i M. F. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2023 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę M. F. Uzasadnienie W rozpoznawanej sprawie M. F. i M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego dotyczącego uchylania się od obowiązku szczepień ochronnych dziecka. Z treści postanowienia oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną postępowania i adresatem postanowienia organu był M. F. W świetle powyższego, jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu postanowienia organu w rozpoznawanej sprawie jest M. F. Skarga została natomiast wniesiona zarówno przez niego, jak i przez M. F. W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca M. F. nie była adresatem zaskarżonego postanowienia ani nie była stroną postępowania zakończonego tym postanowieniem, należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji skargę wniesioną przez M. F. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jednocześnie wyjaśnić należy, że odrzucenie dotyczy wyłącznie skargi wniesionej przez M. F., natomiast wobec skargi M. F. zostaną podjęte dalsze czynności procesowe.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI