III SA/Lu 354/23

III SA/Lu 354/23 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-11-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec
Ewa Ibrom /przewodniczący sprawozdawca/
Iwona Tchórzewska
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 48, art. 108, art. 85
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2073
art. 73
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1570
art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2, art. 86 ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2023 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. (dalej jako "skarżąca" lub "spółka") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej (dalej jako "organ I instancji") z [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego .
Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy.
W dniu 7 czerwca 2021 r. w Oddziale Celnym w Koroszczynie działająca z upoważnienia skarżącej P. S.A. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z Rosji towar zadeklarowany jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze (zgłoszenie celne nr [...]). Towar zaklasyfikowano do kodu Taric 2102 20 19 10 obejmującego: - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe, - - Drożdże nieaktywne, - - - Pozostałe, - - - - Przeznaczone na pasze, ze stawką celną "erga omnes" 5,1%.
Organ celny pobrał próbki towaru. Próbka została przesłana do Centralnego Laboratorium Celno-Skarbowego Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, celem ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru. W sporządzonym w dniu 13 lipca 2021 r. sprawozdaniu z przeprowadzonych badań Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe wskazało, że w próbce stwierdzono obecność rozdrobnionych fragmentów tkanki roślinnej, ziaren skrobi oraz organizmów jednokomórkowych o cechach charakterystycznych dla drożdży. Badaną próbkę stanowi niejednorodny, sypki materiał z wieloma cząsteczkami różnego kształtu i różnej wielkości, widoczne są cząstki wyglądem zbliżone do fragmentów roślinnych będących pozostałością po przemiale ziarna zbóż (otręby zbożowe)W próbce widoczne są przezroczyste kryształy różnej wielkości. Przedmiotowa próbka towaru nie rozpuszcza się w wodzie. Z przeprowadzonych badań wynika, że przedmiotowa próbka towaru nie zawiera "przetworów mlecznych" wskazanych w Uwadze dodatkowej 4 do działu 23 WTC.
Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej pismem z dnia 10 listopada 2022 r. poinformował stronę, że zamierza wydać decyzję, którą dokona zmiany klasyfikacji taryfowej oraz stawki celnej towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego nr [...], powiadomi o kwocie długu celnego, dokona zmiany stawki podatku od towarów i usług oraz określi różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym.
W toku postępowania strona nadesłała fakturę nr [...] z [...] maja 2021 r., kontrakt wraz z aneksem, certyfikat jakości, pismo nr [...] S. Sp. z o.o. z [...] sierpnia 2021 r., drogowy list przewozowy CMR nr , fakturę transportową VAT nr [...] z [...] czerwca 2021 r., dokument potwierdzający przeprowadzenie kontroli granicznej przesyłki pasz wprowadzanych na obszar celny UE nr [...] z [...] czerwca 2021 r.
Do akt sprawy dołączono dokumentację ze spraw o następujących numerach: [...], [...], [...], prowadzonych w Lubelskim Urzędzie Celno-Skarbowym w Białej Podlaskiej, dotyczących tożsamego towaru klasyfikowanego do kodu Taric 2102 20 19 10. W ramach tej dokumentacji do akt sprawy dołączono e-mail z Instytutu [...] w L., w którym w odpowiedzi na zapytanie organu wskazano, że badania laboratoryjne na zawartość białka, aminokwasów, mocznika i jonów amonu pozwoliłyby potwierdzić czy drożdże odpowiadają drożdżom paszowym wymienionym w Katalogu materiałów paszowych pod nr 12.1.5 (rozporządzenia Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów paszowych), a tym samym pozwoliłyby potwierdzić, że odpowiadają drożdżom określonym w Taryfie celnej w pozycji 2102. Jednakże podany zakres badań wykracza poza badania potwierdzające tożsamość materiału dla potwierdzenia klasyfikacji taryfowej towaru. Do potwierdzenia tożsamości materiału jako drożdży klasyfikowanych do pozycji HS 2102 wystarczyłyby badania organoleptyczne (mikroskopowe) i badania stwierdzające lub wykluczające obecność żywych komórek drożdży, których lubelskie laboratorium nie wykonuje.
Strona w piśmie z dnia 27 grudnia 2022 r. nie zgodziła się ze stanowiskiem organu co do zasadności zmiany klasyfikacji taryfowej towaru. Skarżąca podniosła, że stanowisko organu oparte jest w głównej mierze na podstawie badania próbek towaru przez Laboratorium Celne w Warszawie. Natomiast zdaniem skarżącej przedmiotowe badanie było niewłaściwe do zbadania importowanego produktu.
Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodów w postaci:
- wyników badania obecności/nieobecności martwych komórek drożdży z 24 sierpnia 2021 r., 17 sierpnia 2021 r., 27 września 2021 r., na okoliczność potwierdzenia prawidłowości kwalifikacji celnej towarów przez stronę oraz możliwości przyjęcia wyniku badań odmiennego od Laboratorium Celnego;
- opinii z badania importowanych przez stronę towarów przez niezależne laboratorium, na okoliczność czy importowane towary to drożdże nieaktywne przeznaczone na paszę;
- monografii "Profilaktyka, rozpoznanie i leczenie chorób o etiologii żywieniowej u krów mlecznych", na okoliczność sposobu stosowania towaru importowanego przez stronę w karmieniu zwierząt;
- przesłuchania w charakterze świadka kierownika i osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania próbki towaru ze zgłoszenia celnego [...] z [...] czerwca 2021 r. w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, na okoliczność: doboru metody badania próbki; dlaczego nie wybrano innej metody; czy podjęto próbę zbadania próbki inną metodą celem potwierdzenia wyników badań; czy wybrana metoda badania "pod mikroskopem" jest standardową metodą badania mającą na celu wykrycie obecności/nieobecności martwych komórek drożdży; dlaczego nie zastosowano badania na obecność/nieobecność martwych komórek drożdży metodą barwienia przeżyciowego.
Strona dołączyła do pisma kopie wyników trzech badań z 17 sierpnia 2021 r., 24 sierpnia 2021 r., 27 września 2021 r. wykonanych przez Instytut [...] w O. oraz kopię wskazanej w piśmie monografii.
Strona podniosła, że importowany towar to drożdże nieaktywne przeznaczone na paszę, kwalifikowane do kodu 2102 20 19 10. To, że Laboratorium Celne nie było w stanie odnaleźć drożdży w towarze, jest spowodowane właściwością drożdży nieaktywnych, które w procesie obróbki cieplnej obumarły. Gdyby organ odnalazł drożdże, to mogłyby to być wyłącznie drożdże aktywne.
Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe, ustosunkowując się do argumentów strony, w piśmie z 11 stycznia 2023 r. wyjaśniło, że:
- metoda mikroskopowa CLCI-01-MI01A-V2 "Oznaczenie surowców roślinnych., niektórych zwierzęcych, włókien - analiza mikroskopowa" jest metodą stosowaną m.in. do identyfikacji komórek drożdży;
- Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe nie posiada w swoim zakresie badawczym metody o nazwie "Badanie na obecność/nieobecność martwych komórek drożdży metodą barwienia przeżyciowego". Zastosowana w Laboratorium metoda mikroskopowa nr CLCI-01-MI01A-V2 jest metodą własną, która umożliwia stwierdzenie obecności m.in. "drożdży" w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów (aktywnych oraz nieaktywnych). W metodzie tej stosowane jest barwienie;
- w omawianej próbce towaru oprócz analizy mikroskopowej wykonano 11 badań, których wyniki zamieszczono w pkt III sprawozdania z badań, w tym m.in. ocenę właściwości fizycznych zgodnie z metodą własną CLCII-75-OC-V1. Wyniki badań wskazały na obecność w przedmiotowej próbce towaru m.in. rozdrobnionych fragmentów tkanki roślinnej, siarczanu amonu, skrobi oraz organizmów jednokomórkowych o cechach charakterystycznych dla drożdży;
- z informacji zawartych w protokole pobrania próbek towaru wynika, że przedmiotowa próbka towaru została zgłoszona do kodu CN 2102 20 19 WTC, obejmującego drożdże nieaktywne. Zgodnie z obowiązującym w Laboratorium systemem zarządzania, Laboratorium zaproponowało metody badawcze spośród metod wskazanych w zatwierdzonym "Wykazie procedur i metod badawczych stosowanych w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym oraz pracowników upoważnionych do wykonywania badań", które umożliwiają badanie towarów pod kątem spełnienia wymagań określonych w pozycji 2102 WTC.
Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej (dalej jako "organ I instancji") decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. określił kwotę długu celnego (Typ opłaty A00), powstałego w wyniku dopuszczenia towaru do obrotu, w wysokości 4 199,00 zł, stanowiącej różnicę między należną kwotą długu celnego, a kwotą długu celnego wykazaną w zgłoszeniu celnym oraz określił różnicę w wysokości 2 874,00 zł między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku już wskazaną w zgłoszeniu celnym, stanowiącą "nadpłatę". Organ I instancji zmienił klasyfikację taryfową importowanego towaru. Towar dopuszczony do obrotu według wskazanego na wstępie zgłoszenia celnego zaklasyfikowano do kodu Taric 2309 90 41 89.
W wyniku rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej jako "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że Wspólna Taryfa Celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Oznacza to, że dla ustalenia prawidłowej taryfikacji towaru podstawowe znaczenie ma brzmienie pozycji taryfy celnej oraz uwag do sekcji i działów z nimi związanych.
Organ odwoławczy stwierdził, uwzględniając brzmienie pozycji oraz z Not wyjaśniających, że importowany towar nie może być klasyfikowany do pozycji 2102.
Organ II instancji wskazał, że z badań oraz wyjaśnień Centralnego Laboratorium Celno-Skarbowego wynika, że badane próbki stanowiły niejednorodny, sypki materiał z wieloma cząstkami różnego kształtu i różnej wielkości zawierającą m.in. fragmenty tkanki roślinnej, ziarna skrobi oraz organizmy jednokomórkowe o cechach charakterystycznych dla drożdży. Organ uznał, że przedmiotowy produkt nie może być klasyfikowany do pozycji 2102, gdyż pozycja ta obejmuje "Drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją 3002); gotowe proszki do pieczenia". Produkt będący przedmiotem niniejszego postępowania jest zaś preparatem wieloskładnikowym. Sprowadzony towar jest preparatem składającym się z mieszaniny różnych składników wykorzystywanym jako składnik paszy dla zwierząt, nie stanowi zaś drożdży w rozumieniu pozycji 2102 WTC.
Mając na względzie regułę 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury, organ odwoławczy uznał za uzasadnione zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru do pozycji 2309 WTC, kodu Taric 2309 90 41 89. Sprowadzony produkt przeznaczony jest na paszę dla zwierząt, jest produktem przetworzonym składającym się z mieszaniny kilku składników pokarmowych, których rodzaj i proporcje różnią się w zależności od przewidywanej produkcji zwierzęcej, służy do wytwarzania pasz treściwych lub uzupełniających. Importowany towar spełnia warunki towaru klasyfikowanego w wymienionej w Notach wyjaśniających grupie towarów – Preparaty do wyrobu pasz treściwych lub uzupełniających opisanych powyżej w (A) i (B) - ułatwiające trawienie i zapewniające dobre wykorzystanie paszy przez zwierzęta i chroniące ich zdrowie; są to: witaminy lub prowitaminy, aminokwasy, antybiotyki, kokcydiostatyki, pierwiastki śladowe, emulgatory, substancje smakowe, substancje pobudzające apetyt itd.
Okoliczność, że producent określił sprzedawany przez siebie towar jako drożdże paszowe, nie przesądza zdaniem organu odwoławczego o klasyfikacji towaru do pozycji 2102. Organ podkreślił, że z punktu widzenia poprawnej klasyfikacji taryfowej istotna jest faktyczna identyfikacja towaru, to jest jego skład chemiczny, właściwości, przeznaczenie itp.
Organ stwierdził, że również nazwa towaru "drożdże paszowe", podana w dokumencie potwierdzającym przeprowadzenie kontroli granicznej przesyłki pasz wprowadzanych na obszar celny UE, nie jest wiążąca dla organu celnego w celu odpowiedniej klasyfikacji taryfowej towaru. W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów.
W związku z powoływaniem się przez stronę na oświadczenie S. dotyczące procesu technologicznego produkcji drożdży organ wskazał, że zgodnie z kontraktem producentem towaru jest A. Spółka z o.o. z M. Oświadczenie S. nie dotyczy zatem przedmiotowej sprawy.
Organ II instancji nie uwzględnił również zarzutu, że towar nie może być klasyfikowany do pozycji HS 2309, ponieważ pozycja ta obejmuje produkty do skarmiania bezpośredniego, dany produkt zaś może stanowić jedynie 4% paszy. Organ podniósł, że przeprowadzone badania laboratoryjne, a także informacje przekazane przez stronę i załączona dokumentacja potwierdzają, że produkt stanowi dodatek do pasz. Zgodnie z Notami wyjaśniającymi w pozycji 2309 klasyfikowane są m.in. przetworzone produkty pokarmowe dla zwierząt, składające się z mieszaniny kilku składników pokarmowych, które stanowią dodatek do pasz treściwych lub uzupełniających.
Odnosząc się do przedłożonej przez stronę monografii "Profilaktyka, rozpoznanie i leczenie chorób o etiologii żywieniowej u krów mlecznych", organ odwoławczy stwierdził, że w monografii brak jest informacji, jakich konkretnie drożdży dotyczy podany skład chemiczny, mowa jest o "suszonych drożdżach paszowych", Tymczasem materiał ten nie jest porównywalny z wynikami badań przeprowadzonych przez organ I instancji.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w całości.
Zarzuciła naruszenie:
- art. 48 w związku z art. 108 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L z 2013 r. Nr 269, str. 1 z późn. zm.), dalej jako "UKC", poprzez błędne przeprowadzenie kontroli po zwolnieniu towarów, w wyniku której uznano, iż strona błędnie kwalifikowała importowane towary jako drożdże nieaktywne do kodu 2102 20 19 10;
- art. 85 UKC, poprzez błędne określenie należności celnych przywozowych w wyniku niezasadnej zmiany kodu CN importowanych towarów;
- reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z brzmieniem kodów 2102 20 19 10 oraz 2309 90 41 89, poprzez błędną ich wykładnię i pominięcie not wyjaśniających, skutkujące zmianą kodu CN towaru importowanego przez stronę jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze;
- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.), dalej jako "Ordynacja podatkowa", w związku z art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1590), poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego polegającego na oparciu rozstrzygnięcia o zmianie kwalifikacji celnej towarów - drożdży nieaktywnych przeznaczonych na pasze, wyłącznie na opinii Laboratorium Celno-Skarbowego Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, z pominięciem innych dowodów w sprawie, w szczególności wyników badania obecności/nieobecności martwych komórek drożdży;
- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 Prawa celnego, poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie jego pełnej analizy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na niezasadnej zmianie kodu CN importowanych drożdży nieaktywnych przeznaczonych na pasze, a w konsekwencji ponowne określenie kwoty długu celnego;
- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w związku z art. 73 Prawa celnego, poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w wyniku czego błędnie zmieniono kwalifikację celną towaru określonego jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze;
- art. 180, art. 187, art. 188 Ordynacji podatkowej, poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego polegające na pominięciu wniosków dowodowych strony o:
a) przeprowadzenie opinii z badania importowanych przez stronę towarów przez niezależne laboratorium na okoliczność czy importowane przez stronę towary to drożdże nieaktywne przeznaczone na paszę,
b) przesłuchania w charakterze świadka kierownika i osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania próbki towaru ze zgłoszenia celnego wskazanego na wstępie w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie na okoliczność: doboru metody badania próbki; dlaczego nie wybrano innej metody; czy podjęto próbę zbadania próbki inną metodą w celu potwierdzenia wyników badań; czy wybrana metoda badania "pod mikroskopem" jest standardową metodą badania w celu wykrycia obecności/nieobecności martwych komórek drożdży; dlaczego nie zastosowano metody badania na obecność/nieobecność martwych komórek drożdży metodą barwienia przeżyciowego;
- art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570), poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na określeniu podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w sytuacji, gdy kwota VAT należnego, wynikająca z decyzji organu I instancji będzie następnie odliczona jako VAT naliczony. Przyjęcie więc rozstrzygnięcia organu prowadziłoby w istocie do wykonania dwóch dodatkowych czynności technicznych, których ostateczny rezultat wyniósłby dla budżetu państwa 0 zł, tj. uiszczenia niedopłaty podatku i tym samym zwiększenia podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu.
Powołując się na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja w przedmiocie określenia kwoty długu celnego w związku ze zmianą klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem importu był towar, który w zgłoszeniu celnym został określony jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze. Strona zaklasyfikowała przewożony towar do kodu Taric 2102 20 19 10 obejmującego: - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe, - - Drożdże nieaktywne, - - - Pozostałe, - - - - Przeznaczone na pasze, ze stawką celną "erga omnes" 5,1%.
Powyższa kwalifikacja towaru, jako przeznaczonych na pasze drożdży nieaktywnych, została zakwestionowane przez organy celne, które zakwalifikowały importowany towar do kodu Taric 2309 90 41 89 obejmującego: Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, - Pozostałe, - - Pozostałe, włącznie z przedmieszkami, - - - Zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny, objęte podpozycjami 1702 30 50, 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 i 2106 90 55, lub produkty mleczne, - - - - Zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny, - - - - - Zawierające więcej niż 10 % masy, ale nie więcej niż 30 % masy, skrobi, - - - - - - Niezawierające produktów mlecznych lub zawierające tych produktów mniej niż 10 % masy, - - - - - - - Pozostałe, - - - - - - - - Pozostałe, ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 55 EUR/1000 kg;
W toku postępowania skarżąca podnosiła, że w sprowadzonym przez nią towarze brak jest żywych komórek drożdży oraz, że drożdże po procesie namnażania/produkcji zostały inaktywowane (zabite) w procesie obróbki termicznej, stąd brak widocznych komórek drożdży podczas badania pod mikroskopem, gdyż nastąpił ich rozpad, w wyniku czego doszło do uwolnienia charakterystycznych dla nich aminokwasów.
Zauważyć należy, że powyższe stanowisko skarżącej nie w pełni odpowiada okolicznościom faktycznym niniejszej sprawy. Co do zasady organy nie kwestionowały, że w badanej próbce towaru znajdowały się "organizmy jednokomórkowe o cechach charakterystycznych dla drożdży", co stwierdzono w toku badania w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie. Organ odwoławczy potwierdził także, że w pozycji Taryfy celnej CN 2102 klasyfikowane są drożdże nieaktywne. Wynika to przede wszystkim z brzmienia pozycji oraz z Not wyjaśniających. Organ zwrócił jednak uwagę na okoliczność, że przeprowadzona analiza importowanego towaru wykazała niejednorodną mieszaninę z wieloma cząstkami różnego kształtu i różnej wielkości, przypominającymi rozdrobnione fragmenty roślinne oraz z kryształkami, a w tej sytuacji towar nie może być klasyfikowany do pozycji 2102.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest zatem ustalenie zgodnej z prawem celnym klasyfikacji taryfowej odpowiadającej właściwościom importowanego towaru. Dla rozstrzygnięcia wskazanego sporu konieczne jest zatem ustalenie na gruncie przepisów prawa obowiązujących w chwili dokonania zgłoszenia celnego, jakiego rodzaju towary podlegały klasyfikacji do wskazanego przez stronę skarżącą kodu Taric 2102 20 19 10 oraz kodu Taric 2309 90 41 89 przyjętego przez organ celny.
Kwalifikacja taryfowa towaru co do zasady rozpoczyna się od ustalenia cech danego towaru. W tym celu należało rozważyć, czy przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe pozwoliło na ustalenie wszystkich, istotnych z punktu widzenia obowiązujących przepisów, cech importowanego towaru, które w jednoznaczny sposób przesądziły o jego klasyfikacji do kodu 2309 90 41 89. Wymaga przy tym podkreślenia, że każdy towar może podlegać tylko jednej podpozycji (lub dalszych jej podziałów) Nomenklatury Scalonej.
Zgodnie z art. 77 ust. 2 UKC i art. 85 ust. 1 UKC dług celny powstaje z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego, a kwota należności celnych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
Na mocy art. 56 ust. 1 UKC podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna, która obejmuje Nomenklaturę Scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87 (art. 56 ust. 2 lit. a UKC). Załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 1987.256.1 z dnia 7 września 1987 r., z późn. zm.) zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje. Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.
W dacie zgłoszenia celnego, to jest w dniu 7 czerwca 2021 r., obowiązywało rozporządzenie Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. z 2020 r. Nr 361, str. 1 z późn. zm.).
Przy klasyfikacji taryfowej towaru należy także uwzględniać Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz uwagi do poszczególnych sekcji i działów, zamieszczone w części pierwszej załącznika nr I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. Najważniejszą z nich jest reguła 1, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następnymi regułami – od 2 do 6. Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, w związku z czym zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, wydanych i uaktualnianych przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Pamiętać również należy, że klasyfikacji wyrobów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw producenta lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych aktów prawnych.
Klasyfikacja wyrobów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, a zatem, że do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod CN. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych.
Zauważyć także należy, że wprawdzie Noty wyjaśniające nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, ale mają one charakter informacji instytucji i organów Unii Europejskiej, są zatem ważnym środkiem służącym ujednoliceniu podejścia do ustalenia przeznaczenia towaru i wyjaśnieniu zakresu poszczególnych pozycji CN. Na ich znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji wielokrotnie wskazywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyjaśniając, że mimo iż nie wiążą one prawnie, przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji poszczególnych pozycji (wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat oraz wyroki Trybunału Sprawiedliwości: z 15 kwietnia 2021 r. w sprawie C- 62/20 Vogel Import Export NV, z 12 czerwca 2014 r. w sprawie C-330/13 Łukojł Neftochim Burgas, z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C 72/21 Prodex SIA oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 12 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1935/19; z 11 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1247/19; z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt I GSK 604/19; z 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I GSK 829/16; z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt I GSK 1151/15; z 13 kwietnia 2016 r.: sygn. akt I GSK 1737/14, sygn. akt I GSK 1720/14, sygn. akt I GSK 1721/14, sygn. akt I GSK 1738/14, sygn. akt I GSK 1749/14).
Trybunał Sprawiedliwości wielokrotnie stawał na stanowisku, że w celu zagwarantowania pewności prawa i ułatwienia kontroli, kryterium decydującego dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów (wyroki: z 15 września 2005 r. Intermodal Transports, [...]; z 20 listopada 2008, Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods Trading, [...]; z 10 grudnia 2015 r., TSI, C-183/15, z 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z 15 maja 2019 r., w sprawie C-306/18 Korado, z 19 grudnia 2019 r. w sprawie C-677/18, z 11 marca 2020 r. w sprawie C-192/19 Rensen Shipbuilding, z 26 marca 2020 r. w sprawie C-182/19 Pfizer Consumer Healthcare, z 3 czerwca 2021 r. w sprawie C-822/19 Flavourstream). Owe cechy i właściwości obiektywne produktów muszą być możliwe do sprawdzenia w chwili odprawy celnej, co aktualnie dotyczy zgłoszenia celnego (wyroki: z dnia 12 grudnia 1996 r., Foods Import, C-38/95; z dnia 27 września 2007 r., Medion i Canon Deutschland, C 208/06 i C-209/06; oraz z dnia 23 kwietnia 2015 r. ALKA, C-635/13). Stanowisko to aprobowane jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide wyroki NSA: z 21 lipca 2020 r, sygn. akt I GSK 842/17; z 12 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1935/19; z 11 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1247/19; z 24 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 565/17; z 24 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 512/17; z 18 listopada 2019 r., sygn. akt I GSK 398/17; z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt I GSK 604/19; z 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I GSK 829/16; z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I GSK 1021/16; z 21 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 1087/16).
Skarżąca w zgłoszeniu celnym zadeklarowała importowany towar do kodu Taric 2102, który obejmuje: Drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją 3002); gotowe proszki do pieczenia:
2102 20 - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe;
- - Drożdże nieaktywne
2102 20 19 - - - Pozostałe
2102 20 19 10 - - - - Przeznaczone na pasze.
W Notach wyjaśniających do pozycji 2102 wskazano, że drożdże objęte niniejszą pozycją mogą być w stanie aktywnym lub nieaktywnym. Drożdże aktywne generalnie powodują fermentację. Składają się głównie z pewnych mikroorganizmów (prawie wyłącznie z rodzaju Saccharomyces), rozmnażających się podczas fermentacji alkoholowej. Drożdże można również otrzymać, zapobiegając częściowo lub całkowicie fermentacji przez napowietrzanie. Drożdże nieaktywne, otrzymywane przez suszenie, są generalnie drożdżami piwnymi, gorzelnianymi lub piekarniczymi, które nie mają aktywności wystarczającej do ich użycia w tych przemysłach. Przeznaczone są do konsumpcji przez ludzi (źródło witaminy B) lub do karmienia zwierząt. Należy jednakże zauważyć, że ze względu na wzrost ich znaczenia, drożdże te w coraz większej mierze produkowane są bezpośrednio ze specjalnie przygotowanych drożdży aktywnych. Niniejsza pozycja obejmuje również inne typy drożdży suszonych (np. Candida lipolytica lub tropicalis, Candida maltosa) otrzymywanych z drożdży nienależących do Saccharomyces. Produkowane są przez suszenie drożdży hodowanych na podłożach zawierających węglowodory (takie jak oleje napędowe lub n-parafiny) lub węglowodany. Tego typu suszone drożdże są szczególnie bogate w białko i używane jako pasza dla zwierząt. Znane są powszechnie jako petrobiałka lub biobiałka drożdżowe.
Sąd podziela stanowisko organu, że w świetle powyższych Not wyjaśniających importowany towar nie może być klasyfikowany do pozycji 2102. Aby uznać importowany towar za drożdże nieaktywne w myśl Wspólnej Taryfy Celnej, winny one być drożdżami w postaci jednej ze wskazanych w Notach wyjaśniających, a nie produktem stanowiącym niejednorodny, sypki materiał zawierający między innymi fragmenty roślinne (otręby zbożowe), ziarna skrobi oraz organizmy jednokomórkowe o cechach charakterystycznych dla drożdży. Wyniki postępowania dowodowego wskazują, że produkt importowany przez skarżącą jest preparatem wieloskładnikowym, podczas gdy pozycja 2102 obejmuje: Drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją 3002); gotowe proszki do pieczenia.
Jak wynika z wyjaśnień Centralnego Laboratorium Celno-Skarbowego Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego dnia 11 stycznia 2023 r. (k. 68 akt adm.), według stanu na dzień zgłoszenia celnego sprowadzony towar to niejednorodny, sypki materiał z wieloma cząstkami różnego kształtu i różnej wielkości, wyglądem zbliżone do fragmentów roślinnych będących pozostałością po przemiale ziarna zbożowego (otręby zbożowe), widoczne są przezroczyste kryształy różnej wielkości. W wyniku porównania właściwości fizycznych badanej próbki z wymaganiami określonymi w wycofanej normie PN-81A-79006 "Drożdże paszowe suszone" stwierdzono, że badana próbka w zakresie wyglądu nie wykazuje cech charakterystycznych dla drożdży paszowych suszonych, które posiadają postać: płatków, grysiku, mączki lub inną postać nadaną mechanicznie, zapach: swoisty, inny obcy niedopuszczalny, barwę: kremową do szarokremowej lub szarokremową do ciemnobrązowej, a w zakresie stopnia rozdrobnienia: niewielkie grudki lub płatki, powinny być łatwo rozcieralne. Natomiast w produkcie sprowadzonym przez skarżącą ujawniono, obok organizmów jednokomórkowych o cechach charakterystycznych dla drożdży, także fragmenty tkanki roślinnej, siarczan amonu oraz skrobię. Także brzmienie pozycji deklarowanej przez stronę skarżącą w zgłoszeniu celnym jednoznacznie wskazuje, że tą pozycją objęte są drożdże nieaktywne, a nie mieszaniny wielu składników, w tym materiałów roślinnych.
Zaznaczyć również należy, że okoliczność, iż producent nazywa towar drożdżami i w taki sposób został określony przedmiot kontraktu zawartego przez skarżącą z A. Spółką z o.o., nie jest równoznaczny z istnieniem podstaw do zakwalifikowania towaru do kodu 2102.
Do celów klasyfikacji towaru musi być brany pod uwagę między innymi skład tego towaru. Badania przeprowadzone przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego (k. 14 akt adm.) wykazały, że w składzie przedmiotowego towaru zaobserwowano obecność rozdrobnionych fragmentów tkanki roślinnej, ziaren skrobi z widocznym w świetle spolaryzowanym "krzyżem" oraz organizmów jednokomórkowych o cechach charakterystycznych dla drożdży. Laboratorium stwierdziło, że badana próbka stanowiła niejednorodny, sypki materiał z wieloma cząstkami różnego kształtu i różnej wielkości. Ponadto, w badanej próbce widoczne są cząstki wyglądem zbliżone do fragmentów roślinnych będących pozostałością po przemiale ziarna zbóż (otrąb zbożowych). Barwa od jasnobeżowej do ciemnobeżowej. W próbce widoczne są przezroczyste kryształy różnej wielkości. Przedmiotowa próbka towaru nie rozpuszcza się w wodzie. Jak podniesiono już wyżej, właściwości fizyczne badanego towaru w zakresie wyglądu nie wykazują w sposób jednoznaczny cech charakterystycznych dla drożdży paszowych suszonych. Oznacza to, że sporny towar nie mógł zostać zaklasyfikowany do pozycji 2102 na podstawie reguły 1 ORINS, gdyż nie mieści się w zakresie tej pozycji. Tym samym nieuprawnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczących Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Wbrew twierdzeniom skarżącej, w świetle obowiązujących przepisów prawa bezspornie ustalone cechy towaru nie mogły przesądzić o jego zakwalifikowaniu do innej pozycji niż 2309. Organy celne prawidłowo uznały, że z uwagi na cechy importowanego towaru uzasadnione było zaklasyfikowanie go do pozycji HS 2309 – Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, a w jej obrębie do kodu CN 2309 90 41 89, ze stawką celną w wysokości 55 EUR/1000 kg.
Zasadne jest stanowisko organów celnych, że zgromadzony materiał dowodowy, w tym przeprowadzone badania sprowadzonego towaru, były wystarczające do ustalenia powyższej klasyfikacji taryfowej.
Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji 2309 obejmuje ona: słodzoną paszę i przetworzone produkty pokarmowe dla zwierząt, składające się z mieszaniny kilku składników pokarmowych: (1) zapewniających zwierzętom racjonalną i zrównoważoną dzienną dietę (pasza treściwa); (2) utrzymujących odpowiednią dzienną dietę przez uzupełnienie podstawowej paszy produkowanej w gospodarstwie rolnym w substancje organiczne lub nieorganiczne (pasza uzupełniająca); lub (3) do wytwarzania pasz treściwych lub uzupełniających. Pozycja obejmuje produkty w rodzaju do karmienia zwierząt, otrzymane w wyniku przetworzenia materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że tracą cechy charakterystyczne dla produktu wyjściowego, np. w przypadku produktów otrzymanych z materiałów roślinnych są przetworzone w takim stopniu, że ich charakterystyczna budowa komórkowa jest nierozpoznawalna pod mikroskopem.
Wyniki przeprowadzonej przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe analizy jakościowej związków chemicznych występujących w sprowadzonym produkcie, pozwalały na ustalenie, że importowany towar odpowiada warunkom określonym dla towaru klasyfikowanego w Notach wyjaśniających do pozycji 2309 90. W uwagach do tej pozycji w punkcie II Inne preparaty, podpunkt C Preparaty do wyrobu pasz treściwych lub uzupełniających opisanych powyżej w pkt A i B wyjaśniono, że preparaty te znane w handlu jako "premiksy" generalnie są mieszankami składającymi się z kilku substancji (czasami zwanymi dodatkami), których rodzaj i proporcje różnią się w zależności od przewidywanej produkcji zwierzęcej. Substancje te dzielą się na trzy rodzaje: (1) ułatwiające trawienie i zapewniające dobre wykorzystanie paszy przez zwierzęta i chroniące ich zdrowie; są to: witaminy lub prowitaminy, aminokwasy, antybiotyki, kokcydiostatyki, pierwiastki śladowe, emulgatory, substancje smakowe, substancje pobudzające apetyt itd.; (2) konserwujące paszę (szczególnie substancje tłuszczowe), aż do momentu spożycia jej przez zwierzę, są to: stabilizatory, przeciwutleniacze itd.; (3) służące jako nośnik i składające się z jednej lub kilku organicznych substancji odżywczych (mąka lub mączka maniokowa lub sojowa, śruty, drożdże, różne pozostałości przemysłu spożywczego itd.) lub substancji nieorganicznych (np. magnezyt, kreda, kaolin, sól, fosforany). Stężenie substancji opisanych powyżej w (1) i rodzaj nośnika wyznaczone są tak, aby zapewnić przede wszystkim równomierne rozprowadzenie i wymieszanie substancji z paszą, do której zostały dodane. Niniejsza grupa obejmuje również wymienione niżej preparaty, pod warunkiem że stosowane są w żywieniu zwierząt: (a) preparaty składające się z kilku substancji mineralnych; (b) preparaty składające się z substancji aktywnej opisanej powyżej w (1) oraz nośnika, np. produkty uzyskane w produkcji antybiotyków, otrzymane przez wysuszenie zawartości kadzi fermentacyjnej (grzybnia, pożywka i antybiotyk). Tak uzyskana sucha substancja, nawet standaryzowana przez dodanie organicznych lub nieorganicznych substancji, zawiera zasadniczo od 8% do 16% antybiotyku i jest używana jako materiał wyjściowy do wytwarzania głównie "premiksów".
Opisane cechy produktów kwalifikowanych do pozycji 2309 90 odpowiadają ustalonemu w sprawie składowi importowanego przez stronę towaru, stanowiącego mieszaninę składającą się z kilku substancji, w której między innymi składnikami stwierdzono obecność jednokomórkowych organizmów o cechach charakterystycznych dla drożdży.
W ocenie sądu, ustalając okoliczności faktyczne sprawy organy prawidłowo oparły się na wynikach badań przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe.
W pierwszym rzędzie wskazać należy, że dokonanie oceny właściwości fizycznych sprowadzonego towaru zgodnie z metodą mikroskopową leży w gestii przedmiotowego laboratorium, po drugie w rozpoznawanej sprawie brak jest przepisów szczególnych, które nakazywałyby organom dokonywanie badań i analizy pobranej próbki sprowadzonego towaru przez akredytowane laboratoria. W świetle art. 91 ustawy Prawo celne badania składu sprowadzonego produktu wykonują właśnie laboratoria celne lub inne laboratoria akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 - 8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, lub inne podmioty, które dysponują metodami i wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań lub analiz.
Nie zasługują zatem na podzielenie podniesione w skardze zarzuty zaniechania przez organy zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Organy celne przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie wystarczającym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności uzyskały od Centralnego Laboratorium Celno-Skarbowego odpowiedzi na pytania zawarte w pismach skarżącej. Mając na względzie argumentację podnoszoną przez stronę, do akt sprawy dołączono również odpowiedź Instytutu [...] w L., udzieloną na zapytanie organu I instancji odnośnie możliwości przeprowadzenia badania laboratoryjnego próbki towaru zadeklarowanego jako "drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze", pod kątem prawidłowej klasyfikacji taryfowej według Wspólnej Taryfy Celnej. W odpowiedzi (k. 66 akt adm.) wskazany Instytut wyjaśnił, że dla potwierdzenia tożsamości materiału jako drożdży o kodzie taryfy celnej 2102(A) drożdże nieaktywne wystarczyło badanie organoleptyczne (mikroskopowe) i badania stwierdzające lub wykluczające obecność żywych komórek drożdży, jednakże laboratorium takich badań na stwierdzenie lub wykluczenie obecności żywych komórek drożdży w produkcie nie wykonuje. Jak zasadnie też zwrócono uwagę w zaskarżonej decyzji, brak w importowanym towarze żywych komórek drożdży znajduje potwierdzenie w przedłożonym przez skarżącą certyfikacie jakości wystawionym przez spółkę A. i nie był kwestionowany przez organy w toku postępowania.
Zdaniem sądu organy dokonały analizy i oceny powyższych dowodów we wzajemnej łączności z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, bez przekroczenia granic ustawowych, wyprowadzając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski.
W szczególności w decyzji organu odwoławczego trafnie wskazano, że przedstawione przez stronę w postępowaniu przed organem I instancji wyniki badań z 17 sierpnia 2021 r., z 24 sierpnia 2021 r. oraz z 27 września 2021 r., wykonanych przez Instytut R. metodą barwienia przyżyciowego w próbkach dostarczonych przez skarżącą, zgodnie z umową [...] z [...] sierpnia 2021 r., potwierdziły obecność w próbkach martwych komórek drożdży. Słusznie jednak zauważyły organy, że wyniki tych badań nie mogą stanowić dowodu w sprawie, ponieważ nie dotyczą one towaru importowanego według przedmiotowego zgłoszenia celnego. Przedmiotem dowodu w sprawie mogą być jedynie badania próbki towaru będącego przedmiotem danego zgłoszenia celnego.
Wbrew stanowisku strony skarżącej, zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania, jak również przepisów prawa materialnego.
Wymaga podkreślenia, że w świetle art. 48 UKC do celów kontroli celnych organy celne są uprawnione do weryfikowania prawidłowości i kompletności informacji podanych, między innymi, w zgłoszeniu celnym. Organy celne mogą również przeprowadzić rewizję towarów lub pobrać próbki, jeżeli istnieje taka możliwość. Przeprowadzona w okolicznościach sprawy analiza pobranych przez organ celny próbek towarów, w powiązaniu z pozostałymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami, pociągała za sobą weryfikację danych podanych w zgłoszeniu celnym w zakresie klasyfikacji towarów, co uzasadniało określenie przez organ celny, stosownie do art. 101 ust. 1 UKC, kwoty długu celnego stanowiącej różnicę między należną kwotą długu celnego, a kwotą długu celnego wskazaną w zgłoszeniu celnym.
W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił i szczegółowo omówił, zgodnie z art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, zasady klasyfikacji taryfowej obowiązujące w nomenklaturze Wspólnej Taryfy Celnej, w tym Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz przytoczył treść Not wyjaśniających i rozporządzenia klasyfikacyjne Komisji (UE), potwierdzające prawidłowość przyjętego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniesiono się też szeroko do argumentów strony przedstawionych w odwołaniu, w tym dotyczących braku akredytacji w zakresie zastosowanych metod badawczych.
Jak wskazano już wyżej, klasyfikacji towarów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw producenta lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych aktów prawnych. Nietrafnie zatem skarżąca powoływała się na potrzebę przeprowadzenia badania w celu stwierdzenia czy dany produkt stanowi produkt w rozumieniu prawa paszowego i znajduje swoje miejsce w katalogu materiałów paszowych ustanowionym rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/1017 z dnia 15 czerwca 2017 r. (Dz. Urz. UE L 159/48 z dnia 21 czerwca 2017 r.) zmieniającym rozporządzenie Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów paszowych (Dz. Urz. UE L 29/1 z dnia 30 stycznia 2013 r.).
Z analogicznych względów bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawał argument, że w powołanej przez skarżącą monografii pt. "Profilaktyka, rozpoznanie i leczenie chorób o etiologii żywieniowej u krów mlecznych" skład chemiczny suszonych drożdży paszowych jest podobny do składu określonego przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe i skład ten nie zawiera samych drożdży.
Sąd podzielił stanowisko organów dotyczące wniosków strony o przeprowadzenie dowodów z: opinii z badania importowanych towarów przez niezależne laboratorium, przesłuchania w charakterze świadka kierownika i osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania próbki towaru ze zgłoszenia celnego, dowodów z badań na obecność/nieobecność martwych komórek drożdży. Słusznie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, że zastosowana przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe metoda badań została potwierdzona przez laboratorium wskazane przez stronę. Z tej przyczyny wniosek o przeprowadzenie kolejnych badań nie był zasadny.
Za niezasadny należało też uznać zarzut naruszenia art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zdaniem skarżącej naruszenie polegało na błędnej wykładni powołanych przepisów i ich niewłaściwym zastosowaniu, wskutek określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w sytuacji gdy, jak podnosi skarżąca, kwota VAT należnego, wynikająca z decyzji organu pierwszej instancji, będzie następnie odliczona jako VAT naliczony, co prowadziłoby w istocie do wykonania dwóch dodatkowych czynności technicznych, których ostateczny rezultat wyniósłby dla budżetu państwa 0 zł, tj. uiszczenia niedopłaty podatku i tym samym zwiększenia podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu.
Jak wykazano wyżej, organ prawidłowo zakwalifikował będący przedmiotem zgłoszenia celnego towar do kodu Taric 2309 90 41 89. Objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu i powstanie z tego tytułu długu celnego powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło (art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług).
Stosownie zaś do art. 33 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług jeżeli po zwolnieniu towaru, o którym mowa w art. 194 unijnego kodeksu celnego, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym, rozliczeniu zamknięcia albo decyzji kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną.
Zatem organ I instancji na mocy powołanych przepisów zobligowany był do wydania decyzji określającej różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wynikającą ze zgłoszenia celnego. W okolicznościach sprawy różnica ta stanowiła nadpłatę, a nie niedopłatę, jak mylnie podniesiono w treści skargi.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym został zgłoszony przez organ w doręczonej stronie skarżącej odpowiedzi na skargę, a skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.