III SA/Lu 509/25

III SA/Lu 509/25 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-10-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Robert Hałabis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu R. M. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych).
Uzasadnienie
Skarżący R. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 sierpnia 2025 r. nr ([...]) w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie jego numeru PESEL oraz złożenie 7 egzemplarzy odpisów skargi wraz z załącznikami, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 akt sądowych).
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 października 2025 (dowód doręczenia – k. 28 akt sądowych). W piśmie nadanym w dniu 14 października 2025 r. w urzędzie pocztowym skarżący wskazał własny numer PESEL oraz załączył do niego 7 egzemplarzy niepodpisanych odpisów skargi z załącznikami nr IV i nr V stanowiącymi część załączników dołączonych do skargi oraz załączniki nr I-III oraz VI-IX, które uprzednio nie zostały dołączone do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednakże w przypadku skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych skutki procesowe są inne, bowiem sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a).
Stosownie zaś do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.).
Wymaga w tym miejscu zwrócenia uwagi, że odpisem pisma procesowego jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Istotą bowiem odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2024 r., sygn. akt II OZ 531/24; postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 927/09; wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 774/06). Zasadą jest, że podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego pozostaje jego zgodność, tj. wierność jego pełnej treści z oryginałem (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, P. Pietrasz – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2024, Legalis, uwagi do art. 47).
W tym kontekście nie powinno budzić wątpliwości, że elementem treści pisma procesowego jest także podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., podpis musi być własnoręczny. Tym samym jest to jedyny element treści pisma procesowego, dla którego ważności nie jest obojętne, w jakiej formie jest złożony. Z powyższych uwag wynika, że skoro podpis jest elementem treści pisma procesowego wymienionym w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., to tym samym odpis pisma procesowego dla zachowania zgodności co do treści z oryginałem również musi zawierać podpis. Złożenie własnoręcznego podpisu na odpisie pisma procesowego nie jest wymagane tylko wówczas, jeżeli na odpisie odwzorowany jest własnoręczny podpis (np. gdy odpis jest fotokopią oryginału pisma zawierającego ten podpis). Natomiast jeżeli na odpisie brak jest odwzorowanego własnoręcznego podpisu (np. gdy jest to wydruk komputerowy), podpis ten musi zostać złożony własnoręcznie na odpisie przez autora pisma lub innego uprawnionego. Wymóg złożenia w opisanej sytuacji własnoręcznego podpisu na odpisie jest bowiem jedynym sposobem na umieszczenie tego elementu pisma procesowego na odpisie, co pozwala na zapewnienie zgodności treści odpisu z oryginałem. Brak zaś podpisu na odpisie pisma powoduje, że egzemplarz ten nie jest zgodny co do treści z podpisanym własnoręcznie oryginałem pisma procesowego i tym samym nie stanowi odpisu w rozumieniu przepisu art. 47 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt II GZ 371/24; z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. akt I OZ 1219/18 oraz z dnia 19 lipca 2019 r., sygn. akt I OZ 682/19).
Jednocześnie należy mieć na uwadze stanowisko wyrażone w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, według którego niedołączenie przez stronę skarżącą, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący wprawdzie nadesłał, jednakże niepodpisane wydruki komputerowe skargi, a zatem nie wykonał w sposób prawidłowy wezwania Przewodniczącego Wydziału do usunięcia braków formalnych skargi w zakresie żądania nadesłania jej odpisów spełniających wymogi przewidziane przepisami prawa. Nasłane przez skarżącego załączniki również nie spełniały tych wymogów, bowiem większość z nich stanowiły nowe dokumenty, niedołączone pierwotnie do skargi. Jedynie załączniki oznaczone nr V i VI stanowiły część załączników dołączonych do skargi i znajdujące się w aktach sprawy na kartach 12 oraz 16. Nie dołączono natomiast odpisów załączników dołączonych do skargi znajdujących się na kartach 6-11 i 13-15 akt sądowych.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był postanowić o odrzuceniu skargi, o czym orzekł w pkt I postanowienia.
W takiej zaś sytuacji o zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu od skargi – wobec jej odrzucenia – orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.