III SA/LU 491/25

III SA/Lu 491/25 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Iwona Tchórzewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Ś. na czynność Starosty Ś. z dnia [...] lutego 2025 r. w przedmiocie wymiany prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w Ś. w piśmie z dnia 21 sierpnia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność materialno-techniczną Starosty Ś. z dnia 12 lutego 2025 r. polegającą na wymianie prawa jazdy W. K. kategorii B o nr [...] wydanego w dniu [...] 2021 r. na polskie prawo jazdy numer druku [...].
Prokurator wskazał, że organ dokonał czynności wymiany prawa jazdy w sytuacji, gdy w obrocie prawnym istniała już ostateczna decyzja Prezydenta Miasta Lublin z dnia 28 kwietnia 2023 r. odmawiająca W. K. wymiany prawa jazdy na polskie prawo jazdy. Ponadto postanowieniem z dnia 23 października 2024 r. Prezydent Miasta Lublin odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie ponownego wniosku skarżącego o wymianę ukraińskiego prawa jazdy o nr [...] Postanowienie Prezydenta zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie.
W odpowiedzi na skargę Starosta w pierwszym rzędzie wniósł o odrzucenie skargi, wniesionej w dniu 21 sierpnia 2025 r., z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Ponadto wyjaśnił, że czynność wymiany prawa jazdy została dokonana zgodnie z obowiązującymi w dniu jej podjęcia przepisami.
W piśmie z dnia 12 listopada 2025 r. Prokurator Rejonowy w Ś. wyjaśnił, że pełną wiedzę na temat czynności materialno-technicznej uzyskał w dniu 8 sierpnia 2025 r., kiedy otrzymał ze Starostwa Powiatowego w Ś. akta przedmiotowej sprawy. Prokurator wskazał również, że wniosek Starosty Ś. o odrzucenie skargi jest bezzasadny, gdyż z akt sprawy wynika, że W. K. odebrał wymienione prawo jazdy w dniu 21 lutego 2025 r. Zatem w tej dacie zmaterializowała się czynność wymiany ukraińskiego prawa jazdy, co oznacza że od tej daty należy liczyć okres sześciu miesięcy na złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W piśmie z dnia 14 listopada 2025 r. uczestnik postępowania W. K. wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę - art. 53 § 2 p.p.s.a.
W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie – art. 53 § 2a p.p.s.a.
Zgodnie natomiast z art. 53 § 3 p.p.s.a. w sprawach wskazanych w § 1 i 2 prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania w sprawach, o których mowa w § 2a.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jak stanowi art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Zgodnie z art. 112 zd. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1965 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.
W tym miejscu należy podnieść, że okoliczność, iż Prokurator pełną wiedzę o zaskarżonej czynności powziął w dniu 8 sierpnia 2025 r., nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Z powołanych wyżej przepisów wnika bowiem, że termin na wniesienie skargi dla prokuratora, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, wynosi sześć miesięcy od dnia podjęcia zaskarżonej czynności.
Jednocześnie nie zasługuje na podzielenie stanowisko Prokuratora, że termin sześciu miesięcy, o którym mowa w art. 53 § 3 p.p.s.a., należy liczyć od dnia 21 lutego 2025 r., kiedy to W. K. odebrał wymienione prawo jazdy. Z adnotacji na dokumencie wniosku o wymianę prawa jazdy jednoznacznie bowiem wynika data wydania polskiego prawa jazdy – 12 lutego 2025 r. Jest to data, w której została podjęta zaskarżona czynność. Dzień 12 lutego 2025 r., jako dzień podjęcia zaskarżonej czynności, został prawidłowo wskazany w treści skargi, jak również w odpowiedzi organu na skargę. Natomiast w dniu 21 lutego 2025 r. W. K. jedynie odebrał wymienione prawo jazdy, co zostało odnotowane w odpowiedniej rubryce dokumentu wniosku.
Zauważenia przy tym wymaga, że termin, o którym mowa w art. 53 § 3 p.p.s.a., jest znacznie dłuższy od podstawowego trzydziestodniowego terminu z art. 53 § 1 p.p.s.a., co było świadomym działaniem racjonalnego ustawodawcy. Termin, o którym mowa w art. 53 § 3 p.p.s.a., jest wystarczająco długi, aby Prokurator, który nie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym, mógł podjąć stosowne kroki prawne, gdy wymaga tego ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela.
Jednocześnie wyznaczając wskazany termin, ustawodawca w ten właśnie sposób ograniczył w czasie możliwość wzruszania podjętych przez organ czynności (por. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I OSK 188/05).
Przenosząc powyższe rozważania na kanwę sprawy niniejszej zauważyć należy, że skarga działającego na podstawie art. 53 § 3 p.p.s.a. Prokuratora z dnia 21 sierpnia 2025 r. dotyczyła czynności materialno-technicznej Starosty Ś. z dnia 12 lutego 2025 r.
Tym samym określony w art. 53 § 3 p.p.s.a. sześciomiesięczny termin, uprawniający Prokuratora do zaskarżenia wskazanej czynności Starosty, upływał z dniem 12 sierpnia 2025 r.
Wobec powyższego wniesienie przedmiotowej skargi w dniu 21 sierpnia 2025 r. było spóźnione.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.