III SA/LU 484/04

III SA/Lu 484/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-11-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-09-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jadwiga Pastusiak /sprawozdawca/
Jerzy Marcinowski /przewodniczący/
Marek Zalewski
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak(spr.), Sędzia NSA Marek Zalewski, Protokolant Adam Traczyk, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi B. i R. małżonków S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz § 36, § 39, § 42, § 43 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) Starosta orzekł o zatwierdzeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu N., wykonanego w 2002 r. w zakresie pozycji rejestrowej nr 225 rejestru gruntów – działka nr 106 pow. 0,0216 ha.
W uzasadnieniu podnosił, iż wykonane prace modernizacyjne prowadzono na podstawie zatwierdzonego projektu modernizacji istniejącej ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków. Stany prawne nieruchomości przyjęto według zapisów w księgach wieczystych, danych z operatu ewidencji gruntów obrębu N., uzyskanych danych z zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Natomiast dane co do przebiegu granic zostały przyjęte z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt był wyłożony do wglądu zainteresowanych osób, po wcześniejszym zawiadomieniu ich o wyłożeniu projektu opisowo-kartograficznego, a także przez wywieszenie informacji na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta i Starostwa o jego wyłożeniu.
B. i R. małż. S. wnosząc odwołanie z dnia [...] marca 2004 r. od powyższej decyzji nie zgodzili się z określeniem i wydzieleniem drogi jako samodzielnej działki oznaczonej nr 106. Według nich działka ta nie ma charakteru drogi koniecznej i pozostali właściciele nie zgadzają się na budowę takiej drogi. Również nie wyrażają oni zgody na budowę zjazdu z tej drogi do ulicy Ż. Małżonkowie S. nie byli poinformowani o wyłożeniu operatu opisowo-kartograficznego. Dlatego wnoszą o wykreślenie z ewidencji gruntów tej drogi i usunięcie z operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i obrębu N. z pozycji rejestrowej nr 225 działki nr 106 o pow. 0,0216 ha.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozpatrując odwołanie B. i R. małż. S. od decyzji Starosty utrzymał w mocy przedmiotową decyzję.
W uzasadnieniu organ drugiej instancji podnosił, iż działka oznaczona jako nr 106 była wykazana w rejestrze gruntów z 1963 r. pod poz. 233 jako działka nr 347 – droga. Określeni wtedy zostali współwładający tą działką m.in. S. B. i S. R. i poprzednicy prawni uczestników niniejszego postępowania. Również w operacie tym figurują inne działki wchodzące w skład nieruchomości przy ul. A. W efekcie wykonanego w 1985 r. odnowienia operatu ewidencji gruntów działki otrzymały zmienione numery w zakresie od 103 do 109, z wykazaniem działki 106 jako drogi. Powierzchnia działki wykazana w tym operacie jak i operacie zmodernizowanej ewidencji gruntów w 2002 r. nie zmieniła się i pozostała taka sama.
Ustosunkowując się do odwołania organ podnosił, iż żądanie usunięcia działki nr 106 z operatu ewidencji gruntów w procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu N., nie jest możliwe z uwagi na treść § 55 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2002 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Aktualizacja operatu poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych następuje na wniosek osób zainteresowanych lub z urzędu. Zaś przepis art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100 poz. 1086 z późn. zm.) nakłada na strony zgłaszające zmiany na żądanie Starosty obowiązek dostarczenia dokumentów niezbędnych do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.
Zapisy w ewidencji gruntów mają wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny.
Projekt operatu opisowo-kartograficznego był wyłożony do wglądu zainteresowanych osób po wcześniejszym zawiadomieniu o dacie i miejscu jego wyłożenia. Zawiadomienie o powyższym otrzymali również odwołujący się.
Pozostałe zarzuty zawarte w odwołaniu nie znalazły odniesienia w decyzji z uwagi na brak kompetencji tutejszego urzędu do ich rozpatrzenia. Dlatego też mając na uwadze powyższe wydana przez organ I instancji decyzja jest zgodna z prawem.
Orzeczenia organu II instancji strona nie akceptowała, wnosząc na nie skargę z dnia 12 sierpnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Podnosiła w niej te same zarzuty, jakie znalazły się w odwołaniu z dnia [...] marca 2004 r. Nadto wskazywała, iż modernizacja ewidencji gruntów i budynków samowolnie, bez zgody skarżących wyodrębniła działkę o nr 106 z przeznaczeniem na drogę. Na gruncie istnieje już droga, wprawdzie usytuowana inaczej niż to wynika z mapy, ale korzystają z niej wszystkie zainteresowane strony. Niepotrzebna jest więc następna droga, która dzieli istniejące działki i ułatwia do nich dostęp niepożądanych osób.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wnosił o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podnosił, iż skarżący, którzy są właścicielami gruntów graniczących z przedmiotową działką, przyznali w protokole spisanym w dniu 11 czerwca 1975 r. w sprawie ustalenia stanu posiadania gospodarstwa rolnego na 4 listopada 1971 r., iż działki swoje otrzymali w 1967 r. w formie darowizny od rodziców B. S. Granice ich dwóch działek pozostają niezmienne od tej darowizny. Świadczy to o istnieniu działki nr 106, w granicach i powierzchni niezmienionej od powyższego okresu. W 1985 r. gdy odnawiano operat ewidencji gruntu ojciec skarżącej S. K. potwierdził podpisem jako właściciel w protokole okazania działek zarówno istnienie, jak i powierzchnię działki – oznaczonej nr 106.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Mając na uwadze granice kognicji sądu administracyjnego, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem pozostaje ona w zgodności z obowiązującym prawem.
Podzielić należy pogląd organu odwoławczego, wyrażony w zaskarżonej decyzji, iż przeprowadzone postępowanie dotyczące zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków w N. zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami określonymi w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454).
Kwestionowane przez skarżących wykazanie na mapie ewidencji i w rejestrze gruntów działki nr 106 której są współwłaścicielami, miało miejsce w związku z przeprowadzoną modernizację ewidencji gruntów i budynków obrębu N.
Zgodnie z § 55 cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków modernizacja ewidencji polega na podjęciu zespołu działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych w celu:
1/ uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia,
2/ modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu,
3/ poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych.
Zgodnie z przepisem § 56 cyt. rozporządzenia działania modernizacyjne, wykonuje się zarówno w sposób ciągły, w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego jak i kompleksowo na zasadach i w trybie określonym przepisami rozdziału 2, z zastrzeżeniem § 82. Dlatego do określenia granic i powierzchni działek wykorzystano dokumentację przyjętą do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Stany prawne nieruchomości przyjęto z zapisów w księgach wieczystych i danych z operatu dotychczasowej ewidencji gruntów obrębu N.
Działka oznaczona nr 106 o pow. 0,0216 ha była już wykazywana w rejestrze gruntów z 1963 r. pod poz. 233 jako działka 347 – droga. W następstwie odnowienia operatu ewidencji gruntów w 1985 r. działka ta otrzymała aktualny obecnie numer, a powierzchnia pozostała niezmieniona.
Dlatego zarzut strony, iż dopiero przy okazji prac modernizacji ewidencji gruntów w 2002 r. ta działka została ujawniona na mapach ewidencyjnych i w rejestrze gruntu, nie może się ostać w świetle dowodów znajdujących się w aktach sprawy.
W tym stanie rzeczy żądanie skarżących wykreślenia z mapy ewidencyjnej tej działki jako drogi i usunięcia jej z części opisowej operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynku, wykonanych w 2002 r. nie może zostać uwzględnione. Zmian w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych; ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych. Dotyczy to również i zmiany granic nieruchomości oraz stanów prawnych będących następstwem zniesienia współwłasności.
Skarżący nie wykazali, by zaistniały jakiekolwiek zmiany danych podmiotowych lub przedmiotowych dotyczących tej działki, a których to nie uwzględnia projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu Nałęczów wykonany w 2002 r.
Podkreślić należy, że ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji (art. 20, 22 i 24 cyt. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), którego zasoby nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygania sporów o własność. Owa ewidencja rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, zaś jej zapisy nie są źródłem praw do nieruchomości.
Z uwagi na powyższe, o ile skarżący uważają, że stan prawnorzeczowy tej działki jest inny, to spór w tym zakresie nie może być rozstrzygnięty w postępowaniu dotyczącym ewidencji gruntów, lecz w innym postępowaniu przed sądami powszechnymi (art. 2 § 1 kodeksu postępowania cywilnego).
Nie może być również uwzględniony przez Sąd zarzut podniesiony przez skarżących, iż nie byli powiadomieni o wyłożeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego, gdyż w aktach sprawy znajduje się odpis zawiadomienia skierowanego do małż. S. z pokwitowaniem przez nich jego odbioru.
Zarzuty skarżących co do rzekomych nieprawidłowości w toku postępowania dotyczącego budowy zjazdu do ulicy Ż, nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem odnoszą się one do zupełnie innego postępowania administracyjnego.
Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.