III SA/Lu 483/26Oddalenie sprzeciwu należności za dozór pojazdu
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła sprzeciwu wniesionego przez W. R. od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu, które uchyliło postanowienie Starosty Zamojskiego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie należności za dozór nad pojazdem marki F. Skarżący zarzucił organom obu instancji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym brak zapoznania się z materiałem dowodowym, błędne przyjęcie podstawy prawnej oraz ignorowanie braku metryki sprawy. Podniósł również zarzuty dotyczące naruszenia swobody działalności gospodarczej i zasady państwa prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił sprzeciw. Sąd uznał, że Kolegium prawidłowo zastosowało art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ Starosta Zamojski nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności za przechowywanie pojazdu. Sąd podkreślił, że wyjaśnienie tej kwestii ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a organ odwoławczy nie mógł zastąpić organu pierwszej instancji w przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w tym powołania biegłego, bez naruszenia zasady dwuinstancyjności. Sąd odniósł się również do zarzutów skarżącego dotyczących braku możliwości połączenia spraw, braku metryki sprawy, podstaw normatywnych dozorowania pojazdów oraz kwestii stawek za przechowywanie, uznając je za chybione. W konsekwencji, sąd oddalił sprzeciw na podstawie art. 151a § 2 i § 4 p.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie prawidłowego zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności, a także interpretacja przepisów dotyczących sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z należnościami za dozór pojazdu i procedurą administracyjną. Interpretacja przepisów proceduralnych może mieć szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. (postanowienie kasacyjne) w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności za dozór nad pojazdem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy (ustalenie wysokości należności) ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ pierwszej instancji miał obowiązek przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, w tym powołać biegłego, w celu ustalenia wysokości należności za dozór pojazdu. Brak takiego postępowania uniemożliwiał rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy bez naruszenia zasady dwuinstancyjności.
Czy sprawy dotyczące różnych pojazdów mogą być łączone do wspólnego postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy k.p.a. nie przewidują możliwości połączenia dwóch lub więcej spraw dotyczących tej samej strony, jeśli nie wynikają one z tego samego stanu faktycznego i tej samej podstawy prawnej.
Uzasadnienie
Sąd odrzucił zarzut skarżącego o konieczności połączenia spraw dotyczących różnych pojazdów, wskazując, że art. 62 k.p.a. dotyczy łączenia spraw różnych stron, a nie tej samej strony.
Czy brak metryki sprawy w aktach administracyjnych stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak metryki sprawy nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, ponieważ metryka jest jedynie rejestrem czynności i nie ma waloru dokumentu ani dowodu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że naruszenie obowiązku prowadzenia metryki sprawy nie jest kwalifikowane jako naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (30)
Główne
p.p.s.a. art. 64a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64b § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64e
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64f
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151a § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151a § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 102 § § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 26 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 66a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 126
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 15
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 62
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 66 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 66 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 66 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 136 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 101 § § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 26 § § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 110
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 22
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności za dozór pojazdu, a wyjaśnienie tej kwestii ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych (brak zapoznania się z materiałem dowodowym, błędne przyjęcie podstawy prawnej, brak metryki sprawy), naruszenia swobody działalności gospodarczej i zasady państwa prawnego. • Zarzut dotyczący konieczności połączenia spraw różnych pojazdów. • Zarzut dotyczący braku podstaw normatywnych dla dalszego dozorowania pojazdów. • Zarzut dotyczący związania organów wysokością stawki żądanej przez skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie • naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania • postępowanie sądowoadministracyjne nie stanowi prostej kontynuacji postępowania administracyjnego • ograniczony zakres kontroli sądowej w sprawach ze sprzeciwu wniesionego od orzeczenia kasatoryjnego
Skład orzekający
Jerzy Marcinowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie prawidłowego zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności, a także interpretacja przepisów dotyczących sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z należnościami za dozór pojazdu i procedurą administracyjną. Interpretacja przepisów proceduralnych może mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje złożoność procedur administracyjnych i rolę sądu administracyjnego w kontroli postanowień kasacyjnych. Jest interesująca dla prawników procesowych i administracyjnych.
“Kiedy sąd administracyjny uchyla decyzję: kluczowa rola postępowania dowodowego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.