III SA/LU 46/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2024-04-04
NSApodatkoweŚredniawsa
prawo celneklasyfikacja taryfowaNomenklatura ScalonaUnijny Kodeks CelnyimportBiałoruśzakaz importupłyty wióroweczęści mebli

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymującą w mocy zmianę klasyfikacji taryfowej importowanych płyt wiórowych z części mebli na surowe płyty wiórowe, co skutkowało zakazem ich importu z Białorusi.

Spółka importowała płyty wiórowe, deklarując je jako części mebli (kod Taric 9403 99 90 99). Organ celny zakwestionował tę klasyfikację, uznając towar za surowe płyty wiórowe (kod Taric 4410 11 10 00). Zmiana klasyfikacji spowodowała objęcie towaru zakazem importu z Białorusi. Spółka zaskarżyła decyzję, argumentując, że płyty posiadają cechy części meblowych. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że obiektywne cechy towaru w momencie importu, a nie jego przyszłe przeznaczenie, decydują o klasyfikacji taryfowej, a importowane płyty nie wykazywały cech pozwalających na jednoznaczne zakwalifikowanie ich jako części mebli.

Sprawa dotyczyła skargi L. Spółki jawnej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego o zmianie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Spółka importowała z Białorusi płyty wiórowe, deklarując je jako części mebli tapicerowanych (kod Taric 9403 99 90 99). Organ celny, po przeprowadzeniu rewizji, uznał, że towar powinien być klasyfikowany jako płyty wiórowe nieobrobione (kod Taric 4410 11 10 00). Ta zmiana klasyfikacji skutkowała objęciem towaru zakazem przywozu do Unii Europejskiej, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 765/2006, co doprowadziło do odmowy zwolnienia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. W skardze spółka zarzucała naruszenie reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, błędną analizę materiału dowodowego i dowolną ocenę dowodów, w tym opinii technicznej z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Argumentowała, że importowane formatki meblowe, poprzez docięcie i nawiercenie, posiadają zasadniczy charakter wyrobu kompletnego i są identyfikowalne jako części mebla. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd podkreślił, że klasyfikacja taryfowa towaru zależy od jego obiektywnych cech i właściwości w momencie importu, a nie od przyszłego przeznaczenia. Stwierdził, że importowane płyty wiórowe, mimo przycięcia i nawiercenia, nie wykazywały cech pozwalających na jednoznaczne zakwalifikowanie ich jako części mebli objętych pozycją 9403. Sąd uznał, że organ celny prawidłowo zaklasyfikował towar do kodu 4410 11 10 00, co skutkowało zastosowaniem zakazu importu. Sąd odniósł się również do opinii technicznej, wskazując, że ma ona charakter informacyjny i nie może przesądzać o klasyfikacji taryfowej, która należy do kompetencji organu celnego. Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd uznał, że obiektywne cechy towaru w momencie importu decydują o klasyfikacji taryfowej, a importowane płyty wiórowe nie wykazywały cech pozwalających na jednoznaczne zakwalifikowanie ich jako części mebli, w związku z czym prawidłowo zostały zaklasyfikowane jako surowe płyty wiórowe.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na regułach interpretacji Nomenklatury Scalonej, podkreślając, że decydujące są cechy towaru w momencie importu, a nie jego przyszłe przeznaczenie. Importowane płyty nie posiadały cech pozwalających na identyfikację jako części mebli, a jedynie były surowcem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

UKC art. 194 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013

Warunkiem zwolnienia towarów w ramach procedury celnej jest brak zakazów i ograniczeń.

Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87

Określa Nomenklaturę Scaloną towarów (Wspólna Taryfa Celna).

Rozporządzenie Rady (WE) nr 765/2006 art. 1o § 1

Zakazuje przywozu do UE produktów drzewnych pochodzących z Białorusi.

Pomocnicze

UKC art. 48

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013

Dotyczy uprawnień organów celnych do weryfikacji zgłoszeń celnych, w tym rewizji towarów i pobierania próbek.

UKC art. 108

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013

Dotyczy zapłaty należności celnych przywozowych lub wywozowych.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi.

p.p.s.a. art. 119 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Umożliwia rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obiektywne cechy towaru w momencie importu decydują o klasyfikacji taryfowej. Importowane płyty wiórowe nie wykazywały cech pozwalających na jednoznaczne zakwalifikowanie ich jako części mebli. Klasyfikacja jako surowe płyty wiórowe (kod 4410 CN) skutkuje zakazem importu z Białorusi. Opinia techniczna ma charakter informacyjny i nie może przesądzać o klasyfikacji taryfowej.

Odrzucone argumenty

Importowane płyty wiórowe, ze względu na docięcie i nawiercenie, posiadają zasadniczy charakter części mebli. Towar powinien być klasyfikowany jako części mebli (kod 9403 CN). Organ celny dokonał błędnej analizy materiału dowodowego i oceny dowodów.

Godne uwagi sformułowania

Klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane. Decydujące znaczenie dla poprawnej klasyfikacji taryfowej mają cechy towaru w chwili jego importu (w dacie zgłoszenia celnego), a nie to, jakie cechy zostaną mu nadane w przyszłości lub w jaki sposób towar będzie wykorzystany. Przedmiotem importu jest płyta wiórowa surowa o określonych wymiarach. To organ celny rozstrzyga ostatecznie o kwalifikacji taryfowej towaru.

Skład orzekający

Jerzy Marcinowski

przewodniczący

Jerzy Drwal

sprawozdawca

Agnieszka Kosowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Klasyfikacja taryfowa towarów, zwłaszcza elementów drewnianych, oraz zasady stosowania zakazów importowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji importu z Białorusi i klasyfikacji płyt wiórowych jako części mebli.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy praktycznego zastosowania prawa celnego i klasyfikacji towarów, co jest istotne dla przedsiębiorców zajmujących się handlem międzynarodowym. Pokazuje, jak drobne różnice w klasyfikacji mogą prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych.

Części mebli czy surowiec? Kluczowa różnica w cłach i zakazach importowych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Lu 46/24 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2024-04-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Agnieszka Kosowska
Jerzy Drwal /sprawozdawca/
Jerzy Marcinowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 48, 108, 194
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi L. Spółki jawnej z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 21 listopada 2023 r. nr 0601-IGC.4303.41.2023.AS w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej importowanego towaru oraz odmowy zwolnienia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2023 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia [...] 2023 r., nr [...] w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego oraz odmowy zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco.
W dniu 30 stycznia 2023 r. B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. działająca z upoważnienia L. P. B.. K. Spółki jawnej z siedzibą w L. (dalej jako "skarżąca" lub "strona") dokonała zgłoszenia celnego w procedurze dopuszczenia do obrotu sprowadzonego z Białorusi towaru zadeklarowanego jako części mebli; pozostałe; części mebla tapicerowanego modelu G. wykonanego z płyty wiórowej (przedni panel siedziska, panel boku – zewnętrzny dolny, środkowy, boczny, górny). Towar został zaklasyfikowany przez zgłaszającego do kodu Taric 9403 99 90 99. Zadeklarowano wartość przedmiotowego towaru w wysokości [...] euro. Do obliczenia kwoty należności celnych zastosowano konwencjonalną stawkę w wysokości 2,7%, obliczono cło w kwocie [...]zł. Kwotę podatku VAT w wysokości [...] zł obliczono w oparciu o wartość celną powiększoną o należne cło i krajowe koszty transportu 071V przy zastosowaniu 23% stawki podatku VAT.
W wyniku przeprowadzonej przez organ celny rewizji celnej towaru ustalono, że przedmiotem importu jest towar w postaci płyt wiórowych nieobrobionych, który powinien być klasyfikowany do kodu Taric 4410 11 10 00.
Decyzją z dnia [...] 2023 r. Lubelski Urząd Celno-Skarbowy zmienił zgłoszenie celne nr [...] z dnia 30 stycznia 2023 r. i zaklasyfikował towar do kodu Taric 4410 11 10 00 oraz odmówił zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu.
Skarżąca wniosła odwołanie.
Decyzją z dnia [...] 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej jako "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2023 r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił m.in., że Wspólna Taryfa Celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z 1. regułą interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Klasyfikując towary do poszczególnych kodów taryfy celnej należy kierować się regułami 1 - 4. O klasyfikacji taryfowej decyduje nie tylko brzmienie odpowiedniej pozycji, ale i uwagi do sekcji lub działów. Uwagi są nierozerwalnie związane z dana sekcją, działem, pozycja lub podpozycją. Przy klasyfikacji muszą być one bezwzględnie brane pod uwagę. Przy klasyfikacji pomocne są Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów uaktualniane przez Światową Organizację Celną (Noty wyjaśniające do HS). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Noty wyjaśniające do CN).
Zdaniem organu niesporne jest, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie jest płyta wiórowa przycięta do różnych rozmiarów, i że niektóre elementy miały nawiercone otwory, co potwierdza rewizja celna z dnia 30 stycznia 2023 r. oraz sporządzona dokumentacja fotograficzna. Istotą sporu jest klasyfikacja taryfowa tego towaru. W wyniku częściowej rewizji stwierdzono towar w postaci płyty wiórowej na paletach, przyciętą do różnych rozmiarów tj. o wymiarach 220x770, 135x820, 120x400,135x400, 135x770. Kontrolowany kierowca z ww. elementów złożył bez użycia jakichkolwiek elementów montażowych prowizoryczny element "siedzisko", co zostało udokumentowane w wykonanej w trakcie rewizji celnej dokumentacji fotograficznej. Wynika z niej, że płyty wiórowe różnej wielkości znajdowały się w zabezpieczonych opakowaniach zbiorczych opatrzonych etykietą z nazwą i wymiarami poszczególnych elementów "części mebla", gdzie każdy wymiar pakowany był oddzielnie, a nie w zestawach. Analiza powyższych dowodów wskazuje, że przedmiotem importu były płyty wiórowe pocięte na różne wymiary zapakowane w foliowe paczki.
Organ argumentował ponadto, że w ramach uprawnień określonych w przepisach Unijnego Kodeksu Celnego (UKC) w sprawie dokonano kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów oraz przeprowadzono rewizję towaru i na zlecenie skarżącej pobrano próbkę towaru.
Zgodnie z fakturą nr [...] z dnia 26 stycznia 2023 r. przedmiotom importu były części mebli wykonane z płyty wiórowej. Jednak zdaniem organu przedmiotem importu nie były części mebli. Przedłożona przez skarżącą Ocena Laboratorium Badań Materiałowych Wydziału Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie informowała wyłącznie o przeprowadzonej ocenie zgodności wymiarowej poszczególnych elementów z dokumentacją techniczną wyrobu meblarskiego. Organ nie kwestionował wymiarów tych elementów.
Organ odwoławczy wskazał na niezasadność stanowiska, że importowany towar był kompletny. Z uwagi na brak wszystkich elementów zaplanowanych w instrukcji montażu, kierowca nie zmontował mebla, a jedynie poukładał obok siebie płyty tworząc szkielet bliżej nieokreślonego artykułu składającego się z 6 płyt. Płyty wiórowe znajdowały się w opakowaniach zbiorczych z etykietą z nazwą i wymiarami poszczególnych "części mebla", gdzie każdy wymiar był pakowany oddzielnie, a nie w zestawach. Według Not wyjaśniających do HS do pozycji 4410 WTC, płyty wiórowe klasyfikowane do tej pozycji mogą mieć otwory.
Przycięcie produktu i nawiercenie otworów – wbrew stanowisku strony - nie nadaje towarowi zasadniczego charakteru pozwalającego na przyporządkowanie do kodu 9403910090. Pocięcie arkusza płyty na różne wymiary nie powoduje zmiany klasyfikacji taryfowej. Fakt pocięcia nie pozwala na uznanie tych wyrobów jako części mebli, gdyż nie można stwierdzić, że są one identyfikowalne poprzez kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych pozycją 9403. Przedmiotem importu jest płyta wiórowa surowa o określonych wymiarach.
Organ zauważył, że wyrok WSA w Łodzi z dnia 1 kwietnia 2005 r. sygn. III SA/Łd 1069/04 dotyczył innego towaru.
Importowany towar nie mógł być klasyfikowany do pozycji 9403. Pozycja ta obejmuje bowiem meble i ich części, nieobjęte poprzednimi pozycjami. Obejmuje ona meble ogólnego użytku np. kredensy, gabloty, stoły, stojaki na telefony, biurka, sekretarzyki, biblioteczki i inne meble z półkami (włącznie z pojedynczymi półkami przedstawianymi ze wspornikami do mocowania ich do ściany), a także meble specjalnego zastosowania. Dział obejmuje tylko części wyrobów, nawet w stanie surowym, objętych pozycjami od 9401 do 9403 i 9405, jeśli są identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych wyżej wymienionymi pozycjami. Są one klasyfikowane w niniejszym dziale, jeśli nie są gdzie indziej bardziej szczegółowo ujęte.
Organ wyjaśnił następnie, że przeznaczenie importowanych towarów i możliwości ich wykorzystania jako części mebli nie jest kwestionowane, jednak dla dokonania prawidłowego przypisania towarów do kodu CN zasadnicze znaczenie ma stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia.
W ocenie organu odwoławczego, przedmiotem importu nie były części mebli i dlatego organ I instancji dokonał klasyfikacji importowanego towaru do kodu Taric 4410 11 10 00. Jest ona zgodna z brzmieniem tej podpozycji oraz regułami 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Zmiana klasyfikacji (na kod Taric 4410 11 10 00) powoduje, że przedmiotowy towar objęty jest zakazem przywozu (importu) z Białorusi. Zgodnie z art. 1o ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U. L 134 z 20.5.2006, s. 1) zakazuje się przywozu do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, produktów drzewnych wymienionych w załączniku X, jeżeli: (i) pochodzą z Białorusi; lub (ii) są przedmiotem wywozu z Białorusi. Drewno i artykuły z drewna, węgiel drzewny z działu 44 Nomenklatury Scalonej objęte są wykazem produktów drzewnych, o których mowa w art. 1o. W związku z tym odmówiono zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu.
Zdaniem organu, niezasadny jest zarzut naruszenia art. 194 ust. 1 UKC w związku z art. 1o rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r., poprzez odmowę zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu. Z art. 194 ust. 1 UKC wynika, że jeśli spełnione są warunki do objęcia towaru daną procedurą i towary te nie są przedmiotem zakazów i ograniczeń, organy celne zwalniają towary po weryfikacji danych w zgłoszeniu celnym lub po przyjęciu ich bez weryfikacji. W niniejszej sprawie importowany z Białorusi towar jest przedmiotem zakazu przywozu do UE.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie L. P. B. K. Spółka jawna zaskarżyła w całości decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie.
Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1. przepisów prawa materialnego tj.:
- reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z brzmieniem kodów 9403 99 90 90 oraz 4410 11 10 00, poprzez błędną ich wykładnię, skutkującą zmianą kodu TARIC towaru importowanego przez stronę określonego jako części mebli; pozostałe;
- reguły 2 lit. a Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik do ww. Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87, poprzez jej niezastosowanie w sytuacji gdy wyrób niegotowy w postaci formatki meblowej posiada zasadniczy charakter wyrobu kompletnego.
2. przepisów prawa procesowego tj.:
- art. 48 w zw. z art. 108 UKC poprzez błędne przeprowadzenie kontroli i zmianę kwalifikacji celnej towaru z kodu 9403 91 00 90 na 4410 11 10 00 w wyniku błędnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającej na przyjęciu, że towar w postaci formatek meblowych, elementów części mebla nie posiada szczególnych cech klasyfikujących go jako elementy części mebla, podczas gdy towar posiada nawiercenia w ściśle określonych miejscach i został precyzyjnie docięty co sprawia, że jego cechy pozwalają na wyłączne zastosowanie w celu produkcji konkretnego mebla G.;
- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ustawy Prawo celne poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie jego pełnej analizy, w tym dowolną analizę badań przeprowadzonych przez Laboratorium Badań Materiałowych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na niezasadnej zmianie kodu zaimportowanych towarów na kod TRIC 4410 11 10 00 i odmowy dopuszczenia towaru do obrotu;
- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ustawy Prawo celne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2073) poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego polegającego na oparciu rozstrzygnięcia o zmianie kwalifikacji celnej towarów wyłącznie na brzmieniu kodów HS, a nie na zebranym w trakcie postępowania materiale dowodowym w postaci szczegółowej dokumentacji technicznej mebli, do wykonania których niezbędne są towary importowane przez stronę oraz specjalistycznych badań przeprowadzonych przez Laboratorium Badań Materiałowych Uniwersytetu Warmińsko Mazurskiego w Olsztynie;
- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ustawy Prawo celne poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wynikiem czego błędnie zmieniono kwalifikacji celną towaru określonego jako części mebli; pozostałe i odmówiono dopuszczania towaru do obrotu;
- art. 194 ust. 1 UKC w zw. z art. 1o Rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy poprzez odmowę dopuszczenia do obrotu towaru zaimportowanego przez stronę w wyniku błędnej analizy zebranego materiału dowodowego, która skutkowała zmianą kodu towaru na 4410 11 10 00 objętego zakazem wwozu na terytorium UE.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła m.in., że przedmiotem importu są obrobione mechanicznie poprzez ich docięcie w kierunku wzdłużnym i poprzecznym formatki meblowe, których wyłącznym zastosowaniem pozostaje wykorzystanie do produkcji mebli tapicerowanych. Formatki posiadają wymiary odpowiadające meblom wskazanym w specyfikacji technicznej przedstawionej przez stronę skarżącą.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Z uwagi na charakter sporu dotyczącego klasyfikacji towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu jako części mebli, części mebla tapicerowanego wykonane z płyty wiórowej (przedni panel siedziska, panel boku – zewnętrzny, dolny, środkowy, boczny, górny) z zadeklarowanym przez skarżącą kodem Taric 9403 99 90 90, należy wskazać w pierwszej kolejności, że zasady i tryb przywozu towarów na obszar celny Unii Europejskiej oraz wywozu towarów z tego obszaru uregulowano w przepisach prawa unijnego oraz uzupełniająco w ustawie Prawo celne. Zgodnie z jej art. 2 wprowadzenie towaru na obszar celny Unii Europejskiej lub jego wyprowadzenie z tego obszaru powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego, jeżeli przepisy prawa, w tym umowy międzynarodowe, nie stanowią inaczej.
Wspólna Taryfa Celna obejmuje Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87 (art. 56 ust. 2 lit. a/ UKC).
Klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).
W niniejszej sprawie ma zastosowanie Wspólna Taryfa Celna stanowiąca załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w brzmieniu określonym przez rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2022/1998 z dnia 20 września 2022 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Wspomniane rozporządzenie wykonawcze określa w art. 2, że ma ono zastosowanie od dnia 1 stycznia 2023 r. Oznacza to, że załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 zastąpiono pełną i zaktualizowaną wersją Nomenklatury Scalonej.
Z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej wynika, że;
1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
2. 2. a)
Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym.
b)
Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3.
3. Jeżeli stosując regułę 2 b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób:
a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru;
b) mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
c) jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a) lub b), należy klasyfikować do pozycji, pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie.
Według reguły 4. towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z powyższymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone.
Zgodnie z regułą 6, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Z art. 48 UKC wynika m.in., że do celów kontroli celnych organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym, weryfikować istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą przeprowadzić rewizję takich towarów lub pobrać próbki, jeżeli nadal istnieje taka możliwość.
Według art. 188 UKC organy celne, w celu zweryfikowania prawidłowości danych zawartych w przyjętym zgłoszeniu celnym, mogą: a) skontrolować zgłoszenie i dokumenty załączane do zgłoszenia; b) zażądać od zgłaszającego dostarczenia innych dokumentów; c) przeprowadzić rewizję towarów; d) pobrać próbki w celu dokonania ich analizy lub dokładniejszej rewizji towarów.
Zaskarżoną decyzję wydano po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego z poszanowaniem zasad określonych w art. 48 i art. 188 UKC.
W dniu 30 stycznia 2023 r. organ przeprowadził częściową rewizję towarów i pobrał próbki. Ustalony prawidłowo stan faktyczny wskazywał, że przedmiotem importu był towar w postaci płyty wiórowej na paletach, przyciętą do różnych rozmiarów tj. o wymiarach 220x770, 135x820, 120x400,135x400, 135x770. Z akt sprawy wynikało, że w czasie kontroli celnej kierowca złożył bez użycia jakichkolwiek elementów montażowych prowizoryczny element "siedzisko". Udokumentowano to wykonaną w trakcie rewizji celnej dokumentacją fotograficzną. Świadczyła ona, że płyty wiórowe różnej wielkości znajdowały się w ofoliowanych opakowaniach zbiorczych opatrzonych etykietą z nazwą i wymiarami poszczególnych elementów "części mebla". Każdy "wymiar" zapakowany był oddzielnie, a nie w zestawach.
Zgodnie z fakturą nr [...] z dnia 26 stycznia 2023 r. przedmiotom importu były części mebli wykonane z płyty wiórowej. Skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu CN 9403 99 90 90, obejmującego pozostałe meble i ich części.
Z Not wyjaśniających do HS do działu 94 wynika, że dział ten obejmuje tylko części wyrobów, nawet w stanie surowym, objętych pozycjami od 9401 do 9403 i 9405, jeśli są identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych wyżej wymienionymi pozycjami. Towary są klasyfikowane w dziale 94, jeśli nie są gdzie indziej bardziej szczegółowo ujęte.
Sporny towar powinien zostać zakwalifikowany do kodu CN 4410 11 10 00, odnoszącego się do płyt wiórowych nieobrobionych lub nieobrobionych więcej niż szlifowanie (płyty surowe). Choć Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, to są powszechnie stosowane, bowiem ich celem jest pomoc w dokonaniu prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów, a dany towar może być zaklasyfikowany tylko do jednej pozycji. Noty wyjaśniające do działu 44 Taryfy celnej stanowią, że dział ten obejmuje drewno nieobrobione, półobrobione wyroby z drewna oraz ogólnie artykuły z drewna. Uwaga nr 1 pkt o) jednoznacznie wskazuje, że dział 44 nie obejmuje artykułów objętych działem 94 (na przykład mebli, opraw i osprzętu oświetleniowego, budynków prefabrykowanych), zaś uwaga nr 4 zakłada, że produkty objęte pozycją 4410, 4411 lub 4412 mogą być obrobione w taki sposób, aby tworzyć kształty dopuszczone w odniesieniu do towarów objętych pozycją 4409 (drewno (włącznie z klepkami i listwami na parkiet, niepołączonymi), kształtowane w sposób ciągły (z wypustem, rowkiem, ze ściętymi krawędziami, zaokrąglone, ze złączami w jaskółczy ogon i tym podobne) wzdłuż dowolnej krawędzi, końców lub powierzchni, nawet strugane, szlifowane lub łączone stykowo), gięte, falowane, perforowane, cięte lub formowane w kształty inne niż kwadraty lub prostokąty lub poddane dowolnym innym operacjom, pod warunkiem, że nie nada to im charakteru artykułów objętych innymi pozycjami.
Przedmiotowy towar, jak wynika z dokonanych opisów oraz znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów, sprowadzany był w postaci nieobrobionych płyt wiórowych o różnych wymiarach. Biorąc więc pod uwagę powyższe organ dokonał prawidłowej klasyfikacji importowanego towaru. Płyty wiórowe posiadały wymiary zgodne ze specyfikacją. Jednak nie posiadały cech, które pozwalałyby na przypisanie ich przeznaczenia tylko lub głównie do artykułów objętych pozycjami 9401-9403 i 9405. Z tego też powodu bez znaczenia – nawet w powiązaniu z argumentacją strony, że przygotowanie i obrobienie płyty wiórowej jest pierwszym etapem produkcji mebli tapicerowanych, że w wyniku tej obróbki płyty, poprzez jej cięcie i nawiercanie powstają formatki meblowe jako elementy (części) wykorzystywane w dalszej produkcji tego rodzaju mebli – pozostawała kwestia przeznaczenia tych płyt jako produktu bazowego, niezbędnego do wytworzenia ostatecznego i finalnego produktu (mebla tapicerskiego). Trzeba podkreślić, że decydujące znaczenie dla poprawnej klasyfikacji taryfowej mają cechy towaru w chwili jego importu (w dacie zgłoszenia celnego), a nie to, jakie cechy zostaną mu nadane w przyszłości lub w jaki sposób towar będzie wykorzystany. Uznanie za części mebli płyt wiórowych przyciętych na wymiar, tak jak tego domaga się strona skarżąca, byłoby czynnością nieuzasadnioną. Takiej oceny nie podważa fakt, że niektóre płyty nosiły widoczne ślady nawierconych otworów, a inne zaś płyty nie posiadały żadnych innych znamion obróbki poza cięciem "na wymiar". Należy podnieść w tym miejscu, że podczas rewizji nie stwierdzono innych elementów drewnianych, ani elementów metalowych w postaci śrub mocujących, gwoździ, sprężyn itp. elementów umożliwiających ich identyfikację jako część składową poszczególnych fragmentów mebla tapicerowanego G. w świetle instrukcji montażu.
Aby zatem zakwalifikować przedmiotowy towar jako pozostałe drewniane części mebli, należałoby np. stwierdzić, że zostały one poddane obróbce, w wyniku której mogą być one używane wyłącznie jako części mebli i posiadają w związku z tym zasadniczy charakter tychże części mebli (kształt, cechy szczególne). Takie zapatrywanie wyrażono w wyroku TSUE z dnia 28 kwietnia 2022 r., sprawa C-72/21.
Odnosząc się do dowodu ze specjalistycznych badań przeprowadzonych przez Laboratorium Badań Materiałowych Wydziału Nauk Technicznych Uniwersytetu
Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, organ celny słusznie stwierdził, że opinia techniczna ma charakter informacyjny świadczący wyłącznie o przeprowadzonej ocenie zgodności wymiarowej poszczególnych elementów z dokumentacją techniczną wyrobu meblarskiego.
Autor opinii stwierdza we wnioskach końcowych "wymiary sprowadzonych elementów wykazują wysoki poziom specyficzności w porównaniu do dokumentacji technicznej wyrobu meblarskiego. W przypadku zastosowania jako materiał budowlany elementy wykazywałyby znacznie mniejszą różnorodność wymiarową. Porównując dostarczone elementy z dokumentacją techniczną elementu meblarskiego można stwierdzić, że są one sprowadzone jako materiał celowy do konstrukcji mebla tapicerowanego G.. Wysoka jakość i niewielkie odchyłki gęstości materiału również wskazują na materiał przeznaczony do zastosowań meblarskich". Sporządzający opinię, wcześniej podaje w metodyce badań, że "Elementy były wykonane z płyty pilśniowej" (k. 98v. akt adm.). Skarżąca utrzymywała natomiast, że importowane części mebli wykonano z płyty wiórowej. W tych okolicznościach opinia techniczna nie mogła potwierdzać prawidłowości zadeklarowanej przez skarżącą klasyfikacji taryfowej towaru. Dodatkowo trzeba podnieść, że w postępowaniu w sprawach celnych nie ma zastosowania art. 122 Ordynacji podatkowej (odesłanie zawarte w art. 73 ustawy Prawo celne nie obejmuje art. 122 O.p.) i w związku z tym decyzja w przedmiocie kwalifikacji taryfowej nie musiała być poprzedzona badaniami laboratoryjnymi towaru zleconymi przez organ podmiotowi wskazanemu w art. 91 ustawy Prawo celne. Zatem uzyskanie przez stronę dowodu w postaci opinii technicznej z dnia 11 lipca 2023 r. sporządzonej przez dr inż. W. R. z Laboratorium Badań Materiałowych Wydziału Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego nie świadczy o wyręczaniu organu z powinności uzyskania koniecznego dowodu dla właściwego rozstrzygnięcia sprawy. Wspomniana opinia była dokumentem prywatnym podanym analizie przez organ w ramach obowiązku wszechstronnej oceny wszystkich zgromadzonych dowodów.
Podkreślić trzeba, że to organ celny rozstrzyga ostatecznie o kwalifikacji taryfowej towaru. Zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej. W sprawach celnych do klasyfikacji taryfowej uprawniony jest jedynie organ celny i żadna opinia – także biegłego w rozumieniu art. 197 § 1 O.p. – nie może przesądzać tej kwestii.
Niezasadny jest zarzut, że naruszono art. 108 UKC. Wspomniany przepis dotyczy zapłaty należności celnych przywozowych lub wywozowych. Organ nie stosował tego przepisu i w związku z tym nie mógł go naruszyć. Zaskarżona decyzja odnosi się wyłącznie do zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym z dnia 30 stycznia 2023 r. oraz odmowy zwolnienia towaru do zawnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu.
Odnosząc się do argumentu skargi o błędnej wykładni kodu 4410111000 i dokonaniu niewłaściwej taryfikacji – niezgodnie z notą wyjaśniającą do kodu 4410 – i pominięciu, że wyroby objęte tą pozycją są tutaj klasyfikowane, nawet jeśli zostały obrobione do postaci towarów wymienionych w pozycji 4409, wygięte, fałdowane, cięte (...) lub poddane jakiejkolwiek innej operacji, pod warunkiem, że operacje te nie nadały takim produktom zasadniczego charakteru artykułów objętych pozostałymi pozycjami, należy wyjaśnić, że zasadniczy charakter towaru to cecha wyrobu gotowego. Ostateczny i finalny wyrób meblowy jeszcze nie istniał, co potwierdza sama strona podając w skardze etapy produkcji mebla tapicerskiego. Wobec tego organ nie naruszył reguły 2 a ORINS, która przewiduje, że wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Importowany towar nie posiadał charakteru wyrobu kompletnego lub gotowego. Z tego powodu skarżąca nietrafnie wywodzi, że należało zastosować powyższą regułę. W aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego, że mamy do czynienia z wyrobem niegotowym w postaci formatki meblowej o zasadniczym charakterze wyrobu kompletnego. Oświadczenie strony o posiadaniu przez formatki meblowe zasadniczego charakterze wyrobu kompletnego wynika raczej z przeświadczenia o docelowym zamiarze wykorzystania towaru, niż z obiektywnych okoliczności rozpoznawanej sprawy.
Reguła 2a wymaga, aby informacje dotyczyły także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. W świetle tej reguły towar może być uznawany za kompletny lub gotowy, nawet jeśli jest w stanie niezmontowanym. Importowane płyty wiórowe nie spełniały kryterium kompletności i gotowości. Mogły być więc traktowane jako części mebli tapicerskich, ale w rozumieniu potocznym, a nie techniczno-prawnym w aspekcie przepisów prawa celnego.
Bezpodstawne jest zatem stanowisko skarżącej, że importowany towar był kompletny. Z uwagi na brak wszystkich elementów zaplanowanych w instrukcji montażu, kierowca nie mógł zmontować mebla - co zresztą organ zauważył stwierdzając, że poukładane zostały obok siebie płyty tworzące szkielet bliżej nieokreślonego artykułu składającego się z kilku elementów. Nie bez znaczenia pozostaje sposób zapakowania płyt. Pakowane były oddzielnie (zgodnie z wymiarami), a nie w zestawach. Słusznie też organ zauważył, że według Not wyjaśniających do HS do pozycji 4410 WTC, płyty wiórowe klasyfikowane do tej pozycji mogą mieć otwory.
Przycięcie produktu i nawiercenie otworów – wbrew stanowisku strony - nie nadaje towarowi zasadniczego charakteru pozwalającego przyporządkowanie do kodu 9403910090. Pocięcie arkusza płyty na różne wymiary nie powoduje zmiany klasyfikacji taryfowej. Fakt pocięcia nie pozwala na uznanie tych wyrobów jako części mebli, gdyż nie można stwierdzić, że są one identyfikowalne poprzez kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych pozycją 9403. Przedmiotem importu - jak wyżej wykazano – były płyty wiórowe, które powinny być przypisane do kodu 4410 11 10 00 obejmującego: Płyta wiórowa, płyta o wiórach zorientowanych ("oriented strand board" OSB) i podobna płyta (na przykład płyta płatkowa (płyta ze średniodużych wiórów "waferboard")) z drewna lub pozostałych zdrewniałych materiałów, nawet aglomerowanych żywicami lub innymi organicznymi substancjami wiążącymi, - - Płyta wiórowa,- - - Nieobrobiona lub tylko szlifowana, nieobrobiona więcej niż szlifowana (płyta surowa).
Powyższe oznacza, że towar nieprawidłowo zaklasyfikowano w zgłoszeniu celnym do kodu Taric 9403 99 90 90 obejmującego:
Pozostałe meble i ich części, - - Pozostałe, - - - Z pozostałych materiałów, - - - - Pozostałe.
Pozycja 9403 Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje różnego rodzaje meble i ich części, nieobjęte poprzednimi pozycjami. Mogą to być meble ogólnego użytku (kredensy, gabloty, stoły, stojaki na telefony, biurka, sekretarzyki, biblioteczki i inne meble z półkami) oraz meble specjalnego zastosowania.
Wbrew zapatrywaniu skarżącej, spornych towarów nie można potraktować jako identyfikowalne z uwagi na ich kształt lub inne szczególne i charakterystyczne cechy jako elementów przeznaczonych wyłącznie lub głównie do artykułów objętych pozycją 9403 WTC. Kryterium decydującego o klasyfikacji taryfowej należy bowiem upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów (właściwościach sprawdzalnych i weryfikowalnych) w dacie ich przedstawienia organowi celnemu. Przeznaczenie towaru może być kryterium klasyfikacji, o ile jest ono takiemu towarowi właściwe i sprawdzalne na podstawie występujących cech. Taki pogląd nawiązujący do stanowiska judykatury (orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości) i zaprezentowany przez organ celny zasługiwał na akceptację. Dodatkowo należy wskazać, że jak wyjaśnia Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2023 r. sygn. I GSK 1452/19, kryterium klasyfikacji taryfowej towarów stanowią w pierwszej kolejności obiektywne cechy i właściwości klasyfikowanego towaru ujęte w opisie pozycji oraz w uwagach do sekcji i działów Taryfy Celnej.
Konsekwencją przyjętej przez organy klasyfikacji taryfowej objętego zgłoszeniem celnym towaru była odmowa zwolnienia towarów do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu z uwagi na zakaz przywozu do UE z Białorusi towarów z działu 44 Taryfy Celnej. Zgodnie bowiem z art. 1o ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 765/2006 zakazuje się przywozu do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, produktów drzewnych wymienionych w załączniku X (drewno i artykuły z drewna; węgiel drzewny – kod CN 44), jeżeli: pochodzą z Białorusi; lub są przedmiotem wywozu z Białorusi. Natomiast zgodnie z art. 194 ust. 1 UKC, warunkiem zwolnienia towarów w ramach określonej procedury celnej jest m. in. to, aby towary te nie były przedmiotem żadnych zakazów i ograniczeń.
Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że czynności weryfikacyjne przeprowadzone zostały zgodnie z przepisami prawa. W ramach kontroli dokonano rewizji celnej towaru, wykonano materiał zdjęciowy i zbadano treść załączonych do zgłoszenia dokumentów. W oparciu o przeprowadzone czynności organ ustalił rodzaj i stan towaru oraz dokonał prawidłowej klasyfikacji taryfowej.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że nieskuteczne są zarzuty naruszenia przepisów art. 48 w zw. z art. 108 UKC, reguł 1, 2 lit. a/ i 6 ORINS oraz art. 194 ust. 1 UKC w zw. z art. 1o rozporządzenia nr 765/2006.
Organ nie naruszył przepisów proceduralnych - art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ustawy Prawo celne. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ zgromadził kompletny materiał dowodowy i dokonał jego prawidłowej oceny. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ dokonał kompleksowej analizy sprawy i odniósł się do podnoszonej przez stronę argumentacji.
Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się żadnych innych uchybień, naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy argumentacja, że importowanych towarów nie sposób wykorzystać w inny sposób niż jako elementy części mebli, że ich specyfika, charakter i sposób docięcia nie pozwala na odmienne zastosowanie, że w przypadku innego wykorzystania np. w budownictwie takie elementy są traktowane jako odpad, że nieużycie tych towarów w meblarstwie sprawi, iż mogą być wyłącznie utylizowane, świadczy o prowadzeniu przez skarżącą nieuzasadnionej polemiki (czego przejawem jest także pismo procesowe strony z dnia 29 marca 2024 r.) z prawidłowym stanowiskiem organu celnego.
Z uwagi na powyższe skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.). Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym, na mocy art. 119 pkt 2 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosowny wniosek został złożony przez organ w odpowiedzi na skargę, zaś skarżąca nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI