III SA/Lu 440/22

III SA/Lu 440/22 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2022-12-28
Data wpływu
2022-09-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Robert Hałabis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 292/23 - Wyrok NSA z 2024-04-17
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
uzupełniono wyrok
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 157 § 2 i § 3, art. 200, art. 205 § 2, art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 6 lipca 2022 r. nr 3/2022 w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy – w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie wyroku z dnia 6 grudnia 2022 r. co do kosztów postępowania p o s t a n a w i a: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 440/22, w ten sposób, że: a) dotychczasową sentencję tego wyroku oznaczyć jako pkt I, b) dodać punkt II sentencji wyroku o treści: "zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie na rzecz R.W. kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego".
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 440/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie ze skargi R.W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 6 lipca 2022 r. (nr 3/2022) w przedmiocie odmowy przyznania stronie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy – uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję nr 1/2022 Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia 9 czerwca 2022 r. W wyroku tym Sąd nie zawarł rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego pomiędzy stronami.
W piśmie z dnia 19 grudnia 2022 r. reprezentujący skarżącego pełnomocnik procesowy (radca prawny) w wyboru, wniósł o uzupełnienie wskazanego wyżej wyroku w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania sądowego, w tym kosztach zastępstwa procesowego (k. 46-47 akt sądowych).
W uzasadnieniu tego wniosku podniósł, że w pkt 6 skargi domagał się – na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. – zasądzenia od organu na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, o czym sąd w wyroku nie orzekł. Jednocześnie wyjaśnił, ze wskazany wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym został mu doręczony w dniu 14 grudnia 2022 r., a suma należnych kosztów wyniosła 497 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Wniosek o uzupełnienie wyroku złożony został w terminie i jest w pełni usprawiedliwiony.
Zgodnie z przepisem art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.).
Przepis art. 209 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga wniosek strony o zwrot kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Według zaś art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Ponieważ w przedmiotowej sprawie reprezentujący skarżącego radca prawny z wyboru, wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego zawarł w skardze, a w wydanym w sprawie wyroku z dnia 6 grudnia 2022 r., którym skarga została uwzględniona, Sąd w ogóle nie rozstrzygnął o kosztach postępowania sądowego pomiędzy stronami, to z tego względu zaistniały podstawy do uwzględnienia powyższego wniosku w całości.
Uwzględniając, że wprawdzie skarżący ze względu na przedmiot sprawy korzystał z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d p.p.s.a. (zwolnienia z opłaty sądowej/wpisu od skargi), to korzystał także z pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego (radcy prawnego) ustanowionego z wyboru. W takiej sytuacji, ze względu na wynik sprawy (uwzględnienie skargi) uprawniony był do żądania od organu na swoją rzecz zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego nieobjętych zwolnieniem ustawowym, do których zaliczyć należało wynagrodzenie ustanowionego w sprawie radcy prawnego z wyboru oraz koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego złożonego do akt sprawy i należycie opłaconego.
W zakresie wysokości tych kosztów należy zauważyć, że stosownie do przepisu § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265, ze zm.), w tego rodzaju sprawie jak objęta wyrokiem, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji - 480 zł. Natomiast w przypadku złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii - w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym pobierana jest opłata skarbowa na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2142, ze zm.). Stawki opłaty skarbowej określone są w "Wykazie przedmiotów opłaty skarbowej, stawek tej opłaty oraz zwolnień" stanowiącym załącznik do wskazanej ustawy. Stawkę opłaty do czynności złożenia dokumentów określono w części IV powyższego Wykazu. Wynika z niego, że dokument stwierdzający udzielenie pełnomocnictwa lub prokury oraz jego odpis, wypis lub kopia - od każdego stosunku pełnomocnictwa (prokury) – podlega opłacie skarbowej w kwocie 17 zł.
Z tego względu wysokość należnych stronie skarżącej kosztów postępowania sądowego wyniosła w niniejszej sprawie łącznie 497 zł (480 zł + 17 zł).
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 157 § 2 i § 3 w związku z art. 209, art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. – obowiązany był uzupełnić wyrok wydany w niniejszej sprawie we wskazanym zakresie i orzec, jak w postanowieniu.