III SA/Lu 420/05

III SA/Lu 420/05 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-12-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Marcinowski /przewodniczący/
Małgorzata Fita
Marek Zalewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Dz.U. 1964 nr 45 poz 304
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1964 r. w sprawie przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia współwłasności takich nieruchomości oraz dziedziczenia gospodarstw rolnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia NSA Marek Zalewski (spr.), Asesor WSA Małgorzata Fita,, Protokolant Asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie m. in. art. 7b ust. 2 pkt. 2 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086, ze zm.) oraz § 36 pkt 6, § 39, § 42 ust. 2 po rozpatrzeniu odwołania B. R. od decyzji Starosty z dnia [...] 2005 roku Nr [...] w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu W., miasto K., w części dotyczącej pozycji rejestrowej Nr 1 Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją Nr [...] z dnia [...] 2004 r. Starosta zatwierdził operat opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków obrębu W., miasto K., w części dotyczącej pozycji rejestrowej Nr 1. Odwołanie od tej decyzji w dniu [...] 2004 r. złożył B. R., wnosząc o uchylenie decyzji Starosty.
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Starosty zalecając dokonanie analizy dokumentacji z założenia ewidencji gruntów i modernizacji oraz wyjaśnienie z jakiego powodu wystąpiła tak znaczna różnica w powierzchni działki nr 2.
W dniu [...] 2005 r. Starosta po przeprowadzeniu ponownej analizy dokumentacji geodezyjnej wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą operat opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków obrębu W., miasto K. w zakresie jednostki rejestrowej nr 1, obejmującej działki nr 4 o powierzchni 0,0497 ha, nr 5 o powierzchni 0,0779 ha, nr 2/1 o powierzchni 0,7268 ha, nr 2/2 o powierzchni 0,0300 ha, nr 6 o powierzchni 0,1005 ha i nr 7 o powierzchni 0,0346 ha.
W uzasadnieniu decyzji Starosta stwierdza, że granice działki nr 3 wykazanej na mapie ewidencyjnej z roku 1965 i tej samej działki wykazanej w roku 1993 o numerze 2 są zgodne. Odległości pobrane graficznie na mapie 1: 5000 pomiędzy punktami załamania granic tej działki i wykazane z pomiaru z roku 1993 mieszczą się w granicach dopuszczalnych błędów. Tak więc powierzchnia tej działki o nieregularnych kształtach, określona przy użyciu planimetru, przyjęta przy założeniu ewidencji gruntów w roku 1965 w wielkości 0,94 ha była błędna. Błąd ten został udokumentowany przy graficznym określeniu tej powierzchni z mapy ewidencyjnej sporządzonej w roku 1965.
B. R. wniósł o uchylenie tej decyzji, gdyż uznaje, że decyzja ta zawłaszczyła 21 arów działki a zmiana ta powstała przy modernizacji dokonanej przez Biuro Usług Geodezyjnych. W dalszej części odwołania Skarżący podnosi sprawy nie zawsze związane bezpośrednio z wydaną decyzją, a dotyczące:
- sprawę prac drogowych przy budowle drogi dotyczących niwelacji skarpy,
- sprawę dębu rosnącego przy utworzonej granicy, postulując, aby został włączony do posesji F. R.,
- sprawę dołączenia do posesji Skarżącego pasa ziemi pomiędzy przepustami a ogrodzeniem Pana P. zgodnie z załączonym do odwołania szkicem sporządzonym na kopii mapy ewidencyjnej,
- sprawę uwzględnienia aktu własności ziemi nr A przy rozpatrywaniu odwołania.
Organ odwoławczy po rozpatrzeniu całości dostarczonej dokumentacji w tej sprawie stwierdził, że przy założeniu ewidencji gruntów przedmiotowa działka otrzymała nr 3 i powierzchnię określoną w wielkości 0,94 ha. Z dołączonych obliczeń wynika, że powierzchnia tej działka została określona bezpośrednio z mapy ewidencyjnej w skali 1 :5000 przy użyciu planimetru.
W wyniku prowadzonych uwłaszczeń zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 27, poz. 250) wpisano w akcie własności ziemi AWZ [...] między innymi działkę nr 3, bez dokonania pomiaru na gruncie, przyjmując jej powierzchnię podaną w istniejącym operacie ewidencji gruntów z roku 1965.
W roku 1993 przeprowadzone zostało odnowienie ewidencji gruntów wraz z pomiarem granic działek na gruncie. W protokóle ustalenia i ogłoszenia stanu władania w stanie dotychczasowym wpisano między innymi działki nr 3/1 o powierzchni 0,92 ha i 3/2 o powierzchni 0,02 ha zgodnie z obowiązującą ewidencją gruntów. W stanie nowym działki o numerach 3/1 i 3/2 połączono i nadano nowy numer 2 i powierzchnię w wielkości 0,7568 ha obliczoną na podstawie współrzędnych punktów załamania granic tej działki. B. R. odmówił podpisania protokółu ustalenia i ogłoszenia stanu władania sporządzonego w dniu [...] marca 1993 r., zawierającego oświadczenie o przyjęciu powierzchni działek w granicach określonych w ewidencji gruntów, czym świadczy adnotacja sporządzona przez geodetę wykonującego czynności odnowienia operatu ewidencyjnego.
Obecnie przy prowadzonej w 2003 r. modernizacji przyjęto dane z ewidencji gruntów z 1993 r., kwestionowane przez Skarżącego. Organ pierwszej instancji przeprowadzając postępowanie modernizacyjne zastosował się do przepisów § 36 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454), stwierdzających, że przebieg granic działek ewidencyjnych przyjmuje się na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej przy odnowieniu ewidencji gruntów.
Dokonując analizy przebiegu granic działki nr 2 z roku 1965 roku i z 1993 nie stwierdzono różnic w ich przebiegu. Dwukrotny pomiar powierzchni działki nr 3/1 na mapie ewidencyjnej sporządzonej w roku 1965, przy zastosowaniu tych samych metod obliczeń, potwierdza błędne określenie powierzchni przy założeniu ewidencji gruntów.
Organ wskazał również, że skarżący do odwołania załączył fragment mapy ewidencyjnej zaznaczając obszar gruntu, który, jak twierdzi, powinien być włączony do jego posesji. Zakreślony obszar obejmuje w całości działkę nr 7 i w części działki nr 8 i 9, które stanowią odrębną własność potwierdzoną aktem własności ziemi. Działka nr 7 istniała przy założeniu ewidencji gruntów i nadal istnieje a jej właścicielem jest B. W. na podstawie aktu własności ziemi Nr B. W związku z tym żądanie strony jest bezpodstawne w świetle posiadanych dokumentów ewidencyjnych i prawnych.
Na powyższą decyzję strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której zarzucił bezprawne pozbawienie go własności powierzchni 0,1832ha (obecna działka nr 11) stanowiącej część działki o dawnym numerze 8 a obecnie nr 9/1 w obrębie W., oraz pozbawienie go własności powierzchni 0,0073 ha stanowiącej część działki o dawnym nr 12 a obecnie działki nr 7 – a zatem łącznie o powierzchni. 0,1905 gruntu.
W uzasadnieniu skarżący wskazał że zgodnie z aktem własności oraz pomiarami i przebiegiem granic obowiązującym do 1993 r. przedmiotowa działka gruntu miała powierzchnię 0,94 ha. Podczas odnawiania ewidencji gruntów w 1993 r. z bliżej nieokreślonych powodów z działki o dawnym numerze ewidencyjnym 3 i powierzchni 0,94 ha bezprawnie powstały dwie nowe działki: o nr 2 i pow. 0,7568 ha oraz o nr 7 o pow. 0,1832 ha, której właścicielem jest B. W. W 2003 r. podczas modernizacji sytuacja powtórzyła się. O podziale działki nr 3 skarżący dowiedział się w dniu 25 czerwca 2005 r. wraz z otrzymaniem zaskarżonej decyzji do której dołączono protokół uzupełniający sporządzony w dniu 31 marca 1993 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyłącznym przedmiotem postępowania ewidencyjnego prowadzonego przez Starostę była modernizacja ewidencji gruntów i budynków (§ 44 ust. 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Dz. U. Nr 38. poz. 454).
Zgodnie z § 55 cyt. rozporządzenia modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu:
1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia,
2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu,
3) poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych.
Działania modernizacyjne były przeprowadzane kompleksowo (§ 56 ust 2 rozporządzenia), na podstawie projektu modernizacji istniejącej ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków, a więc, na zasadach i w trybie określonych przepisami rozdziału 2 rozporządzenia. Stosownie do § 36 rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ miał zatem prawo oprzeć się na danych istniejących już w zasobie przy dokonywaniu modernizacji ewidencji.
Z akt sprawy wynika, że w ramach modernizacji ewidencji przyjęto te same granice przedmiotowych działek, co istniejące w ewidencji przed modernizacją.
Zarzuty związane z przyjęciem do ewidencji danych podczas poprzedniej modernizacji ewidencji nie mogą być przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu. Wszelkie uchybienia związane z dokumentowaniem (ewidencjonowaniem) danych podlegających rejestracji w tym trybie mogą być ustalane w osobnych postępowaniach administracyjnych oraz toczących się przed sądem powszechnym.
Oceniając zaś inne zarzuty skarżącego wskazać należy, ze skarżący zmierza częściowo do ustalenia innego przebiegu granic jej nieruchomości. Jest to możliwe wyłącznie w postępowaniu rozgraniczeniowym, uregulowanym w rozdziale 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzeniem Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. nr 45 poz. 453). Postępowanie to jest rodzajowo odmienne od prowadzonego postępowania w sprawie ewidencji informacji dotyczących gruntów. Istotne jest przy tym, że rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) oraz, w wypadkach określonych w ustawie, sądy (art. 29 ust. 3 prawa geodezyjnego i kartograficznego). Starosta nie byłby władny do dokonywania czynności związanych z rozgraniczeniem nieruchomości, dlatego nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek w zakresie ustalenia spornych granic.
Podsumowując – liczne zarzuty podnoszone przez skarżącego związane z przebiegiem granic oraz zakończonych w sposób ostateczny dotychczasowych czynności ewidencyjnych nie mogły być przedmiotem rozpoznania przez organy administracji w postępowaniu dotyczącym modernizacji, a tym samym nie były też przedmiotem rozważań Sądu. Sąd nie stwierdził również naruszenia prawa dającego podstawę do uchylenia decyzji wydanych w ramach badanego postępowania ewidencji.
Zmniejszenie areału gruntów skarżącego nie jest wynikiem zmiany przebiegu granic, lecz wykrycia błędu rachunkowego na skutek dokonania bardziej precyzyjnego pomiaru.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.