III SA/Lu 384/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę D. Z. na postanowienie Inspektora Sanitarnego dotyczące zarzutów do postępowania egzekucyjnego, uznając D. Z. za podmiot nieuprawniony do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę K. Z. i D. Z. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego dotyczącego niepoddania dziecka szczepieniom. Sąd uznał, że jedyną stroną postępowania i adresatem postanowienia była K. Z. W związku z tym, skarga wniesiona przez D. Z. została odrzucona jako niedopuszczalna, ponieważ D. Z. nie był stroną postępowania ani adresatem zaskarżonego postanowienia.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez K. Z. i D. Z. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2024 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne dotyczyło niepoddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, rozpoznając sprawę, stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sąd podkreślił, że legitymacja do wniesienia skargi, czyli posiadanie interesu prawnego, jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi. Interes prawny oznacza istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. W analizowanej sprawie, zarówno treść postanowienia organu, jak i akta administracyjne jednoznacznie wskazywały, że stroną postępowania i adresatem postanowienia była K. Z. W związku z tym, jedynym podmiotem posiadającym interes prawny w zaskarżeniu tego postanowienia była K. Z. Skarga została jednak wniesiona również przez D. Z. Sąd uznał, że skoro D. Z. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia ani stroną postępowania zakończonego tym postanowieniem, skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji, skarga wniesiona przez D. Z. została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, podmiot taki nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi, ponieważ nie ma interesu prawnego w jej wniesieniu.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że legitymacja procesowa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wymaga posiadania interesu prawnego, rozumianego jako związek między indywidualnymi prawami i obowiązkami skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej skarżącego. W tej sprawie, D. Z. nie był stroną postępowania ani adresatem postanowienia, co czyniło go podmiotem nieuprawnionym do wniesienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 50 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
p.p.s.a. art. 50 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
D. Z. nie był stroną postępowania administracyjnego. D. Z. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia. D. Z. nie posiadał interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia.
Godne uwagi sformułowania
legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego
Skład orzekający
Jerzy Drwal
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz znaczenia interesu prawnego jako przesłanki dopuszczalności skargi."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji braku legitymacji procesowej jednego ze skarżących, który nie był stroną postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z legitymacją procesową, co jest istotne dla prawników, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 384/24 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2024-08-21 Data wpływu 2024-06-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Drwal /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6205 Nadzór sanitarny Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Sanitarny Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. i D. Z. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę D. Z.. Uzasadnienie W rozpoznawanej sprawie K. Z. i D. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2024 r. (nr [...]) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych przez K. Z. zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego w związku z niepoddaniem dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Z treści postanowienia oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną postępowania i adresatem postanowienia organu była K. Z.. W świetle powyższego, jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu postanowienia organu w rozpoznawanej sprawie jest K. Z.. Skarga została natomiast wniesiona zarówno przez nią, jak i przez D. Z.. W tym stanie rzeczy, skoro skarżący D. Z. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia ani nie był stroną postępowania zakończonego tym postanowieniem, należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji skargę wniesioną przez D. Z. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI