I SA/Rz 712/22

I SA/Rz 712/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-02-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jarosław Szaro /przewodniczący/
Małgorzata Niedobylska
Piotr Popek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2114
art. 8 ust. 1
Ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j.)
Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 608 art. 32 ust. 2
Rozporzadzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz  uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2023 r. spraw ze skarg R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzje Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 28 września 2022 r., – nr 9009-2022-001231 w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2021 rok, – nr 9009-2022-001232 w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2021 rok oddala skargi.
Uzasadnienie
Przedmiotem skarg R. Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub skarżąca) są decyzje Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie (dalej: Agencji) z dnia 28 września 2022 r.: nr 9009-2022-001231 i nr 9009-2022-001232, którymi utrzymano w mocy odpowiednio decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji w [...] z dnia 18 lipca 2022 r.: nr 0183- 2022-005504 w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2021 rok oraz nr 0183- 2022-005520 w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2021 rok.
Z uzasadnienia zaskarżonych decyzji oraz akt sprawy wynika, że do organu I instancji wpłynął wniosek Spółki o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) na 2021 r. do której zadeklarowała ostatecznie sześć działek rolnych o łącznej powierzchni [...] ha oraz o przyznanie płatności ONW z ograniczeniami naturalnymi strefa I, do której zadeklarowała ostatecznie działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha.
Po złożeniu wyjaśnień przez pełnomocnika skarżącej – Ł. B. i rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku w ramach kontroli administracyjnej Kierownik BP Agencji w [...] stwierdził, że powierzchnia uprawniona do przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz do płatności ONW jest mniejsza niż powierzchnia zadeklarowana we wniosku na 2021 rok. I tak na podstawie przeprowadzonych pomiarów:
- dla działki rolnej A (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej pow. [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F ( dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej pow. [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej pow. [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej pow. [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej powierzchni [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej powierzchni [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej we wniosku powierzchni [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej powierzchni [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej powierzchni [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej powierzchni [...] ha wykluczono [...] ha,
- dla działki rolnej F (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanej powierzchni [...] ha wykluczono powierzchnię [...] ha.
Łączna powierzchnia wykluczona wyniosła [...] ha, powierzchnia stwierdzona do płatności jpo wyniosła [...] ha i do płatności ONW [...] ha
W następstwie powyższych ustaleń Kierownik BP Agencji w [...] decyzjami z dnia 2 marca 2022 roku:
1) nr 0183-2022-004473 przyznał Spółce. płatności z tytułu:
- jpo w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia oraz zastosowanie współczynnika korygującego,
- płatności za zazielenienie w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia oraz zastosowanie współczynnika korygującego,
- płatności redystrybucyjnej w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego,
- przyznał kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł,
2) nr [...] przyznał Spółce płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) typu z ograniczeniami naturalnymi strefa I w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia.
W wyniku rozpatrzenia zażaleń wniesionych przez Spółkę, Dyrektor POR Agencji w Rzeszowie decyzjami z dnia 30 maja 2022 r. nr 9009- 2022-000455 i nr 9009-2022-000456, uchylił wyżej opisane decyzje Kierownika BP Agencji w [...] z dnia 2 marca 2022 r. i przekazał sprawy organowi I instancji w celu ponownego ustalenia powierzchni maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO).
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji, kierując się wytycznymi organu odwoławczego dokonał ponownego ustalenia powierzchni maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO) i stwierdził, że powierzchnia niekwalifikująca się do w/w płatności wynosi [...] ha, a zatem powierzchnia stwierdzona do dochodzonych przez Spółkę płatności wynosi [...] ha.
W związku z powyższym organ I instancji decyzjami z dnia 18 lipca 2022 roku:
1) nr 0183-2022-005504, przyznał Spółce płatności z tytułu:
- jpo na 2021 w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia oraz zastosowanie współczynnika korygującego,
- płatności za zazielenienie na 2021 w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia oraz zastosowanie współczynnika korygującego,
- płatności redystrybucyjnej na 2021 w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego,
- przyznał kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł.
2) nr 0183-2022-005520 przyznał Spółce płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) typu z ograniczeniami naturalnymi strefa I w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia.
W odwołaniach od tych decyzji pełnomocnik spółki w/w decyzjom organu I instancji zarzucił naruszenie przepisów postępowania polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego. Zdaniem odwołującego się organ I instancji błędnie ustalił powierzchnię stwierdzoną, która powinna być równa powierzchni zadeklarowanej, opierając rozstrzygnięcie wyłącznie na jednym środku dowodowym tj. systemie informacji geograficznej, nie wykazując zarazem gdzie znajduje się powierzchnia wykluczona, którą nie zalicza do powierzchni stwierdzonej oraz na jakiej podstawie i dlaczego została ona wyłączona. Ponadto autor zażaleń wniósł o przesłuchanie strony i świadków dla wykazania rolniczego użytkowania całej zadeklarowanej powierzchni.
Dyrektor POR Agencji w Rzeszowie wskazanymi na wstępie decyzjami z dnia 28 września 2022 r. utrzymał w mocy wyżej opisane decyzje organu I instancji.
Organ odwoławczy na wstępie skarżonych decyzji wskazał oraz omówił mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa.
W odniesieniu do płatności bezpośrednich, podkreślił organ odwoławczy, że zasady i tryb ich przyznawania określa ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2114, dalej: ustawa o płatnościach bezpośrednich) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 608, z późn. zm., dalej: rozporządzenie nr 1307/2013). W myśl art. 8 ust. 1 wyżej powołanej ustawy jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami", będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha i nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Ponadto wyjaśnił organ, że płatność za zazielenienie przysługuje rolnikowi, który spełnia minimalne wymagania do otrzymania płatności bezpośrednich i zgodnie
z art. 43 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 jeżeli przestrzega praktyk korzystnych dla klimatu i środowiska, polegających na dywersyfikacji upraw, utrzymywaniu trwałych użytków zielonych oraz utrzymywaniu obszarów proekologicznych lub praktyk równoważnych. Zgodnie z art. 13 ustawy o płatnościach bezpośrednich płatność dla młodych rolników przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym dla tego rolnika do jednolitej płatności obszarowej, jednak nie większej niż 50 ha. Na podstawie art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, płatność dla młodych rolników przysługuje rolnikom, którzy rozpoczynają działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem lub rozpoczęli już działalność w gospodarstwie rolnym w ciągu pięciu lat przed pierwszym złożeniem wniosku w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej w okresie 2015-2020 oraz ich wiek w roku składania tego wniosku nie przekracza 40 lat. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu tego rolnika jest większa niż 3 ha. Płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika nie większej niż 30 ha oraz pomniejszonej o 3 ha. Tym samym płatność dodatkowa może być przyznana maksymalnie do 27 ha. Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 2a ustawy o płatnościach bezpośrednich płatność związana do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno jest przyznawana rolnikowi do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno gatunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 1 i 2, jeżeli dokonano zbioru ziarna.
Z kolei w zakresie płatności ONW powołał się organ odwoławczy na rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2015 r" poz. 364 z późn. zm., dalej: rozporządzenie ONW) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm., dalej: Rozporządzeniem nr 1305/2013), a zwłaszcza § 2 ust. 2 rozporządzenia ONW, zgodnie z którym, płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych na których jest położona działka rolna o powierzchni co najmniej 0,10 ha, prowadzona jest działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013 oaz położonych na obszarach ONW. Jednocześnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia ONW wynika, że przy ustalaniu wysokości płatności ONW uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit, b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych o których mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Podkreślono dalej, że to na organie spoczywa obowiązek ustalenia zgodności deklaracji rolnika ze stanem faktycznym na gruncie, co wynika bezpośrednio z treści art. 74 ust. 1 w zw. z art. 58 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, z późn. zm. dalej: rozporządzenie nr 1306/2013), które stanowią iż państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem regulującym unijne systemy wsparcia, zmierzające do zminimalizowania ryzyka strat finansowych dla Unii za pomocą agencji płatniczych lub podmiotów przez nie upoważnionych do działania w ich imieniu, przeprowadzają kontrole administracyjne dotyczące wniosków o przyznanie pomocy w celu weryfikacji kryteriów kwalifikowalności do otrzymania pomocy.
Zwrócił także uwagę organ odwoławczy, że konieczność przeprowadzania kontroli administracyjnych dla wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich wynika art. 59 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013, który stanowi, że system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność.
Organ odwoławczy ustalając poprawność wyznaczonej przez organ I instancji powierzchni maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) dla działek rolnych: C (dz. ew. 109/17 i dz. ew. 109/15), E (dz. ew. 23/2) oraz F (dz.ew.236/1, dz.ew.323/6, dz.ew.243/3) sprawdził zgodność pomiędzy powierzchnią ewidencyjną (PEW) i powierzchnią odniesienia (POW) oraz zgodności przebiegu granic działek (GO) z granicami widocznymi na obrazie ortofotomapy i stwierdził, że powierzchnie te zostały wyznaczone w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami i przy zachowaniu należytej staranności.
Organ ten stwierdził, że powierzchnie MKO zostały prawidłowo ustalone w oparciu o ortofotomapy z dnia 26 sierpnia 2019 roku potwierdzone ortofotomapą do kontroli foto 2021, a także zdjęciami z sentinela z 28 lipca 2021 r. dla działek ewidencyjnych nr [...], z pominięciem tych części działki, które nie spełniły warunku kwalifikowalności do przyznania płatności. I tak w oparciu o te dowody stwierdzono:
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,04 ha, ponieważ na ww. działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej i części północnej działki występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,05 ha, ponieważ na ww. działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej i części północnej działki występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,11 ha, ponieważ na ww. działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej i części północnej działki występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,07 ha, ponieważ na w/w działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej od środka działki w kierunku granicy zachodniej i w części północnej działki i występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,05 ha, ponieważ na w/w działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej i części północnej działki występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,04 ha, ponieważ na w/w działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej od środka działki w kierunku granicy wschodniej i części północnej działki występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,03 ha, ponieważ na w/w działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej i części północnej działki występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,11 ha, ponieważ na w/w działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej i części północnej od środka działki w kierunku granicy wschodniej, a także w środkowej części działki przy granicy wschodniej występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,13 ha, ponieważ na w/w działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej działki, a także w środkowej części działki przy granicy zachodniej występuje teren zadrzewiony i zakrzaczony,
- na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej jako działka rolna F powierzchnia MKO wynosi 0,13 ha, ponieważ na w/w działce na łącznej powierzchni 0,01 ha w części południowej działki, występuje teren zadrzewiony.
W świetle powyższych ustaleń organ odwoławczy za prawidłowe uznał ustalenia organu I instancji co do powierzchni kwalifikującej oraz wyliczenia poszczególnych płatności należnych Spółce w kampanii na 2021 r. biorąc pod uwagę stopień przedeklarowania (0,23 %). Przede wszystkim organ odwołał się do treści art. 18 ust. 6 akapit drugi i trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48, z późn. zm., dalej: rozporządzenie Komisji nr 640/2014), zgodnie z którym w przypadku, gdy różnica miedzy całkowitą powierzchnią zadeklarowaną kwalifikowaną a całkowitą powierzchnią stwierdzoną nie przekracza 0,1 ha i nie jest większa niż 20% całkowitej powierzchni zadeklarowanej kwalifikowanej wówczas powierzchnię stwierdzoną uznaje się za równą powierzchni deklarowanej kwalifikowanej. W związku z powyższym organ odwoławczy potwierdził, że powierzchnia uwzględniona do płatności jest zgodna z deklaracją Spółki wynoszącą 43,85 ha.
Niemniej jednak, jak wskazał organ interpretacyjny, w niniejszych sprawach miało miejsce złożenie zmiany do wniosku po wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 3 rozporządzenia Komisji nr 640/2014 z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie zmiany do wniosku zwiększającej deklarowaną powierzchnię po wyznaczonym terminie skutkuje zmniejszeniem o jeden procent za każdy dzień roboczy kwoty płatności przypadającej na dodane powierzchnie. Jak wskazał organ odwoławczy w 2021 roku zmiany do wniosku można było składać do dnia 17 czerwca 2021 roku, stwierdzono zaś, że do wniosku o płatność została złożona zmiana w dniu 18 czerwca 2021 r., dla której przekroczenie terminu na składanie zmian do wniosków wynosi 1 dzień roboczy. W związku z powyższym kwota płatności ONW przyznana do powierzchni dodanej w wyniku złożenia zmiany została prawidłowo pomniejszona o łączną kwotę w wysokości [...] zł ([...] zł - [...] zł = [...] zł). W przypadku płatności bezpośrednich kwota jednolitej płatności obszarowej w wyniku złożenia zmiany do wniosku została pomniejszona o łączną kwotę w wysokości [...] zł.
Odnosząc się do złożonych przez stronę odwołań stwierdził organ odwoławczy, że nie zawierają one żadnych wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowych rozstrzygnięć.
W szczególności organ podkreślił, że w ramach kontroli administracyjnej porównuje się informacje zgłoszone przez rolnika, mające wpływ na dopuszczalność przyznania mu pomocy z danymi zgromadzonymi w systemie informatycznym. Aby skutecznie zweryfikować poprawność deklaracji producenta rolnego koniecznym jest precyzyjne ustalenie powierzchni uprawnionej do dopłat - MKO. Powierzchnia MKO jest powierzchnią użytkowaną rolniczo w ramach działki ewidencyjnej, która powstaje z przecięcia pól zagospodarowania i granic odniesienia, które to są uwidocznione na obrazie ortofotomapy (zdjęciu lotniczym). Agencja posiada w stosunku do każdej działki ewidencyjnej informacje na temat źródła pochodzenia danych, terminu ich aktualności oraz daty wykonania zdjęcia lotniczego. W niniejszej sprawie powierzchnie MKO wszystkich działek ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku przez Spółkę ustalono między innymi na podstawie zdjęć lotniczych wykonanych w dniu 26 sierpnia 2019 roku potwierdzonych: ortofotomapą do kontroli foto 2021, a także zdjęciami z sentinela z 28 lipca 2021 r., dokonano także analizy wniosku o przyznanie płatności na 2021 rok, a w szczególności załączonych do niego załączników graficznych, na których wnioskodawca zobowiązany był do przedstawienia stanu faktycznego użytkowania działek rolnych. Dokonując analizy położenia spornych działek rolnych wrysowanych na załączniku graficznym z powierzchnią maksymalnego obszaru kwalifikowanego (MKO) ustaloną w systemie IACSplus, stwierdzono iż Spółka nie wyłączyła z płatności wszystkich obszarów nie kwalifikujących się z płatności. Nadmienił organ, że dokonując weryfikacji wartości MKO w systemie informatycznym dokonuje się pomiaru powierzchni na "kolorowym" zdjęciu lotniczym (ortofotomapie) z odpowiednio dużym przybliżeniem, które pozwala na szczegółowe zobrazowanie stanu faktycznego znajdującego się na działkach ewidencyjnych zadeklarowanych przez beneficjenta. Powyższe pomiary pozwoliły według organu odwoławczego na stwierdzenie, że na spornych działkach nr: [...] wskazanych w odwołaniu słusznie dokonano wykluczeń. Organ odwoławczy zauważył, że oprócz negowania określonej przez organy Agencji powierzchni kwalifikującej się do płatności na działkach ewidencyjnych nr [...] - Spółka nie przedstawia kontrdowodów na poparcie swego stanowiska. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach bezpośrednich i art. art. 27 ust. 2 u.w.r.o.w. to strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach obowiązane są przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajenia czegokolwiek a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
W jednobrzmiących skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższe decyzje Dyrektora POR w Rzeszowie z dnia 28 września 2022 r. ,Spółka zarzuciła :
1. błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie działek nr [...] polegający na błędnym przyjęciu istnienia zakrzaczeń, zachwaszczeń i zadrzewień uniemożliwiających zbieranie plonu na spornych obszarach, podczas gdy na spornym obszarze były niewielkie ilości drzew i krzaków, a teren był wykorzystywany rolniczo i plon był zbierany na całym zgłoszonym obszarze przez stronę w roku 2021 i w poprzednich latach;
2. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mających wpływ na wynik sprawy i wydane rozstrzygnięcie, tj.:
a) niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), zwłaszcza mając na uwadze, że weryfikacja powierzchni uprawnionych do płatności zgłoszonych do wniosku, powinna nastąpić przy użyciu wszelkich metod zmierzających do poprawnej analizy danych - poprzez praktyczne pominięcie wniosków dowodowych przedstawionych przez skarżącego i zgłoszonych w odwołaniu z dnia 1 sierpnia 2022 r. (przesłuchanie świadków), opierając się jedynie na informacji pozyskanej z systemu informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu i Rady nr 1306/2013,
b) niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (7 i 77 k.p.a.), skutkujące wyłączeniem z dopłat w ramach systemu wsparcia bezpośredniego powierzchni 0,10 ha pomimo, że na obszarze tym występowała możliwość użytkowania rolniczego także niewielkich terenów zakrzaczeń i zadrzewień, gdzie na powierzchni pomiędzy drzewami prowadzono zabiegi koszenia i zebrania plonu,
c) brak odniesienia się do stanowiska strony w zakresie występowania na spornym obszarze wolnej, niemal pozbawionej zakrzaczeń i zadrzewień powierzchni, a jeżeli nawet występowały pojedyncze drzewa, to w ilości nie przekraczającej 100 drzew na ha, a obszar ten był użytkowany rolniczo, tak jak obszar pozbawiony drzew - organ nie odniósł się do przedstawionej w tym zakresie literatury naukowej (PWN) oraz okoliczności, iż na całej powierzchni działek objętych wnioskiem prowadzono prace polegające na wykaszaniu i zebraniu plonu oraz istniał trwały użytek zielony,
d) brak uzasadnienia dlaczego organ pomniejszył powierzchnie kwalifikujące się do dopłat w ramach systemu wsparcia bezpośredniego o 0,10 ha w porównaniu do przyjętego zobowiązania 43,85 ha, pomimo że na obszarze tym występowała wolna, niemal pozbawiona zakrzaczeń i zadrzewień powierzchnia, a jeżeli nawet występowały pojedyncze drzewa to w ilości nie przekraczającej 100 drzew na ha, a obszar ten był użytkowany rolniczo, tak jak obszar pozbawiony drzew,
e) niewyczerpujące zebranie całego materiału dowodowego (77 k.p.a.), poprzez brak dopuszczenia dowodu z zeznań świadków: Ł. B., M. P, G. B. co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i nie pozwoliło wyczerpująco wyjaśnić sprawy, podczas gdy ich zeznania potwierdziłby sposób rolniczego użytkowania zadeklarowanej powierzchni oraz posiadania przez całą zadeklarowaną powierzchnię walorów kwalifikujących do objęcia płatnościami bezpośrednimi, zgodnie z wnioskiem Spółki oraz okoliczność rolniczego wykorzystania zakwestionowanych przez organ terenów, braku zadrzewień i zakrzaczeń, użytkowania rolniczego terenów, co spowodowało wydanie decyzji nieodpowiadającej stanowi rzeczywistemu,
3. naruszenie przepisów prawa materialnego: a) § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 6 marca 2015 r. w sprawie określenia maksymalnego zagęszczenia drzew poprzez błędną wykładnię i jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości, a także poprzedzających je decyzji organu I instancji oraz o przyznanie płatności za cały obszar objęty wnioskiem, ewentualnie przekazanie organowi I instancji sprawy celem ponownego jej rozpatrzenia, a ponadto o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarg skarżąca przedstawiła argumentacje na poparcie swojego stanowiska i szczegółowo opisanych zarzutów.
W odpowiedziach na skargi Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji w Rzeszowie wniósł o ich oddalenie i podtrzymał argumentację powołaną w zaskarżonych decyzjach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: P.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a.
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonych decyzji wykazało, że skargi nie zasługują na uwzględnienie, bowiem decyzje te nie są obarczone sugerowanymi uchybieniami przepisom prawa procesowego czy materialnego, w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego.
Zasadniczym przedmiotem sporu między stronami jest zasadność wyłączenia przez organy Agencji z płatności z tytułu wsparcia bezpośredniego oraz ONW w kampanii na 2021 r. części działek o nr ewidencyjnych o nr: [...] wchodzących w obszar działki rolnej F, w każdym przypadku o powierzchni 0,01 ha (łącznie powierzchnia 0,10 ha). Zdaniem organu, obszary wykluczone z płatności nie były użytkowane rolniczo, bowiem stanowiły obszary zadrzewione i zakrzaczone, z czym skarżąca się nie zgadza, twierdząc, że o ile nawet na zakwestionowanych częściach działki znajdowały się krzewy lub drzewa, to w ilości dopuszczalnej, zgodnej z normami minimalnymi oraz w stanie umożliwiającym użytkowanie rolnicze to jest prowadzenia zabiegów koszenia i zbierania plonu pod drzewami.
Rację w tak zakreślonym sporze należy przyznać organom Agencji a zarzuty i oczekiwania zgłaszane w skargach należy ocenić jako nieuzasadnione.
Niemniej jednak, dla oceny skuteczności podniesionych w niniejszych sprawach zarzutów, wymaga wpierw podkreślenia, że w realiach niniejszych spraw nawet gdyby zarzuty nakierowane na błędne uznanie spornych obszarów działek rolnych za niekwalifikowalne okazały się być uzasadnione, to i tak żądanie zgłoszone w petitum skarg – przyznanie płatności do całości zadeklarowanego we wniosku gruntu byłoby bezprzedmiotowe. Wynika to stąd, że choć organ faktycznie część gruntu o łącznej powierzchni 0,10 ha uznał za niekwalifikowalną, to jednak obie płatności przyznał do gruntów w całości zgodnie z deklaracją Spółki, powołując się na dyspozycję art 18 ust. 6 akapit drugi i trzeci rozporządzenia Komisji nr 640/2014. Zgodnie z treścią tego przepisu, który znalazł zastosowanie w kontrolowanych sprawach, w przypadku, gdy różnica miedzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną nie przekracza 0,1 ha i nie jest większa niż 20% całkowitej powierzchni zadeklarowanej kwalifikowanej, wówczas uznaje się, że powierzchnia stwierdzona odpowiada (jest równa) powierzchni deklarowanej.
W związku z powyższym, pomimo uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikowalności części deklarowanego gruntu, ze względu na jego powierzchnię i proporcję do wszystkich deklarowanych gruntów, powierzchnia uwzględniona do płatności wyniosła 43,85 ha, to jest dokładnie tyle ile do programów zgłosiła (zadeklarowała) skarżąca. Całość krytyki skarg skierowana jest na nieprawidłowe uznanie za niekwalifikowalne pewnych obszarów zadeklarowanych działek, pomimo, że w ostatecznym rozrachunku płatności przyznano także do tych zakwestionowanych pod kątem prowadzenia na nich działalności rolniczej części działek. W skargach nie podważa się natomiast prawidłowości wyliczeń poszczególnych płatności i dokonanych zmniejszeń z tytułu opóźnień w złożeniu wniosku. Tak więc gdyby nawet zarzuty skargi były uzasadnione to i tak uchylenie skarżonej decyzji byłoby niecelowe, a ewentualne uchybienia musiały być ocenione jak nieistotne, to jest takie które nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia. W ponownym postępowaniu przed organami Agencji nie mogłaby zapaść decyzja o innej treści.
Niemniej jednak Sąd poczuwa się do obowiązku wyjaśnienia skarżącej, że wbrew jej twierdzeniom organ w kontrolowanych sprawach nie naruszył prawa, nawet w stopniu nieistotnym, które przypisują organowi skargi.
Wpierw przywołać należy materialnoprawne przesłanki przyznania dochodzonych przez skarżącego płatności. Wynikają one w przypadku płatności bezpośrednich z art. 8 ust. 1 pkt 4 przepisów ustawy o płatnościach bezpośrednich, a w przypadku płatności ONW z § 2 rozporządzenia ONW, które to przepisy zostały przytoczone i omówione w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji. Przypomnieć należy, że według art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich płatności te są przyznawane do powierzchni działki rolnej położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych. W świetle zaś § 2 rozporządzenia ONW płatność ONW przysługuje rolnikowi którego gospodarstwo obejmuje łączną powierzchnia użytków rolnych stanowiących obszary ONW, na których jest prowadzona działalność rolnicza. Każdy ten akt wymaga, aby deklarowane grunty stanowiły użytki rolne na których prowadzona jest działalność rolnicza. Przesłanką uzyskania pomocy istotne jest więc spełnienie warunków, o których mowa w przepisach prawa wspólnotowego, tj. także prowadzenie ,,działalności rolniczej", którą zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013 jest utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy, w oparciu o kryteria określone przez państwa członkowskie na podstawie ram ustanowionych przez Komisję lub prowadzenie działań minimalnych, określanych przez państwa członkowskie, na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy.
Wspólnym mianownikiem dla obu tych dochodzonych płatności jest to, aby powierzchnia działki rolnej nie była większa niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Maksymalny kwalifikowany obszar (MKO) wyznaczany jest jako różnica powierzchni pomiędzy powierzchnią całkowitą działki rolnej a powierzchniami nieuprawnionymi do płatności (np. z powodu występowania zwartych zadrzewień czy zakrzaczeń).
Wskazać dalej należy, że art 67 rozporządzenia nr 1306/2013, co zresztą wyjaśniał organ odwoławczy w uzasadnieniu skarżonej decyzji, nakłada na państwa członkowskie obowiązek kontroli wniosków o przyznanie płatności, które dla zapewnienia skuteczności prowadzi się w oparciu o system zintegrowany, w którego skład wchodzą m.in. takie elementy jak: skomputeryzowana baza danych, system identyfikacji działek rolnych oraz zintegrowany system kontroli. Art. 70 ust. 1 w/w rozporządzenia przewiduje, że system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1: 5 000. Z kolei art. 74 ust. 1 cytowanego rozporządzenie zobowiązuje państwa członkowskie do ustanowienia skutecznych systemów zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem regulującym unijne systemy wsparcia, zmierzających do zminimalizowania ryzyka strat finansowych dla Unii i za pomocą agencji płatniczych lub podmiotów przez nie upoważnionych do działania w ich imieniu, przeprowadzają kontrole administracyjne dotyczące wniosków o przyznanie pomocy w celu weryfikacji kryteriów kwalifikowalności do otrzymania pomocy. Powyższe przepisy stanowią zatem źródło uprawnień i obowiązków organów Agencji do weryfikacji wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich pod kątem spełnienia przesłanek tych płatności oraz określenia rodzaju stosowanych w tym zakresie narzędzi, z których organy skorzystały w niniejszych sprawach.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy wskazał na nieprawidłowości stwierdzone w ramach postępowania administracyjnego, i wbrew temu co twierdzi skarżąca, wyjaśnił na czym one polegały, gdzie one występowały w odniesieniu do granic poszczególnych działek ewidencyjnych i na jakiej podstawie dowodowej takie ustalenia poczynił. Odwołał się mianowicie organ do pomiarów ustalonych na podstawie zdjęć lotniczych wykonanych w dniu 26 sierpnia 2019 roku potwierdzonych ortofotomapą do kontroli foto 2021, a także zdjęciami z sentinela z 28 lipca 2021 r.. Wątpliwości skarżącej co do błędnej interpretacji w/w dowodów są nieuzasadnione. Jeżeli chodzi o ortofotomapy do danych z której odwołały się orzekające w sprawie organy, to nie jest to typowe zdjęcie robione pod różnym kątem, lecz zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity i przetworzone do postaci metrycznej. Jest to opracowanie geodezyjne wykonywane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, gdyż dane pozyskiwane są w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 ze zm.), można rzec mapa, która posiada skalę gwarantującą dokładność pomiaru. W orzecznictwie przyjęło się, że fotointerpretacja obrazów satelitarnych lub zdjęć lotniczych również może służyć do ustalenia powierzchni kwalifikującej się do pomocy w ramach kontroli administracyjnych, a ustalenia te są wystarczająco precyzyjne (zob. np. wyrok NSA z 9 maja 2017 r. sygn. akt II GSK 3147/15).
W nawiązaniu do powyższych uwag natury ogólnej, warto zauważyć, że skarżąca negując prawidłowość dokonanych pomiarów za pomocą adekwatnej do kampanii 2021 r. ortofotomapy, nie przedstawia zarazem innych dowodów, które pozwalałyby podważyć czy zakwestionować pomiary dokonane przez wyspecjalizowaną komórkę organu, z wykorzystaniem dostępnych narzędzi informatycznych. Jak podkreślono wyżej orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że dowody na jakie powołał się organ w niniejszej sprawie, są miarodajne do odtworzenia stanu deklarowanych działek rolnych na określoną, wynikającą z nich datę pozyskania (wykonania). Zresztą skarżąca podważa prawidłowość ustaleń w tym zakresie w sposób niespójny, bowiem z jednej strony neguje występowanie jakichkolwiek zadrzewień czy zakrzaczeń, ale z drugiej strony twierdzi, że występowały one, ale nie uniemożliwiały prowadzenia pod nimi działalności rolniczej. Z kolei zeznania świadków oferowanych przez skarżącą, tym bardziej odnoszące się do pewnej zaszłości, które mają charakter subiektywny i odnosiłyby się do ułomka deklarowanych gruntów, nie są dowodem, który można by przeciwstawić obiektywnemu oglądowi spornych działek wynikającemu z pomiarów ortofotomapy dokonanych na podstawie precyzyjnych narzędzi informatycznych. To samo odnieść należy do oferowanych zdjęć, co do których nie ma pewności jakiej części działki dotyczą i kiedy zostały wykonane. W ocenie Sądu, w okolicznościach takich jak wyżej nakreślono, organ dokonując oceny przydatności zgłaszanych wniosków dowodowych w odniesieniu do okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, może dojść do konkluzji, że ich przeprowadzenie jest zbędne. Wskazać należy, że uprawnienie strony do zgłoszenia żądania przeprowadzenia dowodu podlega ograniczeniom, a organ powinien każdorazowo rozważyć żądanie przeprowadzenia dowodu z uwagi na celowość i konieczność zapewnienia szybkości postępowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie ma dostatecznych argumentów przemawiających za zakwestionowaniem dotychczasowych ustaleń.
W rozpoznawanej sprawie powierzchnia MKO spornych działek została ustalona przez organy Agencji w oparciu o kontrolę administracyjną, wykorzystującą takie właśnie narzędzia systemu informacji geograficznej, które pozwalają precyzyjnie, wbrew temu co polemicznie stara się wykazać skarżąca, określić kwalifikowalność powierzchni, pod względem rolniczego ich wykorzystywania. W danym wypadku weryfikację powierzchni MKO przeprowadziła dwukrotnie wyspecjalizowana, jak sam określił pełnomocnik skarżącego, komórka w strukturach Podkarpackiego Oddziału Agencji w Rzeszowie – Biuro Kontroli na Miejscu, która dysponuje wspomnianymi już precyzyjnymi narzędziami diagnostycznymi i zatrudnia pracowników posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie do ich obsługi. Godzi się zauważyć, że w toku postępowania administracyjnego w wyniku ponownego rozpoznania sprawy po uchyleniu pierwotnych decyzji organu I instancji uwzględniono częściowo stanowisko skarżącej, uznając ostatecznie, że zamiast początkowej powierzchni obszaru zakwestionowanego – 0,12 ha, przyjęto, że nieprawidłowości dotyczą obszaru 0,10 ha. W danym wypadku organy Agencji odwołały się do adekwatnej dla kampanii na 2021 r. dokumentacji - zdjęć lotniczych "ortofotomap". Do akt sprawy administracyjnej jako załącznik informacji w zakresie MKO adekwatnej dla 2021 r. udzielonej przez wspomniany Wydział ds. GIS z dnia 31 sierpnia 2022 r. dołączono jako załącznik zrzuty z ekranów obrazujące nieprawidłowości wraz z ich opisem.
W ocenie Sądu skarżone decyzje w sposób zrozumiały wyjaśniają powody wykluczenia części powierzchni działek ewidencyjnych ze wskazaniem obszarów objętych nieprawidłowościami i na czym one polegają – występowanie zwartych obszarów zadrzewień i zakrzaczeń.
Bezpodstawnie także zarzuca skarżąca organom, że w niniejszych sprawach zaniechały policzenia ilości drzew na spornych obszarach, co jej zdaniem uniemożliwia stwierdzenie czy przekraczały one dozwoloną ich liczbę. Skarżąca odwołuje się do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie określenia maksymalnego zagęszczenia drzew (Dz. U. z 2015 r. poz. 338), w którym określono, że zagęszczenie drzew nie może przekraczać 100 drzew na hektar. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 9 ust. 3 lit. a rozporządzenia Komisji Nr 640/2014 warunkiem ustalenia, że działki rolne porośnięte drzewami podlegają dopłatom jest wykazanie, że działalność rolniczą można prowadzić w sposób podobny, jak na działkach bez drzew położonych w tym samym obszarze. Co warte podkreślenia, warunkiem wstępnym do badania czy taką działkę porośniętą drzewami uznać za obszar kwalifikujący zgodnie z przepisem art. 9 ust. 3 rozporządzenia Komisji Nr 640/2014 jest, aby drzewa te były rozrzucone. Zatem tylko występowanie pojedynczych drzew uprawnia do badania, czy pomimo ich występowania możliwa jest i jest faktycznie prowadzona działalność rolnicza. W rozpoznawanej sprawie stan zakwestionowanych części gruntów rolnych opisany i zobrazowany przez organ odwoławczy wykluczał użytkowanie rolnicze ze względu na to, że zadrzewienia i zakrzewienia obejmowały zwarte obszary, które uniemożliwiały prowadzenie na nich działalności rolnej w sposób odpowiadający tej, jaka może być prowadzona na działkach pozbawionych takiej roślinności. W związku z takim charakterem zadrzewień, o charakterze zwartym, a nie rozrzuconym, zbędne było "liczenie" drzew na spornych obszarach czego bezpodstawnie domaga się skarżąca.
W ocenie Sądu w niniejszych sprawach organy rozpatrzyły cały zgromadzony materiał dowodowy, ustosunkowując się do zgromadzonych w sprawie dowodów i wynikających z nich okoliczności faktycznych. Ocena dowodów i wyciągnięte z niej wnioski przez organ odwoławczy, zdaniem Sądu, nie naruszają granic swobodnej oceny bowiem poczynione ustalenia wynikają ze zgromadzonych dowodów, tok rozumowania jest przejrzysty oraz zgodny z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego.
Mając na względzie, że skarżone decyzje zostały wydane w zgodzie z przepisami prawa procesowego i nie naruszają wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, Sąd - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargi.