III SA/Lu 314/05

III SA/Lu 314/05 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Marcinowski
Małgorzata Fita
Marek Zalewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 1205/05 - Wyrok NSA z 2006-04-24
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski ( spr. ), Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2005 r. sprawy ze skargi "K. " Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2005r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2a, art. 53 § 1 i § 3, art. 54 § 1 pkt 5, art. 55 § 1, art. 56 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60), art. 2 ust. 2 art. 6 ust. 7, art. 11, art. 15 ust. 4 i ust. 4d ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.), art. 37 h, art. 37 j ust. 1 pkt 2, art. 37 m ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tekst jednolity: Dz. U. nr 110 z 2001 r., poz. 1192 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2002 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, dokonywania zaokrągleń oraz zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. z 2002 r., nr 240, poz. 2063 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] marca 2005 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r., w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług należnej z tytułu importu towaru wg dokumentu SAD Nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. oraz wezwania do zapłaty odsetek od zaległości podatkowych obliczonych zgodnie z art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] marca 2004 r. w Oddziale Celnym objęty został procedurą dopuszczenia do obrotu, sprowadzony z Białorusi towar w postaci oleju napędowego. Towar zataryfikowany został do kodu 2710 19 41 1. Określono podatek akcyzowy w kwocie 1.074.837,90 zł. Kwotę podatku VAT dla w/w towaru w wysokości 455.978,60 zł obliczono, w oparciu o wartość celną powiększoną o kwotę podatku akcyzowego i krajowe koszty transportu przy zastosowaniu 22% stawki podatku VAT.
Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku VAT, w związku z nie wliczeniem przez zgłaszającego opłaty paliwowej do podstawy opodatkowania, Naczelnik Urzędu Celnego decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. określił kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 476.338,70 zł oraz wezwał Stronę do uiszczenia różnicy kwoty podatku od towarów i usług w wysokości 20.360.10 zł. i zapłaty odsetek od zaległości podatkowych obliczonych zgodnie z art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej samodzielnie przez podatnika.
Pismem z dnia [...] marca 2005 r. Strona za pośrednictwem pełnomocnika odwołała się od przedmiotowej decyzji, wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej obowiązku zapłaty odsetek od zaległości podatkowych i umorzenie postępowania w tym zakresie. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 53 § 1 i 3, art. 54 § 1 pkt 5, art. 55 § 1 oraz art. 56 § 3 Ordynacji podatkowej, a także naruszenie zasad współżycia społecznego. Jej zdaniem powstanie zaległości podatkowej nie było wynikiem niewłaściwego lub niezgodnego z prawem postępowania. Naczelnik Urzędu Celnego nie zgadzał się ze stanowiskiem strony, że do podstawy opodatkowania powinno doliczać się opłatę paliwową i nie przyjmował zgłoszeń celnych z wliczonym do podstawy opodatkowania podatkiem VAT opłatą paliwową. Ponadto nie doszło w tym przypadku zwłoki po jego stronie, lecz po stronie wierzyciela. Zgodnie z treścią art. 486 § 1 Kodeksu cywilnego wierzyciel dopuszcza się zwłoki gdy odmawia dokonania czynności bez której świadczenie nie może być spełnione. Urząd Celny nie przyjmował prawidłowo wystawionych dokumentów SAD co powodowało, że podatek VAT w prawidłowej wysokości nie mógł być przez Spółkę zapłacony. Z chwilą określenia przez Naczelnika Urzędu Celnego, decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., kwoty należnego podatku VAT, został on zapłacony w terminie określonym w decyzji.
Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zobowiązanie podatkowe w zakresie podatku VAT powstało z chwilą powstania długu celnego.
Przedstawione zgłoszenie celne było błędne, gdyż nie uwzględniało opłaty paliwowej jako składnika podstawy opodatkowania podatkiem VAT, a zatem Naczelnik Urzędu Celnego miał obowiązek obliczyć prawidłową wartość podatku VAT w drodze decyzji, co też uczynił. Różnica pomiędzy podatkiem zapłaconym, a należnym stanowi zaległość podatkową, od której zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, naliczane są z mocy prawa odsetki za zwłokę.
Organ przytacza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 24 stycznia 2004 r. sygn. akt I SA/Łd, 583/2001 który orzekł, iż powstanie obowiązku zapłaty odsetek związane jest tylko i wyłącznie z faktem niezapłacenia podatku w terminie. Nie ma znaczenia przyczyna, w wyniku której podatnik nie zapłacił podatku w terminie. Organ przywołał również wyrok NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 23 kwietnia 1997 r. sygn. akt I SA/Lu 1404/96 który orzekł, iż w każdej sytuacji faktycznej istnienie zaległości podatkowych rodzi dla podatnika następstwa w postaci obowiązku świadczenia od nich odsetek za zwłokę.
Odnośnie zarzutów wynikających z załączonych do odwołania pism Agencji Celnej [...] oraz Welz Internationale Spedition, a dotyczących nie przyjmowania przez Naczelnika Urzędu Celnego zgłoszeń celnych z wliczoną do podstawy opodatkowania podatkiem VAT opłatą paliwową, Dyrektor Izby Celnej zauważył, że w sytuacji gdyby zgłoszenie celne zostało złożone z doliczoną opłatą paliwową, a organ celny po przeprowadzeniu weryfikacji zgłoszenia uznałby, że jest to nieprawidłowe, to wydałby wówczas stosowną decyzję. Z treści pisma Agencji Celnej [...] z dnia [...] października 2004 r. wynika, że zgłoszenia celne z doliczoną opłatą paliwową nie były składane. Zgłaszający - agencja celna - winien być w posiadaniu stosownego dokumentu wydanego w tej sprawie przez organ celny. Przyjęcie zgłoszenia jest czynnością materialno - techniczną, której dokonanie co do zasady powoduje z mocy prawa objęcie towaru procedurą celną oraz stanowi podstawę do zaksięgowania kwoty należności celnych. Nieprawidłowe wyliczenie podstawy opodatkowania nie jest przesłanką do dokonania odmowy przyjęcia zgłoszenia celnego, dlatego też taki tryb nie mógł mieć zastosowania.
Na powyższą decyzję strona wniosła skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odsetek od zaległości podatkowych od dnia upływu terminu płatności podatku do dnia zapłaty podatku włącznie jako naruszającej prawo poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wyjaśniła, że nie było wszczynane postępowanie administracyjne, gdyż zgłoszenia były wymieniane zgodnie z poleceniem Naczelnika Urzędu Celnego. Wszystkim agencją celnym zależało na utrzymaniu dobrych stosunków z Urzędem Celnym i mimo przekonania o nieprawidłowym postępowaniu Naczelnika Urzędu Celnego składali zgłoszenia zgodnie z jego wymogami. Skarżąca opierając się na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SA/Gd 1510/96, który orzekł, że odsetki w prawie podatkowym, podobnie jak w prawie cywilnym, są wynikiem zwłoki dłużnika, wskazuje, że skoro w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze zwłoką skarżącego, obciążenie skarżącego odsetkami nie jest właściwe i stanowi rażące naruszenie prawa.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, a zatem nie zasługuje na uwzględnienie. Niesporne jest, że zgodnie z obowiązującym w dniu dokonania importu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (VAT) opodatkowaniu podlegał m. in. import towarów.
Trafnie organy celne wywiodły, że obowiązek podatkowy powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy o VAT w imporcie jest to chwila, z którą powstaje dług celny.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Zgłoszenie celne do procedury celnej jest więc formą deklaracji podatkowej, w której Strona deklaruje kwotę podatku we właściwej wysokości.
Stosownie do art. 37h ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych, podlega opłacie zwanej dalej "opłatą paliwową". Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych ciąży na importerze paliw silnikowych - art. 37j ust. 1 pkt 2 w/w ustawy. Do podstawy opodatkowania podatkiem VAT w przedmiotowym zgłoszeniu celnym należało zatem doliczyć kwotę opłaty paliwowej.
Jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, iż kwoty podatków zostały wykazane nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatki w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatków w decyzji dotyczącej należności celnych (art. 11 ust. 2 ustawy o VAT). Ponadto zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę.
Nie ulega zatem wątpliwości, że działania organów celnych miały należyte umocowanie normatywne.
Nie ma zaś znaczenia motywacja, jaka legła u podstaw zaniżenia przez skarżącą podstawy opodatkowania. W szczególności Sąd nie uznaje za merytoryczny argument o chęci utrzymywania dobrych stosunków z właściwym urzędem celnym. Jak wynika z wyjaśnień Skarżącej, doskonale zdawała sobie sprawę z konieczność uiszczania opłaty paliwowej, a zatem wiedziała, że podstawa opodatkowana jest wyższa.
Konstrukcyjnie niemożliwe jest, aby w systemie samoopodatkowania, a więc przy samodzielnie ustalonej przez podatnika podstawy opodatkowania i wysokości podatku w deklaracji podatkowej, mogło dojść do "zwłoki wierzyciela".
Jak przyjmuje się w doktrynie prawa podatkowego, "naliczanie odsetek za zwłokę jest automatycznym skutkiem prawnym istnienia zaległości; bez znaczenia jest świadomość istnienia zaległości i jej konsekwencji, przyczyny powstania zaległości, możliwości płatnicze podatnika (płatnika, inkasenta) i jakiekolwiek inne aspekty funkcjonowania podmiotów stosunku prawnopodatkowego" - zob. A. Huchla - [w:] C. Kosikowski, H. Dzwonkowski, A. Huchla, Ustawa Ordynacja podatkowa. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003, wyd. III. Kom. do art. 53 cyt. za LEX Omega. Pogląd ten podziela J. Zubrzycki - w: B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki Ordynacja podatkowa - Komentarz, Unimex 2003 r., s. 232.
Podobne stanowisko zajmuje judykatura, wskazując np. iż "art. 20 ust. 1 u.z.p. (obecnie art. 53 § 1 o.p.), stanowiący o obowiązku pobrania odsetek za zwłokę w przypadku istnienia zaległości w opłacaniu podatków, w ogóle nie zajmuje się zagadnieniem, z czyjej winy zaległości te powstały. Oznacza to, że w każdej sytuacji faktycznej istnienie zaległości podatkowych rodzi dla podatnika następstwa w postaci obowiązku świadczenia od nich odsetek za zwłokę" (wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1985 r., SA/Lu 282/85, POP 1992, nr 1, poz. 27). "Dla ustalenia obowiązku zapłaty odsetek w podatku od towarów i usług nie ma znaczenia przyczyna, która spowodowała, że podatnik nie obliczył i nie wpłacił należnego podatku w terminie. Z uwagi na samoobliczeniową metodę powstawania zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług - obowiązek naliczania i pobór odsetek za zwłokę jest niezależny od tego, z czyjej winy (podatnika czy organu podatkowego) powstała zaległość podatkowa" (wyrok NSA z dnia 9 listopada 1999 r., I SA/Po 2623/98, "Doradca Podatnika" 2000 r., nr 6, s. 67). "Na datę początkową powstania obowiązku uiszczenia odsetek za zwłokę w uiszczeniu należnego podatku nie ma wpływu ani fakt braku decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, ani też fakt wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji określającej to zobowiązanie w przypadku zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego" (wyrok NSA z dnia 5 czerwca 1996 r., SA/Sz 2221/95, POP 1999, nr 3, poz. 74), "Odsetki w prawie podatkowym, podobnie jak w prawie cywilnym (art. 481 § 1 k.c.), są wynikiem samej zwłoki dłużnika i ich powstanie jest niezależne od przyczyn zwłoki" (wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1998 r., I SA/Gd 1510/96, LEX nr 35932).
Jak wskazują inni przedstawiciele doktryny - dla istnienia odsetek nie ma w zasadzie znaczenia przyczyna nieterminowego wykonania zobowiązania podatkowego, co jednak nie powinno oznaczać obarczania podatnika odsetkami, gdy przyczyna ich powstania leży wyłącznie po stronie organów podatkowych (R. Mastalski: "Prawo podatkowe", CH Beck 2004 r., s . 205 - 206). W literaturze podnosi się również, że obowiązek zapłaty odsetek za zwłokę związany jest wyłącznie z faktem niezapłacenia podatku w terminie, a ewentualne zawinienie podatnika - bądź też brak takowego - nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia; może natomiast być brane pod uwagę w przypadku złożenia przez podatnika wniosku o umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w części (B. Brzeziński, M. Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska Ordynacja podatkowa, 2002 r., cyt. za LEGALI S - kom. do art. 53 Ordynacji podatkowej) .
Gdyby przyjąć nawet najbardziej liberalny z przedstawionych tu poglądów - o możliwości zwolnienia z odpowiedzialności podatnika w związku z wyłączną winą organów podatkowych, to i tak skarżący nie wykazał, aby przyczyna powstania zaległości leżała po ich stronie. Nawet hipotetyczne założenie, że organ podatkowy prezentowałby błędny pogląd w zakresie sposobu obliczania podatku i podstawy opodatkowania, nie zwalnia to podatnika z obowiązku zadeklarowania podatku we właściwej wysokości. Prawidłowe samoobliczenie podatku w sytuacji przewidzianej ustawą nie jest jakiegoś rodzaju przywilejem podatkowym czy uprawnieniem, lecz obowiązkiem podatnika za którego realizację ponosi on odpowiedzialność. Podatnik dysponował też przewidzianym przepisami Ordynacji podatkowej narzędziem zapobiegającym powstaniu takiej sytuacji w razie konieczności uzyskania interpretacji urzędowej. Podatnik wykazał jedynie, że Agencja Celna z oportunizmu nie złożyła prawidłowego zgłoszenia celnego. Brak jest zaś dowodu, że organ odmówił przyjęcia prawidłowego zgłoszenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził naruszenia prawa dającego podstawę do uchylenia decyzji wydanych w ramach badanego postępowania, a zatem w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarga została oddalona.