III SA/LU 310/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie odrzucił skargę Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, uznając ją za podmiot nieposiadający legitymacji do jej wniesienia.
Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uchyliło postanowienie komisji i pozytywnie zaopiniowało lokalizację punktu sprzedaży alkoholu. SKO wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że komisja nie jest stroną uprawnioną do jej wniesienia. WSA przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę z powodu braku legitymacji procesowej skarżącego.
Sprawa dotyczyła skargi Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO uchyliło wcześniejsze postanowienie komisji dotyczące lokalizacji punktu sprzedaży alkoholu i pozytywnie zaopiniowało tę lokalizację. Komisja wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, jednak SKO wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że komisja jako organ orzekający w pierwszej instancji nie ma prawa do wniesienia skargi. Sąd administracyjny uznał argumentację SKO za zasadną. Analizując art. 50 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd stwierdził, że Gminna Komisja nie posiada interesu prawnego ani uprawnienia do zaskarżenia postanowienia wpadkowego. Organ współdziałający przy wydawaniu decyzji administracyjnej, jakim jest komisja opiniująca, nie jest legitymowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym, sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, złożoną przez podmiot nieposiadający wymaganej legitymacji procesowej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że Gminna Komisja nie ma interesu prawnego ani uprawnienia przyznanego ustawą do zaskarżenia postanowienia wpadkowego. Organ opiniujący nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym ani podmiotem uprawnionym do zaskarżenia orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi, gdy ją wniosła osoba nieuprawniona.
PPSA art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi, gdy ją wniosła osoba nieuprawniona.
Pomocnicze
PPSA art. 50 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi.
PPSA art. 50 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wskazuje na inne podmioty, którym ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych nie jest stroną postępowania administracyjnego ani podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na postanowienie wpadkowe.
Godne uwagi sformułowania
Organ współdziałający przy wydawaniu decyzji administracyjnej nie jest zatem legitymowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na orzeczenie zmienione przez organ wyższej instancji na skutek zażalenia strony niezadowolonej z orzeczenia wydanego przez ten organ.
Skład orzekający
Jadwiga Pastusiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu podmiotów uprawnionych do wnoszenia skarg w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w kontekście organów opiniujących."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji organu opiniującego (Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych) i jego legitymacji do zaskarżenia postanowienia wpadkowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z legitymacją procesową, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 310/07 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2007-08-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-07-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jadwiga Pastusiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6041 Profilaktyka i rozwiązywanie problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży, zasad usytuowania miejsc Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, , , po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie : uchylenia postanowienia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] i pozytywnego zaopiniowania o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży w miejscowości K. z uchwałą Rady Gminy w sprawie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5 % alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz określenia zasad usytuowania na terenie Gminy miejsc sprzedaży napojów alkoholowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z [...] maja 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] i orzekło o pozytywnej opinii o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży w miejscowości K. z uchwałą Rady Gminy z dnia [...] sierpnia 1995 r. zmieniającą uchwałę nr [...] Rady Gminy z dnia [...] lipca 1993 r. w sprawie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz określenia zasad usytuowania na terenie Gminy miejsc sprzedaży napojów alkoholowych. W dniu 21 czerwca 2007 r. Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, iż strona skarżąca jako organ orzekający w sprawie w pierwszej instancji nie jest uprawniona do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie § 2 powołanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W związku z brzmieniem powołanego przepisu wyróżnia się dwie grupy podmiotów mających legitymację do wniesienia skargi. Do pierwszej grupy zalicza się te, którym uprawnienie to przysługuje w celu ochrony ich naruszonego interesu prawnego. Drugą grupę podmiotów stanowią te, których uprawnienie do wniesienia skargi zostało przyznane w celu obrony cudzych spraw, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest wkroczeniem w sferę prawną określonego podmiotu. Interes prawny lub uprawnienie, ich charakter i zakres wytyczają przepisy prawa materialnego, co zgodnie podkreśla orzecznictwo sądowe. Zaskarżona decyzja nie dotyczy sfery interesu prawnego Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Strona skarżąca nie występuje w sprawie również jako wymieniony w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ działający w celu ochrony obiektywnego porządku prawnego lub uprawniony na podstawie innych ustaw do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że jakkolwiek decyzja właściwa (w sprawie udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych) może dotyczyć spraw związanych z zadaniami organu współdziałającego, tj. wydającego opinię (gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych), to ten ostatni, jako organ wydający postanowienie opiniujące w pierwszej instancji, nie może być uznany za stronę w postępowaniu administracyjnym ani za podmiot uprawniony do zaskarżenia postanowienia wpadkowego do sądu administracyjnego. Organ współdziałający przy wydawaniu decyzji administracyjnej nie jest zatem legitymowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na orzeczenie zmienione przez organ wyższej instancji na skutek zażalenia strony niezadowolonej z orzeczenia wydanego przez ten organ. Tym samym skarga jest niedopuszczalna jako złożona przez podmiot nie mający legitymacji do złożenia skargi (zob. B. Adamiak, J. Borkowski - Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003 r., s. 441). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI