III SA/Lu 305/06

III SA/Lu 305/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-11-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Małgorzata Fita
Marek Zalewski /przewodniczący sprawozdawca/
Maria Wieczorek
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c  i art. 151, 223
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita,, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Referent Monika Kutarska-Wolińska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Z.S. i S.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków 1) uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej działki nr [...]; 2) oddala skargę w części dotyczącej działek nr [...] i [...]; 3) nakazuje ściągnąć od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę [...] złotych tytułem wpisu, od którego skarżący byli zwolnieni.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. znak [...] wydaną na podstawie
art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) oraz § 36 pkt 4 i 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454) po rozpatrzeniu odwołania Z. i S.S. od decyzji Starosty nr [...] z [...] stycznia 2002 r. w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo - kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu N., gmina M., odnośnie działek nr 289/1, nr 361/1 i nr 363/1, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Opisując dotychczasowy przebieg postępowania organ odwoławczy wskazał, że od decyzji organu pierwszej instancji skarżący złożył odwołanie podnosząc, że zmieniona została powierzchnia działki nr 289/1 oraz działek nr 361/1 i 363/1 bez pomiaru na gruncie, oraz że uległa likwidacji droga nr 383 pozbawiając go dojazdu do działek. Skarżący podnosił również, że nie był informowany o rozpoczęciu prac modernizacyjnych jak również nie wiedział o wyłożeniu do wglądu projektu operatu opisowo - kartograficznego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał w dniu [...] lipca 2002 r. decyzję, którą uchylił zaskarżoną decyzję Starosty w części dotyczącej działki nr 289/1.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt 3 II SA/Lu 1041/02 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 15 lipca 2002 r. z tego powodu, że organ drugiej instancji rozpatrując odwołanie skarżącego orzekł jedynie o powierzchni działki nr 289/1, natomiast nie została rozstrzygnięta sprawa powierzchni działek 361/1 i 363/1.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego kolejną decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2004 r. orzekł o uchyleniu decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2002 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano konieczność przeprowadzenia ponownej analizy całości dokumentacji znajdującej się w zasobie powiatowym, a dotyczącej przedmiotowych działek oraz uwzględnienia danych z pomiaru działek przeprowadzonego po wydaniu zaskarżonej decyzji.
Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia 20 stycznia 2005 r. stwierdził z urzędu nieważność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] sierpnia 2004 r., gdyż decyzja organu odwoławczego dotyczyła całej decyzji organu I instancji, czyli również jej części niezaskarżonej, a więc już ostatecznej.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, kolejny raz rozpoznając odwołanie od decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2002 r., ocenił, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa i utrzymał ją w mocy.
Organ uznał niezasadność zarzutu braku pomiaru działek na gruncie i przyjęcia ich powierzchni na podstawie wadliwych dokumentów, bowiem przebieg granicy działek w ewidencji gruntów wykazuje się na podstawie dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W tym wypadku granic działki 289/1 zostały przyjęte na podstawie operatu podziału działki 289 zaewidencjonowanego w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej za numerem [...] w dniu [...] lutego 2000. r. Natomiast granice działek nr 361/1 i 363/1 przyjęto w wyniku bezpośredniego pomiaru granic na gruncie przeprowadzonym w roku 2001, o czym świadczy protokół graniczny sporządzony w dniu 11 kwietnia 2001 r.
Odpowiadając na zarzut skarżącego, dotyczący bezpodstawnego zmniejszenia powierzchni działki nr 289/1 o 13 m2, organ wskazał, że podczas podziału działki nr 289, wykonanego na wniosek skarżącego (operat z podziału działki nr [...]), wydzielono trzy równe działki nr 289/1, 289/2 i 289/3. Powierzchnia działki nr 289 w operacie ewidencji gruntów wynosiła 2,54 ha, natomiast obliczona ze współrzędnych punktów załamania granic przyjętych protokólarnie 2,5361 ha. W związku z tym, że odchylenie mieści się w granicach dopuszczalnego błędu, przyjęta została powierzchnia ewidencyjna, a różnica powierzchni wynosząca 39 m2 została podzielona na trzy nowopowstałe działki po 13 m2 na każdą z nich. Takie postępowanie było zgodne z § 66 ust. 2 projektu Instrukcji technicznej G - 5 zaleconej do stosowania pismem Głównego Geodety Kraju z dnia 8 lipca 1998 r., nr [...].
Organ wyjaśnił zmianę numeracji działek nr 361 i 363 oraz ich powierzchni tym, że w dniu 22 grudnia 1989 r. skarżący nabyli od Skarbu Państwa, działki łąkowe oznaczone numerami 361 i 363 o obszarze 0.66 ha., wykazane na kopii mapy ewidencyjnej z 1988 r. załączonej do akt KW nr [...], prowadzonej w Sądzie Rejonowym Wydział Ksiąg Wieczystych. Działki te oddzielone są od siebie 3-metrowym rowem melioracyjnym. Powierzchnię działek nr 361 i 363 wykazano z dokładnością zapisu do 0,01 ha, co było zgodne z obowiązującymi wówczas zasadami ujętymi w § 11 ust. 2 pkt 2 załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (Monitor Polski nr 11, poz. 98 ze zm.). W 1996 r. włączono do działek ewidencyjnych rów melioracyjny który znajdował się we władaniu skarżących, co było zgodne z § 24 ust. 5 załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W wyniku włączenia powierzchni rowów uległy zmianie powierzchnie i numeracje przedmiotowych działek. Działka nr 361 o dotychczasowej powierzchni 0,13 ha otrzymała nr 361/1 i powierzchnię 0,16 ha natomiast działka nr 363 o powierzchni 0,53 ha otrzymała nr 363/1 i powierzchnię 0,55 ha.
W dniu 11 kwietnia 2001 r. dokonano ustalenia granic działek nr 361/1 i 363/2 na gruncie i sporządzenia protokółu granicznego, którego skarżący nie podpisał. Wyniki pomiaru granic posłużyły do obliczenia powierzchni tych działek: nr 361/1 – pow. 0,1657 ha, a działka nr 363/1 – pow. 0,5358 ha. W związku z tym, że działki 361/1 i 363/1 graniczą ze sobą i należą do tych samych właścicieli, dokonano ich połączenia w jedną działkę o numerze 363/2. Na wniosek skarżącego w operacie ewidencji gruntów ujawniono dwie działki i przywrócono poprzednie ich numery.
Podnoszona przez skarżącego sprawa braku dojazdu do działek nie znajduje potwierdzenia w dokumentacji ewidencyjnej. Działka nr 361/1 przylega bezpośrednio do drogi nr 355, działka nr 363/1 przylega do drogi nr 410/1, a działka nr 289/3 przylega do drogi nr 306.
Odnosząc się do sprawy zawiadomień i terminów wyłożenia projektu opisowo kartograficznego, organ wskazał, że Starosta wydał w dniu 3 października 2000 r. zawiadomienie o rozpoczęciu modernizacji ewidencji gruntów i budynków tego obrębu. Zawiadomienie o rozpoczęciu prac modernizacyjnych zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w Starostwie i w Urzędzie Gminy co było zgodne z § 35 pkt 5 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W dniu 14 marca 2001 r. skarżący otrzymali imienne zawiadomienie do stawienia się w celu ustalenia granic działek nr 361/1 i 363/1 w dniu 28 marca 2001 r. W protokóle ustalenia granic z dnia 11 kwietnia 2001 r., w kolumnie 6 stwierdzono, że strona odmówiła podpisu motywując to różnicą powierzchni ewidencyjnej z powierzchnią wykazaną w akcie notarialnym kupna.
W decyzji Starosty z dnia [...] podano, że projekt operatu ewidencji gruntów i budynków został wyłożony do publicznego wglądu w lokalu remizy w K. w dniach 16 - 29 sierpnia 2001 r. Jednakże zawiadomienie indywidualne dla S.S. sporządzone przez wykonawcę robót modernizacyjnych i datowane w dniu 5 września 2001 r. określało termin zapoznania się z tym projektem na dzień 20 września 2001 r. Skarżący zgłosił się 19 września 2001 r. i wniósł uwagi i wnioski do protokółu, które zostały rozpatrzone i częściowo uwzględnione. Z powyższych wyjaśnień wynika, że skarżący był informowany o toczącym się postępowaniu, a więc zarzut ten nie jest zasadny.
W związku z licznymi interwencjami i skargami skarżącego, po wydaniu decyzji z 28 stycznia 2002 r. Starosta zlecił ponowne ustalenie granic działek nr 363/1 i 361/1. W dniu 2 lipca 2002 r. dokonano wznowienia znaków granicznych tych działek z działkami sąsiednimi nr 359, 364/2, 410/1 i 355. W protokóle wznowienia znaków granicznych opisanych w punkcie 9 - w opisie granic wpisano, że ..."Granica dz. 363/1 i 361/1 z działką nr 364/2 jest sporna i biegnie wg wskazań Pana S.S...." częściowo po gruntach przyległej działki nr 364/2.
Na powyższą decyzję Z. i S.S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarżący wskazują, że podtrzymują argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2002 r. Skarżący podnoszą, że organ nie rozpatrzył całości materiałów zgromadzonych w sprawie i nie zapoznał skarżących z całością zebranych materiałów dowodowych przed wydaniem decyzji.
Skarżący podnoszą, że w zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] sierpnia 2000 r. wydanym w sprawie działki 289/1 sygnatura akt [...], przyznano na własność S.S. działkę nr 289/1 o powierzchni 8.467 m2 wraz z zabudowaniami na podstawie operatu podziałowego z dnia [...] lutego 2000 r. pod numerem [...].
Skarżący podnoszą, że granice działek nr 361 i 363 nie zostały ustalone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, co szczegółowo zostało opisane w odwołaniu od decyzji Starosty. Nie zostało dokonane ogłoszenie w prasie lokalnej, zgodnie z § 34 rozporządzenia. Zgodnie zaś z § 38 pkt 2 rozporządzenia, ustalenie przebiegu granic na gruncie dokonuje wykonawca w oparciu o złożone do protokółu granicznego zgodne oświadczenia woli osób, które stawiły się w określonym w zawiadomieniu miejscu i terminie. Ponadto skarży podnoszą błędy w zakresie zawiadamiania przez Starostę o wyłożeniu projektu. Skarżący podnoszą również, że dojazd do działek uniemożliwiają rowy i nie zgadzają się na zlikwidowanie drogi dojazdowej do działek nr 383.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze organ wskazał, że niezasadne jest twierdzenie skarżących, że nie byli zapoznani z materiałami dowodowymi, gdyż każdy dokument w tej sprawie albo był kierowany do S.S. jako strony postępowania, bądź też był kserowany na jego wniosek w tutejszym Urzędzie. S.S. systematycznie odwiedzał Urząd Wojewódzki i zapoznawał się ze zgromadzonymi dokumentami w tej sprawie.
Odpowiadając na zarzut, iż granice działek 361/1 i 363/1 były ustalane niezgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454), organ wskazuje, że ustalenie granic odbyło się w dniu 28 marca 2001 r., natomiast rozporządzenie weszło w życie później.
Wyłożenie projektu operatu opisowo - kartograficznego ewidencji gruntów i budynków sporządzonego dla tego obrębu nastąpiło już zgodnie z przepisami § 40 rozporządzenia w okresie od 17 sierpnia 2001 r. do 29 sierpnia 2001 r. S. S. nie zgłosił się w wyznaczonym terminie pomimo właściwego zawiadomienia o terminie wyłożenia tego operatu. W związku z tym został powiadomiony imiennym zawiadomieniem z 5 września 2001 r. o możliwości wniesienia ewentualnych wniosków i zastrzeżeń do tego operatu co uczynił w dniu 19 września 2001 r. Protokół z wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego został sporządzony w dniu 29 października 2001 r. i znajduje się w aktach sprawy. Tak więc twierdzenie skarżących, ze nie ma tego protokółu jest bezzasadne. Protokół ten był podstawą wydania zaskarżonej decyzji i wcześniejszych i skarżący mógł się z nim zapoznać w toku postępowań administracyjnych.
Odpowiadając na zarzuty w sprawie ustalenia granic w dniu 2 lipca 2002 r. Organ stwierdza, że granice te zostały wznowione na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zgodnie z § 36 pkt 6 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wobec rozbieżnych oświadczeń zainteresowanych właścicieli co do przebiegu wspólnej granicy działek nr 361/1 i 363/1 z działką nr 364/2, przyjęto stan wynikający z dokumentacji ewidencyjnej, co jest zgodne z przepisami § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna w części, w jakiej dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie działki 289/1, w pozostałej części nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem postępowania ewidencyjnego prowadzonego przez Starostę była modernizacja ewidencji gruntów i budynków, wszczęta na podstawie rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 158 ze poz. 813 ze zm., rozpoczęta opracowaniem i zatwierdzeniem projektu modernizacji istniejącej ewidencji gruntów, zatwierdzonym rozporządzeniem nr 126 Wojewody z dnia 5 lipca 2000 r. w sprawie zatwierdzenia projektu modernizacji istniejącej ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków w obrębie ewidencyjnym K., położonym w Gminie M., Powiecie S., w województwie l. (Dz. Urz. Woj. Lubel. Nr 37 poz. 414).
Na skutek zmiany obowiązujących przepisów postępowanie było prowadzone i zakończone na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38. poz. 454), które weszło w życie w dniu 2 czerwca 2001 r.
Działania modernizacyjne były przeprowadzane kompleksowo (§ 56 ust. 2 rozporządzenia), na podstawie projektu modernizacji istniejącej ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków, a więc, na zasadach i w trybie określonych przepisami rozdziału 2 rozporządzenia.
Stosownie do § 36 rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym sporządzonej w celu podziału nieruchomości (ust. 2). Zgodnie zaś z § 35 ust. 1 rozporządzenia źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym (a także wyniki pomiarów, oględzin i danych zawartych w innych ewidencjach, rejestrach, dokumentacji architektoniczno - budowlanej i dokumentach).
Dane ewidencyjne dotyczące działki ewidencyjnej to, zgodnie z § 60 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, m. in. pole powierzchni działki ewidencyjnej.
W państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym widnieje m. in. mapa projektu podziału działki nr 289 przyjęta w dniu 28 lutego 2000 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...], prowadzonego przez Starostę Powiatu, co wynika ze stosownej adnotacji. Mapa ta była podstawą podziału nieruchomości na trzy działki w wyniku ugody zawartej w ramach postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym pod sygn. akt [...]. Powierzchnia działki nr 289/1 według tego dokumentu wynosi 0,8467 ha.
Organ miał zatem obowiązek albo oprzeć się na danych istniejących już w zasobie przy dokonywaniu modernizacji ewidencji, w tym ustaleniu powierzchni ewidencyjnej, albo należycie ustalić odmienne dane.
Organ wskazał, że powierzchnia działki nr 289 w operacie ewidencji gruntów wynosiła 2,54 ha, natomiast obliczona ze współrzędnych punktów załamania granic przyjętych protokólarnie 2,5361 ha. W związku z tym, że odchylenie mieści się w granicach dopuszczalnego błędu, przyjęta została powierzchnia ewidencyjna, a różnica powierzchni wynosząca 39 m2 została podzielona na trzy nowopowstałe działki po 13 m2 na każdą z nich.
Zastosowana metoda weryfikacji danych zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym jest niedopuszczalna.
Nie może podstawy weryfikacji w ewidencji powierzchni konkretnej działki (289/1) stanowić ustalenie, że pierwotna działka z której została ona wydzielona (289) była w istocie mniejsza, niż to pierwotnie wskazano na skutek zaokrąglenia wyniku pomiaru, większego niż dopuszczalne aktualnie.
Skoro granice wydzielonych działek są niesporne i utrwalone, zaś powyższa konstatacja o zaokrągleniu pomiaru powierzchni działki pierwotnej nie ma wpływu na przebieg samych granic działek, natomiast suma przyjętych powierzchni działek wydzielonych nie odpowiada ustalonej powierzchni działki pierwotnej, niedopuszczalne jest dokonywanie jakiegoś proporcjonalnego "pomniejszenia" ich powierzchni, gdyż takie "uśrednianie" jest powielaniem niedokładności czy błędu pierwotnego pomiaru. Powierzchnia jest pochodną granic, skoro zatem granice są znane – potencjalnie znana jest i powierzchnia. Bez pomiaru wskazującego na konkretny błąd, danych tych nie można dowolnie zmieniać, a wszelkie ustalenia opierają się wyłącznie na spekulacji. Jeżeli przywoływane przez Organ zalecenia Głównego Geodety Kraju z dnia 8 lipca 1998 r. nr [...] wskazują odmienną metodę – oznacza to że są błędne.
Skoro zaś organ I instancji nie ustalił odmiennych od posiadanych w zasobie danych ewidencyjnych działki nr 289/1 – nie powinien był ich wprowadzić do ewidencji. Działanie takie naruszyło zasady wymiany danych ewidencyjnych wskazane w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Powyższe uchybienia naruszają zarówno przepisy prawa materialnego – wskazane normy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38. poz. 454), jak i normy postępowania administracyjnego dotyczące postępowania dowodowego określone w art. 7, 77 § 1 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego.
Co się tyczy zarzutów skargi odnoszących się do oznaczenia w ewidencji działek nr 361/1 i nr 363/1, wskazać należy, iż Sąd nie podziela tych argumentów.
Jak wskazuje organ w zaskarżonej decyzji – granice działek przyjęto w wyniku bezpośredniego pomiaru granic na gruncie przeprowadzonym w 2001 r. o czym świadczy protokół wznowienia granic sporządzony w dniu 11 kwietnia 2001 r.
Ponownie należy wskazać, że organ dokonując modernizacji danych mógł oprzeć się na wiarygodnych danych wciągniętych do ewidencji, lub oprzeć się na wynikach prawidłowo dokonanego pomiaru i stosownych obliczeniach.
Ze względu na to, że przebieg granic w części był niejasny, zgodnie z art. 39 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, w dniu 2 lipca 2002 r., a więc już w postępowaniu odwoławczym dokonano protokolarnego wznowienia znaków granicznych działek nr 361/1 i 363/1. Możliwe było dokonanie wznowienia punktów granicznych bez postępowania rozgraniczeniowego w oparciu o posiadane dokumenty pozwalające na określenie pierwotnego położenia punktów granicznych.
Podkreślić też należy, że skarżący zmierza częściowo do ustalenia innego przebiegu granic nieruchomości – działek 361/1 i 363/1 z działką nr 364/2. Jest to możliwe wyłącznie w postępowaniu rozgraniczeniowym, uregulowanym w rozdziale 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzeniem Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. nr 45 poz. 453). Postępowanie to jest rodzajowo odmienne od prowadzonego postępowania w sprawie ewidencji informacji dotyczących gruntów. Istotne jest przy tym, że rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) oraz, w wypadkach określonych w ustawie, sądy (art. 29 ust. 3 prawa geodezyjnego i kartograficznego). Zatem Starosta nie byłby władny do dokonywania czynności związanych z rozgraniczeniem nieruchomości.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd uchylił:
- zaskarżoną decyzję w części, w jakiej utrzymuje w mocy poprzedzającą ją decyzję Starosty nr [...] z [...] stycznia 2002 r. w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo - kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu N., gmina M., w części dotyczącej działki nr 289/1.
Natomiast oddalił skargę w stosunku do części zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej działek nr 361/1 i nr 363/1.
Ze względu na przyznane skarżącym prawo pomocy, w oparciu o art. 223 § 2 ppsa należało ściągnąć od organu uiszczony wpis w kwocie 200 zł.