II SA/Łd 1680/02

II SA/Łd 1680/02 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Barbara Rymaszewska /sprawozdawca/
Ewa Markiewicz /przewodniczący/
Renata Kubot-Szustowska
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Ewa Markiewicz, Sędziowie Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska (spr.), p.o. Sędziego WSA: Renata Kubot-Szustowska,, Protokolant asystent sędziego Dominika Janicka, Po rozpoznaniu w dniu 26 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Uzasadnienie
II SA/Łd 1680/02
UZASADNIENIE
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie przepisów art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane ( Dz.U. Nr 89 , poz. 414, z późn. Zm.) oraz art. 104 k.p.a., decyzją z dnia [...] nakazał M. i W. G. jako inwestorom budowy, rozbiórkę zbiornika wodnego na działce nr 814 przy ulicy Polnej w Ł.
W. G. złożył odwołanie od powyższej decyzji w dniu 27 sierpnia 2002 roku. W uzasadnieniu odwołujący się wskazał, że jego zdaniem kwestionowana decyzja została wydana w wyniku złej interpretacji otrzymanych zezwoleń i uwarunkowań, które nie obowiązywały przy budowie spornego zbiornika.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2002 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru w Ł. przekazał organowi odwoławczemu odwołanie W. G. wraz z aktami sprawy. Jednocześnie organ I instancji poinformował o przekroczeniu przez odwołującego się ustawowego terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 3 września 2002 roku do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wpłynął wniosek odwołującego się o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...]. Wnioskodawca wskazał, że odpis zaskarżonej decyzji został odebrany przez jego teściową, podczas gdy on przebywał na urlopie wypoczynkowym. Z informacji uzyskanych po powrocie, wnioskodawca dowiedział się, że przesyłka została odebrana w dniu 13 sierpnia 2002 roku, a więc ustawowy termin upływał w dniu 27 sierpnia 2002 roku, w którym to dniu wnioskodawca złożył odwołanie. Skarżący wyjaśniał, że gdyby uzyskał informację o przekroczeniu terminu już w momencie wnoszenia odwołania, to załączyłby jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu – w związku z brakiem takiej informacji, o uchybieniu ustawowego terminu dowiedział się dopiero z wskazanego wyżej pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 29 sierpnia 2002 roku, które otrzymał do wiadomości. Podsumowując, odwołujący się stwierdził, że uchybienie terminowi nie było bezpośrednio jego winą.
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] ( znak: [...]) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 58 par. 1 i art. 59 par.2 k.p.a. , przywrócił M. i W. G. termin do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...].
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że opierając się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, należało zgodzić się z argumentami wnioskodawcy i uznać, iż w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia odwołania.
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. S., będący bezpośrednim sąsiadem inwestora, a jednocześnie uczestnikiem postępowania, w związku z interwencjami wnoszonymi do organów nadzoru budowlanego w sprawie robót budowlanych związanych z przedmiotowym zbiornikiem.
W uzasadnieniu swoim skargi, K. S. wyjaśniał, że spór jaki istnieje między nim, a inwestorem jest wynikiem nasypów, które powstały przy budowie spornego zbiornika i które znajdują się pod oknami skarżącego. Skarżący podkreślił, że wniosek inwestora o przywrócenie terminu ma na celu przedłużenie postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podczas rozpatrywania wniosku pojawiły się wątpliwości, kto przyjął zaskarżoną decyzję nr [...]. Na potwierdzeniu odbioru obok daty jej doręczenia, określonej na dzień 12 sierpnia 2002 roku, znajduje się podpis: " G.", obok jednak tego podpisu znajduje się podpis " M. G." z nieczytelnym dopiskiem pod spodem. Organ wyjaśnił, że w tej sytuacji nie było pewne, czy powyższą decyzję otrzymała zobowiązana tą decyzją na równi z W. G., jego żona M. G., czy też nieuprawniona do jej odbioru teściowa składającego wniosek o przywrócenie terminu. Zdaniem organu należało w tej sytuacji rozpatrzyć wniosek na korzyść wnioskującego, przyjmując jego wyjaśnienia za wiarygodne.
Ponadto Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaznaczył, że zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie [...] o przywróceniu terminu do złożenia odwołania, nie ma znaczenia dla oceny rozstrzygnięcia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., którego dotyczy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy rozpatrzywszy odwołanie W. G., decyzją z dnia [...], nr [...] (znak: [...]) utrzymał w mocy decyzję organu stopnia podstawowego nr [...] z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 141 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) na wydane w toku postępowania postanowienia stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 k.p.a.). Stosownie do unormowania zawartego w art. 159 par. 1 k.p.a. w toku postępowania przed organami administracyjnymi zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu.
Skarga K. S. na postanowienie o przywróceniu do złożenia odwołania podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne , na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz.1270).