III SA/Lu 263/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie odrzucił skargę na postanowienie SKO w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania tego typu sprawy oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi.
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie dotyczące uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę na niejawne posiedzenie, postanowił odrzucić skargę. Głównym powodem odrzucenia była niewłaściwość sądu administracyjnego do rozpoznawania tego typu postanowień, które nie kończą postępowania ani nie rozstrzygają sprawy co do istoty. Dodatkowo, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, mimo wezwania sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę D. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 marca 2025 r., które uznało ponaglenie skarżącego za nieuzasadnione. Ponaglenie dotyczyło niezałatwienia w terminie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Sąd, działając na niejawne posiedzenie, postanowił odrzucić skargę. Podstawą odrzucenia było stwierdzenie, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sądy te kontrolują działalność administracji publicznej, ale zakres tej kontroli jest ściśle określony i obejmuje m.in. skargi na decyzje administracyjne czy postanowienia kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, wydane na podstawie art. 37 § 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie mieści się w tym katalogu, gdyż nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga o jego istocie, a ponadto nie przysługuje na nie zażalenie. Sąd przywołał orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzające tę interpretację. Dodatkowo, sąd wskazał, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, polegających na niepodaniu numeru PESEL, mimo skutecznego wezwania do uzupełnienia, co stanowiło kolejną podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zaznaczył, że nie oznacza to pozbawienia strony środków ochrony prawnej, gdyż ponaglenie stanowi formalną przesłankę do wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a., nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie ani postanowieniem kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty, a zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest właściwy do kontroli działalności administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Postanowienie dotyczące ponaglenia nie mieści się w tym katalogu, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 37 § 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a.
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
p.p.s.a. art. 53 § 2b
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia nie jest objęte zakresem kognicji sądów administracyjnych. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi (nie podał numeru PESEL) mimo wezwania.
Godne uwagi sformułowania
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi skierowanej do sądu administracyjnego, aby mogła zostać ona merytorycznie rozpoznana, jest wniesienie jej w sprawie, która należy do jego właściwości rzeczowej. Postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia [...] nie jest więc postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ponaglenie jest zatem swoistym środkiem procesowym.
Skład orzekający
Anna Strzelec
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja zakresu kognicji sądów administracyjnych w odniesieniu do postanowień incydentalnych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności dotyczących ponagleń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju postanowienia (dotyczącego ponaglenia) i nie wyklucza możliwości zaskarżenia innych aktów lub czynności w ramach właściwości sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy kwestii właściwości sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 263/25 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2025-07-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-05-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Anna Strzelec /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6210 Dodatek mieszkaniowy Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia na nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie D. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 marca 2025 r. w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Kolegium wniosło o odrzucenie skargi. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi skierowanej do sądu administracyjnego, aby mogła zostać ona merytorycznie rozpoznana, jest wniesienie jej w sprawie, która należy do jego właściwości rzeczowej. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższych uregulowań wynika, że zakres właściwości sądów administracyjnych wyznacza przede wszystkim katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog ten rozszerzają dodatkowo przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w powołanym przepisie. Według zaś art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Odnosząc przytoczone regulacje do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zgodnie z jej treścią, przedmiotem zaskarżenia stało się według skarżącego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 marca 2025 r. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione ponaglenia z 10 marca 2025 r. wniesionego przez skarżącego w związku z niezałatwieniem przez Prezydenta Miasta Lublin jego wniosku z dnia 31 stycznia 2025 r. w sprawie przyznania mu dodatku mieszkaniowego. Wydane na podstawie przepisu art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. - dalej jako "k.p.a.") postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest postanowieniem zaliczanym do grupy aktów administracyjnych wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych, incydentalnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie aktów rozstrzygających o istocie sprawy. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jak również według kodeksu postępowania administracyjnego nie przysługuje na nie zażalenie. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 lipca 2018 r. sygn. akt I OSK 2170/18, z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt I OSK 2897/19, z dnia 10 października 2022 r. sygn. akt III OSK 940/22). Wobec powyższego nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego na postanowienie dotyczące ponaglenia. Skoro rozstrzyganie tego rodzaju spraw nie wchodzi w zakres kognicji sądów administracyjnych, to złożona skarga nie może być rozpoznana i podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nie oznacza to jednak pozbawienia strony środków ochrony prawnej. Ponaglenie do organu wyższego stopnia stanowi formalną przesłankę wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Ponaglenie jest zatem swoistym środkiem procesowym. Wniesienie ponaglenia inicjuje postępowanie incydentalne, a mianowicie postępowanie w sprawie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości. Dodatkowo zauważyć też należy, że skarżący pomimo skutecznego wezwania nie uzupełnił braku formalnego skargi, o którym mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) "p.p.s.a.", poprzez podanie nr PESEL. Wezwanie w tym przedmiocie skarżący otrzymał w dniu 16 maja 2025 r., a zatem termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 23 maja 2025 r. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI