III SA/Lu 237/23

III SA/Lu 237/23 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-09-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Agnieszka Kosowska
Iwona Tchórzewska /sprawozdawca/
Jerzy Drwal /przewodniczący/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Inne
Transport
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 104
art. 5 ust. 3; art. 24 ust. 1; art. 26;
Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kosowska Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. E. B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2023 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia [...] 2022 r., nr [...], nakładającą na skarżącą P. E. B. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. karę pieniężną w wysokości 10000 zł za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] 2021 r. funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej przeprowadzili na drodze krajowej nr 17 w Sitańcu kontrolę pojazdu o nr rej. [...] przewożącego za zgłoszeniem [...] towar o kodzie CN 1507 - olej sojowy surowy w ilości [...] kg.
Kontrolujący stwierdzili niezgodność dotyczącą danych nadawcy pomiędzy zgłoszeniem [...], a listem przewozowym CMR nr [...]. Według dokumentu CMR nadawcą towaru był [...], T. , UA, a odbiorcą P. E. B. Sp. z o.o. w B.. Natomiast w zgłoszeniu jako nadawcę towaru wskazano P. E. B. Sp. z o.o. w B., a jako odbiorcę podano M. , [...], DE.
Ponadto kontrolujący stwierdzili niezgodność ze stanem faktycznym miejsca załadunku towaru podanego w wyżej wymienionym zgłoszeniu SENT. Według danych zawartych w zgłoszeniu miejscem załadunku towaru była ul. [...], [...] L. K., natomiast na podstawie listu przewozowego CMR stwierdzono, że załadunku towaru dokonano w miejscowości T. na [...].
Przebieg kontroli został utrwalony w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] 2021 r.
Pismem z dnia 2 grudnia 2021 r. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej wezwał spółkę P. E. B. do złożenia wyjaśnień i przedstawienia dokumentów dotyczących przewożonego towaru. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie organu.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2022 r. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej wszczął w stosunku do skarżącej P. E. B. Spólki z o.o. postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej w związku z niedopełnieniem obowiązków wynikających z ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 104, dalej jako "ustawa SENT") w zgłoszeniu przewozu [...]
W piśmie z dnia 21 marca 2022 r. skarżąca wyjaśniła, że towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem ładowany był na [...], a w zgłoszeniu SENT zostało wskazane miejsce, w którym skarżąca zgodnie z ustaleniami ze sprzedającym objęła towar w pełnoprawne posiadanie.
Następnie w piśmie z dnia 26 września 2022 r. skarżąca podniosła, że błąd w zgłoszeniu stanowi omyłkę, którą wprowadziła firma wysyłająca towar do skarżącej, wskazując adres, jaki został podany w zgłoszeniu. Ponadto sam wpis nie ma żadnego znaczenia, ponieważ przewóz został wykonany poprawnie na każdym deklarowanym etapie. Skarżąca wskazała również na brak płynności finansowej spółki, w związku z czym dodatkowe obciążenie ze strony Urzędu Celno-Skarbowego poważnie zachwiałoby budżetem skarżącej, a w konsekwencji na bezzasadność nałożenia na skarżącą kary.
Decyzją z dnia [...] 2022 r. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 10000 zł za podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym w zgłoszeniu przewozu [...]
Organ pierwszej instancji ustalił, że przewóz towaru objętego zgłoszeniem SENT rozpoczynał się na terytorium [...]. Po przekroczeniu granicy w Oddziale Celnym Hrebenne towar w postaci oleju sojowego surowego w ilości [...] kg na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia 6 września 2021 r. został dopuszczony do obrotu. W związku z tym właścicielem towaru na terytorium kraju stała się skarżąca P. E. B. Sp. z o.o. Zgodnie z fakturą nr [...] z dnia 2 września 2021 r., będącą załącznikiem do zgłoszenia celnego, skarżąca nabyła towar od S. C. L., [...], UK. Następnie, rozpoczynając przewóz na terytorium kraju, skarżąca jako podmiot wysyłający dokonała w systemie PUESC zgłoszenia zarejestrowanego pod numerem [...], jako odbiorcę wskazując [...] UG, [...], DE. Na podstawie przedłożonego dokumentu CMR nr [...] potwierdzono, że załadunek towaru nastąpił w dniu 2 września 2021 r. na [...] w miejscowości T.. Towar przemieszczał się bez rozładunku jednym środkiem transportu o nr rej. [...]
Organ pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca prawidłowo uzupełniła zgłoszenie [...] o dane w zakresie podmiotu wysyłającego. Po dopuszczeniu towaru do obrotu w Oddziale Celnym Hrebenne skarżąca stała się właścicielem towaru oraz rozpoczął się przewóz towaru po terytorium kraju, obligujący do dokonania zgłoszenia w systemie SENT. W postępowaniu przedstawiono dwa listy przewozowe. W liście przewozowym CMR nr [...], z oznaczonym miejscem załadunku [...], [...] oraz miejscem dostarczenia - P., Germany, spółka P. E. B. figuruje jako podmiot odbierający. Natomiast w liście przewozowym CMR bez numeru, będącym kontynuacją przewozu rozpoczętego na terytorium [...], a kończącego się w P., [...], skarżąca jest wpisana jako nadawca towaru. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że w zgłoszeniu [...] z dnia 6 września 2021 r. skarżąca w prawidłowy sposób wskazała podmioty będące uczestnikami przewozu.
Jednakże z uwagi na stwierdzoną w zgłoszeniu [...] nieprawidłowość dotyczącą podania miejsca załadunku towaru, który po załadowaniu w miejscowości T. na [...] przemieszczał się bez rozładunku jednym środkiem transportu o nr rej. [...], organ uznał za zasadne nałożenie na skarżącą kary pieniężnej. Organ podkreślił, że skarżąca, jako podmiot wysyłający, przed rozpoczęciem przewozu towarów na terytorium kraju w zgłoszeniu [...] wprowadziła do systemu dane dotyczące miejsca załadunku towaru niezgodne ze stanem faktycznym, podając w zgłoszeniu SENT jako miejsce załadunku ul. [...], [...] L. K..
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia [...] 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie utrzymał powyższą decyzję w mocy.
Powołując się na treść art. 5 ust. 3 ustawy SENT, organ wskazał na obowiązek podmiotu odbierającego podania w zgłoszeniu danych dotyczących, między innymi, miejsca załadunku towaru. Sankcją za niewykonanie omawianego obowiązku jest kara pieniężna w wysokości 10000 zł.
Organ ustalił, że przedmiotem przewozu według kontrolowanego zgłoszenia był olej sojowy surowy. W wyniku kontroli zgłoszenia SENT i dokumentów towarzyszących transportowi stwierdzono, że przed rozpoczęciem przewozu podmiot wysyłający wprowadził do systemu w przedmiotowym zgłoszeniu SENT błędne dane dotyczące miejsca załadunku towaru. Według danych zawartych w zgłoszeniu miejscem załadunku towaru była ul. [...], [...] L. K., natomiast na podstawie listu przewozowego CMR nr [...] stwierdzono, że załadunku towaru dokonano w miejscowości T. na [...]. Zatem podmiot wysyłający zgłosił w zgłoszeniu SENT dane niezgodne ze stanem faktycznym w zakresie miejsca załadunku towaru. Stwierdzona rozbieżność stanowiła naruszenie art. 5 ust. 3 pkt 6 ustawy SENT, które jest sankcjonowane karą pieniężną wysokości [...] zł, nakładaną na podmiot wysyłający zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT. W tych okolicznościach sprawy organ uznał za uzasadnione nałożenie na skarżącą, jako podmiot wysyłający, kary pieniężnej.
Organ odwoławczy podkreślił, że w świetle przepisów ustawy SENT to skarżącą, jako podmiot wysyłający, obciążał obowiązek wskazania w zgłoszeniu prawidłowych danych dotyczących załadunku towaru. W związku z tym, w ocenie organu bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje argumentacja skarżącej powołującej się na wprowadzenie jej w błąd przez firmę ukraińską. Odpowiedzialność za nieprawidłowe uzupełnienie zgłoszenia ponosi bowiem podmiot zobowiązany ustawą SENT. Strona, zajmując się profesjonalnie transportem towarów objętych systemem monitorowania zgodnie z ustawą SENT, powinna zabezpieczyć swoje interesy poprzez zapewnienie wykonywania działalności przewozowej zgodnie z przepisami prawa. Zatrudniając pracowników, skarżąca nie powinna dopuścić do takich nieprawidłowości. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą w celach zarobkowych i zawodowo zobowiązany jest dołożyć należytej staranności, by działalność ta była prowadzona zgodnie z przepisami prawa. Strona zobowiązana jest więc gromadzić informacje i dokumenty, a następnie na ich podstawie dokonywać poprawnej obsługi zgłoszeń przewozu w rejestrze SENT.
Organ zauważył, że skarżąca nie kwestionowała faktu, iż wskazane w zgłoszeniu dane co do miejsca załadowania towaru były nieprawidłowe. Skarżąca w piśmie z dnia 21 marca 2022 r. wyjaśniła, że towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem był ładowany na Ukrainie, przy czym według ustaleń ze sprzedającym miejscem, w którym skarżąca objęła pełnoprawne posiadanie towaru, jest miejsce wskazane w zgłoszeniu SENT. Dodatkowo w wyjaśnieniach z dnia 26 września 2022 r. strona wskazała, że błąd w zgłoszeniu jest omyłką, którą wprowadziła firma wysyłająca towar, wskazując adres, jaki został podany w zgłoszeniu.
Organ wyjaśnił, że odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny, a kwestia zawinienia nie ma wpływu na obciążenie podmiotu odpowiedzialnością za dane naruszenie przepisów. Tym samym skarżąca nie może przerzucać odpowiedzialności na inne podmioty, z którymi współpracuje lub którymi sią posługuje. W świetle przepisów ustawy SENT to skarżąca jest podmiotem wysyłającym i wszelkie skutki związane z naruszeniem przepisów ustawy dotyczą tego podmiotu.
Zdaniem organu odwoławczego nie można było przyjąć, że ustalona w rozpoznawanej sprawie nieprawidłowość stanowi drobny, nieistotny błąd. Organ podkreślił, że stwierdzenie w zgłoszeniu danych niezgodnych ze stanem faktycznym powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł, a organ nie działa w ramach uznania administracyjnego i nie może wymierzyć kary w niższej wysokości, ponieważ ustawodawca nie wyposażył organu w prawo do jej miarkowania. Organ odwoławczy podniósł, że odstąpienie od nałożenia kary jest wyjątkiem wymagającym szczególnego uzasadnienia oraz rozważenia w świetle przesłanek ważnego interesu strony oraz interesu publicznego.
Organ przeanalizował przesłankę ważnego interesu strony oraz interesu publicznego i stwierdził, że nie ma podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w oparciu o przesłankę ważnego interesu podmiotu wysyłającego. Z ustaleń organu wynika, że skarżąca od 1 września 2020 r. do dnia 22 czerwca 2022 r. wystąpiła w roli nadawcy/wysyłającego w 1110 zgłoszeniach SENT, w roli odbiorcy w 66 zgłoszeniach SENT. W tym okresie kontroli poddano 310 zgłoszeń SENT, w tym trzy z wynikiem pozytywnym. W programie KARTA2 stwierdzono zarejestrowane decyzje administracyjne wystawione w stosunku do skarżącej, w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT. Powyższe świadczy, że skarżąca jako uczestnik obrotu towarami wrażliwymi nie po raz pierwszy nie dołożyła należytej staranności realizując przepisy ustawy SENT. W postępowaniu nr [...] doszło do naruszenia art. 6 ust. 2 pkt 5 ustawy SENT, poprzez podanie błędnych danych w 3 zgłoszeniach SENT dotyczących miejsca dostarczenia towaru. W postępowaniu nr [...] oraz w postępowaniu nr [...] doszło do naruszenia art. 5 ust. 3 ustawy SENT, poprzez podanie błędnych danych dotyczących miejsca załadunku towaru.
Organ odwoławczy wskazał, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 1 września 2020 r. Zgodnie z informacją zawartą w bazie REGON - przeważająca działalność skarżącej wg PKD to wykonywanie instalacji elektrycznych. Na podstawie informacji uzyskanych od Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku ustalono, że skarżąca posiada zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres 4,8,10,11,12/2021 r. w wysokości [...] zł należności głównej wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w wysokości [...] zł na dzień 24 maja 2022 r. Powyższe zaległości wynikają z deklaracji [...] za 2021 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. poinformował, że za lata 2019-2021 nie odnotowano wpływu zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku dochodowego od osób prawnych [...] Spółka została zarejestrowana w KRS w dniu 1 września 2020 r. i termin złożenia zeznania podatkowego upływa z dniem 30 czerwca 2022 r.
W związku z tym organ dokonał sprawdzenia przedłożonych sprawozdań finansowych w KRS. Z zamieszczonych tam informacji wynika, ze spółka osiągnęła zysk w wysokości [...] zł (w roku podatkowym od dnia 29 sierpnia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.), który zgodnie z uchwałą nr [...] z dnia 30 września 2022 r. w przedmiocie podziału zysku za rok 2021 r. został przeznaczony na utworzenie kapitału zapasowego.
Ponadto z deklaracji [...] złożonych od 1 grudnia 2020 r. do 20 maja 2022 r. wynika, że wartość sprzedaży netto wynosi [...] zł.
Skarżąca posiada majtek ruchomy w postaci samochodów osobowych marki M. B. [...], rok produkcji 2011 o szacunkowej wartości [...] zł oraz M. B. [...], rok produkcji 2012 o szacunkowej wartości [...] zł.
Sporządzono wydruk z aplikacji SUDOP - Wyszukiwanie pomocy otrzymanej przez beneficjenta, w celu pozyskania informacji o wielkości pomocy publicznej udzielonej skarżącej. Organ ustalił, że w okresie ostatnich 3 lat skarżąca była beneficjentem pomocy publicznej o łącznej wartości brutto [...] zł, (co stanowi kwotę [...]euro).
Wskazując na zapisy w KRS dotyczące przedmiotu działalności skarżącej, poza wykonywaniem instalacji elektrycznych, organ odwoławczy stwierdził, że szeroki wachlarz działalności daje skarżącej wiele dodatkowych możliwości i kierunków rozwoju, a w konsekwencji dodatkowe zasilanie jej dochodów z różnych źródeł. Podsumowując sytuację finansową i majątkową skarżącej organ uznał, że jest stabilna i nie jest zagrożona upadłością.
W ocenie organu za przesłankę ważnego interesu nie być uznany błąd czy omyłka, bądź przerzucanie winy za podanie w zgłoszeniu danych dotyczących miejsca załadunku towaru na inny podmiot.
Dokonując analizy interesu publicznego organ odwoławczy podkreślił, że skarżąca jest przedsiębiorcą profesjonalnie zajmującym się obrotem towarów, a zatem miała wiedzę na temat funkcjonowania ustawy SENT oraz była świadoma ryzyka związanego z takim sposobem zarobkowania, zatem powinna podjąć właściwe rozwiązania organizacyjne (w tym odpowiednio przeszkolić osoby zgłaszające towary do rejestru). Postępowanie podmiotu, który w zgłoszeniu SENT wskazał dane niezgodne ze stanem faktycznym, nie może być postrzegane jako zgodne z interesem publicznym. Zachowanie skarżącej naruszało również podstawowe cele ustawy SENT. Skoro celem ustawy jest zapewnienie maksymalnego skutecznego monitoringu towarów, a wskazany wymóg należy do narzędzi służących tej skuteczności, to w interesie publicznym leży zapewnienie jego przestrzegania.
Organ stwierdził, że w sprawie nie doszło do naruszenia zasady proporcjonalności. Stwierdzone naruszenie nie miało nieistotnego charakteru i w konsekwencji mogło uniemożliwić osiągnięcie zamierzonych przez ustawodawcę celów. Nadto stwierdzonej w trakcie kontroli nieprawidłowości w żaden sposób nie można zakwalifikować jako błąd, na który strona nie miała wpływu. Dodatkowo organ wskazał, że w dniu [...] 2021 r. funkcjonariusze Lubelskiego Urzędu Celno- Skarbowego w Białej Podlaskiej, poza kontrolą zgłoszenia przewozu analizowanego w niniejszej sprawie, dokonali również kontroli dokonanego przez skarżącą w dniu 6 września 2021 r. zgłoszenia przewozu [...] W obu zgłoszeniach stwierdzono identyczne naruszenia. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno- Skarbowego w Białej Podlaskiej decyzją z dnia [...] 2022 r. nr [...] nałożył na skarżąca, jako na podmiot wysyłający, karę pieniężną w wysokości 10000 zł za podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym w zgłoszeniu przewozu [...] Odwołanie od powyższej decyzji jest rozpatrywane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, również pod kątem badania istnienia przestanek uzasadniających odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej ze względu na interes publiczny. Z tego też względu, w ocenie organu odwoławczego zasadne jest w przypadku analizowanego zgłoszenia przewozu [...] utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. E. B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. zaskarżyła w całości decyzję organu drugiej instancji.
Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:
- art. 24 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 26 ust. 5 ustawy SENT, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i nałożenie kary, mimo że nie było ku temu podstaw;
- art. 24 ust. 3 w związku z art. 26 ust. 3 ustawy SENT, poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, ponieważ spełnione zostały przesłanki odstąpienia od nałożenia kary;
2). przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1 w związku z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa w związku z art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania do organów podatkowych i narusza zasadę proporcjonalności oraz równego traktowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że istnieją poważne wątpliwości co do tego, czy skarżąca powinna wskazać w zgłoszeniu [...] na [...] jako miejsce załadunku towaru, skoro właścicielem towaru stała się dopiero po przekroczeniu przez towar granicy między Polską a Ukrainą, po odprawie celnej. Odnosząc się do przedstawionych przez organ danych co do pozytywnych wyników trzech kontroli w zakresie dokonywanych przez skarżąca zgłoszeń SENT, skarżąca podniosła również, że wszystkie cztery decyzje organu pierwszej instancji wydane w następstwie kontroli zostały zaskarżone. W tym jedną decyzję organ drugiej instancji uchylił we własnym zakresie, a pozostałe zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Organ podniósł, że w sprawie dotyczącej zgłoszenia przewozu [...] z dnia 6 września 2021 r., w którym stwierdzone naruszenie identyczne, jak w sprawie niniejszej, kierując się zasadą proporcjonalności kary do przewinienia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie uznał, ze w sprawie zachodzi przesłanka interesu publicznego i decyzją nr [...] z dnia [...] 2023r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji nr [...] z dnia [...] 2022 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że nałożenie kary w związku z naruszeniem w zgłoszeniu przewozu [...] powinno być wystarczające i służyć realizacji celów ustawy. Ta jedna kara będzie wystarczająco dotkliwa i będzie determinowała podmiot do zachowania staranności przy dokonywaniu kolejnych zgłoszeń SENT. Z uwagi na to, że w zgłoszeniu [...] z dnia 6 września 2021 r., podobnie jak w zgłoszeniu przewozu nr [...] z dnia 6 września 2021 r. (dotyczących takiego samego transportu, wykonywanego dwoma środkami transportu, kontrolowanych przez tych samych funkcjonariuszy, o tej samej godzinie, na tej samej drodze, w tej samej miejscowości) nie podano tych samych danych niezgodnych ze stanem faktycznym (tj. miejsca załadunku towaru) istnieją podstawy do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Organ uznał, że pomimo stwierdzenia nieprawidłowości w stosunku do dwóch zgłoszeń SENT wykonywanych odrębnymi środkami transportu, zasadnym będzie nałożenie tylko jednej kary. Działanie takie leży w interesie publicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu.
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej nakładającą na skarżącą, jako podmiot wysyłający, karę pieniężną w wysokości 10000 zł za podanie w zgłoszeniu SENT20210906010514 z dnia 6 września 2021 r. danych niezgodnych ze stanem faktycznym w zakresie miejsca załadunku towaru.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 104).
Stosownie do art. 3 ust. 1 tej ustawy system monitorowania przewozu i obrotu obejmuje gromadzenie i przetwarzanie danych o przewozie towarów i obrocie paliwami opałowymi, w szczególności z zastosowaniem środków technicznych służących do tego monitorowania, oraz kontrolę realizacji obowiązków wynikających z ustawy.
Systemowi monitorowania przewozu i obrotu podlega przewóz towarów wymienionych w art. 3 ust. 2 pkt 1-3a ustawy. Ponadto w art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy SENT przewidziano, że systemowi monitorowania przewozu i obrotu podlega przewóz towarów innych niż wymienione w pkt 1-3a, w stosunku do których zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo wystąpienia naruszeń przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego, mogących powodować, ze względu na skalę lub częstotliwość obrotu tymi towarami, znaczne uszczuplenia tych podatków - określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 11. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 11 ustawy SENT minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, towary inne niż wymienione w ust. 2 pkt 1-3a, których przewóz jest objęty systemem monitorowania przewozu i obrotu, wraz ze wskazaniem masy, ilości, objętości lub wartości tych towarów, oraz przypadki, w których ich przewóz nie podlega temu systemowi, uwzględniając konieczność przeciwdziałania uszczupleniom w zakresie podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego. W oparciu o delegację ustawową wyrażoną w art. 3 ust. 11 ustawy SENT zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2020 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2020 r., poz. 1477 z późn. zm.). Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a tego rozporządzenia, systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów jest objęty pozycjami CN: od 1507 do 1516, jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tymi pozycjami przekracza 500 kg lub jej objętość przekracza 500 litrów. Towarem przewożonym w niniejszej sprawie według zgłoszenia nr [...] był olej sojowy o kodzie CN 1507 w ilości [...] kg, a zatem towar objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów.
W toku kontroli drogowej pojazdu o nr rej [...] przewożącego towar objęty zgłoszeniem [...] po analizie tego zgłoszenia oraz towarzyszących dokumentów stwierdzono niezgodność miejsca załadunku towaru podanego w wyżej wymienionym zgłoszeniu ze stanem faktycznym. Według danych zawartych w zgłoszeniu miejscem załadunku towaru była ul. [...], [...] L. K., natomiast na podstawie listu przewozowego CMR stwierdzono, że załadunku towaru dokonano w miejscowości T. na [...], a towar przemieszczał się jednym środkiem transportu (bez rozładunku) z miejsca załadunku do odbiorcy.
Organy obu instancji uznały, że stwierdzona niezgodność w oznaczeniu miejsca załadunku stanowi naruszenie art. 5 ust. 3 pkt 6 ustawy SENT sankcjonowane karą pieniężną nakładaną na podmiot wysyłający zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT w wysokości 10000 zł.
W związku z przedstawionym stanem faktycznym przyjętym za podstawę zaskarżonej decyzji wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy SENT w przypadku przewozu towaru rozpoczynającego się na terytorium kraju podmiot wysyłający jest obowiązany, przed rozpoczęciem przewozu towaru, przesłać do rejestru zgłoszenie, uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia i przekazać ten numer przewoźnikowi. W przypadku dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "dostawą towarów", podmiot wysyłający jest obowiązany również przekazać numer referencyjny podmiotowi odbierającemu.
Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy SENT w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów albo eksportu towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zgłoszenie zawiera:
1) planowaną datę rozpoczęcia przewozu;
2) dane podmiotu wysyłającego obejmujące:
a) imię i nazwisko albo nazwę,
b) adres zamieszkania albo siedziby;
3) dane odbiorcy towaru obejmujące:
a) imię i nazwisko albo nazwę,
b) adres zamieszkania albo siedziby;
4) numer identyfikacji podatkowej podmiotu wysyłającego albo numer, za pomocą którego podmiot wysyłający jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej;
5) w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów numer, za pomocą którego odbiorca towaru jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej;
6) dane adresowe miejsca załadunku towaru;
7) dane dotyczące towaru będącego przedmiotem przewozu, w szczególności rodzaju towaru, pozycji CN, ilości, masy brutto lub objętości towaru;
8) numer zezwolenia albo pozwolenia uprawniającego do obrotu produktami leczniczymi oraz nazwę organu wydającego.
Przepis art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT przewiduje, że w przypadku gdy podmiot wysyłający, podmiot odbierający albo przewoźnik zgłosi dane niezgodne ze stanem faktycznym, inne niż dotyczące towaru, odpowiednio na podmiot wysyłający, podmiot odbierający albo przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 10000 zł.
W przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego, podmiotu nabywającego albo przewoźnika lub interesem publicznym, na wniosek odpowiednio podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego, podmiotu nabywającego albo przewoźnika lub z urzędu, organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1-1b, z uwzględnieniem art. 26 ust. 3 (art. 24 ust. 3 ustawy SENT).
Z art. 26 ust. 3 ustawy SENT wynika, że organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli to odstąpienie:
1) nie stanowi pomocy publicznej albo
2) stanowi pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, udzieloną z uwzględnieniem warunków dopuszczalności tej pomocy, określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej, albo
3) stanowi pomoc publiczną spełniającą warunki określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 4.
W ocenie Sądu, wbrew zarzutom podniesionym w skardze, w rozpoznawanej sprawie przepis art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT został prawidłowo zastosowany jako materialnoprawna podstawa nałożenia kary pieniężnej.
Kontrola pojazdu o nr rej. [...] przewożącego olej sojowy objęty zgłoszeniem [...] oraz analiza treści zgłoszenia SENT wykazała niezgodność ze stanem faktycznym danych podanych w zgłoszeniu przez skarżącą w zakresie miejsca załadunku towaru.
Skarżąca w toku postępowania oraz w skardze nie kwestionowała ustaleń stanu faktycznego przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji. W szczególności nie kwestionowała, a przeciwnie przyznawała, że załadunku towaru dokonano w miejscowości T. na [...]. Takie dane co do miejsca załadunku wynikają też jednoznacznie z treści listu przewozowego CMR nr [...], którego kopia znajduje się na karcie 3 akt administracyjnych. Skarżąca wskazała jednak na istotne jej zdaniem wątpliwości co do tego, czy powinna wskazać to miejsce załadunku w sytuacji, gdy stała się właścicielem towaru dopiero po przekroczeniu przez towar granicy pomiędzy Polską a Ukrainą, po odprawie celnej. Przedstawione przez skarżącą wątpliwości nie znajdują jednak uzasadnienia w obowiązujących przepisach oraz okolicznościach stanu faktycznego sprawy.
Z przytoczonego wyżej przepisu art. 5 ust. 3 pkt 6 ustawy SENT jednoznacznie wynika, że w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów albo eksportu towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zgłoszenie powinno zawierać, między innymi, dane adresowe miejsca załadunku towaru. Stwierdzić należy że wskazane adresowe muszą być zgodne ze stanem faktycznym danej sprawy, skoro przepis art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT penalizuje przypadki zgłoszenia danych, innych niż dotyczące towaru, niezgodnych ze stanem faktycznym. Chodzi zatem o dane adresowe rzeczywistego miejsca załadunku towaru, czyli miejsca, w którym towar został załadowany na środek przewozowy. Natomiast w niniejszej sprawie towar bezsprzecznie został załadowany na [...] w miejscowości T. i w okresie realizowanego przewozu nie był w ogóle przeładowywany, a cały przewóz realizowano jednym środkiem przewozowym o numerach rejestracyjnych [...] Nie można zatem przyjąć, że miejscem załadunku mogłaby być ul. [...] w L. K. z tej przyczyny, iż z momentem przekroczenia granicy pomiędzy [...], a [...] skarżąca nabyła własność towaru. Zmiana w zakresie prawa własności towaru w żaden sposób nie wpłynęła bowiem na rzeczywiste miejsce załadunku towaru, skoro towar ten po przekroczeniu granicy nie był przeładowywany.
W konsekwencji argumentacja skarżącej w omawianej kwestii nie podważa skutecznie prawidłowości zaskarżonej decyzji.
Z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że skarząca w zgłoszeniu SENT zgłosiła dane dotyczące miejsca załadunku towaru niezgodne ze stanem faktycznym, co stanowi naruszenie skutkujące w świetle art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT nałożeniem na skarżącą, jako podmiot wysyłający, kary pieniężnej w wysokości 10000 zł.
Nie zasługują również na podzielenie podniesione w skardze zarzuty kwestionujące prawidłowość dokonanej przez organ analizy okoliczności sprawy w świetle ustawowych przesłanek odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, w tym powoływanej przez skarżącą okoliczności, iż błąd w zgłoszeniu SENT pojawił się w wyniku wprowadzenie skarżącej w błąd przez podmiot zewnętrzny.
W ocenie Sądu w stanie faktycznym sprawy nie znajduje podstaw stanowisko skarżącej, według której organ powinien był odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej za stwierdzone w toku kontroli naruszenie.
W pierwszym rzędzie zauważyć należy, że ustawodawca nie przewidział w ustawie SENT możliwości miarkowania kar, ani zmiany ich wysokości przez organ w ramach uznania administracyjnego (por. dla przykładu wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2020 r., sygn. akt II GSK 220/20 oraz z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 3478/18). Jednocześnie przepisy ustawy SENT uregulowały w sposób bardzo wąski możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na poszczególne podmioty odpowiedzialne, uczestniczące w procedurze monitorowania przewozu towarów (art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 3, art. 22a ust. 2 i art. 24 ust. 3 ustawy). W okolicznościach sprawy rozważeniu podlegał przepis art. 24 ust. 3 ustawy SENT, który odnosi się między innymi do kary przewidzianej w art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Stwierdzić należy, że organy rozstrzygające w niniejszej sprawie w sposób należyty wyjaśniły zasadność przesłanek, którymi kierowały się odmawiając zastosowania art. 24 ust. 3 ustawy SENT. Zdaniem Sądu stanowisko organów o braku w okolicznościach sprawy przesłanek do odstąpienia od nałożenia kary z uwagi na ważny interes podmiotu wysyłającego lub interes publiczny jest prawidłowe. Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ odwoławczy rozważając przesłanki ważnego interesu podmiotu wysyłającego oraz interesu publicznego nie dopuścił się naruszenia prawa.
Pojęcia ważnego interesu podmiotu wysyłającego (podmiotu odbierającego, podmiotu nabywającego albo przewoźnika) oraz interesu publicznego nie zostały zdefiniowane w ustawie. Użycie słowa "ważny" akcentuje wyjątkowy charakter interesu podmiotu wysyłającego i wiąże się z wystąpieniem nadzwyczajnych okoliczności, które mogą go uzasadniać. Pojęcie interesu publicznego to dyrektywa postępowania nakazująca mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, itp. Pojęcia te mają cechy charakterystyczne dla klauzul generalnych, których indywidualne zastosowanie wymaga wyraźnego odniesienia do konkretnej sprawy i sytuacji, w jakiej organ podejmuje decyzję. O istnieniu ważnego interesu podmiotu wysyłającego uprawniającego do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej nie decyduje subiektywne przekonanie strony, ale kryteria zobiektywizowane, w każdym przypadku inne, uwzględniające różnorodne aspekty sprawy. Niewątpliwie ważny interes wiąże się z wystąpieniem nadzwyczajnych okoliczności, mogą go uzasadniać także trudności finansowe, które w okolicznościach sprawy wiązałyby się z zagrożeniem dla istotnego interesu zobowiązanego. Pojęcia ważnego interesu nie należy przy tym ograniczać jedynie do sytuacji nadzwyczajnych, losowych, na które strona nie miała wpływu. Ważny interes podmiotu, wobec którego toczy się postępowanie lub interes publiczny ma być rozpatrywany w relacji do danego przypadku, który musi być przy tym uzasadniony, a więc innymi słowy, odstąpienie od nałożenia sankcji administracyjnej ma być motywowane przypadkiem uzasadnionym jego okolicznościami oraz relacją, w jakiej pozostaje do ważnego interesu wymienionego podmiotu lub interesu publicznego, a zasadności tego wniosku nie podważa odesłanie do art. 26 ust. 3 tej ustawy, albowiem jego cel oraz funkcje są inne. Ocena zaktualizowania się przesłanki "przypadku uzasadnionego" (ważnym interesem podmiotu, wobec którego toczy się postępowanie lub interesem publicznym) wiąże się między innymi z potrzebą uwzględnienia konsekwencji wynikających z zasady proporcjonalności, o której mowa w art. 2 Konstytucji RP (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2022 r., sygn. akt II GSK 13/22).
W okolicznościach sprawy organ zasadnie zwrócił uwagę, że wniosek o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej za podanie niezgodnego ze stanem faktycznym miejsca załadunku towaru skarżąca uzasadniała powołując się na wprowadzenie jej w błąd przez podmiot z Ukrainy wysyłający towar do skarżącej (pismo z dnia 26 września 2022 r.). Trafnie jednak organ w zaskarżonej decyzji uznał, że okoliczność ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, bowiem podanie prawidłowych danych adresowych miejsca załadunku towaru obciążało skarżącą, jako podmiot wysyłający, dokonujący zgłoszenia SENT. Przytoczone przez skarżącą powody błędnego uzupełnienia zgłoszenia SENT w zakresie miejsca załadunku świadczą natomiast o braku po stronie skarżącej staranności i nieprzywiązywaniu należytej wagi do realizowania spoczywających na niej z mocy prawa obowiązków, obejmujących podanie w zgłoszeniu danych koniecznych do zapewnienia skuteczności monitorowania przewozu towarów. Skarżąca, jako podmiot profesjonalnie zajmujący się obrotem towarami objętymi przepisami ustawy SENT, winna znać swoje obowiązki w zakresie uzupełniania zgłoszeń SENT oraz tak zorganizować swoją działalność, by wypełniać spoczywające na niej obowiązki i nie polegać wyłącznie na podmiotach, z którymi współpracuje, ale które nie ponoszą odpowiedzialności za prawidłowe dokonanie zgłoszeń SENT. Wymaga podkreślenia, że dane adresowe dotyczące miejsca załadunku towaru podlegającego monitorowaniu zgodnie z ustawą SENT, są niezbędne dla pełnego monitorowania przewozu towarów. Zatem podanie tych danych jest niezbędne dla realizacji celów ustawy SENT, a zachowanie strony naruszało podstawowe cele tej ustawy. System monitorowania powinien być szczelny, skuteczny i bezpieczny, a podmioty trudniące się obrotem towarami objętymi systemem monitorowania powinny dochować należytej staranności w wypełnianiu swoich obowiązków.
Odnosząc się do argumentów skarżącej stwierdzić należy, że skarżąca nie wskazała i nie udokumentowała ważnego interesu, nie wskazała takich zdarzeń losowych wpływających na jej sytuację materialną, które uzasadniałby odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej. Skarżąca w istocie nie przedłożyła żadnych dokumentów, z których można by wysnuć odmienne wnioski.
Organ dokonał analizy działań skarżącej w świetle obowiązków wynikających z ustawy SENT, a także analizy sytuacji majątkowej skarżącej oraz skutków ekonomicznych, jakie wystąpią w wyniku zapłaty nałożonej na stronę kary. Z ustaleń organu wynika, że skarżąca w okresie od września 2019 r. do stycznia 2023 r. wystąpiła jako podmiot odbierający w 66 zgłoszeniach SENT, a w roli wysyłającego/nadawcy w 1110 zgłoszeniach SENT (wydruk z rejestru SENT – k. 81 akt adm.). W tym czasie kontroli poddano 310 zgłoszeń. Trzy kontrole wykazały nieprawidłowości. Z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 25 maja 2022 r. (k. 64 akt adm.) wynika, że skarżąca ma zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za kwiecień, sierpień, październik, listopad i grudzień 2021 r. w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę oraz, że za lata 2019-2021 nie odnotowano wpływu zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku dochodowego od osób prawnych [...] Z informacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Białej Podlaskiej z dnia 11 lipca 2022 r. (k. 84 akt adm.) wynika, że skarżąca posiada zaległości z tytułu nieopłaconych składek. Organ ustalił również, że skarżąca w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 14 września 2022 r. otrzymała pomoc publiczną o wartości [...] zł, tj. [...] euro (wydruk – k. 87 akt adm.). Z deklaracji [...] złożonych od dnia 1 grudnia 2020 r. do 20 maja 2022 r. wynika zaś, że wartość sprzedaży netto wynosiła [...] zł (informacja o podmiocie k. 64 wraz z załącznikami). Ponadto organ odwoławczy po dokonaniu sprawdzenia sprawozdań finansowych w Krajowym Rejestrze Sądowym ustalił, że skarżąca w roku podatkowym od dnia 29 sierpnia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. osiągnęła zysk w wysokości [...] zł, który został przeznaczony na utworzenie kapitału zapasowego. Organ ustalił też, że skarżąca posiada majątek ruchomy w postaci dwóch samochodów o wartości [...] zł oraz [...] zł.
Zatem organy obu instancji szczegółowo przeanalizowały i oceniły sytuację finansowo-ekonomiczną oraz majątkową skarżącej w oparciu o dostępne dokumenty i informacje organów. Skarżąca, pomimo wezwania do przedłożenia informacji i dokumentów potwierdzających ważny interes strony lub interes publiczny, nie udostępniła żadnych dokumentów i informacji. Natomiast ustalone przez organ dane dotyczące sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej przekonują o prawidłowości stanowiska organu, że uiszczenie przez skarżącą kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł nie doprowadziłoby do zagrożenia prowadzonej przez nią działalności oraz bytu skarżącej.
Sąd akceptuje również wyrażoną w zaskarżonej decyzji ocenę co do niewystąpienia w rozpoznawanej sprawie takich okoliczności, które mieściłyby się w pojęciu interesu publicznego i uzasadniałyby odstąpienie od nałożenia kary na skarżącą.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela wyrażane w orzecznictwie i przywołane już wyżej stanowisko, że właściwe odczytanie klauzuli interesu publicznego, jako przewidzianej w art. 24 ust. 3 ustawy SENT przesłanki odstąpienia od nałożenia kary, powinno nastąpić z uwzględnieniem zasady proporcjonalności, a zatem organ winien rozważyć, czy przewidziana sankcja stanowi w konkretnym stanie faktycznym dolegliwość proporcjonalną ze względu na cel jej wprowadzenia, czy też jest niewspółmiernie dolegliwa, przez co zasada proporcjonalności zostaje naruszona. Jeżeli sankcja, która miałaby być zastosowana, jest nadmierna (dolegliwa w stopniu większym niż jest to niezbędne dla osiągnięcia założonego celu), to klauzula interesu publicznego nakazuje odstąpienie od nałożenia kary. Z uzasadnienia projektu ustawy SENT wynika, że ustawa ma za zadanie chronić legalny handel towarami uznanymi w wyniku przeprowadzonych analiz przez krajowego prawodawcę za "wrażliwe", ułatwić walkę z "szarą strefą" oraz ograniczyć poziom uszczupleń w kluczowych dla budżetu państwa podatkach, tj. podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, a także zwiększyć skuteczność kontroli w obszarach obarczonych istotnym ryzykiem naruszenia obowiązujących przepisów. Ma stanowić narzędzie do walki z nieuczciwymi podmiotami dokonującymi nielegalnego obrotu paliwami płynnymi, alkoholem całkowicie skażonym oraz suszem tytoniowym, bez odprowadzania do budżetu państwa należnych podatków. Jak wynika zatem z uzasadnienia projektu ustawy SENT, kary w niej przewidziane nie mają charakteru fiskalnego, ale przede wszystkim prewencyjny. Nie leży w interesie publicznym, aby nakładać na przewoźnika działającego legalnie dolegliwą karę pieniężną tylko z tej przyczyny, że dopuścił się on pewnych uchybień formalnych, o nieistotnym znaczeniu, jeżeli uchybienia te nie tylko nie stanowiły realnego zagrożenia interesów Skarbu Państwa, w postaci możliwości uszczuplenia dochodów podatkowych, ale nawet nie stwarzały ryzyka takiego uszczuplenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt II GSK 176/22, z dnia 3 marca 2022 r. sygn. akt II GSK 34/22, z dnia 24 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1829/21, z dnia 18 maja 2020 r., sygn. akt II GSK 220/20, z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt II GSK 790/20, z dnia 19 lutego 2021 r., sygn. akt II GSK 1353/20, z dnia 9 kwietnia 2021 r., sygn. akt II GSK [...]).
Dokonując analizy "interesu publicznego" organ nie stwierdził, by doszło do naruszenia zasady proporcjonalności.
Organ zasadnie uwzględnił okoliczność, że dniu 7 września 2021 r. funkcjonariusze Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej, poza kontrolą analizowanego w niniejszej sprawie zgłoszenia [...], dokonali również kontroli zgłoszenia przewozu [...], także dokonanego w dniu 6 września 2021 r. Podczas kontroli zgłoszeń [...] oraz [...], którego dotyczy sprawa niniejsza, stwierdzono identyczne naruszenia. Organ odstąpił od wymierzenia kary pieniężnej w odniesieniu do naruszenia stwierdzonego w zgłoszeniu [...] uznając, że przesłanka interesu publicznego została spełniona, ponieważ cele ustawy, mającej na względzie między innymi monitorowanie towarów wrażliwych, zostaną osiągnięte poprzez nałożenie kary pieniężnej w wysokości 10000 zł tylko za jedno, stwierdzone w niniejszej sprawie, naruszenie polegające na podaniu danych odnośnie miejsca załadunku towaru niezgodnie ze stanem faktycznym. Zatem zasada proporcjonalności została w okolicznościach sprawy zachowana.
W ocenie Sądu, organy wyjaśniły zasadność przesłanek, którymi kierowały się wymierzając skarżącej karę pieniężną za stwierdzone naruszenie. Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z wywodami organów, nie świadczy o niezrealizowaniu zasady zaufania do organów administracji. Organ odwoławczy miał w szczególności na względzie, że w tym samym dniu dokonano drugiej kontroli identycznego transportu i ujawniono takie samo naruszenie, jak w rozpoznawanej sprawie. Organ prawidłowo uznał, że interes publiczny nie wymaga nakładania kary w stosunku do każdego zgłoszenia, jednakże dla osiągnięcia celów ustawy SENT uzasadnione jest nałożenie kary w sprawie niniejszej, dotyczącej jednego z dwóch zgłoszeń, w przypadku których skarżąca dopuściła się tego samego naruszenia.
Odnosząc się do argumentacji podniesionej w skardze stwierdzić jednocześnie należy, iż w ustalonych okolicznościach sprawy okoliczność, że w związku z naruszeniem nie doszło do uchybienia w zakresie zapłaty należnych podatków, a przewóz został zrealizowany, nie stanowi wystarczającej przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary.
Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez brak prowadzenia postępowania w sposób, który budzi zaufanie do organów podatkowych. Zgodnie z powołanymi przepisami postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej), organy mają obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (art. 122 Ordynacji podatkowej). Okoliczności faktyczne sprawy niniejszej nie budzą natomiast wątpliwości, ustalenia poczynione w sprawie znajdują uzasadnienie i podstawę w zgromadzonym materiale dowodowym, który był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Ustalenia zostały dokonane w granicach wyznaczonych zasadami prowadzonego postępowania, o których mowa w powołanych wyżej przepisach Ordynacji podatkowej.
Bezpodstawny jest również zarzut naruszenia art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r., poz. 221 z późn. zm.). Stosownie do tego przepisu organ prowadzi postępowanie w sposób budzący zaufanie przedsiębiorców do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Organy w sprawie działały na podstawie i w granicach prawa, a okoliczność naruszenia przez skarżącą obowiązku wynikającego z przepisu art. 5 ust. 3 pkt 6 ustawy SENT nie budzi wątpliwości. Nie można zatem skutecznie zarzucić naruszenia przez organy powołanego przepisu.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329, dalej jako "p.p.s.a."). oddalił skargę.
Sprawa została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wniosek taki został złożony przez organ, a skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.