III SA/Lu 140/23

III SA/Lu 140/23 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-06-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-03-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec
Ewa Ibrom /przewodniczący/
Iwona Tchórzewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Sygn. powiązane
III OSK 21/24 - Wyrok NSA z 2025-03-13
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 742
art. 91; art. 86; art. 95 ust. 1;
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2023 r., nr [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie utrzymała w mocy własną decyzję z dnia [...] 2022 r., nr [...], odmawiającą przyznania M. Ł. stypendium rektora na okres od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.
Skarżący M. Ł. – student trzeciego roku studiów stacjonarnych pierwszego stopnia na kierunku [...] na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie – wnioskiem z dnia 3 października 2022 r. zwrócił się do Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie o przyznanie stypendium rektora na rok akademicki [...].
Decyzją z dnia [...] 2022 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie odmówiła przyznania skarżącemu stypendium rektora na okres od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że uzyskana przez skarżącego liczba punktów (80) nie kwalifikuje go do 10% najlepszych studentów na kierunku [...].
Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że po konsultacji z pozostałymi studentami kierunku [...] na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu ustalił, iż żadnemu z trzech studentów nie przyznano stypendium rektora.
Odwoławcza Komisja Stypendialna decyzją z dnia [...] 2023 r. utrzymała w mocy własną decyzję z dnia [...] 2022 r.
W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2023 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna wyjaśniła, że zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 z późn. zm., dalej powoływanej także jako "ustawa") stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. W myśl art. 91 ust. 3 tej ustawy stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi.
Zgodnie z Regulaminem świadczeń dla studentów Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie o stypendium rektora może ubiegać się student, który za poprzedni rok studiów: uzyskał średnią ocen nie niższą niż 4,0 lub posiada osiągnięcia naukowe i uzyskał w tej kategorii co najmniej 40 punktów lub posiada osiągniecia artystyczne i uzyskał w tej kategorii co najmniej 40 punktów lub posiada osiągniecia sportowe i uzyskał w tej kategorii co najmniej 40 punktów oraz został wpisany na kolejny rok studiów i uzyskał wszystkie zaliczenia i egzaminy z przedmiotów objętych programem studiów w terminach określonych w Regulaminie studiów.
Odwoławcza Komisja Stypendialna wskazała, że osiągnięcia uprawniające do ubiegania się o stypendium rektora wyszczególnione we wniosku oceniane są metodą punktową zgodnie z załącznikiem nr 13 do Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Za średnią ocen i za każde udokumentowane i uznane przez Wydziałową Komisję Stypendialną osiągniecie naukowe lub artystyczne, lub sportowe przyznawana jest określona liczba punktów. Suma punktów decyduje o miejscu w rankingu. W przypadku wniosków o tej samej liczbie punktów o miejscu w rankingu decyduje średnia ocen. Listy rankingowe określa się odrębnie dla każdego roku studiów. Wysokość stypendium rektora ustala Odwoławcza Komisja Stypendialna w odniesieniu do każdego roku studiów w ramach trzech przedziałów zgodnie z § 5 Zarządzenia nr 60 Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie z dnia 24 maja 2022 r. w sprawie wysokości świadczeń stypendialnych dla studentów i doktorantów Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie w roku akademickim 2022/2023.
Organ wskazał, że wniosek skarżącego o przyznanie stypendium został zweryfikowany przez Odwoławczą Komisję Stypendialną, która sporządziła listę rankingową biorąc pod uwagę uzyskaną liczbę punktów. Listy rankingowe były tworzone dla każdego rocznika i kierunku oddzielnie. Skarżący za poprzedni rok studiów uzyskał średnią ocen 4,75, co równało się 80 punktom. Na liście rocznika skarżącego, czyli 3 roku kierunku [...], skarżący z uzyskaną liczbą punktów został sklasyfikowany na pozycji pierwszej wspólnie ze studentem, który również uzyskał 80 punktów za taką samą średnią ocen (4,75). Odwoławcza Komisja Stypendialna ustaliła, że na kierunku [...] według stanu na dzień 15 października 2022 r. studiuje 3 studentów. W związku z tym, mając na względzie przepis art. 91 ust 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uprawniony do otrzymania stypendium rektora jest jeden student. Z uwagi na to, że dwoje studentów uzyskało taką samą liczbę punktów, Odwoławcza Komisja Stypendialna podjęła decyzję o nieprzyznaniu stypendium rektora na kierunku [...].
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] 2023 r. skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej powoływanej jako "k.p.a.") w zw. z art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a., poprzez wadliwe sformułowanie uzasadnienia decyzji, które doprowadziło do naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli;
2) art. 10 § 1 k.p.a., poprzez niezawiadomienie lub nieprawidłowe zawiadomienie strony o możliwości zapoznania się z zebranymi w sprawie materiałami i dowodami, co uniemożliwiło mu wypowiedzenie się na ich temat oraz ewentualne zgłoszenie dodatkowych żądań;
3) art. 7 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez rażące naruszenie zasady praworządności polegające na niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zignorowanie słusznego interesu obywateli, a w konsekwencji naruszenie zasady legalizmu, poprzez postępowanie w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej i naruszający zasadę równego traktowania;
4) art. 86 oraz art. 91 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, poprzez niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi, i w konsekwencji odmowę przyznania stypendium jakiemukolwiek studentowi;
5) art. 80 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, bowiem dowody przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia zostały ocenione dowolnie, a w treści uzasadnienia decyzji brakuje rozważań dlaczego takie a nie inne dowody nie zostały uznane za kompletne, co błędnie zostało zweryfikowane przez organ pierwszej instancji, a nie zostało zweryfikowane przez organ drugiej instancji.
Powołując się na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej tą decyzją w mocy decyzji z dnia [...] 2022 r.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w oparciu o treść zaskarżonej decyzji nie sposób ustalić, jakimi kryteriami kierowano się przyznając skarżącemu punkty do stypendium. Ponadto, rozpatrując wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, Odwoławcza Komisja Stypendialna ograniczyła się jedynie do recenzji rozstrzygnięcia zapadłego w pierwszej instancji, czym organ naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania. Organ w sposób zawiły i niezrozumiały dla strony próbował ponowić argumentację pierwszej decyzji, bez wyjaśnienia dlaczego skarżący nie otrzymał stypendium, pomimo że zajmował pierwszą pozycję na liście rankingowej. W toku postępowania organ nie wyjaśnił precyzyjnie stanu faktycznego, zaś załatwienie sprawy nastąpiło z pominięciem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. W ocenie skarżącego organ nie kierował się zasadą równego traktowania uczestników. W postepowaniu doszło do naruszenia przepisów tak procedury administracyjnej, jak i procedury wynikającej z ustawy o szkolnictwie wyższym, bowiem mimo, że dwóch studentów spełniło kryteria przyznania stypendium, nie otrzymał go żaden. Skarżący wskazał, że on i drugi student mieli identyczne wyniki w nauce, przy czym drugi student nie odwołał się od decyzji wydanej w pierwszej instancji i decyzja wydana w stosunku do niego jest ostateczna. Skarżący podniósł ponadto, że przed wydaniem decyzji organ nie zawiadomił skarżącego o możliwości końcowego wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu.
Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") kontrola sprawowana przez sądy administracyjne dokonywana jest pod względem zgodności z prawem. Z przepisu art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).
Przedmiotem tak określonej kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja, którą Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie ponownie rozpoznając sprawę utrzymała w mocy własną decyzję w sprawie odmowy przyznania skarżącemu M. Ł. stypendium rektora na okres od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. Po przeprowadzeniu kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że nie została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa, które w świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uzasadniałoby jej uchylenie.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce student może ubiegać się o: 1) stypendium socjalne, 2) stypendium dla osób niepełnosprawnych, 3) zapomogę, 4) stypendium rektora, 5) stypendium finansowane przez jednostkę samorządu terytorialnego, 6) stypendium za wyniki w nauce lub w sporcie finansowane przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną.
Przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 - 4, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej (ust. 2).
Na świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, przeznaczane są środki finansowe przyznawane w drodze subwencji przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki (art. 365 pkt 3 oraz art. 366 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).
Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Zgodnie z ust. 2 art. 91 stypendium rektora otrzymuje student przyjęty na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego, który jest: 1) laureatem olimpiady międzynarodowej albo laureatem lub finalistą olimpiady stopnia centralnego, o których mowa w przepisach o systemie oświaty: 2) medalistą co najmniej współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski w danym sporcie, o którym mowa w przepisach o sporcie. Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Studentów, o których mowa w ust. 2, nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących stypendium rektora.
W myśl art. 95 ust. 1 ustawy regulamin świadczeń dla studentów określa:
1. wysokość świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, lub sposób jej ustalania;
2. szczegółowe kryteria i tryb przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, oraz zakwaterowania i wyżywienia, o których mowa w art. 104, oraz sposób wypłacania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4;
3. sposób dokumentowania sytuacji materialnej studenta;
4. tryb powoływania oraz skład komisji stypendialnej i odwoławczej komisji stypendialnej
Regulamin świadczeń dla studentów ustala rektor w porozumieniu z samorządem studenckim (art. 95 ust. 2 ustawy).
Na podstawie powyższej delegacji ustawowej Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie zarządzeniem nr 61 z dnia 27 maja 2022 r. ustalił Regulamin świadczeń dla Studentów Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie (dalej "Regulamin").
Zgodnie z § 4 ust. 1 Regulaminu stypendium rektora przyznaje Odwoławcza Komisja Stypendialna dla Studentów. Od decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (§ 4 ust. 11 Regulaminu).
Stosownie do § 20 ust. 1 Regulaminu, stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał za rok studiów, poprzedzający rok przyznania stypendium, wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.
Stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Studentów, o których mowa w ust. 3, to jest studentów przyjętych na pierwszy rok studiów, nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących stypendium rektora, o której mowa w zdaniu pierwszym (§ 20 ust. 4 Regulaminu).
Liczbę 10% studentów uprawnionych do stypendium rektora ustala się na dzień 15 października każdego roku akademickiego za wyjątkiem pierwszego roku studiów drugiego stopnia rozpoczynających się w semestrze letnim, dla którego liczbę tę ustala się na dzień 15 marca (§ 20 ust. 5 Regulaminu).
W przypadku, gdy 10% liczby studentów nie jest liczbą całkowitą, zaokrągla się ją w dół do liczby całkowitej (§ 20 ust. 6 Regulaminu).
Na podstawie § 21 ust. 1 Regulaminu o stypendium rektora, o którym mowa w § 20 ust. 1 może ubiegać się student, który za poprzedni rok studiów:
1) uzyskał średnią ocen nie niższą niż 4,0
lub na podstawie złożonego wniosku zgodnie z załącznikami nr 11, 12 i 13:
2) posiada osiągnięcia naukowe i uzyskał w tej kategorii co najmniej 40 punktów lub
3) posiada osiągnięcia artystyczne i uzyskał w tej kategorii co najmniej 40 punktów lub
4) posiada osiągnięcia sportowe i uzyskał w tej kategorii co najmniej 40 punktów
oraz został wpisany na kolejny rok studiów i uzyskał wszystkie zaliczenia i egzaminy z przedmiotów objętych programem studiów w terminach określonych w regulaminie studiów. Student, który aktualnie ma warunkowo zaliczony semestr z poprzednich lat studiów nie może ubiegać się o przyznanie stypendium rektora. Obowiązek uzyskania wpisu na kolejny rok studiów nie dotyczy studentów przebywających w bieżącym roku akademickim na urlopie.
Średnia ocen uprawniająca do otrzymania stypendium rektora wyliczana jest zgodnie z regulaminem studiów przez pracownika dziekanatu (§ 21 ust. 2 Regulaminu).
Stosownie do § 22 ust. 1 Regulaminu osiągnięcia uprawniające do ubiegania się o stypendium rektora wyszczególnione we wniosku oceniane są metodą punktową, tj. za średnią ocen i za każde udokumentowane i uznane przez wydziałową komisję stypendialną osiągnięcie naukowe lub artystyczne, lub sportowe we współzawodnictwie na poziomie co najmniej krajowym przyznawana jest określona liczba punktów. Suma punktów decyduje o miejscu w rankingu. W przypadku wniosków o tej samej liczbie punktów o miejscu w rankingu decyduje średnia ocen.
Zgodnie z § 22 ust. 3 Regulaminu listy rankingowe określa się odrębnie dla każdego roku studiów. O miejscu studenta na liście rankingowej decyduje suma punktów uzyskanych za poszczególne osiągnięcia.
Punkty przyznane za poszczególne rodzaje osiągnięć sumuje się. Student może złożyć wniosek uwzględniający wszystkie cztery kryteria wymienione w § 20 ust. 1 (§ 22 ust. 4 Regulaminu).
Na mocy § 22 ust. 5 Regulaminu wysokość stypendium rektora ustala odwoławcza komisja stypendialna w odniesieniu do danego roku studiów w ramach trzech przedziałów. Jeżeli liczba studentów danego roku studiów uprawnionych do otrzymania stypendium rektora jest mniejsza od liczby stypendiów możliwych do przyznania, dopuszcza się przyznanie tych stypendiów studentom innych lat w ramach tego samego kierunku studiów.
Jak ustalono w zaskarżonej decyzji i co nie było w sprawie sporne, na kierunku [...] na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie na dzień 15 października 2022 r. studiowało trzech studentów. Zasadnie zatem, wydając zaskarżoną decyzję, organ odwołał się do treści art. 91 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz analogicznego postanowienia § 20 ust. 4 Regulaminu, w świetle których w sytuacji, gdy liczba studentów na kierunku studiów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane jednemu studentowi. Taka też sytuacja miała miejsce w okolicznościach sprawy, w związku z czym w roku akademickim 2022/2023 na kierunku [...] mogło być przyznane tylko jedno stypendium rektora.
Jak wynika natomiast z ustaleń organu, pośród ubiegających się o przyznanie stypendium rektora w roku akademickim 2022/2023 na pierwszej pozycji na liście rankingowej znalazło się dwóch studentów, w tym skarżący. Obaj studenci uzyskali w poprzednim roku akademickim średnią ocen 4,75 i taką sama liczbę punktów (80).
W tym miejscu, w związku z podniesionym w skardze zarzutem dotyczącym niewyjaśnienia kwestii sposobu ustalenia liczby przyznanych skarżącemu punktów za wyniki w nauce wskazać należy, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, iż osiągnięcia uprawniające do ubiegania się o stypendium rektora ocenia się metodą punktową. Wynika to z przywołanego już wyżej § 22 ust. 1 Regulaminu, zgodnie z którym za średnią ocen i za każde udokumentowane i uznane przez wydziałową komisję stypendialną osiągniecia naukowe, artystyczne lub sportowe we współzawodnictwie na poziomie co najmniej krajowym przyznawana jest określona liczba punktów. Suma punktów decyduje o miejscu w rankingu. Z powołanego w skardze załącznika nr 13 do Regulaminu "Zasady oceny wniosków o przyznanie stypendium rektora" wynika, że w przypadku gdy średnia ocen studenta ubiegającego się o przyznanie stypendium rektora kształtuje się w przedziale 4,71 – 4,80, takiej osobie przyznaje się 80 punktów. Treść wpisów we wniosku o przyznanie stypendium wskazuje, że taką też liczbę punktów uzyskał skarżący. M. Ł. nie zgłaszał we wniosku osiągnięć naukowych, artystycznych ani sportowych. W związku z tym nie uzyskał dodatkowych punktów z tego tytułu. O miejscu skarżącego w rankingu decydowała zatem liczba punktów wynikająca ze średniej ocen.
Jednakże zgodnie z niespornymi ustaleniami organu, także inny student uzyskał taką samą liczbę punktów. Stosownie do § 22 ust. 1 zdanie drugie Regulaminu w przypadku wniosków o tej samej liczbie punktów o miejscu w rankingu decyduje średnia ocen. Jednak w okolicznościach sprawy drugi student, którego wniosek miał taką samą liczbę punktów, uzyskał je z tytułu takiej samej jak skarżący średniej ocen (4,75). W związku z tym, że obaj wnioskujący o stypendium rektora studenci mieli identyczną średnią ocen, zasadnym jest stwierdzenie organu, iż obaj studenci znaleźli się na tym samym, pierwszym miejscu listy rankingowej.
Odwoławcza Komisja Stypendialna nie kwestionowała akcentowanej przez skarżącego okoliczności, iż M. Ł. spełnił warunki przyznania stypendium rektora wskazane w § 21 ust. 1 Regulaminu, to jest uzyskał średnią ocen nie niższą niż 4,0 oraz został wpisany na kolejny rok studiów i uzyskał wszystkie zaliczenia i egzaminy z przedmiotów objętych programem studiów w terminach określonych w regulaminie studiów. Mimo to zasadne jest stanowisko organu, iż spełnienie wymagań z § 21 ust. 1 Regulaminu nie było równoznaczne z wydaniem decyzji uwzględniającej wniosek skarżącego o przyznanie stypendium rektora. W sprawie istotne jest bowiem, że dwaj studenci, w tym skarżący, uzyskali jednakową liczbę punktów rankingowych – 80 i zajęli wspólnie pierwsze miejsce na liście rankingowej. Natomiast przepis art. 91 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie dawał organowi uczelni uprawnienia do przyznania na kierunku [...] więcej niż jednego stypendium.
W świetle art. 365 ust. 3 ustawy środki finansowe na szkolnictwo wyższe i naukę przeznacza się między innymi na świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, a zatem także na stypendium rektora. Znajduje to również odzwierciedlenie w § 28 ust. 1 Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, zgodnie z którym świadczenia, o których mowa w § 1 ust. 1 i 2 przydzielane są studentom i doktorantom w ramach środków budżetu państwa przyznawanych uniwersytetowi przez ministra właściwego dla szkolnictwa wyższego.
Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w art. 409 ust. 1 pkt 1 wprowadza obowiązek posiadania przez uczelnię dwóch funduszy: funduszu stypendialnego i funduszu wsparcia osób niepełnosprawnych.
Z uwagi na to, że pomoc materialna dla studentów, w tym stypendium rektora, jest finansowana ze środków publicznych, podlega kontroli państwa co do wydatkowania tych środków. Zgodnie z art. 426 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nadzór nad uczelniami publicznymi sprawuje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego. W ramach nadzoru nad systemem szkolnictwa wyższego i nauki minister sprawuje nadzór nad uczelniami w zakresie zgodności działania z przepisami prawa oraz prawidłowości wydatkowania środków publicznych (art. 426 ust. 1 pkt 1).
Zatem komisja stypendialna zajmująca się przyznawaniem stypendiów jest ograniczona w tym zakresie przez przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Ustawa w art. 91 ust. 3 wyraźnie zaś limituje liczbę studentów, którym może być przyznane stypendium rektora. Liczba ta nie może być większa niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Przepis art. 91 ust. 3 ustawy określa maksymalną liczbę studentów, którzy mogą otrzymać stypendium rektora, z jednoczesnym jednoznacznym zastrzeżeniem, że jeżeli liczba studentów na określonym kierunku studiów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane tylko 1 studentowi.
Podsumowując, mimo że decyzja w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania stypendium rektora jest decyzją uznaniową, nie oznacza to, że stypendium rektora można przyznać większej ilości studentów, niż wynika to z art. 91 ust. 3 ustawy. Uznaniowy charakter decyzji nie oznacza bowiem dowolnego działania organu. Zatem fakt spełnienia przez skarżącego kryteriów określonych w art. 91 ust. 1 ustawy nie oznacza automatycznego przyznania mu stypendium rektora w sytuacji, gdy liczba osób z identyczną liczbą punktów w rankingu i taką samą średnia ocen przekracza limit wskazany przez ustawodawcę w art. 91 ust. 3 ustawy.
Zgodzić się należy z organem, że gdy w stanie faktycznym sprawy na liście rankingowej, na tej samej pierwszej pozycji znaleźli się dwaj studenci z taką samą liczbą punktów oraz taką samą średnią ocen, Odwoławcza Komisja Stypendialna nie mogła przyznać stypendium rektora obydwu studentom, gdyż w takiej sytuacji naruszyłaby art. 91 ust. 3 ustawy, przyznając stypendium rektora więcej niż jednemu studentowi na kierunku studiów, na którym studiuje mniej niż dziesięciu studentów (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 1469/17). Odwoławcza Komisja Stypendialna nie mogła również wybrać jednego ze studentów i przyznać mu stypendium rektora. Przyznając w takiej sytuacji stypendium rektora skarżącemu Odwoławcza Komisja Stypendialna naruszyłaby konstytucyjną zasadę równości wobec prawa oraz prawa do równego traktowania przez władze publiczne, traktując dwóch studentów w takiej samej sytuacji (mających tę samą liczbę punktów oraz średnią ocen) w odmienny sposób. W konsekwencji, podnoszony przez skarżącego argument, że student będący na liście rankingowej na tym samym miejscu co skarżący nie wniósł odwołania od decyzji odmawiającej mu przyznania stypendium rektora i decyzja o odmowie przyznania stypendium rektora dla tego studenta jest ostateczna, pozostaje bez wpływu dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Z uwagi na powyższe, zarzuty naruszenia zaskarżoną decyzją przepisów prawa materialnego – art. 86 oraz art. 91 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce są niezasadne.
W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. wskazać należy, że uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy zostanie wykazane, że naruszenie to miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. oceniać należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Analiza akt sprawy oraz treść skargi nie wskazują, aby brak pouczenia skarżącego o możliwości wypowiedzenia się, przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący nie wykazał, że brak takiego pouczenia uniemożliwił mu dokonanie konkretnej czynności procesowej, w szczególności zaś zgłoszenia wniosków dowodowych. Przy tym stan faktyczny sprawy nie jest sporny i nie budzi wątpliwości. Natomiast sporna w sprawie była kwestia oceny prawnej tego stanu faktycznego.
Za bezpodstawne należy również uznać zarzuty dotyczące naruszenia pozostałych wymienionych w skardze przepisów postępowania.
Stwierdzić należy, że materiał dowodowy w sprawie został prawidłowo zgromadzony i oceniony, w postępowaniu ustalono wszystkie istotne okoliczności sprawy i właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego. Zebrany materiał dowodowy oraz czynności podejmowane przez organ i treść kontrolowanych decyzji nie uzasadniają stwierdzenia naruszenia przez organ zasad wyrażonych w art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 11 i art. 80 k.p.a. W sprawie stan faktyczny nie był kwestionowany przez stronę. W tak ustalonym stanie faktycznym organ prawidłowo zastosował przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz postanowienia Regulaminu. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie prawne decyzji zawiera szczegółowe wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Ponadto, uzasadnienie jest prawidłowo zredagowane pod względem merytorycznym i prawnym, co ma podstawowe znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., na mocy której organ jest zobowiązany do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Z tego obowiązku, wbrew twierdzeniom skarżącego, organ wywiązał się w sposób należyty. Zarzuty skargi, w tym także zarzut naruszenia wyrażonej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności, okazały się więc nieuzasadnione.
Wymaga podkreślenia, że odmienna od oczekiwań skarżącego wykładania art. 91 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jako przepisu który w okolicznościach sprawy uzasadniał odmowę przyznania skarżącemu stypendium rektora, nie stanowi o naruszeniu przez organ przepisów postępowania, a subiektywne odczucia strony w zakresie braku zaufania do organu prowadzącego postępowanie nie mogą przesądzać o naruszeniu art. 8 § 1 k.p.a.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Nie zachodziły zatem podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. W związku z tym i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wniosek o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym został zgłoszony przez organ w doręczonej skarżącemu odpowiedzi na skargę, a skarżący nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.