III SA/Lu 134/25

III SA/Lu 134/25 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Iwona Tchórzewska
Jerzy Drwal /przewodniczący sprawozdawca/
Robert Hałabis
Symbol z opisem
6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 107 § 3; art. 122a § 2; art. 163b § 1; art. 163d
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2025 poz 418
art. 3 pkt 1, 3, 5
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Dz.U. 2024 poz 485
art. 45; art. 46 ust. 1, 2, 3; art. 47 ust. 1, 2
Ustawa z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant Asystent sędziego Arleta Bednarczyk-Chagowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 14 stycznia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia 19 grudnia 2024 r. o odmowie zatwierdzenia D. K. ("skarżący", "wnioskodawca") regulaminu strzelnicy.
Stan sprawy przedstawiał się następująco.
Wnioskiem z dnia 22 października 2024 r. D. K. wystąpił do Wójta Gminy J. o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy zlokalizowanej na działce nr [...] w C., usytuowanej poza budynkiem. Do wniosku załączył: umowę dzierżawy stwierdzającej uprawnienia do dysponowania gruntem, projekt regulaminu strzelnicy oraz dowód poniesienia opłaty skarbowej za wydanie decyzji.
Pismem z dnia 24 października 2024 r. organ wezwał wnioskodawcę do złożenia dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnienia do zlokalizowania strzelnicy we wskazanym miejscu, w tym odpowiednich zgód, m.in. organów architektoniczno-budowlanych. Pismem z dnia 6 listopada 2024 r. skarżący udzielił wyjaśnień. Wskazał, że oczekiwanie "zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych jest bezpodstawne".
Odmawiając zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, Wójt Gminy J. odwołał się do treści art. 46 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2024 r. poz. 485). Następnie wyjaśnił, że prowadząc postępowanie w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy organ właściwy do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy powinien mieć wiedzę, że zatwierdza regulamin obiektu budowlanego prawidłowo zrealizowanego. Prawidłowa realizacja strzelnicy to właśnie jej zlokalizowanie, zbudowanie i zorganizowanie w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego. Organ posiada kompetencję do domagania się od wnioskodawcy przedłożenia odrębnych dokumentów potwierdzających wybudowanie takiego obiektu lub zmianę przeznaczenia terenu z zachowaniem wymogów Prawa budowlanego. Regulamin strzelnicy nie może być zatwierdzony w stosunku do obiektu niebędącego strzelnicą, ponieważ nie można zatwierdzić regulaminu miejsca, w którym faktycznie ma odbywać się użycie broni w celach szkoleniowych i sportowych, ale które nie jest strzelnicą. Organ zawiadomił wnioskodawcę, działając na podstawie art. 10 k.p.a. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. Wnioskodawca z tego prawa nie skorzystał i nie przedłożył żądanych dokumentów. Tych okolicznościach przedmiotowy wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
W odwołaniu skarżący podniósł, że organ ma tylko i wyłącznie kompetencje do badania samego regulaminu i jego zgodności z art. 46 ust. 2 oraz z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic. Organ nie ma kompetencji konstytucyjnych do żądania ani bazowania przy wydawaniu decyzji na innych dokumentach niż regulamin strzelnicy. Orzeczenia sądów administracyjnych nie są źródłem prawa. Tymczasem większość praw i obowiązków organ wywodzi tylko i wyłącznie z orzecznictwa. Jest to działanie skrajnie nastawione na potwierdzenie swojej tezy, nie zaś na chęć postępowania zgodnie z prawem. Organ błędnie i bezpodstawnie zakłada, że dana strzelnica jest obiektem budowlanym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy J.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji. Wyjaśniło, że w sprawie dotyczącej zatwierdzenia regulaminu strzelnicy organ nie jest uprawniony ani do samodzielnego badania, czy lokalizacja strzelnicy jest zgodna z obowiązującym przepisami, w tym z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przepisami ochrony środowiska, ani też do samodzielnego ustalania, czy faktycznie stanowi ona obiekt budowlany określony pojęciem strzelnica i czy obiekt ten spełnia wymogi w zakresie bezpieczeństwa. Kolegium podkreśliło, że organ I instancji podjął czynności zmierzające do ustalenia, czy obiekt będący przedmiotem postępowania spełnia wymogi prawa budowlanego w zakresie i w ramach kompetencji wynikających z przepisów ustawy o broni i amunicji. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie stanowiło to przejawu naruszenia obowiązujących przepisów prawa materialnego i procesowego. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wynika, że stosownych zgód i pozwoleń dla przedmiotowego obiektu nie wydano. Nie dopuszczono go również do użytkowania w oparciu o stosowną decyzję organu budowlanego. Z przepisu art. 28 ustawy Prawo budowlane wynika, że budowa strzelnicy wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. W świetle art. 54 Prawa budowlanego użytkowanie strzelnicy jest możliwe po dokonaniu skutecznego zgłoszenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie D. K. zarzucił naruszenie:
- art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez wydanie aktu bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, gdyż w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji przyznając, że Wójt przy zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy miał prawo zażądać dokumentów, które nie są wymagane zgodnie z obowiązującym prawem, gdyż zgodnie art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają podstawie przepisów prawa; stąd urzędnik może wymagać tylko tego, co jest zapisane w treści przepisów; organ odwoławczy niezasadnie stwierdził, że można żądać od skarżącego decyzji dotyczącej pozwolenia na użytkowanie strzelnicy pomimo tego, że nie ma tam obiektów budowlanych, warunkując tym zatwierdzenie Regulaminu strzelnicy;
- art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, polegającego na tym, że organ drugiej instancji nie wziął pod uwagę przepisów zawartych w Prawie budowlanym, a mianowicie jakie wymagania musi spełniać obiekt, aby mógł zostać uznany za obiekt budowlany;
- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez jego zastosowanie przez organ drugiej instancji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy istniały podstawy zastosowania art.138 § 2 k.p.a., to jest uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, gdyż została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie;
- art. 47 ust. 2 ustawy o broni i amunicji i art. 163b § 1 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie i prowadzenie postępowania administracyjnego w zwykłym trybie zgodnie z k.p.a., podczas gdy przepis art. 47 ust. 2 ustawy o broni i amunicji nakazuje organowi stosować przepisy działu II rozdziału 14 k.p.a., to jest przepisy o postępowaniu uproszczonym, a art. 163b § 1 k.p.a. nakazuje obligatoryjnie organowi załatwić sprawę w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przepis szczególny tak stanowi;
- art. 163d k.p.a., poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy nie wystąpiły żadne przesłanki pozwalające odejść organowi od trybu administracyjnego postępowania uproszczonego, a co za tym idzie organ miał obowiązek prowadzić postępowanie zgodnie z przepisami o postępowaniu uproszczonym;
- art. 163e § 1 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego w zwykłym trybie administracyjnym, podczas gdy w sprawie o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy stosuje się ograniczone postępowanie dowodowe do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania, oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.
Skarżący podkreślił, że strzelnica otwarta, zlokalizowana poza budynkiem, na której nie były wykonywane roboty budowlane, która nie została wzniesiona z użyciem materiałów budowlanych, nie może być uznana za obiekt budowlany. Przedmiotowa strzelnica jest obiektem przeznaczonym do prowadzenia strzelań szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych oraz treningów strzeleckich, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic i zgodnie z obecnie obowiązującymi źródłami prawa do jej funkcjonowania niezbędne jest jedynie zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. Przepisy prawa nie potwierdzają stanowiska organu, że strzelnica zawsze stanowi obiekt budowlany będący budynkiem lub budowlą. Wskazują jedynie, gdzie i jak strzelnica ma być zlokalizowana i urządzona. Podstawowym błędem organów obu instancji jest bezpodstawne założenie, że strzelnica jest obiektem budowlanym i wymaga pozwolenia na budowę oraz dopuszczenia do użytkowania. Strzelnica zlokalizowana na działce nr [...] w C., Gmina J., nie jest i nie będzie wybudowana według Prawa budowlanego, gdyż nie została wzniesiona z użyciem wyrobów budowlanych, czyli nie jest obiektem budowlanym. Nie jest budowlą, obiektem liniowym czy jakimkolwiek innym obiektem budowlanym w myśl prawa budowlanego, jak też nie było i nie będzie tam żadnych robót budowlanych, gdyż należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja o odmowie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.
Organ prawidłowo przyjął, że w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw faktycznych i prawnych do zatwierdzenia przedłożonego regulaminu strzelnicy.
Zasady funkcjonowania strzelnic określa ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2024 r. poz. 485). Ustawa nie zawiera ani legalnej definicji pojęcia strzelnicy, ani też nie reguluje szczegółowo zasad organizowania i funkcjonowania strzelnic. Ustawa przewiduje w art. 45, że broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach. W przepisie art. 46 ust. 1 ustawy zawarty jest istotny warunek, że strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza obręb terenu strzelnicy pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy.
Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy (art. 46 ust. 2 ustawy).
Ustawa o broni i amunicji upoważniła ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia, w drodze rozporządzenia, wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, z uwzględnieniem warunków korzystania ze strzelnicy oraz sposobu obchodzenia się z bronią i sposobu zachowania się osób przebywających na strzelnicy. Na podstawie upoważnienia - zawartego w art. 46 ust. 3 ustawy – wydano rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. z 2000 r. Nr 18, poz. 234 z późn. zm.).
Zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta) - art. 47 ust. 1 ustawy. W myśl jej art. 47 ust. 2, do postępowań w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 k.p.a.
W dziale II rozdziału 14 k.p.a. unormowano postępowanie uproszczone (art. 163b-163g). Organ administracji publicznej załatwia sprawę w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przepis szczególny tak stanowi (art. 163b § 1 k.p.a.). Tym przepisem szczególnym jest art. 47 ust. 2 ustawy o broni i amunicji. Wyjaśnienia wymaga, że w postępowaniu uproszczonym znajdują zastosowanie regulacje statuujące instytucję milczącego załatwienia sprawy, tj. przepisy rozdziału 8a w dziale II, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 163b § 3 k.p.a.). Jak wskazuje się doktrynie, przepis art. 163b § 3 k.p.a. jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 122a § 1 k.p.a., pozwalającym na załatwienie sprawy milcząco (zob. Przybysz Piotr Marek w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024, art. 163(b).) Zgodnie z art. 122a § 2 k.p.a., sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony właściwemu organowi administracji publicznej albo innym terminie określonym w przepisie szczególnym organ ten: 1) nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (milczące zakończenie postępowania) albo 2) nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji (milcząca zgoda). Według art. 122c § 1 k.p.a., milczące załatwienie sprawy następuje w dniu następującym po dniu, w którym upływa termin przewidziany do wydania decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie albo wniesienia sprzeciwu.
W ocenie Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa, w tym przepisów proceduralnych k.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera szczegółowe uzasadnienie spełniające wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a.
Nie zasługuje na uwzględnienie daleko idący zarzut skargi o wydaniu rozstrzygnięcia obarczonego kwalifikowaną wadą prawną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
W tym miejscu trzeba wskazać, że na kryterium rażącego naruszenia prawa składają się trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz skutki, które wywołuje kwestionowana decyzja.
Jak wyjaśniono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2025 r. sygn. II OSK 1842/22, o rażącym naruszeniu prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja.
Zdaniem WSA w Lublinie, żadna z powyższych przesłanek nie zaistniała w sprawie. Rozpoznanie wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy w świetle przepisów ustawy o broni i amunicji oraz przepisów k.p.a. może nastąpić w administracyjnym trybie zwykłym. Zawarty w art. 47 ust. 2 ustawy o broni i amunicji proceduralny nakaz stosowania trybu uproszczonego w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, nie ma bowiem charakteru bezwzględnego. Organ ma prawo do odejścia od trybu uproszczonego i prawo do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przed wydaniem decyzji zarówno negatywnej, jak i pozytywnej dla strony składającej wniosek o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. Doprowadzenie do niepełnego lub nieprawidłowego rozpoznania wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy – poprzez nieuzasadnione ograniczenie postępowania dowodowego - jest czynnością niedopuszczalną. Z treści art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji nie wynika, aby zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następowało w każdym przypadku wniesienia wniosku przez zainteresowaną osobę. Organ ma prawo wiedzieć, że zatwierdzany regulamin dotyczy rzeczywiście strzelnicy, definiowanej w § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic, jako obiekt przeznaczony do prowadzenia strzelań szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych oraz treningów strzeleckich.
Powyższe oznacza, że art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji interpretować trzeba łącznie z innymi przepisami tej ustawy, w tym w powiązaniu z jej art. 46 odnoszącym się do zasad tworzenia strzelnic i szczegółowych zasad zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy. W gestii wójta pozostaje zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. W trakcie postępowania wyjaśniającego dotyczącego tego zagadnienia wójt powinien dokonać ustalenia, czy osoba składająca wniosek o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy posiada prawo do zlokalizowania strzelnicy w wybranym przez siebie miejscu oraz czy obiekt strzelnicy powstał zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych. Wynika to z art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. W tym przepisie ustawodawca kładzie akcent na to, aby strzelnice były zlokalizowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się wystrzelonego pocisku poza obręb terenu strzelnicy.
W niniejszej sprawie na podstawie zgłoszonego wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy i dołączonych załączników organ nie mógł ustalić, czy zachowane są wymogi, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. Dlatego słusznie wyszedł poza ramy ograniczonego postępowania dowodowego określonego treścią art. 163e. § 1 k.p.a. Przepis ten określa, że postępowanie dowodowe jest ograniczone do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania, oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie.
Na podstawie delegacji zawartej w art. 48 ustawy o broni i amunicji, Minister Środowiska wydał rozporządzenie z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz.U. Nr 27, poz. 341). Wspomniane rozporządzenia ustala wymagania w zakresie ochrony środowiska (przykładowo przed hałasem - § 3 ust. 1 i 2 i przed zanieczyszczeniem wierzchniej warstwy ziemi - § 5 ust. 1 i 2).
W tej sytuacji bez naruszenia art. 163d. k.p.a. organ miał prawo do odejścia od trybu administracyjnego postępowania uproszczonego.
Wbrew zapatrywaniu skarżącego, przyjąć należy znaczenie pojęcia strzelnica jako obiektu budowlanego w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418 t.j.), obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Pojęcie obiektu budowlanego nie dotyczy tylko samego budynku, ale również budowli. Stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowalne, budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. Przepis art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego kwalifikuje jako tymczasowy obiekt budowlany niepołączone trwale z gruntem obiekty w postaci strzelnic.
Zatem pod pojęciem budowli należy zatem rozumieć strzelnicę także tzw. strzelnicę otwartą, czyli nie stanowiącą odrębnego budynku, a więc taką, jak w niniejszej sprawie
W aktach badanej sprawy brak jest dokumentacji wymaganej przepisami prawa budowlanego. Skarżący wystąpił do Wójta Gminy J. o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w C. i usytuowanej poza budynkiem. Do wniosku skarżący załączył m.in. umowę dzierżawy stwierdzającą uprawnienia do dysponowania terenem przeznaczonym na strzelnicę. Według § 4 umowy, wydzierżawiający wyraził zgodę na przeznaczenie gruntu na cele rekreacyjne i sportowe. Sporny projekt regulaminu strzelnicy w punkcie 3. przewidywał, że na strzelnicy w widocznym miejscu umieszcza się decyzję o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania.
W tych okolicznościach działania organu nie mogły się ograniczać tylko do sprawdzenia, czy przedłożony regulamin zgodny jest z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic.
Przedmiotem badania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy jest przedstawiony przez właściciela lub zarządcę strzelnicy regulamin, opracowany na podstawie wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, stanowiącego załącznik do ww. rozporządzenia. Z tego względu można przyjąć, co do zasady, że decyzja o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy powinna zostać podjęta po analizie postanowień regulaminu i ocenie ich zgodności z regulaminem wzorcowym oraz wymogami zapewnienia bezpieczeństwa osób korzystających ze strzelnicy i osób przebywających na strzelnicy.
Nie oznacza to jednak, wbrew stanowisku skarżącego, że organ zatwierdzający regulamin strzelnicy nie jest uprawniony do sprawdzenia poprzez podjęcie czynności wyjaśniających, czy uprawnione do tego organy w odpowiednim trybie zatwierdziły lokalizację i budowę strzelnicy. Należy bowiem wziąć pod uwagę, że o kwalifikacji strzelnicy, tj. czy jest ona budynkiem, czy też jest zorganizowana poza budynkiem, czy też zupełnie na terenie otwartym, dokonuje się w oparciu o przepisy Prawa budowlanego, co wyżej wykazano.
W ocenie skarżącego, podstawowym błędem organów obu instancji jest bezpodstawne założenie, że sporna strzelnica jest obiektem budowlanym i wymaga pozwolenia na budowę oraz dopuszczenia do użytkowania. Skarżący stwierdził, że strzelnica zlokalizowana na działce nr [...] w C., Gmina J., nie jest i nie będzie wybudowana według Prawa budowlanego, gdyż nie została wzniesiona z użyciem wyrobów budowlanych, a zatem nie jest obiektem budowlanym. Skarżący zauważył, że strzelnica nie jest budowlą, obiektem liniowym. czy jakimkolwiek innym obiektem budowlanym w myśl Prawa budowlanego, jak też nie było i nie będzie tam prowadzonych żadnych robót budowlanych, a przez nie należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
Z powyższym stanowiskiem skarżącego nie sposób się zgodzić.
Zasadnie organy obu instancji twierdzą, iż strzelnica jest obiektem budowlanym. Prawidłową też czynnością ze strony organu było wystosowanie wezwania z dnia 24 października 2024 r. (k. 10 akt adm.) w sprawie przedłożenia dokumentacji potwierdzającej posiadanie przez wnioskodawcę uprawnienia do zlokalizowania strzelnicy na działce nr [...].
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, strzelnica stanowi obiekt budowalny w rozumieniu ustawy Prawo budowalne (zob. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2023 r. sygn. II GSK 825/22, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2023 r. sygn. IV SA/Po 449/23, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 13 września 2023 r. sygn. II SA/Rz 580/23).
Przyjąć wiec należy, że strzelnica nie stanowi wyłącznie terenu naturalnego. Na terenie strzelnicy muszą znajdować się m. in. stanowiska strzeleckie, punkt sanitarny oraz drogi ewakuacji.
W tym stanie rzeczy Kolegium zasadnie argumentowało, że kwestie odnoszące się do samej strzelnicy jako obiektu budowlanego (budynku lub budowli) mogą być ocenione w ramach procedur objętych Prawem budowlanym, że organ dokonujący zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nie jest uprawniony do samodzielnego rozstrzygania kwestii dotyczących legalności powstania strzelnicy lub zmiany sposobu użytkowania danego obiektu na strzelnicę.
W orzecznictwie sygnalizuje się, że prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy uzależnione jest od zachowania odpowiedniej sekwencji zdarzeń, a mianowicie, najpierw potwierdzenia legalności lokalizacji i budowy strzelnicy oraz możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy, zaś końcowo - zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Regulamin strzelnicy nie może być zatwierdzony w stosunku do obiektu, który nie jest strzelnicą. Trudno bowiem uznać aby zatwierdzenie regulaminu strzelnicy miało odnosić się abstrakcyjnie do mającej dopiero powstać strzelnicy lub miejsca, w którym faktycznie ma odbywać się użycie broni w celach szkoleniowych i sportowych. Celem ustawy o broni i amunicji w odniesieniu do strzelnic jest zapewnienie prawidłowego ich funkcjonowania, tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa (tak NSA w wyroku z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt II OSK 1462/17).
W świetle powyższych rozważań nie jest możliwe zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, która w rzeczywistości nie istnieje i co do której nieznane są szczegóły dotyczące lokalizacji oraz zastosowanych zasad bezpieczeństwa, uniemożliwiających wydostanie się pocisku wystrzelonego z broni strzeleckiej poza obręb strzelnicy. Skoro w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zagadnieniem prawnym, to kwestię zorganizowania strzelnicy należy uzależnić od uzyskania odpowiednich zgód właściwych organów na jej zrealizowanie oraz użytkowanie. W innym wypadku nie można by w ogóle stwierdzić, czy strzelnica jako obiekt budowlany spełnia określone wymagania, ponieważ wójt gminy (burmistrz, prezydent miasta) nie posiada na podstawie przepisów ustawy o broni i amunicji kompetencji do zatwierdzania lokalizacji, budowy i użytkowania strzelnicy.
Organ prawidłowo ustalił, że pomimo wezwania, wnioskodawca nie udokumentował faktu uzyskania odrębnych pozwoleń lub innych zgód, które dotyczą legalnego wybudowania strzelnicy, zmiany sposobu użytkowania danego terenu na cele strzelnicy lub oddania obiektu do użytkowania, a tym samym, w tak ustalonym stanie faktycznym sprawy nie było podstaw do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.