Orzeczenie · 2021-06-24

III SA/Lu 132/21

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Miejsce
Lublin
Data
2021-06-24
NSAAdministracyjneŚredniawsa
policjadyscyplina służbowaodpowiedzialność dyscyplinarnaprzewinienie dyscyplinarnedoprowadzeniezatrzymanyobowiązki służbowenadzórzmiana trasysąd administracyjny

Sprawa dotyczyła skargi policjanta K. W. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w L., które utrzymało w mocy orzeczenie o stwierdzeniu winy policjanta w zakresie popełnienia trzech przewinień dyscyplinarnych, z jednoczesnym odstąpieniem od ukarania. Przewinienia dotyczyły naruszenia dyscypliny służbowej podczas doprowadzania zatrzymanego M. W. w dniu 8 maja 2020 r. Zarzuty obejmowały: nieobserwowanie zachowania zatrzymanego w celu zapobieżenia wydarzeniom nadzwyczajnym i pozostawienie go pod nadzorem żołnierza WOT, niepoinformowanie dyżurnego o zmianie trasy doprowadzenia i przemieszczenie się do innego komisariatu w celu pobrania dokumentacji, a także nieutrzymywanie bieżącego kontaktu z dyżurnym i nieuzyskanie zgody na zmianę trasy. Policjant argumentował, że żołnierz WOT miał uprawnienia do nadzoru, a przepisy dotyczące konwoju nie miały zastosowania do osoby doprowadzanej do wytrzeźwienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd uznał, że policjant dopuścił się nieumyślnego naruszenia dyscypliny służbowej, ponieważ nie zachował wymaganej ostrożności. Podkreślono, że żołnierz WOT nie miał uprawnień do nadzoru nad zatrzymanym w tym kontekście, a przepisy dotyczące konwoju miały odpowiednie zastosowanie do doprowadzeń. Sąd potwierdził również naruszenie obowiązku informowania dyżurnego o zmianie trasy i utrzymywania z nim kontaktu. Mimo uznania winy, Sąd zgodził się z organem odwoławczym, że odstąpienie od ukarania było uzasadnione ze względu na dotychczasowy przebieg służby policjanta, nieumyślność czynów i brak znacznej szkodliwości społecznej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja obowiązków policjanta podczas doprowadzania zatrzymanych, odpowiedzialność dyscyplinarna za naruszenie procedur, zakres uprawnień żołnierzy WOT w asyście Policji, odpowiednie stosowanie przepisów.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych przepisów wewnętrznych Policji i sytuacji faktycznej związanej z doprowadzaniem osoby nietrzeźwej.

Zagadnienia prawne (4)

Czy pozostawienie zatrzymanego pod nadzorem żołnierza WOT, który nie posiada uprawnień do wykonywania czynności konwoju/doprowadzenia, stanowi naruszenie dyscypliny służbowej przez dowódcę patrolu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi naruszenie dyscypliny służbowej, ponieważ obowiązek obserwacji zatrzymanego spoczywa na policjancie, a przepisy nie przewidują możliwości powierzenia tego zadania żołnierzowi WOT w tym kontekście.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obowiązek obserwacji zatrzymanego w celu zapobieżenia wydarzeniom nadzwyczajnym jest ściśle związany z przepisami dotyczącymi konwojów i doprowadzeń, które dotyczą policjantów. Żołnierze WOT nie posiadają uprawnień do wykonywania tych czynności w ramach zarządzenia nr 360 KGP, a art. 18 ustawy o Policji, dotyczący pomocy WOT, nie ma zastosowania w tej sytuacji.

Czy policjant, który nie informuje dyżurnego o zmianie trasy doprowadzenia i nie uzyskuje jego zgody na opuszczenie rejonu służby, narusza dyscyplinę służbową?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi naruszenie dyscypliny służbowej.

Uzasadnienie

Sąd potwierdził, że policjant dowodzący patrolem miał obowiązek informowania dyżurnego o każdej zmianie trasy konwoju/doprowadzenia oraz utrzymywania bieżącego kontaktu z dyżurnym i uzyskania zgody na opuszczenie rejonu służby, zgodnie z przepisami zarządzeń KGP.

Czy przepisy zarządzenia nr 360 KGP dotyczące konwoju mają odpowiednie zastosowanie do doprowadzenia osoby nietrzeźwej do wytrzeźwienia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, mają odpowiednie zastosowanie.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że § 34 ust. 4 zarządzenia nr 360 KGP stanowi o odpowiednim stosowaniu przepisów rozdziału 1 i 2 zarządzenia do doprowadzeń, przez które rozumie się m.in. przemieszczanie osoby nietrzeźwej. Sąd uznał, że organ prawidłowo odczytał i zastosował te przepisy.

Czy odstąpienie od ukarania policjanta za nieumyślne przewinienia dyscyplinarne jest uzasadnione, biorąc pod uwagę jego dotychczasową służbę i brak znacznej szkodliwości społecznej czynów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, odstąpienie od ukarania było uzasadnione.

Uzasadnienie

Sąd zgodził się z organem odwoławczym, że odstąpienie od ukarania było współmierne do stopnia zawinienia, uwzględniając właściwości osobiste policjanta, jego dotychczasowy przebieg służby, nieumyślność popełnienia czynów oraz brak poważnych skutków dla służby.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę funkcjonariusza Policji na orzeczenie dyscyplinarne, uznając go winnym naruszenia dyscypliny służbowej, ale z odstąpieniem od ukarania.

Przepisy (13)

Główne

u.o.P. art. 132 § 1

Ustawa o Policji

Policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej.

u.o.P. art. 132 § 2

Ustawa o Policji

Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych.

u.o.P. art. 132 § 3

Ustawa o Policji

Wymienia przykładowe czyny stanowiące naruszenie dyscypliny służbowej, w tym niedopełnienie obowiązków służbowych.

u.o.P. art. 132a

Ustawa o Policji

Określa przesłanki zawinienia przewinienia dyscyplinarnego (umyślność lub nieumyślność).

u.o.P. art. 132 § 2 i 3 pkt 3

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Naruszenie dyscypliny służbowej przez niedopełnienie obowiązków.

Zarządzenie nr 360 KGP art. 11 § 1 pkt 6

Zarządzenie nr 360 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie metod i form wykonywania przez policjantów konwojów i doprowadzeń

Obowiązek konwojenta do obserwowania zachowania osoby konwojowanej.

Zarządzenie nr 360 KGP art. 9 § 1 pkt 9

Zarządzenie nr 360 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie metod i form wykonywania przez policjantów konwojów i doprowadzeń

Obowiązek dowódcy konwoju do informowania o zmianie trasy.

Zarządzenie nr 768 KGP art. 29 § 1 i 2

Zarządzenie nr 768 Komendanta Głównego Policji z dnia 14 sierpnia 2007 r. w sprawie metod i form wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym

Obowiązek utrzymywania kontaktu z dyżurnym i uzyskania zgody na opuszczenie rejonu służby.

Pomocnicze

u.o.P. art. 18 § 1, 3, 4, 5, 7, 8

Ustawa o Policji

Reguluje użycie Sił Zbrojnych do pomocy Policji w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub porządku publicznego.

u.o.P. art. 134h § 1

Ustawa o Policji

Wymaga, aby kara dyscyplinarna była współmierna do popełnionego przewinienia i stopnia zawinienia, uwzględniając okoliczności, skutki, rodzaj naruszenia obowiązków, pobudki, zachowanie obwinionego i przebieg służby.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa oddalenia skargi.

ustawa COVID-19 art. 15zzs4 § 3

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Umożliwia rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

u.o.w.t. art. 40

Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości

Podstawa doprowadzenia do izby wytrzeźwień.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Żołnierz WOT posiadał uprawnienia do nadzoru nad zatrzymanym. • Przepisy dotyczące konwoju nie mają zastosowania do doprowadzania osoby nietrzeźwej. • Brak wystarczających podstaw do przypisania policjantowi odpowiedzialności za zarzucane przewinienia.

Godne uwagi sformułowania

nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku w ten sposób, że... • przewinienie dyscyplinarne polegające na naruszeniu dyscypliny służbowej • nieumyślnie w postaci lekkomyślności oraz niedbalstwa • stopień społecznej szkodliwości przewinień dyscyplinarnych nie był znaczny • zachowanie obwinionego polegało na braku działania, co zakłóciło realizację zadań Policji, jednak nie naruszyło dobrego imienia Policji • nie zachował ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i powinien przewidzieć

Skład orzekający

Robert Hałabis

przewodniczący sprawozdawca

Ewa Ibrom

sędzia

Iwona Tchórzewska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązków policjanta podczas doprowadzania zatrzymanych, odpowiedzialność dyscyplinarna za naruszenie procedur, zakres uprawnień żołnierzy WOT w asyście Policji, odpowiednie stosowanie przepisów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów wewnętrznych Policji i sytuacji faktycznej związanej z doprowadzaniem osoby nietrzeźwej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak drobne zaniedbania proceduralne mogą prowadzić do odpowiedzialności dyscyplinarnej, nawet jeśli nie spowodowały poważnych konsekwencji. Podkreśla znaczenie ścisłego przestrzegania procedur przez funkcjonariuszy.

Policjant winny zaniedbania, ale bez kary. Sąd wyjaśnia, dlaczego procedury są kluczowe.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst