III SA/Lu 105/24

III SA/Lu 105/24 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2024-06-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec /sprawozdawca/
Iwona Tchórzewska
Robert Hałabis /przewodniczący/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1335
art. 2 ust. 1; art. 3 ust. 1; art. 5 ust. 1 pkt 1; art. 7 ust. 3 i 4
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie: Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Sugier po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 29 grudnia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej Kolegium, organ odwoławczy, organ II instancji), po rozpatrzeniu odwołania P. M., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. (dalej Prezydent, organ I instancji) z dnia 30 listopada 2023 r. wydaną w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Zaskarżana decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.
W dniu 24 listopada 2023 r. P. M. (dalej wnioskodawca, skarżący) złożył w Biurze Obsługi Mieszkańców w L. podanie o przyznanie dodatku mieszkaniowego do lokalu przy ul. [...] w L., o pow. 18,04 m2 ,do którego przysługuje mu własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu. Jak podano we wniosku w lokalu brak ciepłej wody.
We wniosku skarżący podał, że łączna kwota wydatków za lokal mieszkalny za ostatni miesiąc (październik 2023 r.) wyniosła [...] zł, a dochód gospodarstwa domowego z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku (sierpnia, września i października 2023 r.) wynosił [...] zł, stąd średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego i jednocześnie dochód na jednego członka gospodarstwa domowego wynosił [...] zł.
Organ I instancji skorygował powyższe wydatki do kwoty [...]zł. W trakcie postępowania organ I instancji ustalił m.in., że budynek przy ul. [...] w L. nie jest w całości opomiarowany. W lokalu przy ul. [...] zajmowanym przez skarżącego nie ma wodomierza, dlatego dla wnioskodawcy naliczany jest ryczałt w wysokości 9,11 m3 zimnej wody na osobę. Budynek przy ul. [...] w L. nie wchodzi w skład mieszkaniowego zasobu gminy L., co oznacza, że w niniejszej sprawie należało, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1335) i załącznikiem do Zarządzenia Nr [...] z dnia 21 grudnia 2022 r. Dyrektora Zarządu Nieruchomości Komunalnych w L. z dnia 21 grudnia 2022 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Regulaminu rozliczania kosztów zużycia wody i odprowadzania ścieków w lokalach mieszkalnych, lokalach użytkowych i garażach, przyjąć do wyliczenia opłaty z tytułu zimnej wody ryczałt za 6 m3 zimnej wody.
W konsekwencji decyzją z dnia 30 listopada 2023 r. Prezydent przyznał skarżącemu dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł na okres od 1 grudnia 2023 r. do 31 maja 2024 r. Wraz z decyzją skarżący otrzymał załącznik - szczegóły wniosku (kwoty i obliczenia).
Skarżący złożył odwołanie, w którym wniósł o skorygowanie dodatku mieszkaniowego. Stwierdził, że z jego obliczeń wynika, że za grudzień 2023 r. zapłaciłby czynsz w wysokości [...] zł, a za styczeń 2024 r. w wysokości [...] zł. W jego ocenie dodatek mieszkaniowy powinien zostać podniesiony o [...] zł miesięcznie aby rzeczywisty czynsz, jaki zapłaci najemca był zgodny z wydatkami jakie powinien ponieść najemca. Podniósł też, że w poprzedniej decyzji z dnia 2 czerwca 2023 r. otrzymał dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Kolegium oceniło, w pierwszej kolejności, że w świetle regulacji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych warunek normatywnej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego został spełniony. Następnie Kolegium wyjaśniło, że w świetle regulacji art. 6 ust. 7 i ust. 7a ustawy o dodatkach mieszkaniowych, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego, a do jego obliczania, stosuje się średnią cenę 1 kWh energii elektrycznej, ogłaszaną na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, ze zm.), powiększoną o podatek od towarów i usług. Z kolei w myśl art. 6a ust. 1 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody - za wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału uznaje się równowartość 20 kWh energii elektrycznej na każdego członka gospodarstwa domowego. Organ ustalił, że zgodnie z Informacją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki nr [...] z dnia 31 marca 2023 r. w sprawie średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy w gospodarstwie domowym uwzględniającej opłatę za świadczenie usługi dystrybucji energii elektrycznej, obliczonej na podstawie cen zawartych w umowach kompleksowych w roku 2022, średnia cena energii elektrycznej dla odbiorcy w gospodarstwie domowym uwzględniająca opłatę za świadczenie usługi dystrybucji energii elektrycznej, obliczona na podstawie cen zawartych w umowach kompleksowych w roku 2022 wyniosła [...] zł/kWh. Cena ta powiększona o stawkę podatku VAT (23%) dała kwotę [...]zł/kWh. Stąd ryczałt za brak ciepłej wody wynosi [...] zł (20 kWh x [...] zł/kWh x 1 osoba), co jest zgodne z wyliczeniem zawartym w załączniku do decyzji organu I instancji.
Tym samym organ II instancji ustalił, że łącznie wydatki na lokal wynoszą, [...] zł (257,32 zł + [...] zł).
Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6 przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie jednoosobowym.
Mając na względzie powyższe organ odwoławczy wyliczył, że dodatek mieszkaniowy w niniejszej sprawie stanowi kwotę ustaloną przez organ I w wysokości [...] zł [275,27 zł - (1.445,48 zł x 15%) = [...] zł - [...] zł = [...] zł].
Odnosząc się do argumentacji odwołania Kolegium podkreśliło, że do obliczenia dodatku mieszkaniowego bierze się wydatki z miesiąca poprzedzającego dzień złożenia wniosku (w tej sprawie z października 2023 r.) i nie można wziąć wydatków z grudnia 2023 r. czy stycznia 2024 r. tak jak chciałby tego wnioskodawca.
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na ostateczną decyzję organu odwoławczego. W skardze skarżący zarzucił, że Kolegium bezprawnie zaniżyło wydatki na lokal za październik 2023 r. z [...] zł wg wskazań wniosku do kwoty [...]zł. W jego ocenie dodatek mieszkaniowy bez skorygowania powinien wynieść [...] zł (288,69 zł +17,95 zł = [...] zł – [...] zł = [...] zł). Dodatek mieszkaniowy, w ocenie skarżącego, jest więc zaniżony o kwotę [...]zł.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Kolegium ponownie wskazało, że organ I instancji zasadnie skorygował łączną kwotę wydatków do wysokości [...] zł, na co składają się:
1/ zaliczka na CO - [...] zł;
2/ wywóz śmieci - [...] zł;
3/ fundusz remontowy – [...] zł;
4/ konserwacja instalacji cieplnej – [...] zł;
5/ zimna woda – [...] zł [przy przyjęciu prawidłowo przez organ I instancji ryczałtu za 6 m3 zimnej wody (zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1.2. lit. a) Załącznika do Zarządzenia Nr [...] z dnia 21 grudnia 2022 r. Dyrektora Zarządu Nieruchomości Komunalnych w L. z dnia 21 grudnia 2022 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Regulaminu rozliczania kosztów zużycia wody i odprowadzania ścieków w lokalach mieszkalnych, lokalach użytkowych i garażach) i cenie za 1 m3 (woda + ścieki) [...] zł (zgodnie z taryfą, która stanowi załącznik do decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. z dnia 6 sierpnia 2021 r. znak: [...] JB zatwierdzającej taryfę za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków m.in. w gminie L.);
6/ koszty konserwacji i przeglądów -[...] zł;
7/ energia elektryczna - [...] zł;
8/ abonament na wodomierz MPWiK - - [...] z;
9/ ekspl. nieruchomości i utrzymanie mienia spól. -[...] zł
Kolegium wyjaśniło, że prawidłowo organ I instancji uznał, że nie wchodzą do wydatków: 1/ podatek od nieruchomości ([...] zł); 2/ działalność społeczno – kulturalna ([...] zł); 3/ indywidualne ubezpieczenie UNIQA ([...] zł).
Tak jak w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy ponownie wyjaśnił, że przedmiotowe wydatki należało powiększyć o wyliczony ryczałt z tytułu braku instalacji centralnie dostarczanej ciepłej wody, tj. o kwotę [...]zł (łącznię [...] zł + [...] zł = [...] zł).
W piśmie z dnia 27 marca 2024 r. skarżący zakwestionował stanowisko organu, co do zastosowania w sprawie regulacji art. 6 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Podkreślił, że L. Spółdzielnia Mieszkaniowa (LSM) nie podlega pod Zarząd Nieruchomości Komunalnych, oraz że lokal przy ul Balladyny [...] nie jest wynajmowany, a opłata za wodę ścieki wchodzi w skład czynszu za lokal i nie może być korygowana. W konsekwencji skarżący zarzucił błędne zastosowanie postanowień Załącznika do Zarządzenia Nr [...] z dnia 21 grudnia 2022 r. Dyrektora Zarządu Nieruchomości Komunalnych w L. z dnia 21 grudnia 2022r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Regulaminu rozliczania kosztów zużycia wody i odprowadzania ścieków w lokalach mieszkalnych, lokalach użytkowych i garażach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (dalej też ustawa), która reguluje zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach.
Stosownie do art. 2 ust. 1 powyższej ustawy, dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje:
1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych;
2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego;
3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych;
4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem;
5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo najem socjalny lokalu.
Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o jego przyznanie średni miesięczny dochód przypadający na jednego członka gospodarstwa domowego wnioskodawcy nie przekroczył w gospodarstwie:1) jednoosobowym - 40%, 2) wieloosobowym - 30% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, obowiązującego w dniu złożenia wniosku, z uwzględnieniem art. 6 ust. 8 i art. 7 ust. 6.
Stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy za dochód uważa się dochód w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 390, 658 i 852).
Nie jest sporne w sprawie, że średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego i jednocześnie dochód na jednego członka gospodarstwa domowego wynosił [...] zł. Nie budzi również w sprawie wątpliwości, że nie ma przekroczenia powierzchni normatywnej, która wynosi 18,40 m2. Zgodnie bowiem z regulacją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35 m2 - dla 1 osoby.
Skarżący nie kwestionował również wysokości wyliczonego ryczałtu za brak ciepłej wody w kwocie [...]zł wyliczonego stosownie do regulacji art. 6a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 7 i 7a ustawy, o który to ryczałt należało powiększyć wydatki na lokal przyjmowane do wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego (art. 6 ust. 4 pkt 7 ustawy).
Przy czym organy skorygowały wysokość wydatków na lokal za ostatni miesiąc z kwoty wskazanej we wniosku [...] zł do kwoty [...]zł, którą powiększyły o kwotę ryczałtu w wysokości [...] zł i w oparciu o skorygowane wartości wyliczyły że wysokość dodatku mieszkaniowego przypadająca dla skarżącego, zgodnie z regulacją art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy wynosi [...] zł. Zgodnie z powołanym przepisem wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie jednoosobowym. W zaskarżonej decyzji Kolegium przedstawiło stosowne wyliczenie [275,27 zł (257,32 zł + [...] zł) - (1.445,48 zł x 15%) = [...] zł - [...] zł = [...] zł].
Zarzuty skargi sprowadzają się zasadniczo do błędnego, zdaniem skarżącego przyjęcia przez organ kwoty wydatków za lokal w wysokości [...] zł, poprzez wyliczenie dla potrzeb dodatku mieszkaniowego, ryczałtu za 6 m3 zimnej wody, a nie przyjęciu rzeczywistego opłacanego przez skarżącego ryczałtu za 9,11 m3 , co daje opłatę za wodę w wysokości [...] zł, a nie w wysokości przyjmowanej przez organ [...] zł.
Skarżący uważa, że należało przyjąć rzeczywistą kwotę wydatków za zimną wodę i ścieki, która wchodzi w skład czynszu i nie ma podstaw do zastosowania w sprawie regulacji art. 6 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
W ocenie sądu stanowisko skarżącego, w świetle jasnych regulacji ustawy o dodatkach mieszkaniowych, nie może zasługiwać na uwzględnienie.
Bez wątpienia celem przyznawania dodatku mieszkaniowego jest zrekompensowanie osobom uzyskującym niskie dochody, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania mieszkania, skutków większego obciążenia ich budżetów domowych, wynikających ze zwiększonych wydatków na mieszkanie i podwyżki opłat mieszkaniowych. Świadczenie to jest adresowane do osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, a spełniających wymogi ustawy, w pokryciu kosztów utrzymania lokalu, w którym osoby te zamieszkują.
Skarżący spełnił wymogi ustawowe do przyznania dodatku mieszkaniowego, nie zgodził się jednak z ustaleniem jego wysokości.
Jak już wskazano, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy w przypadku skarżącego
wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy w wysokości 15% dochodów gospodarstwa jednoosobowego.
Z regulacji art. 6 ust. 3 wynika z kolei, że wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego.
Świadczenia okresowe, o których mowa w powyższym przepisie zostały enumeratywnie wymienione w ust. 4 art. 6 ustawy, który stanowi, że wydatkami, o których mowa w ust. 3, są:
1) czynsz;
1a) koszty, o których mowa w art. 28 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790 i 1114);
2) opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej;
3) zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną;
4) odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego;
5) inne niż wymienione w pkt 1-4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego;
6) opłaty za energię cieplną, wodę, ścieki, odpady i nieczystości ciekłe;
7) wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.
Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika zatem, że opłaty wymienione w pkt 6, w tym opłaty za wodę i ścieki, zostały wskazane odrębnie od czynszu, a więc jako opłaty poza czynszem. Z przepisu wynika, że czynsz i opłaty za wodę i ścieki to odrębne świadczenia okresowe. Ustawodawca posłużył się w art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy pojęciem czynszu, które nie zostało zdefiniowane na potrzeby tej ustawy. Niemniej jednak w świetle treści art. 6 ust. 4 tej ustawy nie budzi wątpliwości, że opłata za wodę i ścieki nie wchodzi w skład czynszu, jak błędnie przyjmuje skarżący. Owszem jako czynsz w potocznym znaczeniu tego słowa określa się także świadczenia uiszczane przez członków spółdzielni mieszkaniowej na jej rzecz, czy przez właścicieli mieszkań na rzecz wspólnot mieszkaniowych, które są opłatami eksploatacyjnymi i partycypacją spółdzielcy, czy właściciela w kosztach utrzymania nieruchomości oraz spółdzielni lub wspólnoty mieszkaniowej. Prawnie jednak, w świetle regulacji ustawy o dodatkach mieszkaniowych, nie można ich nazwać czynszem.
Dlatego też stanowisko skargi w tym przedmiocie jest chybione. Warto przy tym zwrócić uwagę, że już z samej nazwy znajdujących się w aktach informacji L. Spółdzielni Mieszkaniowej co do opłat za lokal mieszkalny przy ul. [...] wynika, że są to informacje o opłacie eksploatacyjnej za lokal mieszkalny (zob. np. k. [...] akt adm.).
Skoro zatem opłaty za wodę w świetle regulacji ustawy o dodatkach mieszkaniowych są opłatami mieszczącymi się poza czynszem, to w konsekwencji nie ma racji skarżący, twierdząc, że w sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 6 ust. 6 pkt 2 ustawy, przy bezspornym ustaleniu, że lokal przy ul. [...], który nie wchodzi w skład mieszkaniowego zasobu gminy nie jest w całości opomiarowany (nie ma wodomierza).
Zgodnie z tym przepisem jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.
Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 pkt 1.2. lit. a) Załącznika do Zarządzenia Nr [...] z dnia 21 grudnia 2022 r. Dyrektora Zarządu Nieruchomości Komunalnych w L. z dnia 21 grudnia 2022 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Regulaminu rozliczania kosztów zużycia wody i odprowadzania ścieków w lokalach mieszkalnych, lokalach użytkowych i garażach, w budynkach w całości opomiarowanych wysokość miesięcznych zaliczek na poczet zużycia wody w lokalach wstępnie ustala jest jako równowartość: dla lokali wyposażonych w instalację zimnej i ciepłej wody: a) mieszkalnych w ilości: 6 m3/osobę/m-c zimnej wody i ścieków, w tym 3 m3 /osobę/m-c wody do podgrzania.
Wobec powyższego prawidłowe jest stanowisko organów, że skarżącemu dla potrzeb wyliczenia dodatku mieszkaniowego przysługuje ryczałt za 6 m3 zimnej wody.
Wyliczenie jego wysokości w kwocie [...]zł za 1 m3 również w ocenie sądu nie budzi wątpliwości. W aktach sprawy znajduje się decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. z dnia 6 sierpnia 2021 r. znak: [...] JB zatwierdzająca taryfę za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków m.in. w gminie L., która to taryfa w wysokości [...] zł brutto za 1 m3 wody + [...] zł brutto za 1 m3 ścieków stanowi załącznik do przedmiotowej decyzji (również w aktach sprawy).
Tym samy stanowisko organów, że skarżącemu przysługuje dla potrzeb wyliczenia dodatku mieszkaniowego z tytułu opłaty za wodę ryczałt w wysokości [...] zł (a nie jak w informacji o opłacie eksploatacyjnej za lokal mieszkalny [...] zł - karta 5 akt adm. I instancji) jest prawidłowe.
Z oczywistych względów zarzuty skargi co do braku podstaw do zastosowania art. 6 ust. 6 pkt 1 ustawy są chybione albowiem organ tej normy prawnej nie stosował.
W kontekście regulacji art. 6 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodać jeszcze należy, że przepis ten określa zarówno charakter, jak i limit wydatków dla osób zamieszkujących w lokalach lub domach mieszkalnych niewchodzących w skład zasobów mieszkaniowych gminy. W świetle jego postanowień, wydatki ponoszone z tytułu zamieszkiwania w lokalach wchodzących w skład zasobów mieszkaniowych gminy wyznaczają standard dla wydatków mieszkaniowych we wszelkich lokalach mieszkalnych.
Jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt U 14/02 (OTK-A 2005 Nr 2, poz. 12) odsyłając do przepisów dotyczących zasobów mieszkaniowych gminy ustalających jednolity standard wydatków pokrywanych w ramach czynszu (oraz limit jego wysokości), a także standard dotyczący opłat poza czynszem - przepisy art. 6 ust. 6 pkt 1 i 2 wyraźnie wskazują, iż chodzi tutaj o wydatki i opłaty, które obowiązują w zasobie mieszkaniowym gminy. W szczególności chodzi więc o wydatki i opłaty, które stanowią finansowy ekwiwalent prawa do lokalu, innym niż np. czynsz, które są trwałym elementem wynikającym ze stosunku prawnego między wynajmującym (właścicielem) a używającym lokalu mieszkalnego, a nie takie, które mają wynikać ze sposobu używania lokalu mieszkalnego i są niezależne od właściciela czy wynajmującego.
W ocenie Trybunału Konstytucyjnego celem art. 6 ust. 6 ustawy jest stworzenie wspólnego standardu, odniesionego do wszystkich lokali mieszkalnych i dotyczącego zarówno wysokości wydatków mieszkaniowych, uwzględnianych przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego, jak i ich struktury. Ustanowienie takiego standardu jest uzasadnione zarówno z punktu widzenia konstytucyjnej zasady równego traktowania obywateli przez władze publiczne (art. 32 ust. 1 Konstytucji), jak i zasady subsydiarności oznaczającej, że celem działania państwa i władz publicznych jest pomoc obywatelom w sferze zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych w zakresie niezbędnym.
Trafnie również argumentowało Kolegium, że do obliczenia dodatku mieszkaniowego bierze się wydatki z miesiąca poprzedzającego dzień złożenia wniosku (art. 7 ust. 1 ustawy). Skoro odwołujący złożył wniosek w dniu 24 listopada 2023 r., to do obliczenia dodatku mieszkaniowego należało wziąć wydatki na lokal z października 2023 r. i nie można było uwzględnić wydatków z grudnia 2023 r. czy stycznia 2024 r. tak jak chciałby tego skarżący. Także bez wpływu na wynik sprawy niniejszej pozostaje podnoszona przez skarżącego okoliczność, że w poprzedniej decyzji dotyczącej dodatku mieszkaniowego skarżący miał przyznany dodatek mieszkaniowy w wyższej kwocie.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy (...). Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy", o jakim mowa w tym przepisie oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Granice rozpatrywanej sprawy wyznaczyła decyzja organu w przedmiocie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego za okres od 1 grudnia 2023 r. do 31 maja 2024 r.
Podsumowując, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, brak podstaw prawnych do podzielnia zarzutów skargi do wadliwości zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Organy w oparciu o dokumenty zawarte w aktach sprawy prawidłowo ustaliły stan faktyczny. Na tej podstawie właściwie obliczyły wysokość dodatku mieszkaniowego przyznanego skarżącemu w kwocie [...]zł oraz okres jego przysługiwania – od dnia 1 grudnia 2023 r. do dnia 31 maja 2024 r., którego zresztą skarżący nie kwestionował. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i dodatkowo w odpowiedzi na skargę zostały omówione przesłanki przyznania dodatku mieszkaniowego, które skarżący spełnił, a także poszczególne etapy obliczenia dodatku mieszkaniowego, z odwołaniem się do konkretnych przepisów i ze szczegółowym wskazaniem uwzględnionych dochodów oraz wydatków, a także przedstawieniem wyliczeń matematycznych. Wyliczenia te nie budzą wątpliwości. Organy wyjaśniły też, z jakich przyczyn nie uwzględniły określonych wydatków wskazywanych przez skarżącego. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych. W ocenie sądu w sprawie zostały podjęte wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia okoliczności sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy został wszechstronnie rozpatrzony. Rozstrzygając w sprawie organ wyprowadził ze zgromadzonych dowodów trafne wnioski. Wbrew stanowisku skarżącego w rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo zastosowały art. 6 ust. 6 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Z tych wszystkich względów, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.