III SA/Lu 1025/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż kwestia ta była już prawomocnie rozstrzygnięta.
Skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a postanowienie to stało się prawomocne. Pomimo wezwania do uiszczenia wpisu, spółka ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał, że rozpoznanie ponownego wniosku stało się zbędne z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie poprzedniego wniosku i umorzył postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał wniosek P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o przyznanie prawa pomocy w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej. Wniosek ten był już przedmiotem rozpoznania przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. odmówił przyznania prawa pomocy, a postanowienie to stało się prawomocne. W związku z tym skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. Pomimo wezwania, spółka ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy, działając na podstawie art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że rozpoznanie ponownego wniosku stało się zbędne, ponieważ żądanie to było już prawomocnie rozstrzygnięte. W konsekwencji, postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r., umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, rozpoznanie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, jeśli żądanie to było już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 249a p.p.s.a., zgodnie z którym postępowanie w zakresie prawa pomocy umarza się, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W ocenie sądu, ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, nie znosi skutków prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (2)
Główne
p.p.s.a. art. 249a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w zakresie prawa pomocy umarza się.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 258 § § 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozpoznanie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne z uwagi na prawomocne postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie.
Godne uwagi sformułowania
rozpoznanie wniosku strony z dnia 17 lutego 2017 r. o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne zbędne jest zatem rozstrzyganie w przedmiocie kolejnego wniosku, którego żądanie było już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z 1 lutego 2017 r. nie znosi bowiem skutków prawomocnego postanowienia z 30 listopada 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w tym zakresie
Skład orzekający
Anna Puton-Mazurkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w kontekście ponownego składania wniosków po prawomocnym rozstrzygnięciu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy ponowny wniosek o prawo pomocy dotyczy kwestii już prawomocnie rozstrzygniętej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów o prawie pomocy, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 1025/16 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2017-03-31 Data wpływu 2016-08-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Anna Puton-Mazurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Umorzono postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy Powołane przepisy Dz.U. 2016 poz 718 art. 249a Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. z dnia 17 lutego 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy z wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. z dnia 17 lutego 2017 r. Uzasadnienie Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy sporządzonym na urzędowym formularzu 7 listopada 2016 r. (kserokopia poświadczona za zgodność z oryginałem) skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Postanowieniem z 30 listopada 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie powyższe uprawomocniło się wobec niezłożenia środka zaskarżenia. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Lublinie z 1 lutego 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 10 lutego 2017 r., a pismem z 17 lutego 2017 r., skarżąca ponownie zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy żądając zwolnienia w części od kosztów postępowania. Następnie łącznie z pismem z 17 marca 2017 r. pełnomocnik strony nadesłał poświadczoną za zgodność kserokopię urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowe dokumenty źródłowe. Nadesłana kserokopia formularza nosi, tak jak poprzednia, datę wypełnienia 7 listopada 2016 r. i w swej treści jest identyczna z poprzednim wnioskiem, co do zakresu żądania, uzasadnienia, oświadczenia o majątku i dochodach. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. : Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w zakresie prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza rozpoznanie wniosku strony z dnia 17 lutego 2017 r. o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Jak bowiem wynika z nadesłanego wniosku (kserokopia poświadczona za zgodność z oryginałem) strona ponownie wnosi o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Żądanie to było już przedmiotem rozpoznania referendarza sądowego, który postanowieniem z 30 listopada 2016 r. odmówił przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Postanowienie to stało się prawomocne, co było podstawą do wezwania strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zbędne jest zatem rozstrzyganie w przedmiocie kolejnego wniosku, którego żądanie było już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z 1 lutego 2017 r. nie znosi bowiem skutków prawomocnego postanowienia z 30 listopada 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w tym zakresie (por. postanowienie NSA z 7 kwietnia 2016, II FZ 135/16 http:/orzeczenia.nsa.gov.pl/). Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI