III SA/Kr 984/25
Podsumowanie
WSA w Krakowie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie, ponieważ kara pieniężna została nałożona na podstawie ustawy o drogach publicznych, a nie ustawy o transporcie drogowym.
Skarżący wniósł skargę do WSA w Krakowie na decyzję GITD nakładającą karę pieniężną za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Organ wniósł o oddalenie skargi i przekazanie sprawy do WSA w Warszawie. Sąd uznał, że właściwość miejscową reguluje art. 13 p.p.s.a. oraz rozporządzenie dotyczące spraw GITD, jednakże w tym przypadku zastosowanie ma ustawa o drogach publicznych, co skutkuje właściwością WSA w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) z dnia 20 maja 2025 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Skarżący wniósł skargę do WSA w Krakowie, a organ administracji w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi oraz o przekazanie sprawy do WSA w Warszawie ze względu na właściwość miejscową. Sąd analizując właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych, odwołał się do art. 13 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Zwrócił uwagę na § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania GITD, który dotyczy kar pieniężnych nałożonych na podstawie ustawy o transporcie drogowym. Jednakże, w niniejszej sprawie kara została nałożona na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych. W związku z tym, sąd stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwy do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponieważ kara została nałożona na podstawie ustawy o drogach publicznych, a nie ustawy o transporcie drogowym, co wyłącza zastosowanie szczególnych przepisów o właściwości.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził swoją niewłaściwość, ponieważ kara pieniężna została nałożona na podstawie ustawy o drogach publicznych, a nie ustawy o transporcie drogowym. Rozporządzenie dotyczące przekazania spraw GITD dotyczy kar nałożonych na podstawie ustawy o transporcie drogowym, co w tym przypadku nie miało zastosowania. Właściwość sądu wynika z ogólnych zasad określonych w p.p.s.a. i rozporządzeniu o utworzeniu WSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 59 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.d.p. art. 13k § 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
u.d.p. art. 13k § 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Podstawa nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 13 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 13 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 13 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego art. 1
u.t.d. art. 92a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości art. 1 § pkt 13
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ wniósł o przekazanie sprawy do WSA w Warszawie ze względu na właściwość miejscową. Kara pieniężna została nałożona na podstawie ustawy o drogach publicznych, a nie ustawy o transporcie drogowym, co skutkuje właściwością WSA w Warszawie.
Godne uwagi sformułowania
stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zatem, z uwagi na podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary administracyjnej, tj. art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p., powołane wcześniej rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. nie znajduje zastosowania.
Skład orzekający
Magdalena Gawlikowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach dotyczących kar pieniężnych za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, gdy podstawa prawna wynika z ustawy o drogach publicznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie podstawa prawna kary pieniężnej jest kluczowa dla ustalenia właściwości sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej - właściwości sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszej publiczności.
Sektor
transportowe
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
III SA/Kr 984/25 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2025-08-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-07-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Magdalena Gawlikowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Inne Treść wyniku stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 59 par 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 maja 2025 r. nr BP.702.2760.2024.E.2207.BKOE.2962 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Uzasadnienie Skarżący M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 20 maja 2025 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz o przekazanie sprawy, zgodnie z właściwością, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od powyższej zasady przewiduje art. 13 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W tym zakresie wydane zostało min. rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 788). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728 i 731) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r., poz. 785). Zgodnie z § 1 pkt 13 ww. rozporządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą organ ten nałożył na skarżącego karę pieniężną za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Kara administracyjna została nałożona na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 320); dalej także jako: "u.d.p.". Zatem, z uwagi na podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary administracyjnej, tj. art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p., powołane wcześniej rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. nie znajduje zastosowania. W związku z tym, stwierdzić należało, że właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Końcowo Sąd zauważa, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie, że stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę