III SA/Kr 980/04

III SA/Kr 980/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-04-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Danielec /sprawozdawca/
Piotr Lechowski
Tadeusz Wołek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
oddalono skargę
oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Tadeusz Wołek Sędziowie: NSA Grażyna Danielec (Spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2006r. sprawy ze skargi Elektrowni [...] - Spółka Akcyjna w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] 2004r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2004 r. Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 5 punkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998r. Nr 90, poz. 575 z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), po rozpatrzeniu odwołania Elektrowni "[...]" S.A. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] 2004r., znak: [...] stwierdzającej u J. G. chorobę zawodową - obustronny trwały ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowany hałasem, wymienioną w poz. 21 wykazu chorób zawodowych będącego załącznikiem do cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że J. G. przez 46 lat pracował w Elektrowni [...] S.A. (w latach 1957 - 2003). Do badania w celu rozpoznania choroby zawodowej skierowany został przez sprawującego opiekę profilaktyczną lekarza z Gabinetu Medycyny Pracy przy Elektrowni [...]. J. G. badany był w [...] Ośrodku Medycyny Pracy w [...] oraz w Instytucie Medycyny Pracy w [...]. Obie jednostki orzecznicze stwierdziły u pacjenta niedosłuch obustronny, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości powyżej 45 dB w obu uszach, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości 1, 2 i 3 kHz, a więc spełniający kryteria rozpoznania choroby zawodowej wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych. Opierając się jednak na informacjach o braku narażenia na ponadnormatywny hałas podanych przez zakład (charakterystyka stanowiska pracy) oraz lekarza sprawującego opiekę profilaktyczną (skierowanie na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej, karta oceny narażenia zawodowego), [...] Ośrodek Medycyny Pracy w [...] i Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] wydały odpowiednio: [...].2003r. i [...].2003r. orzeczenia o braku podstaw do rozpoznania u J. G. choroby zawodowej. Dalej organ podnosi, że w trakcie prowadzonego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej, Pan J. G. wniósł zastrzeżenia co do informacji dotyczących narażenia na hałas podanych przez pracodawcę. Na podstawie informacji o narażeniu zawodowym uzyskanych w toku prowadzonego przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej postępowania wyjaśniającego (od pracodawcy, lekarza sprawującego opiekę profilaktyczną i Pana G.) oraz w oparciu o wyniki badań środowiskowych przedstawionych przez zakład i pochodzących z archiwum Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] ostatecznie ustalił, że J. G. pracował w Elektrowni [...] S.A. w latach 1957 - 2003 na wym. stanowiskach pracy: [...]1957 r. - [...]1961 r. jako maszynista stacji pomp - Oddział Chemiczny (w tym przerwa na odbycie służby wojskowej), [...].1961 r. - [...].1978r. jako maszynista kotłów - Wydział Kotłowy, [...]1978r. - [...].2003r. jako starszy mistrz zmianowy - Wydział Kotłowy.
Ze względu na brak wyników pomiarów nie dokonano oceny narażenia zawodowego na stanowisku maszynisty pomp. W latach 1961 - 1978 Pan G. pracując na stanowisku maszynisty kotłów nadzorował eksploatację kotłów. Obsługiwał pulpity sterownicze kotłów K1- K7 znajdujące się bezpośrednio przy kotłach, a w późniejszym okresie pulpity sterownicze kotłów K8 – K11 w nastawni cieplnej. Kontrolował urządzenia pomocnicze kotłów - wentylatory ciągu, wentylatory podmuchu, wentylatory młynowe, młyny kulowe. Pracując jako starszy mistrz zmianowy w latach 1978 - 2003, oprócz wykonywania czynności administracyjno - biurowych sprawował nadzór nad eksploatacją urządzeń kotłowych i urządzeń odpopielania oraz podległym personelem pracującym w rejonie kompresorowni, elektrofiltrów, rurociągów hydroodżużlania i odpopielania oraz na otwartej przestrzeni zakładu należącej do Wydziału Kotłowego. W razie awarii urządzeń do obowiązków mistrza należała kontrola miejsca awarii. Zatem miejscem pracy J. G. w czasie pracy na tym stanowisku był cały teren Wydziału Kotłowego. Pomiary natężenia dźwięku na stanowisku starszego mistrza zmianowego w latach 1983 - 2003 przedstawione przez zakład pracy nie wykazują przekroczenia NDN dźwięku, nie uwzględniono w nich jednak czasu ekspozycji na hałas w trakcie bezpośredniego dozoru i obchodu przy pracujących urządzeniach kotłowych, emitujących wysoki hałas. Znajdujące się w aktach sprawy wyniki pomiarów natężenia dźwięku przeprowadzone w latach 1972 -2003 przez Stację Sanitarno - Epidemiologiczną w [...] oraz przedstawione przez zakład, w pobliżu maszyn i urządzeń Wydziału Kotłowego, gdzie z racji zajmowanego stanowiska i sprawowanego nadzoru okresowo przebywał P. G., wykazują przekroczenia normatywów higienicznych. W trakcie prowadzonego postępowania Pan G. stwierdził, że zakład pracy w przedstawionej charakterystyce nie uwzględnił również sytuacji awaryjnych takich jak rozerwanie: rury ekranowej, rury podgrzewacza wody, rury przegrzewacza pary, w czasie których emitowany jest bardzo duży hałas, trwający aż do całkowitego spadku ciśnienia ze 110 - O Atm. Dalej organ stwierdza, że w związku z uzyskanymi w toku postępowania wyjaśniającego nowymi danymi o narażeniu zawodowym J. G., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], wystąpił [...].2004r. do [...] Ośrodka Medycyny Pracy w [...] o weryfikację wydanego orzeczenia. W wyniku analizy nowych danych o narażeniu na hałas oraz dokumentacji lekarskiej przedstawionej przez lekarza zakładowego, [...] Ośrodek Medycyny Pracy w [...] biorąc pod uwagę wyniki badań audiometrycznych i wieloletnie narażenie, wydał w dniu [...] .2004 r. orzeczenie lekarskie Nr [...]o rozpoznaniu u J. G. obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem zawodowego, które wraz z przedstawionymi powyżej ustaleniami postępowania wyjaśniającego stanowiło podstawę wydania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] decyzji z dnia [...].2004r., znak: [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej narządu słuchu wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych. Elektrownia "[...]" wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] rozpatrując odwołanie nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż w wyniku przeprowadzonego przez organa Państwowej Inspekcji Sanitarnej postępowania wyjaśniającego udowodniono narażenie Pana G. na ponadnormatywny hałas w czasie zatrudnienia w Elektrowni "[...]". Ustosunkowując się do argumentów przedstawionych we wniesionym odwołaniu, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] stwierdził, że: lekarz przeprowadzający badania okresowe dokonał następujących wpisów: w karcie badań okresowych: [...] 1978r. - szept słyszalny z odległości UP - 2 m, UL - 3 m. Audiometr w naprawie. 26.04.1979r. - szept słyszalny z odległości UP i UL - 4 m. Audiogram - zaznaczony wpływ hałasu, zatem sugestia, że ubytek słuchu u P. G. wystąpił w wyniku pracy w [...] w okresie od [...].1981 r. do [...] 1982r. na co wskazuje wynik badania laryngologicznego z [...].1982r. (niedosłuch obustronny małego stopnia), jest bezpodstawna. Zakład powołując się na załączoną do odwołania "Instrukcję stanowiskową BHP dla maszynisty kotłów" stwierdza, że miejscem pracy maszynisty kotłów jest pulpit sterowniczy na poziomie 8 m, przy którym powinien on zgodnie z Instrukcją stale przebywać, zatem nie mógł wykonywać kontroli urządzeń pomocniczych, które znajdują się na poziomie O m. Ta sama instrukcja mówi jednak, o czym odwołujący nie wspomina, że o każdorazowym opuszczeniu przez niego stanowiska pracy, powinien być powiadomiony st. maszynista kotłów. O tym, że sytuacje takie są przewidziane i że są nimi kontrole urządzeń, świadczy zapis dotyczący zakresu czynności zawarty w powyższej instrukcji, mówiący o obowiązku sprawdzenia czystości komory paleniskowej, przegrzewacza pary, o nadzorze nad pozostałym personelem kotłowni (kontrolujący wodowskazy, zbijacze żużla, popielarze, dyż. ślusarze, dyż. przy młynach) oraz zapisy o nakazach BHP dla maszynisty kotła w czasie wykonywania takich czynności jak: kontrola spalania lub stanu zanieczyszczenia powierzchni ogrzewalnych kotła, kontrola poziomu wody w wodowskazach przywalczakowych, kontrola lub czyszczenie komory paleniskowej, przegrzewaczy pary, podgrzewaczy wody, podgrzewaczy powietrza, przestrzeni miedzywalczakowej, kanałów spalin i powietrza, bunkra pyłowego, elektrofiltrów i innych zamkniętych pomieszczeń oraz zbiorników, co wiąże się z przebywaniem w rejonach, w których występuje hałas ponadnormatywny. Załączona do odwołania Instrukcja świadczy zatem o tym, że miejscem pracy maszynisty kotła jest nie tylko pulpit sterowniczy na poziomie 8 m. Wymienione urządzenia znajdują się na różnych poziomach kotłowni. Organ nadto dodaje, że przy pulpitach sterowniczych kotłów K1 - K7, które wówczas były nie obudowane i znajdowały się przy kotłach, Pan G. pracował co najmniej przez okres 10 lat, tj. od 1961 do 1971 r., a hałas zmierzony w latach 1972 -1977 wahał się w granicach 82 - 93 dB. W toku postępowania odwoławczego Pan G. zeznał, że pracując jako maszynista kotła co tydzień wykonywał prace związane z odmulaniem kotła (poziom 0). Wiązało się to z otwieraniem kolejno (na 90 sekund każdy) 16 punktów okresowego odmulania. W czasie tej czynności powstawał hałas wywołany spustem wody pod ciśnieniem. Raz na zmianę sprawdzał poziom wody w kotle przy walczaku (góra kotła). Jako maszynista kotła będący w rezerwie, wykonywał prace porządkowe na poziomie 0 m przy młynach kulowych, na poziomie kolektorów zasilających, na poziomie bunkrowni i podajników pyłu. Pan G. podał również, że maszyniści kotła w razie potrzeby czyścili powierzchnie ogrzewalne kotła, takie jak: komora paleniskowa, przegrzewacze pary, podgrzewacze wody i kanały spalin. Udzielone przez Pana G. informacje, podnosi organ, potwierdzają zatem zapisy zawarte w instrukcji, z których jasno wynika, że miejscem pracy maszynisty kotła nie jest wyłącznie pulpit sterowniczy. Wobec przedstawionych powyżej faktów uzasadniona jest ocena Inspektora o narażeniu Pana G. na hałas przekraczający NDN dźwięku przez okres co najmniej 10 lat przy obsłudze pulpitów sterowniczych kotłów K, - K7 oraz przez cały okres pracy na tym stanowisku w czasie kontroli urządzeń pomocniczych, na co wskazują przedstawione w uzasadnieniu decyzji wyniki pomiarów. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] stwierdza również, że organa Państwowej Inspekcji Sanitarnej rozpatrujące sprawę nigdy nie odnosiły oceny narażenia do normy 75 dB, gdyż taka nie istnieje. Przy ocenie narażenia na hałas, stwarzający ryzyko uszkodzenia słuchu, wartością normatywną jest 85 dBA i w odniesieniu do tej wartości dokonana została ocena narażenia zawodowego Pana J. G. na hałas. Podane w decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego pomiary hałasu z 1985r. pochodzą z archiwum Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w [...] i wykonane były przez Terenową Stację Sanitarno - Epidemiologiczną w [...][...].1985r, Z pisma Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].2004r. wynika, że zakład nie przedstawił pomiarów z [...] 1985r. Wśród załączników dołączonych przez zakład - wymienione są tylko wyniki pomiarów z lat 1977, 1984,1987, 1993, 1996,1998, 2000, 2003. Odnosząc się do kwestii pomiarów hałasu z 1985r. przedstawionych w załączonym do odwołania piśmie z dnia [...].2004r. do [...] oraz chronometrażu pracy mistrza zmianowego, Inspektor stwierdził, że czasów ekspozycji w wymienionych miejscach przebywania nie można traktować jako wartości stałych, a każdorazowa ich zmiana ma wpływ na końcowy wynik obliczonego poziomu ekspozycji na hałas. Zastrzeżenia do czasów podanych w tym piśmie wniósł Pan G., stwierdzając, że urządzenia odpopielania i odżużlania zainstalowane są na długości niemożliwej do przejścia w ciągu 5 minut, nie mówiąc o ich sprawdzeniu. Zakres obowiązków mistrza zmianowego w Wydziale Kotłowym przedstawiony jako załącznik do odwołania i zawierający m.in. chronometraż pracy nie może być miarodajny. Opracowany został [...].2004r. (tj. po otrzymaniu przez pracodawcę decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]), a niektóre zapisy w nim zawarte pozostają w całkowitej sprzeczności z instrukcją stanowiskową mistrza zmianowego oddziału kotłowego (czyli zakresem czynności) zatwierdzoną do użytku [...].2001 r. - dołączoną do akt sprawy przez J. G. W związku z orzeczeniem Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] z dn. [...] .2003 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wyjaśnił, że Instytut w swoim orzeczeniu wydanym w wyniku przeprowadzonych badań, rozpoznał u Pana G. niedosłuch obustronnie odbiorczy ślimakowy wyrażony podwyższeniem progu słuchu wielkości UP-50 dB, UL-54 dB obliczonym jako średni dla częstotliwości 1, 2, 3 kHz, tj. odpowiadający określeniu choroby zawodowej wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych. Należy podkreślić, że w chwili wydawania orzeczenia Instytut dysponował wiedzą o braku narażenia zawodowego Pana G. na ponadnormatywny hałas. Jak wynika z treści uzasadnienia orzeczenia była to jedyna przyczyna nierozpoznania u pacjenta choroby zawodowej. Przy braku wiedzy o narażeniu zawodowym, a równocześnie przy stwierdzeniu niedosłuchu podano w orzeczeniu jedynie potencjalne przyczyny, które mogły spowodować ten niedosłuch. Jeżeli właściwy państwowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy jest niewystarczający do wydania decyzji, może podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia materiału dowodowego. W tej sprawie, w toku postępowania wyjaśniającego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] dokonał własnej oceny narażenia zawodowego i uznał, że orzeczenia lekarskie wydane zostały w oparciu o błędną ocenę narażenia zawodowego, w związku z powyższym wystąpił do jednostki diagnostyczno - orzeczniczej I stopnia o weryfikację wydanego orzeczenia w świetle nowych danych, które potwierdzają narażenie zawodowe Pana G. na ponadnormatywny hałas. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że zebrany materiał dowodowy pozwolił na udowodnienie związku przyczynowo - skutkowego między rozpoznanym u J. G. obustronnym trwałym ubytkiem słuchu, a wykonywaną pracą zawodową.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Elektrownia [...] S.A. w [...].
Strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w jako niezgodnej z prawem, zasądzenie kosztów procesu, wstrzymanie wykonalności w całości zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego przez błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i wywiedzenie z powyższego niezgodnych z ustaleniami wniosków, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a nadto naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych. Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], a za nim Państwowy Wojewódzki Sanitarny w [...], zdaniem skarżącej, wywiódł, iż postępowanie wyjaśniające udowodniło narażenie Pana G. na ponadnormatywny hałas w czasie zatrudnienia w Elektrowni. W ocenie strony skarżącej organy wydające decyzje oparły się tylko na stanowisku J. G. pomijając dowody przedstawione przez skarżącą. W sposób niewłaściwy oceniono zakres pracy J. G., gdyż, zdaniem strony skarżącej, gdyby faktycznie wykonywał on wszystkie czynności, o jakich mówi, to niepotrzebne byłoby zatrudnianie wielu innych pracowników. Strona skarżąca twierdzi, że J. G. większość pracy wykonywał w pomieszczeniu nastawni cieplnej, gdzie hałas nie przekraczał dopuszczalnych norm. Strona skarżąca zarzuciła też, że organ nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności stwierdzonego u J. G. podwyższonego cholesterolu i nadciśnienia tętniczego.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Stosownie do § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) za choroby zawodowe uważa się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi dalej "narażeniem zawodowym".
Na pojęcie choroby zawodowej składają się zatem dwa elementy: istnienie schorzenia wymienionego w przedmiotowym wykazie oraz istnienie związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywanej pracy.
W niniejszej sprawie udowodniona została okoliczność istnienia w środowisku pracy skarżącego czynników szkodliwych narażających na powstanie choroby zawodowej, tj. nadmiernego hałasu. Przeprowadzone natomiast u skarżącego dwukrotnie badania lekarskie wykazały istnienie schorzenia wymienionych w cyt. powyżej wykazie chorób zawodowych.
W orzeczeniu lekarskim z dnia [...] 2004 r. [...] Ośrodek Medycyny Pracy w [...] rozpoznał u J. G. obustronny trwały ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowany hałasem, zawodowy (poz. 21 wykazu). W uzasadnieniu orzeczenia lekarskiego stwierdzono, że w wyniku analizy nowych danych otrzymanych po przeprowadzeniu dochodzenia epidemiologicznego przez PPIS w [...] przyjęto, że pacjent w okresie pracy zawodowej w latach 1957 – 2003 był narażony na hałas przekraczający dopuszczalne normatywu higieniczne, a zatem uznano związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy chorobą a warunkami pracy.
Orzeczenie wydane w sprawie jest spójne, jasne i wyczerpujące.
W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy administracyjne uznające u skarżącego chorobę zawodową, prawidłowo uznały to orzeczenie lekarskie za wiarygodne i wyczerpujące, opierając na nim swoje rozstrzygnięcia chorobie zawodowej. Należy zatem przyjąć, że wydane w niniejszej sprawie decyzje zarówno organu II instancji, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały zgodnie z prawem materialnym.
W ocenie Sądu także przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone prawidłowo. Zgodnie z treścią § 8 ust. 1 cyt. powyżej Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r., podstawą wydania przez inspektora sanitarnego decyzji w sprawie choroby zawodowej jest orzeczenie lekarskie wydane przez upoważnioną jednostkę służby zdrowia i wyniki dochodzenia epidemiologicznego. Opierając się na orzeczeniu lekarskim, orzekające w niniejszej sprawie organy administracyjne stwierdziły, że skoro upoważniony do rozpoznawania chorób zawodowych jednostka służby zdrowia znalazła podstawę do rozpoznania choroby zawodowej, również inspektor sanitarny nie mógł wydać negatywnej decyzji. Przedmiotowe orzeczenie lekarskie wydawane na użytek postępowania w sprawie chorób zawodowych jest w istocie opinią w rozumieniu art. 84 §1 kpa (tak m.in. NSA w wyroku z 21 września 2001r., sygn. akt I S.A. 2870/00; z dnia 14 kwietnia 1999r., sygn. akt I S.A. 1931/98; z dnia 5 listopada 1998r., sygn. akt I S.A. 1200/98, LEX nr 45833) i jak każdy dowód winny być przez organ wszechstronnie ocenione. Wydane w niniejszej sprawie opinia biegłych są jednoznaczna i spójna, nie budząca wątpliwości. Dlatego też uznać należy, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji administracyjnych zostało przeprowadzone prawidłowo, a decyzje oparte zostały na opinii lekarskiej zawierającej przekonywujące uzasadnienie.
Zarzuty podnoszone w skardze, a w szczególności zarzut, iż organy oparły się jedynie na twierdzeniach J. G. nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Do przeprowadzenia i uzupełnienia postępowania dowodowego upoważnia organ § 8 ust. 2 powołanego rozporządzenia - Jeżeli właściwy państwowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy, o którym mowa w ust. 1, jest niewystarczający do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, uzupełnienia orzeczenia lub wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację oraz podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia materiału dowodowego. Tak właśnie postąpił organ I instancji gromadząc dane o narażeniu zawodowym. Po ich prawidłowej, w ocenie Sądu, analizie organ miał pełne podstawy do wystąpienia do [...] Ośrodka Medycyny Pracy w [...] o weryfikację wydanego wcześniej orzeczenia o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, skoro w czasie poprzednio wydanych orzeczeń Ośrodki Medycyny Pracy nie dysponowały wiedzą o braku narażenia zawodowego.
Również zarzut nie wzięcia pod uwagę innych schorzeń J. G. jest nieuprawniony, skoro badania laryngologiczne przeprowadzone w latach 1982, 1984, kiedy to stwierdzono u badanego niedosłuch obustronny i zlecono badania kontrolne za rok, wskazują na zawodowe tło choroby.
Mając powyższe na uwadze, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w sprawie naruszenia prawa przez organ orzekający, należało na mocy art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji wyroku.